เจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain)

    บทที่ 27: ท้าทาย (Challenge)

    ยังไม่ทันที่เหล่าผู้คนจะแยกย้ายกันออกตามหา นักพรตโซเคนสัมผัสได้ถึงตัวตนของนางเทวีอสูรฯ ที่อยู่ภายในบ้านคฤหาสน์หลังนี้ นางเทวีอสูรฯ ในร่างงามของสึบากิค่อยๆ เดินออกมาจากห้องนอนหรูทีละก้าว และค่อยๆ เดินไปตามระเบียงทางเดินชั้นบนจนมาถึงที่หน้าบันไดทางลงมายังลานโถงชั้นล่าง เธออยู่ในชุดเสื้อยืดแขนยาวสีชมพูกับกางเกงยีนส์ขายาวสีดำชนิดรัดรูปที่เผยให้เห็นสัดส่วนต่างๆ บนเรือนร่างงามของเธอ สึบากิค่อยๆ ก้าวฝีเท้าเดินลงบันไดมายังลานโถงชั้นล่างด้วยใบหน้างามที่เต็มไปด้วยความเย็นชา“คิดไว้อยู่แล้วว่ามันจะต้องมีนางเทวีอสูรฯ อยู่ในบ้านหลังนี้จริงๆ ด้วย...”นักพรตโซเคนถอนหายใจสักพักก่อนที่จะบอกทุกคนไปว่า“เจ้านางเทวีอสูรฯ มันสิงร่างเด็กสาวคนนี้อยู่” เหล่าผู้คนพากันตกใจกันอย่างสุดขีด เมื่อได้รู้ว่าเด็กสาวที่อยู่ตรงหน้าถูกนางเทวีอสูรฯ สิงเข้าไปในร่างทางด้านยูโตะ หลังจากที่ได้เข้ามาในห้องพัก พร้อมกับโยชิโกะกับสองรุ่นพี่นักข่าว และทีมงานคนอื่นๆ ยูโตะก็ได้ยินเสียงกระซิบของราชินีขมังเวทย์ฮิมิโกะดังขึ้นจากในโสตประสาท“เจ้ารีบไปซะ ฮิโกโบชิ ตอนนี้โอริฮิเมะกำลังตกอยู่ในอันตราย จงไปช่วยโอริฮิเมะ...หญิงสาวคนรักของเจ้าที่เกิดในภพชาติแห่งนี้”ยูโตะเหลือบไปเห็นราชินีขมังเวทย์ฮิมิโกะที่มาในลักษณะเป็นร่างเงาสะท้อนบนกระจกที่ตู้เสื้อผ้าภายในห้องพัก ทันใดนั้นก็เกิดเห็นภาพเหตุการณ์หนึ่งขึ้น ซึ่งเป็นภาพเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นกับสึบากิอยู่ในขณะนี้ภายในบ้านคฤหาสน์ตระกูลมัทสึไดระในเมืองเกียวโต “สึบากิจัง ลงมาทำไมลูก”นิชิโกะรีบเอ่ยถามพลางเดินเข้าไปหาสึบากิด้วยความร้อนรน“อย่ายุ่ง” นางเทวีอสูรฯ ในร่างสึบากิตอกกลับอย่างไม่ใยดี ดวงตาสีเขียวมรกตคู่งามพลางเบิกกว้างเพียงน้อยนิด“สึบากิ นี่พ่อเองนะลูก”“เจ้าไม่ใช่พ่อข้า” นางเทวีอสูรฯ ในร่างสึบากิตอกกลับเซ็นเคียว พลางยื่นมือเรียวงามเข้ามาจับที่ลำคอหนาของเซ็นเคียว และเหวี่ยงไปทางซ้ายมือจนทำให้ร่างหนาของเขากระเด็น และลอยกระแทกเข้ากับต้นเสาไอโอนิคภายในบ้านจนเสียงดังสนั่นพร้อมกับกลุ่มควันที่ลอยฟุ้งออกมาในวงกว้าง คนอื่นๆ พากันตกตะลึงในอิทธิฤทธิ์ของพลังปีศาจของนางเทวีอสูรฯ“คุณคะ!!” นิชิโกะรีบวิ่งเข้าไปหาเซ็นเคียวด้วยความลุกลี้ลุกลน“สึบากิจัง...”