“มู่เซวี่ยพ่อแม่ของเธอก็ปลอดภัยงั้นเหรอ! ดีแล้วละ!”เชียนซือหยวนถอนหายใจอย่างโล่งอกเมื่อได้ยินว่าเชียนมู่เซวี่ย โอวหยางเผิงเฉิงและซ่งปิงเซี่ยต่างก็ปลอดภัย
“น้าเขยแล้วคุณน้าล่ะคะ? ทำไมน้าไม่มาด้วย?” โอวหยางมี่มี่ถาม
“เฮ้อตอนที่วันสิ้นโลกมาถึง เดิมทีน้าเลิกงานเร็วได้แต่พอตอนใกล้จะเลิกงานดันมีลูกค้าคนสำคัญมา เลยต้องอยู่คุยงานต่อผลสุดท้ายกว่าจะกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปวันที่สามตอนที่กลับไปเธอก็ไม่อยู่ที่บ้านแล้ว”
“อย่าบอกนะว่า...”ใบหน้าของโอวหยางมี่มี่ซีดเผือด
“ไม่ใช่ๆ!ภายในไม่มีคราบเลือด น่าจะไม่ได้กลายเป็นสิ่งมีชีวิตแบบนั้น!น้าคิดว่าเธอคงอพยพออกไปกับทีมกู้ภัยพร้อมกับผู้รอดชีวิตคนอื่นๆในละแวกนั้นมากกว่า!”
“ไม่มีข้อความหรือจดหมายอะไรทิ้งไว้บ้างเหรอคะ?”
“ไม่มี!”เชียนซือหยวนครุ่นคิดก่อนจะส่ายหน้าช้าๆ
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะน้าเขยคุณน้าต้องไปกับทีมกู้ภัยที่แข็งแกร่งแน่! หลังจากที่พวกเราออกไปจากที่นี่ได้แล้วค่อยไปตามหาตามฐานที่มั่นต่างๆ รอบมหานครดู จะต้องเจอคุณน้าแน่ค่ะ!”โอวหยางมี่มี่ยิ้มกว้างเพื่อปลอบเชียนซือหยวน
หลังจากที่ผู้วิวัฒนาการที่รอดชีวิตอีกแปดคนกลืนกินคริสตัลวิวัฒนาการ ดื่มน้ำและกินอาหารไปเล็กน้อยแล้วก็รู้สึกกระปรี้กระเปร่าขึ้นพวกเขาหยิบปืนขึ้นมาก่อนจะเริ่มตรวจสอบห้องขังขนาดใหญ่นี้อย่างละเอียด
“กึกๆ!”ชายวัยสี่สิบกว่าปีคนหนึ่งใช้ด้ามปืนเคาะผนังโปร่งใสที่หนาก่อนจะใช้มือเคาะอีกครั้งด้วยสีหน้าเคร่งขรึม
“นี่เป็นกระจกไทเทเนียมที่หนาถึงสามเซนติเมตรและมันก็มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับแผ่นเหล็กหนาสองนิ้วเลย!”
แย่แล้ว!
ด้วยความแข็งแกร่งขนาดนี้ลำพังปืนไรเฟิล ปืนกลมือและปืนพกในมือพวกเขาจะต้องไม่มีทางที่จะทำลายห้องขังนี้ได้!
ชายที่เคาะผนังเมื่อครู่ชื่อจูเฟิงแต่ก่อนเขาเป็นวิศวกรของบริษัทก่อสร้างแห่งหนึ่ง
“หัวหน้าเชียนกำแพงนี้ทำจากกระจกไทเทเนียมไฟเบอร์ที่เป็นวัสดุใหม่ล่าสุดดังนั้นการที่พวกเราจะออกไปจากที่นี่จึงไม่ใช่เรื่องง่าย!”จูเฟิงหันกลับมาเอ่ยกับเชียนซือหยวนด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำ
ในทีมของพวกเขานอกจากเชียนซือหยวนที่เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 3 แล้วเดิมทียังมีรองหัวหน้าทีมที่เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 3 อีกแต่เขากลับถูกสังหารไปแล้วในการต่อสู้ก่อนหน้านี้!
เดิมทีในกลุ่มพวกเขาก็มีผู้วิวัฒนาการระดับ1 อยู่อีกหนึ่งคนและเขาก็คือคนที่ถูกคนของฐานที่มั่นบงกชทมิฬฆ่าตายไปเมื่อครู่นั่นเองทำให้เวลานี้พวกจูเฟิงทั้งแปดคนล้วนเป็นผู้วิวัฒนาการระดับ2
“กระจกไทเทเนียมไฟเบอร์หรือนายหมายถึงกระจกไทเทเนียมไฟเบอร์ที่เบาเหมือนพลาสติกแต่มีความเหนียวแน่นเทียบเท่ากับเหล็กกล้าน่ะหรือ?” เชียนซือหยวนขมวดคิ้ว
เหล็กกล้าอย่างนั้นหรือ?
