MAX เทพเกรียน เซียนก้มกราบ

ตอนที่73

ห้องสมุดต้นไม้โลก1

                ภายหลังจากที่แม็กซ์หลอกคนของกิลด์พริกขี้หนูไปช่วยทำภารกิจของตนเองเขาก็กลับมาสาธยายถึงจุดเด่นจุดด้อยของปาร์ตี้แต่ละทีมด้วยความคล่องแคล่วราวกับว่าภารกิจของตนเองเป็นบททดสอบที่ออกแบบมาเฉพาะกลุ่มปาร์ตี้ทั้งสามแววตาของผู้เล่นกิลด์พริกขี้หนูที่เคยเคลือบแคลงก่อนหน้า กลับกลายเป็นตั้งอกตั้งใจอย่างผิดแผกไปจากเมื่อตอนที่แม็กซืเพิ่งจะเข้ามาราวฟ้ากับเหว

        แม้หมวยรู้ในภายหลังจากปากของแม็กซ์ว่าที่ลากสมาชิกของกิลด์พริกขี้หนูไปช่วยผ่านภารกิจแต่กลับไม่โกรธแถมยังเอ่ยขอบคุณด้วยซ้ำ ซึ่งขัดกับนิสัยโผงผางและตรงไปตรงมาของหมวย ทำเอาแม็กซ์ประหลาดใจไม่น้อย

                การหลอกไปช่วยผ่านภารกิจเป็นเรื่องจริงแต่ประโยชน์ที่กิลด์พริกขี้หนูได้รับนั้นกลับมากมายยิ่งกว่า แม้การล่าบอสการลุยดันเจี้ยน จะอาศัยการรบเป็นปาร์ตี้ แต่การต่อสู้กับผู้เล่นด้วยกันเองไม่เหมือนกับการล่ามอนสเตอร์ หากพลังของสองทีมไม่ได้แตกต่างกันนักคนสั่งการต่างหากที่เป็นตัวตัดสินชัยชนะ และจุดประสงค์ที่หมวยคิดหัวแทบแตกว่าจะให้สมาชิกในกิลด์ยอมรับแม็กซ์และทำตามคำสั่งได้ยังไง...ตอนนี้ดูจากแววตาของทุกคน หมวยรู้แล้วว่าสิ่งที่ตั้งใจนั้นมันได้สำเร็จไปแล้ว

                การเข้ากิลด์ก็ส่วนเข้ากิลด์แต่การใช้งานผู้คนในกิลด์ก็อีกเรื่องหนึ่ง หลังจากที่ชี้จุดอ่อนจุดแข็งแนวทางการต่อสู้ให้ทุกคนที่ไปร่วมลุยดันเจี้ยนกันมาแล้วแม็กซ์ก็บอกกับหมวยว่า...หน้าที่ส่วนนี้ของเขาหมดลงแล้ว แม็กซ์จะลงมือช่วยกิลด์พริกขี้หนูเฉพาะส่วนของสงครามกิลด์เท่านั้นส่วนการปรับปรุง การประสานงาน หรือการเลือกอุปกรณ์ต่าง ๆทุกคนต้องไปปรับปรุงกันเอง แต่แม็กซืจะเขียนแบบการฝึก กับแผนการสู้ง่าย ๆให้ไปลองใช้งานกัน ส่วนการลงดันเจี้ยนซ้อม แม็กซ์จะมาช่วยแค่อาทิตย์ละ 1ครั้งเท่านั้น แม้ในตอนแรกหมวยจะทำหน้ามุ่ย แต่หลังจากที่วีเดินมาคุยบางอย่างแล้วหมวยจึงตกลงรับปาก และนี่ก็คือเหตุการณ์ทั้งหมด ก่อนที่แม็กซ์จะออฟไลน์ออกจากเกมเพื่อไปรับครอบครัวที่เพิ่งบินกลับมา

.

.

