เทพกระบี่เงาอสูร

บทที่42  ร้อยแปดอสูร

ทั้งสองเดินขึ้นเวทีพวกเขาป้องมือกัน “ข้าลงมือก่อนล่ะนะเนี่ยฟง”เขาพุ่งใส่ทันที”ใจร้อนจังเลยนะมู่เฉิน”เนี่ยฟงยิ้มดาบกำลังจะถึงร่างเนี่ยฟงแต่ว่าเนี่ยฟงหายไป”เกิดอะไรขึ้นเขาหายไปใหนกัน”ควันสีดำเต็มท้องฟ้า อยู่ๆเลือดก็ออกตามผิวหนังมู่เฉินทีละแผลแล้วพริบตาเลือดกระจายออกจากร่างมู่เฉิน “เขาแข็งแกร่งมากไม่คิดเลยคนรุ่นเดียวกันจะห่างชั้นขนาดนี้”มู่เฉินล้มคุกเข่า แล้วเนี่ยฟงก็ปรากฎเขาป้องมือ”ล่วงเกินท่านแล้ว”มู่เฉินยิ้มยอมรับความพ่ายแพ้

“จบแล้วหรอ”ขางตงพูด”ท่านชางตงเห็นทีปีนี้ท่านจะเป็นที่สามล่ะนะ”จิวจื่อหยาพูดขำๆ นางไม่ค่อยชอบชางตงเพราะเขาชอบมาตามจีบเหม่ยตู้ซา

“เขาเก่งมากจริงๆวันนั้นเขาไม่ได้เอาจริงสินะ”ไห่ถางพูด”ข้าไม่เคยเห็นเด็กสิบหกจะเก่งขนาดนี้มาก่อน”ราชาพูดออกมาไม่รู้ตัว

ตาของจางมันวอลเป็นประกาย”เขาเก่งเกินไปเราสู้เขาไม่ได้เลย”จางมันวอลพูดพวกเขาผ้าพันแผลเต็มตัวกันทุกคน“หกปีมานี่เขาฝึกแบบไหนกันนะ”หลี่หมิงคงพูด 

เนี่ยฟงเดินกลับเขามาที่นั่งของสำนัก”ข้าเบื่ออยากไปนอนแล้ว”ฟานเยว่พูด”เจ้าดูนั่นสิมีคนแอบมองเจ้าอยู่ฟานเยว่”นางมองตาม”ข้าไม่สนใจพวกนั้นหลอก”เนี่ยฟงเดินมานั่ง”ศิษย์พี่ท่านอยากไปพักเร็วๆไหม”เจ้ามิวิธีรึ”เนี่ยฟงคิด”เดี๋ยวข้ามา”เนี่ยฟงหายไปสักพักก็กลับมา”พวกท่านเดินพลังที่ข้าเคยสอนแล้วทำถ้าหมดแรงนะ”สามนางทำตามนางเดินพลังทำให้ตัวเองตัวเป็นสีแดงเหมือนคนป่วย

“รอบต่อไปเนื่องจากศิษย์ของป่าไผ่ดำสามคนป่วยกระทันหัน เนี่ยฟงจึงขอสู้คนเดียวกับศิษย์ซุยซานพร้อมกันสี่คน”เสียงโห่ร้องดังขึ้น

“จื่อหยาเจ้าไปดูพวกเด็กบ้าพวกนั้นที”เหม่ยตู้ซาสั่งพริบตาก็ปรากฎหน้าพวกเขา”พวกเจ้าจะทำอะไรกัน”พวกนางยิ้ม”อาจารย์พวกข้าอยากประกาศถึงความยิ่งใหญ่ของสำนักเราว่าไม่ใช่ที่สามแต่เป็นที่หนึ่ง”ฟานเยว่พูดโน้มน้าวคนเก่ง แต่จื่อหยาขมขื่นมานานเกี่ยวกับเรื่องนี้จึงคล้อยตาม”ไม่เลวๆงั้นข้าจะคอยดู”นางกับไปรายงานเหม่ยตู้ซาทันที”เจ้าเด็กบ้าคอยดูข้าจะลงโทษให้หนัก”