โอวหยางมี่มี่ยืนขึ้น!
เพียงแค่พลิกฝ่ามือมีดสั้นจันทราทมิฬก็ปรากฏ!
“ขอฉันลองหน่อย!”พูดจบเธอก็กรีดมีดสั้นลงบนผนังกระจกที่แข็งแรง
“ครืด!”มีเสียงเสียดสีดังขึ้นแต่สิ่งที่น่าประหลาดใจก็คือคมมีดที่แหลมคมถึงกลับกรีดลงไปได้แม้ว่าจะมีความลึกเพียงสองมิลลิเมตรก็ตาม แต่ก็ถือว่ากรีดลงไปแล้วจริงๆ!
ฉากนี้ทำเอาจูเฟิงและคนอื่นๆต่างก็เบิกตาโต
ดูเหมือนว่าผนังนี้จะไม่อาจต้านทานอาวุธพลังงานของเธอ!
พอเห็นภาพที่เกิดขึ้นแล้วดวงตาคู่สวยของโอวหยางมี่มี่ก็เปล่งประกายขณะที่กำลังจะใช้ทักษะทะลวงจุดตายเพื่อทดสอบอีกครั้ง ก็พลันมีเสียงกรีดร้องดังขึ้น
“อ๊าก...พวกเราตายแน่ ไอ้สารเลวพวกนี้มันปล่อยก๊าซพิษ!”คนที่ส่งเสียงกรีดร้องคือนักวิจัยคนหนึ่งที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวเวลานี้เขากำลังยกมือขึ้นชี้ไปที่เพดานพร้อมกับกรีดร้องออกมา!
ทุกคนได้ยินก็เงยหน้าขึ้นมองตอนที่ถังฮ่าวเห็นก๊าซสีเหลืองอมน้ำตาลพรั่งพรูออกมาจากช่องระบายอากาศบนเพดานแล้วเขาก็หน้าเปลี่ยนสี!
ให้ตายสิพวกมันยังมีก๊าซพิษอีก!
ทุกคนเห็นก๊าซสีเหลืองอมน้ำตาลที่ลอยออกมาไม่หยุดแล้วก็หน้าเปลี่ยนสีเช่นกัน
“ทำลายมัน!”โอวหยางมี่มี่เอ่ย ทันใดนั้นก็มีแสงสีฟ้าปรากฏขึ้นบนมีดสั้นจันทราทมิฬก่อนที่เธอจะสำแดงทักษะทะลวงจุดตายออกมา!
“ครืด!”
มีเสียงเหมือนหนังวัวแก่ๆถูกกรีดดัง!
บัดนี้รอยกรีดที่ลึกสองมิลลิเมตรได้เพิ่มความลึกขึ้นอย่างรวดเร็วจนเป็นห้ามิลลิเมตร หนึ่งเซนติเมตร และสองเซนติเมตร!
ในขณะที่โอวหยางมี่มี่กำลังจะออกแรงกรีดต่อก็ได้ยินเสียงของถังฮ่าวดัง
“มี่มี่ไม่ต้อง ทุกคนถอยไปอยู่ข้างหลังฉัน!”ระหว่างที่พูดก็มีอาร์พีจีปรากฏขึ้นในมือขวาของถังฮ่าวก่อนจะมีเสียงของหนักกระทบพื้นดัง!
บัดนี้มีลังบรรจุกระสุนอาร์พีจีปรากฏขึ้นข้างเท้าของถังฮ่าว!
เมื่อเห็นดังนั้นไม่เพียงแต่เชียนซือหยวนและจูเฟิงเท่านั้นที่อ้าปากค้าง แม้แต่ซือถูซือฮั่นเฉิงจิน และคนอื่นๆ ที่อยู่บนทางเดินชั้นเก้าก็เบิกตาโตด้วยความเหลือเชื่อ
บ้าไปแล้ว!
อาร์พีจี!
นี่มันชักจะโหดเกินไปแล้ว!
เชียนซือหยวนจูเฟิงรวมถึงนักวิจัยสี่คนที่สวมเสื้อกาวน์สีขาวของฐานที่มั่นบงกชทมิฬต่างก็รีบวิ่งไปหลบหลังถังฮ่าว!
อาวุธชนิดนี้มีอานุภาพรุนแรงมากเพียงแค่ยิงออกไปนัดเดียว ก็สามารถระเบิดรถถังได้เช่นนั้นแล้วห้องขังนี้จะต้านทานไหวได้อย่างไร? เพราะต่อให้มันจะแข็งแกร่งทนทานขนาดไหนแต่ก็มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับแผ่นเหล็กหนาเพียงสองนิ้วเท่านั้น!
“ท่านผู้นำ!พวกเรารีบถอยกันเถอะ!” เฉิงจินไม่ใช่คนโง่ จึงรีบตั้งสติและเอ่ยกับซือถูซือฮั่นทันที!