ยูกินะยังไม่ทันที่จะได้เอ่ยถาม นางเทวีอสูรฯ ในร่างสึบากิก็เรียกดาบเจ็ดเขี้ยวกาลเทพออกมา และจ่อปลายดาบเข้าที่ใบหน้างามของยูกินะที่นิ่วด้วยความเคร่งเครียด ดวงตาคู่งามสีน้ำเงินไพลินนั้นเบิกกว้างออกมาเพียงน้อยนิด มีหยาดเหงื่อผุดขึ้นตามใบหน้าและลำคองามระหงเพียงเล็กน้อย “อย่าได้มาแตะต้องข้า เจ้าหญิงฮิเมรากิ”นางเทวีอสูรฯ ในร่างสึบากิพลางค่อยๆ เดินเข้าไปหาทีละก้าว จนทำให้ยูกินะต้องเดินถอยห่างออกมาแต่โดยดี ดวงตาคู่งามสีเขียวมรกตของสึบากินั้นเบิกกว้างออกมาเพียงน้อยนิด สีหน้าของเธอในตอนนี้เต็มไปด้วยความเย็นชาอย่างสุดขีดทั้งยูกินะ เซ็นเคียว นิชิโกะ และพวกคนอื่นๆ ที่อยู่ภายในบ้านต่างก็รู้สึกทึ่งเป็นอย่างมาก เพราะดาบเจ็ดเขี้ยวที่ถืออยู่ในมือเรียวงามของสึบากินั้น คือดาบเล่มเดียวกับที่เคยหายไปจากพิพิธภัณฑ์ในเมืองโตเกียว ด้วยความที่พวกเขาไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรเลยนั้น จึงพากันตั้งข้อสงสัยกันไปต่างๆ นาๆ ว่าดาบเจ็ดเขี้ยวเล่มนั้นมาอยู่ที่สึบากิได้ยังไงหลังจากที่ยูกินะเดินถอยห่างออกมาได้พอควรแล้ว นางเทวีอสูรฯ ก็แสยะยิ้มออกมาด้วยความชั่วร้ายบนใบหน้างามของสึบากิ ก่อนที่จะหันมองไปที่ใบหน้าโหดของนักพรตโซเคนที่ราวกับพญามัจจุราช พลางกล่าวเชิงท้าทายด้วยสีหน้าที่เย้ยหยันว่า“คิดจะจัดการข้างั้นหรือ คิดจะทำอะไรข้าได้งั้นหรือ ไม่มีทางซะหรอก เจ้านักพรตชั้นต่ำ”นักพรตโซเคนโกรธจนเลือดขึ้นหน้า จึงหยิบเม็ดถั่วเหลืองขึ้นมาจากกระเป๋าในปริมาณที่เกือบเท่ากับกำมือ และทำการร่ายเวทย์ลงบนถั่วเหลืองก่อนที่จะปาใส่สึบากิ จนทำให้เธอกรีดร้องออกมาเสียงดังสนั่น ดาบเจ็ดเขี้ยวนั้นดิ่งลงสู่พื้นและเลือนหายไป“เซ็ทสึบุนมาเมะ มารปีศาจหรืออสูรหน้าไหนที่โดนเข้าไป เป็นอันต้องอ่อนแรงกันทุกตน...”“จับตัวเจ้านางเทวีอสูรฯ เดี๋ยวนี้” ชายทั้ง 5 คนรีบนำสายเชือกชิเมนาว่าเส้นยาวที่ประดับด้วยริ้วกระดาษชิเดะพุ่งเข้าไปมัดตัวสึบากิไว้ในรูปขบวนดาว 5 แฉก ทันทีที่สัมผัสถูกสายเชือกเส้นนั้นเข้า สึบากิก็เป็นอันต้องกรีดร้องออกมาด้วยความเจ็บปวด“สึบากิจัง!!”“อย่าทำลูกสาวฉันแบบนั้น”ชายวัยกลางคนทั้ง 6 คนรีบวิ่งเข้าไปรั้งตัวยูกินะกับสองผู้เป็นบุพการีของเธอไว้ “อยู่นิ่งๆ”“ปล่อยตัวน้องสาวฉันนะ”“ปล่อยตัวลูกฉัน”หนึ่งในชายวัยกลางคนทั้ง 6 ตบเข้าที่ใบหน้าของนิชิโกะเข้าอย่างจัง “ก็บอกให้อยู่นิ่งๆ ไง”ยูกินะฉุนขาด จึงยกขาเรียวงามขึ้นถีบชายคนดังกล่าวจนล้มลงกับพื้น ก่อนที่จะถีบเข้าที่หน้าแข็งของคนที่รั้งตัวเธอไว้จนทรุดลงกับพื้น