“เกิดอะไรขึ้นอาจารย์เหม่ย”จูเก๋อพูด นางยิ้มแต่ไม่ตอบ”ศิษย์ท่านเก่งแต่สี่คนกับคนเดียวจะไหวรึประมาทไปแล้วฮ่าๆๆ”เขาขำ”เจ้าแก่คอยดูศิษย์ข้าให้ดี”นางคิดในใจ

เมื่อไม่มีใครคัดค้านงั้นเริ่มได้

“เขาบ้าไปแล้วรึสี่ต่อหนึ่ง”ไห่ถางพูดออกมา “องค์หญิงเป็นห่วงเขารึ”จ้าวหนานพูดอย่างขำๆ”เจ้าอย่าพูดมากจ้าวหนาน”นางค้อน

“เนี่ยฟงเจ้าจะเกินไปแล้วข้าจะฆ่าเจ้าสะ”อี๋เฟยคำรามออกมา”ไม่ต้องพูดมากเข้ามาอี๋เฟย ขวานมือซ้ายระดับห้าฟาดใส่เนี่ยฟงเต็มแรง

ตู้ม!!!!

ปรากฎภาพเนี่ยฟงใช้มือเปล่าจับไปที่ขวานของอี๋เฟยไอเย็นกระจายออกจากมือ ทุกคนตาค้าง “รับอาวุธวิญญาณด้วยมือเปล่า”จื่อหยายิ้ม”เป็นไปไม่ได้รับเขาดำได้อย่างไร”อย่าลืมพวกเราสิ”

ตู้มมมมม!!!!!

อาวุธเด้งออกร่างเนี่ยฟงเป็นสีดำมีเกล็ดมังกรทั้งตัว”นั้นมันอะไรกันร่างนั้น”เหม่ยตู้ซายิ้ม”ท่านรู้จักทักษะหมัดราชามังกรไหมหรือที่เราเรียกกันจนชินว่สแขนมังกรหรือไม่นี่ตือขั้นสุดท้าย รางกายจะเป็นมังกร”ทุกคนตะลึงรวมไปถึงราชาและไห่ถาง “จริงสิมีใครเห็นอาวุธวิญญาณของเนี่ยฟงหรือยัง”ไห่ถางถาม”เหม่ยตู้ซาได้ยินเสียงก็จำได้ทันทีว่านางคือใคร”ที่แท้เป็นนางจริงๆ”นางหันไปตอบ”เขายังไม่ได้ใช้เลยองค์หญิง”อย่างนั้นหรือข้าอยากเห็นทักษะกระบี่เขานาเสียดายจริงๆ”

“พวกเจ้ารับมือ”

กระบี่มืด

ตู้มมมมม

เกิดเป็นทางยาวพื้นสนามแตกกระจาย พวกเขาหลบได้ พริบตาอาวุธลับของเสี่ยวเชี่ยน ปล่อยออกมานับพัน ก่อนจะถึงตัวมันก็ตกลงบนพื้น”ร้ายนักนะเนี่ยฟง”นางพุ่งเข้าใส่เนี่ยฟงใข้มีดที่เป็นอาวุธลับฟันเนี่ยฟง แต่ว่าเนี่ยฟงดึงอาวุธออกจากมือนางดื้อๆเลย”แข็งแกร่งมาก”นางพูด ทันใดนั้นดาบยักษ์รูปร่างเหมือนอีโต้ฟาดลงมาจากด้านบน ม่อต้า เนี่ยฟงใช้แขนมังกรแระแทกกลับขณะเดียวกันอี๋เฟยพุ่งมาจากด้านหลัง

เคร้งงงง

“เป็นไปไม่ได้”ขวานกระเด้งออกมาราวกับฟันไปโดนของเหล็กกล้า”อย่าเล่นทีเผลออี๋เฟยฮ่าๆๆ”เง็กซังพุ่งเข้ามาจากด้านบน”เอานี่ไป กระบี่วิหก”กระบี่ที่รวดเร็วแทงมาที่เนี่ยฟง”กำลังรออยู่เลย”เขาสูดลมหายใจเขาไป

ลมหายใจอสูร

ตู้มมมมม

เง็กซังกระเด็นไปไกลเวลาเดียวกันขวานเคลือบด้วยพลังวิญญาณ “พลังขวานราชา”แสงสีทองใส่เนี่ยฟง

ปัง!!!