ซือถูซือฮั่นตัวสั่นถูกต้องๆ เวลานี้ต้องรีบถอยก่อน! เพราะเจ้าหนุ่มนั่นมีอาวุธหนักแบบนี้อยู่ในมือ!
อย่าว่าแต่เขาที่เป็นถึงผู้วิวัฒนาการระดับ5 เลย ต่อให้เป็นผู้วิวัฒนาการระดับ 6 ก็ยังไม่อาจต้านทานการโจมตีของอาร์พีจีได้!
“ไปถอย รีบถอยเร็ว!” ซือถูซือฮั่นรีบสั่งให้ถอยทัพ!
ผู้วิวัฒนาการชุดดำอีกสี่คนที่ได้สติราวกับเพิ่งตื่นจากฝันรีบวิ่งสุดชีวิตทว่าตอนที่พวกเขาวิ่งไปทางลิฟต์ได้ไม่ถึงห้าเมตร ก็พลันมีเสียงระเบิดดัง
“ตู้ม!”
มีเสียงระเบิดดังสนั่นบัดนี้ผนังด้านที่ถูกอาร์พีจียิงได้พังทลายลง!
การโจมตีครั้งนี้รุนแรงมากแรงระเบิดได้ทำลายช่องลิฟต์ที่อยู่ติดกันจนบิดเบี้ยวไป!
กริ๊ก!
ลิฟต์ที่กำลังทำงานอยู่หยุดชะงักทันทีชายฉกรรจ์ชุดดำที่ติดอาวุธครบมือทั้งสิบคนจึงถูกขังอยู่ด้านใน
“มี่มี่รีบไปเร็ว!” หลังจากที่ผนังฝั่งตรงข้ามพังทลายลงถังฮ่าวก็เอ่ยทิ้งท้ายประโยคก่อนที่ร่างของเขาจะพุ่งออกไปอย่างราวกับสายฟ้าแลบอาร์พีจีที่อยู่ในมือของเขาเองก็หายวับไป
พริบตาต่อมาถังฮ่าวได้ยื่นมือซ้ายออกไปก่อนจะมีเถาวัลย์หนาสองเส้นปรากฏขึ้น มันได้เข้าพันรอบราวบันไดของชั้นบนเอาไว้จากนั้นเขาก็ใช้เถาวัลย์ทั้งสองนี้โหนตัวขึ้นไปบนระเบียงชมวิวชั้นเก้า!
ตุ้บ!
พื้นสั่นสะเทือนก่อนที่ถังฮ่าวจะพุ่งตัวเข้าไปก็ได้ปลดปล่อยกระบองหนามแหลมขนาดใหญ่มากำไว้หลวมๆที่มือขวาแล้ว และเขาก็ฟาดมันไปทางซือถูซือฮั่นและคนอื่นๆ อย่างรวดเร็ว
“ท่านผู้นำล่วงหน้าไปก่อนเลยผมจะขวางมันไว้เอง!”หลังจากเฉิงจินขวางการโจมตีของถังฮ่าวเอาไว้ได้สองครั้งแล้วก็กลายร่างเป็นอมนุษย์อีกครั้งพอต้านทานการโจมตีได้สองครั้งติดต่อกัน จึงทำให้เขามั่นใจในความสามารถมากขึ้น!
ถังฮ่าวได้ยินก็ยกยิ้มเหี้ยมเพราะครั้งนี้เขาไม่ได้ใช้ทักษะกรงขังหนามอีกต่อไป
แต่กลับมีแสงเย็นเยียบสว่างวาบขึ้นบัดนี้ได้มีมีดสั้นเล่มหนึ่งปรากฏขึ้นในมือของเขาและนี่ก็คือมีดสั้นระดับเหล็กดำที่ได้รับการอัปเกรดมาแล้วสองครั้งนั่นเอง!
มีดสั้นส่องประกายวาบขึ้น!
ฉึกฉึก! ก่อนจะมีเสียงเบาดังขึ้นสองครั้งจากนั้นก็เห็นแขนขนาดใหญ่ที่มีขนปกคลุมทั้งสองข้างจะลอยละลิ่วขึ้นไปกลางอากาศและมีเสียงร่วงหล่นดังตามมา!
เฉิงจินมองไปที่ปลายมีดที่แทงทะลุหน้าอกของเขาด้วยความตกใจ!
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความกลัวและเหลือเชื่อไม่นานก็มีเลือดไหลทะลักออกจากจมูกและปาก เขาพยายามจะพูด แต่กลับพูดไม่ออกสักคำ!
ตอนที่ถังฮ่าวชักมีดออกเลือดสีแดงสดๆ ก็ได้พุ่งกระฉูดออกมาก่อนที่ร่างกายที่ใหญ่โตของเฉิงจินจะล้มพับลงกับพื้นไป!