                เช้าวันใหม่แม้ร้านเกมโมบิอุสจะไม่เคยปิดแต่ดวงไฟหน้าร้านที่เปิดเฉพาะยามค่ำคืนก็ต้องปิดเมื่อถึงเวลาที่รุ่งอรุณมาเยือนแม็กซ์กลับมาที่ร้านเกมอีกครั้งในช่วงรุ่งสาง เพราะเมื่อวานพึ่งจะพาพ่อแม่กลับมาบ้านหลังจากที่ไม่เจอกันนับสิบวัน แม็กซ์จึงเลือกที่จะนอนค้างที่บ้านแทนการเล่นเกมโต้รุ่ง

                พี่โตที่สั่งเด็กในร้านว่าแม็กซ์มาเมื่อไหร่ให้เรียกด้วยทำให้แม็กซ์ไม่ทันที่จะเข้าเกม พี่โตก็เดินมาขัดจังหวะเสียก่อนการพูดคุยถามไถ่เรื่องทั่วไปเป็นปกติ ก่อนจะเอ่ยเข้าประเด็นเรื่องของสงครามกิลด์ที่เลื่อนขึ้นมาแข่งในเดือนหน้าซึ่งแม็กซ์ตอบกลับไปว่ารู้แล้ว ก่อนที่พี่โตจะวกเข้ามาที่เรื่องของกัส

                “แม็กซ์พี่ไม่ไหวแล้วหวะ ตอนนี้กัสมันทำเควสขึ้นคลาสแรกเสร็จแล้วละ แต่เพราะทักษะของเจ้านั่นมันหาที่เก็บเลเวลยากเกินไป กลัวว่าจะไม่รอดทั้งคู่”

                “ทำไมละพี่”

                “มานี่มา”พี่โตเดินไปหยิบกระดาษจดที่วางอยู่หลังเคาน์เตอร์ยื่นให้แม็กซ์ “ไอ้ไวอะทักษะน้มันก็เก็บเลเวลไวอยู่หรอก แต่มันไม่ได้เรียกแต่มอนสเตอร์อะดิมันเรียกตีนให้พี่ด้วย จนตอนนี้ดันเจี้ยนเลเวลไม่เกินห้าสิบพี่กับเจ้ากัสโดนหมายหัวเอาไว้หมดแล้วดูท่าจะใช้วิธีเน้นปลอดภัย เก็บเลเวลแบบล่ามอนสเตอร์ปริมาณมาก ๆ ให้ได้ถึงร้อยในสามเดือนยังยากเลย”

                แม็กซ์หยิบกระดาษที่พี่โตจดรายละเอียดคร่าวๆ เกี่ยวกับทักษะใหม่ของกัสขึ้นมาอ่าน

                ...เชรี่ยแล้วนี่มันเกินกว่าที่คิดเอาไว้ซะอีก

                “พี่โตไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมออนไลน์แล้ว เข้าไปเจอกันในเกมนะ”

                “ดีๆ มาเอาเจ้ากัสไปที”

                “พี่นั่นละมาด้วยกันถ้าคนอื่นออนไลน์อยู่ ก็ลองเรียกมาซ้อมเก็บเลเวลเป็นปาร์ตี้ดูเดี๋ยวผมขอไปทำธุระในเกมแปบหนึ่ง แล้วจะรีบตามไปสมทบ”

                “ตกลงเดี๋ยวพี่เข้าเกมไปตามคนอื่น ๆ มารวมกันก่อน แม็กซ์เสร็จธุระแล้วส่งข้อความมาแล้วเราก็ไปออกล่ากัน” สิ้นคำสนทนาทั้งสองต่างก็แยกย้ายกันไปยังเครื่องเล่นเกมของตนเอง

.

.

                เมืองไทรัน...ดินแดนตอนกลางของแผนที่เซิร์ฟเวอร์เจ็ดมอนสเตอร์รอบ ๆ เมืองรวมถึงดันเจี้ยนต่าง ๆที่อยู่ใกล้ล้วนมีระดับสูงกว่าดินแดนทางฝั่งตะวันออกอย่างเทียบไม่ติด ทำให้ผู้เล่นที่เดินทางมายังที่นี่ส่วนใหญ่มีเลเวลอยู่ในระดับ150 ขึ้นไปจนถึงเลเวล 200

        แม็กซ์ที่มีเลเวลแค่หนึ่งร้อยสามยอมเสียเงินสองเหรียญทองเพื่อเดินทางมาที่...เมืองกลางป่าไทรัน จึงไม่ได้มาเพื่อการเก็บเลเวลแต่เพราะที่นี่เป็นที่ตั้งของอารยธรรมโบราณในโลกของแอลเอฟโอ...ดินแดนแห่งพงไพรเขคแดนซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นบ้านของเผ่าเอลฟ์