หัตถ์หยกหิมะรับไว้ได้ “มีดบินจิตมาร”แสงสีม่วงพุ่งสี่เนี่ยฟงเขาใช้มือสีดำหยิบมันแล้วปาใส่เง็กซัง

นางหลบอย่างฉิวเฉียด”เจ้าเก่งเกินไป”

ดาบยักษ์ล้างอสูร

เกินเป็นแสงพุ่งขึ้นจากพื้นที่เนี่ยฟงยืนอยู่ เขาขยับไม่ได้

อี๋เฟยไม่รอข้าใช้ธาตุไฟโตมตีทันที 

ไฟนรกพันปี

มีดบินจิตมาร

กระบี่วิหก

สามทักษะพุ่งใส่เนี่ยฟง “งั้นข้าจะเล่นด้วยหน่อยแล้วกัน” 

เกราะกายาพิษ 

ตู้ม!!!!’

ปรากฎเกราะสีเขียวสวมร่างเนี่ยฟง “พลังทั้งหมดหายไป”ข้าโจมตีบ้างนะ”กระบี่สีดำปรากฎในมือเนี่ยฟง”มาเจ้ามาดวนกับข้าอี๋เฟย”

อี๋เฟยคำราม

เคร้งงงงงงๆๆๆๆๆๆๆ

ขวานและกระบี่ปะทะกันรวดเร็วจนมองไม่ทัน”เจ้าตายสะราชาขวานคนยักษ์”นักรบสวมเกราะถือขวานขนาดใหญ่ฟาดลงใส่เนี่ยฟง “พายุมีดบิน”เสี่ยวเชี่ยนปามีเป็นพันใส่เขาด้านหลังดาบยักษ์ฟาดไปที่เอวเขา

ตู้ม!!!!

ตามด้วย”กระบี่วิหกเหิน”กระบี่พุ่งไปที่คอเนี่ยฟง

ตูม!!!!

ควันหายไปพร้อมกับเนี่ยฟง อี๋เฟยรู้ทันทีว่าเขาอยู่ไหน”มันอยู่ขั้นบน”อี๋เฟยตะโกน

“มีดบินกรีดฟ้า”มีดบินสามอันพุ่งใส่เนี่ยฟง”ขวานไฟนรก”อี๋เฟยพุ่งทยานขั้นไปหาเนี่ยฟง

ตู้ม!!!

ควันยังไม่ทันหาย กระบี่ก็โจมตีใส่เนี่ยฟง”กระบี่วิหกเหิน”

ตู้ม!!!!

เมื่อควันหายไปเนี่ยฟงก็ลงมาถึงพื้น”พวกท่านนี่เอาเรื่องเลยนะข้าคงต้องเอาจริงบ้างแล้ว”

“ร้อยแปดอสูร”

ทันใดนั้นพื้นเวทีมีควันสีดำลอยขั้น ร่างอสูรสวมเกราะนักรบสีดำทั้งตัวสูงสองเมตรถืออาวุธแต่กต่างกันไป ปรากฎขึ้นร้อยแปดตน ทั้งสี่อยู่ในวงล้องร่างเนี่ยฟงหายไป 

หน้าทั้งสี่ขาวซีด”นี่มันทักษะอะไรกันเราตายแน่”เสี่ยวเชี่ยนพุดออกมา แต่อี๋เฟยตะโกน”ราชาขวาน”ยังไม่ทันรวมพลังร่างอี๋เฟยก็มีเลือดกระจายเต็มพื้นเขาหงายหลังไม่ขยับอีก ทั้งสามคนไม่กล้าขยับ”เขาตายหรือไม่”เสี่ยวเชี่ยนถาม”ไม่ต้องห่วงวันนี้ไม่มีใครตายว่าแต่พวกเจ้ายอมแพ้กันหรือไม่”

คนนับพันตะลึง”ทักษะอะไรกันทำไมมันร้ายกาจขนาดนี้”จูเก๋อตาค้าง”นี่คือกระบี่เงาอสูรขั้นเก้าทักษะประจำตัวของเนี่ยฟง”เหม่ยตู้ซากล่าวช้าๆ”ที่จริงเขามีกายาพิษด้วยนะแต่ไม่ได้ใช้เพราะเกรงว่าศิษย์ท่านจะตายกันหมด”ชางตงและจูเก๋อตะลึง”ทักษะของท่านเตียเมียงจื่อเขาก็สำเร็จแล้วรึ”จิวจื่อหยายิ้มขันๆ”แถมเป็นฉบับสมบูรณ์ด้วยนะ”นางสะใจจื่อเยว่นางดีใจที่ป่าไผ่ดำมีศิษย์เก่งทั้งสี่เป็นยอดคนแห่งอนาคต”ข้าไม่กลับสำนักมานานทุกอย่างเปลี่ยนไปแล้วสินะ”น้ำตานางใหลออกมาด้วยความเสียดายเวลา