และจับร่างของชายอีกคนทุ่มลงกับพื้น“บังอาจตบหน้าแม่ฉันเหรอ ห๊ะ” ยูกินะรีบพุ่งไปที่ชายวัยกลางคนที่ตบหน้านิชิโกะ ผู้เป็นแม่ และตบหน้าชายคนดังกล่าวอย่างไม่ยั้ง และแล้วก็มีชายอีกสองคนพุ่งเข้ามาดึงตัวยูกินะออกมาและรั้งตัวยูกินะไว้ทางด้านสึบากิดูเหมือนแทบจะสิ้นฤทธิ์ แต่ทว่า มือเรียวงามทั้งสองข้างนั้นจับเข้าที่สายเชือก และหมุนตัวรอบ 360 องศา เป็นการเหวี่ยงร่างของชายทั้ง 5 ที่คอยมัดตัวสึบากิไว้ จนทำให้เกิดการชนกันและล้มลงกับพื้นอย่างระเนระนาด ยูกินะ และสองผู้เป็นบุพการีต่างก็รู้สึกทึ่งเป็นอย่างมากสึบากิเดินเข้าไปหานักพรตด้วยท่าทางที่เหมือนกับหาเรื่อง แต่ก็ถูกปาถั่วเหลืองใส่จนเธอกรีดร้องเสียงดังสนั่นพลางทรุดลงกับพื้น ชายอีก 5 คนรีบวิ่งเข้ามาช่วยมัดตัวสึบากิไว้ในรูปขบวนดาว 5 แฉกเหมือนเดิม ก่อนที่จะนำไปมัดไว้ที่ต้นเสาภายในบ้านตามที่นักพรตโซเคนได้สั่งไว้ จากนั้น ภาพเหตุการณ์ที่กำลังเกิดขึ้นสึบากิในตอนนี้ก็ได้ถูกตัดลง“รุ่นพี่ครับ เดี๋ยวผมขอตัวออกไปเดินเล่นสูดอากาศข้างนอกสักแป๊บนะครับ”ยูโตะรีบวิ่งขึ้นไปถึงลานจอดเฮลิคอปเตอร์ชั้นดาดฟ้าของโรงแรม สักพัก ภูติพิทักษ์ม้าปีกมีเขาของเจ้าหญิงฮิเมรากิ หรือยูกินะในยุคปัจจุบันที่มีนามว่าเท็นมะ ก็ได้ปรากฏตัวขึ้นที่ตรงหน้ายูโตะ“ข้าคือภูติพิทักษ์ของเจ้าหญิงฮิเมรากิ องเมียวจิฮิเมะแห่งราชสำนักในยุคสมัยนี้ ตอนนี้เจ้าหญิงโอริฮิเมะ หญิงสาวคนรักของเจ้าในยุคสมัยนี้กำลังตกอยู่ในอันตราย เจ้าหญิงโอริฮิเมะต้องการความช่วยเหลือจากเจ้า เจ้าต้องไปช่วยนาง ข้าจะนำพาเจ้าเดินทางไปหาเจ้าหญิงโอริฮิเมะเอง...”“จงรีบขึ้นบนหลังของข้าเสีย”เท็นมะรีบหันลำตัวเข้าหายูโตะ เขาไม่รอช้า จึงรีบขึ้นบนหลังภูติพิทักษ์ม้าปีกมีเขา จากนั้นเท็นมะก็รีบนำพาเขาบินข้ามจังหวัดจากเมืองนาสุ ในจังหวัดโทชิกิไปยังบ้านพักคฤหาสน์ตระกูลมัทสึไดระ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของยูกินะกับสึบากิในเมืองเกียวโตทันที ยูโตะรู้สึกว่าม้าบินที่เขากำลังขี่อยู่นั้นเร็วยิ่งกว่าเครื่องบินรบซะอีก เซ็ทสึบุนมาเมะ ในความเป็นจริงนั้น คือถั่วเหลืองที่ใช้ในการปาใส่ยักษ์ในเทศกาลเซ็ทสึบุนของญี่ปุ่น เป็นการขับไล่สิ่งไม่ดีออกไปจากบ้าน ว่ากันว่ามีการกินถั่วเหลืองดังกล่าวตามจำนวนอายุ หรือมากกว่าอายุของตนไป 1 ปี เป็นการขอภาวนาให้สุขภาพร่างกายแข็งแรง และปราศจากโรคภัยไข้เจ็บทั้งปวง

    คล้ายกับเรื่องเจ้าหญิงฮิเมรากิ กับไข่มุกแห่งภูผา (Himeragi Princess and The Pearl of Mountain) ที่คุณอ่าน