        แม้ทิวทัศน์รอบข้างจะสวยงามแปลกตาเป็นรูปแบบการผสมผสานกันระหว่างเมือง ต้นไม้โบราณขนาดใหญ่ และสายน้ำใสที่พาดผ่านคดเคี้ยวไปมาภายในเมืองแม้รอบข้างดูน่าชมเพียงใด แต่แม็กซ์ก็ไม่คิดจะเสียเวลาเที่ยวชมหรือเดินสำรวจ เขายินยอมจ่ายเงินให้กับNPCพรานป่าซึ่งยืนเด่นอยู่ข้าง ลานหินเก่าใจกลางเมือง ซื้อแผนที่เมืองไทรันซึ่ง แผนที่นั้นช่วยในการระบุพิกัดสิ่งปลุกสร้างต่าง ๆ ของเมืองไทรัน คล้ายกับระบบGPS ทำให้แม็กซ์ใช้เวลาไม่นานก็สามารถเดินทางมาจนถึงเป้าหมายของการเดินทางในครั้งนี้...ห้องสมุดต้นไม้โลก

        ...ที่นี่สินะ

        แม็กซ์ยืนอยู่หน้าบ้านต้นไม้ที่ใหญ่กว่ารอบๆ ประตูด้านหน้ามีภาษาประหลาดเขียนติดยุบยับเอาไว้ หากไม่มีแผนที่ ระบบชี้นำมาก่อนเชื่อว่ากว่าแม็กซ์จะหาสถานที่แห่งนี้เจอ คงเสียเวลามากกว่านี้อีกหลายเท่าตัว

        ประตูไม้เปิดออกตามแรงดึงไอเวทมนตร์โบราณที่ผนึกแน่นเอาไว้ ทำหน้าที่พรางตาผู้เล่นด้วยละอองหลากสีวิบวับแต่แท้จริงมันคือจุดที่มีการดาวน์โหลดข้อมูลของระบบเพื่อส่งร่างของผู้ที่มาเยือนไปยังสถานที่อีกแห่งหนึ่ง

        [เงื่อนไขในการใช้งานถูกต้อง...]

        ทันทีที่การเคลื่อนย้ายเสร็จสิ้นไอเวทมนตร์พรางตาก็แหวกออก ภาพคมชัดที่ปรากฏเบื้องหน้าของแม็กซ์ คือภายในของสิ่งปลูกสร้างที่สูงขึ้นลิ่วเสียดฟ้าและลึกลงไปจนมองแทบไม่เห็นก้น ทุกชั้นที่มองขึ้นบนและลงล่าง เต็มไปด้วย NPCซึ่งทำหน้าที่ภายในห้องสมุดต้นไม้โลกแห่งนี้และแน่นอนว่าส่วนใหญ่เป็นเผ่าพันธุ์อันทรงภูมิและหยิ่งทะนงในสายเลือด...เอลฟ์

        [พื้นที่ปิดผนึกขั้นสูงผู้เล่นไม่สามารถโจมตี ต่อสู้ ซื้อขายแลกเปลี่ยน หรือสร้างความวุ่นวายเสียงดังรบกวนผู้อื่น ไม่เช่นนั้นจะถูกเจ้าหน้าที่ของห้องสมุดขับออกจากสถานที่ พร้อมติดสถานะห้ามใช้งานชั่วคราว]

        ...คำเตือนยังกับห้องสมุดจริงๆ เลยเว้ย แต่ช่างมันเถอะ รีบไปตามหาขุนพลคนที่สองของเราดีกว่า เดี๋ยวก่อนนะนั่นมัน...ผู้เลนคนอื่นแต่ทำไมมีตัวเลข

        สายตาของแม็กซ์หรี่เล็กมองไปยังผู้เล่นที่อยู่ชั้นบนด้วยความสงสัยเพราะสิ่งที่แสดงอยู่บนหัวผู้เล่นนั้นไม่ได้มีแค่ชื่อตัวละคร ชื่อกิลด์ แต่ยังมีตัวเลขวงเล็บไว้ที่ด้านหลัง...เลขของเซิร์ฟเวอร์

        ...ที่นี่คือจุดเชื่อมต่อของเซิร์ฟเวอร์ทั้งเจ็ดของเกมสินะแต่ว่าสถานที่สำคัญเช่นนี้ทำไม ถึงไม่มีคนเอาไปพูดคุยกันในกระดานสนทนาละหรือเพราะมันเป็นความลับที่ราคา