“นี่มันข้าไม่อยากจะคิดหากอีกห้าปีเขาจะไปถึงขั้นไหนกัน”ราชาพูด”นี่น่ะหรือคู่หมั้นข้าท่านพ่อท่านถ้าท่านได้เห็นท่านจะว่าเช่นไรนะ”ไห่ถางยิ้ม”องค์หญิงท่านอารมณ์ดีเป็นพิเศษเลยนะ”จ้าวหนานพูด”ไห่ถางหน้าเขียว

“พวกเรายอมแพ้”แล้วเนี่ยฟงในร่างมังกรก็เดินมาที่เสี่ยวเชี่ยนพยุงนางขั้นมา”ขออภัยที่ข้าหนักมือไปหน่อย”เสี่ยวเชี่ยนเป็นหญิงงามอีกคนที่มีใบหน้าคมผมยาวถึงเอว

เนี่ยฟงจากป่าไผ่ดำชนะ ปีนี้ สำนักป่าไผ่ดำคืออันดับหนึ่งรางวัลคือทักษะชั้นฟ้า พลังพิภพ 

เมื่อการแข็งจบลงทีมรักษาอการบาดเจ็บก็เข้ามาดูแลมีงานฉลองในตอนค่ำจบพิธีมอบรางวัลแล้วทุกคนมาท่านอาหารร่วมกัน เนี่ยฟงยืนอยู่คนเดียวมองไปอย่างไร้จุดหมาย”เจ้าคิดอะไรอยู่หรือเนี่ยฟง”เขาหันไปมองไห่ถางเดินมาหาเขา”เจ้ามาได้อย่างไรที่นี่คนนอกเจ้าไม่ได้นะ”นางยิ้ม”อย่าสนใจเรื่องนั้นเลยมันเป็นความลับ”นางมองเนี่ยฟงสักพักจึงเอ่ยถาม”เจ้ามีหญิงในใจเจ้าหรือยัง”เนี่ยฟงตกใจคำถาม”เหตุใดเจ้าถามแปลกเช่นนี้”นางยิ้มกลับ เนี่ยฟงถอนใจ”ข้ายังไม่มีหญิงอะไรนั่นหลอกข้าชอบเดินทางเรื่องแบบนี้ตอนโตค่อยคิดฮ่าๆๆๆ”เมื่อนางได้ยินนางก็ดีใจแล้วยิ้มออกมาในตอนนี้นางไม่ได้ปิดบังใบหน้าจึงทำให้เห็นใบหน้าอันงดงามของนาง”ข้ามีอะไรจะบอกเจ้านะไห่ถางข้าไม่รู้ทำไมเจ้าชอบปิดบังใบหน้าแต่เจ้านั้นงามมากวามกว่าใครๆที่ข้าเคยเจอ”เนี่ยฟงพูดแบบราบเรียบที่จริงเขาไม่ได่คิดอะไร แต่นางหน้าแดง”ข้าปิดไว้เพราะมีเหตุผลเจ้าอย่าใส่ใจเลย ข้าต้องกลับแล้วต้องไปพบพ่อข้า ลาก่อนแล้วเจอกันเนี่ยฟง”พูดจบนางปิดหน้าแล้วก็เดินไป

“เนี่ยฟงเจ้าคุยกับใครทำไมไม่มาสนุกกันล่ะ”หลี่หมิงคงมีผ้าพันแผลเต็มตัวแต่ก็ยังคงร่าเริงในมือถือไก้แล้วกัดไปหนึ่งคำ”ข้าคิดไรไปเรื่อยน่ะ”เจ้าคิดอะไร”ข้าอยากก่อตั้งโรงสมุนไพรและหอปรุงยา”หรือว่าเจ้าอยากเป็นนักปรุงยากัน”เนี่ยฟงตอบเขาไป”สักวันหนึ่งข้าจะเป็นนักปรุงยาที่เก่งที่สุดในทวีป