        แม็กซ์พยายามจะวิ่งไปหาเพื่อพูดคุยกับผู้เล่นที่เห็น แต่สุดท้ายก็ตามไม่ทันผู้เล่นคนนั้นเดินหายลับตาไปเสียก่อน แม้ความสงสัยจะผุดขึ้นเต็มสมอง แต่เมื่อนึกถึงนัดหมายที่จะไปเก็บเลเวลร่วมกับพี่โตและพลพรรคกิลด์โมบิอุสแม็กซ์จึงตั้งสติย้อนกลับไปทำภารกิจตามหา NPC ที่จะชักชวนมาเป็นขุนพลหมายเลขสองของตนเองก่อน

        ทักษะ...ดวงตาเที่ยงแท้ที่เคยปรากฏขึ้นครั้งหนึ่ง ในตอนที่แม็กซ์ได้รับอาชีพคลาสแรกและหายไปเมื่อรับกัสเข้ามาเป็นขุนพลคู่กายหมายเลขหนึ่งแล้วตอนนี้เมื่ออาชีพของแม็กซ์เลื่อนขั้นเป็นคลาสที่สอง ทักษะนี้ก็ปรากฏขึ้นอีกครั้งพร้อมกับทักษะขุนพลคู่กาย ที่มีช่องว่างเพิ่มขึ้นมาอีกหนึ่งแม็กซ์ไม่คิดจะเสียเวลาไล่พูดคุยหรือสำรวจ NPC ไปทีละคนจึงเจาะจงไปที่ NPC ที่มีชุดสวมใส่หรือลักษณะพิเศษดูแปลกตากว่า NPC เจ้าหน้าที่ห้องสมุดทั่ว ๆไป

        ลันเทียพรสวรรค์ระดับ A //อิดริล พรสวรรค์ระดับA //กราเดรียลพรสวรรค์ระดับ A //กาลัด พรสวรรค์ระดับ A

        ...แม่เจ้าที่นี่มันแหล่งรวม NPC ตัวเทพ ๆ เลยนี่หว่าเยี่ยม แบบนี้เราต้องหา NPC พรสวรรค์ระดับ S จากที่นี่ได้แน่นอน

        ฟิเนเร่พรสวรรค์ระดับ S

        “นั่นไง เจอแล้ว”แม็กซ์เอ่ยพรางกระโจนตาม NPC เอลฟ์สาวสวย...ฟิเนเร่ที่กำลังเดินลึกลงไปยังชั้นใต้ดินของห้องสมุดต้นไม้โลก

.

.

                “อะไรนะไม่มี” อบิเกลถึงกับไปไม่เป็น เมื่อคำตอบที่เขาได้รับมาจากมายา คือ...ตอนนี้ยังไม่มีNPCที่ใช้ชื่อว่า...เอลดาร์ ปรากฏขึ้นในระบบ

                “เดี๋ยวก่อน”จู่ ๆ ร่างโฮโลแกรมของมายาก็วูบไหว “ขั้นตอนการรวมเซิร์ฟเวอร์ มันกำลังเริ่มขึ้นทำไมมันเร็วกว่าที่ควรจะเป็น...”

                “นั่นสิ...กำหนดการตั้งเดือนหน้าทำไมสมองกลถึงรีบร้อนนัก” แม้จะแปลกใจ แต่อบิเกลก็มิได้เอะใจเพราะอย่างไรสมองกลก็มักจะทำอะไรที่ทีมวิจัยคาดเดาไม่ได้เป็นประจำอยู่แล้ว“แต่ก็ไม่น่าผิดปกติ อาจจะอัพรอไว้ก่อนก็ได้มั้ง”

                “นั่นคงจะไม่แปลกถ้าจุดที่เริ่มทำการประสานรวมไม่ใช่พิกัดนั้น...”

                “พิกัดนั้น...”

                “ในต้นไม้โลกที่ตายแล้ว...ห้องสมุดที่เจ้าเด็กประหลาดนั่นกำลังตรงไป”มายาเอ่ยเป็นคำสุดท้ายก่อนร่างโฮโลแกรมในรูปลักษณ์เด็กผู้หญิงจะเลือนหายไปจากห้องทำงานส่วนตัวของอบิเกล