สุดยอดนักผจญภัย

    มอบตำแหน่งเจ้าเมือง

    หลังจากที่ยูเทียจากไปแล้วเบเรียลก็หันมามองไลท์ด้วยความสงสัย

    “ เมื่อกี้นายทำอะไรยูเทีย? ” เบเรียลอดไม่ได้ที่จะถามขึ้น

    “ เธออยากรู้งั้นหรอ? ” ไลท์ถามด้วยรอยยิ้ม

    “ ใช่สิฉันอยากรู้ ” เบเรียลตอบทันที

    “ งั้นเธอหอมแก้มฉันก่อนสิเดี๋ยวฉันจะบอก ” ไลท์พูดพร้อมกับชี้มาที่แก้มของเขา

    โอ๊ยยยย

    ไลท์ร้องออกมาเพราะเขาถูกเบเรียลหยิกเข้าที่แขน 

    “ ชิ..งั้นฉันไม่อยากรู้แล้วก็ได้ ” เบเรียลถลึงตามองไลท์

    “ แน่ใจนะว่าไม่อยากรู้แล้ว?  ” ไลท์แกล้งถามอีกครั้ง

    เบเรียลมองมาที่ไลท์พร้อมกับสูดลมหายใจเข้าลึกๆก่อนที่เธอจะหอมแก้มไลท์ทันที

    ไลท์ชะงักและมองมาที่เบเรียลพร้อมกับหัวใจที่เต้นแรง

    “ ทีนี้นายจะบอกฉันได้หรือยัง? ” เบเรียลถามด้วยน้ำเสียงเบาๆพร้อมกับใบหน้าที่แดงระรื่น

    “ ฮ่าฮ่าได้แล้ว ” ไลท์พูดจบเขาก็มอบทักษะบ่มเพาะธาตุน้ำแข็งรวมไปถึงทักษะดาบและทักษะอื่นๆให้กับเบเรียล

    เมื่อเบเรียลได้รับข้อมูลเหล่านี้มาเธอก็เข้าใจได้ทันทีว่าทำไมไลท์ถึงได้แข็งแกร่งและทำไมกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ถึงได้แข็งแกร่งกว่าระดับเดียวกันมาก

    “ ไม่แปลกใจเลยที่พวกนายจะมีทักษะที่คล้ายๆกัน ” เบเรียลพูดขึ้น ทักษะที่เธอพูดก็คือทักษะออร่าที่พวกไลท์ใช้

    “ แน่นอนสิใครให้ฉันเป็นหัวหน้าของพวกเขากันล่ะ ” ไลท์ยิ้ม 

    “ ไลท์ขอบใจนะ ” เบเรียลเองก็ยิ้มขึ้นและนั่งซบไหล่ไลท์ 

    ทั้งสองนั่งดูดาวเป็นระยะเวลานานก่อนที่เบเรียลจะขอตัวขึ้นไปที่ห้อง 

    ไลท์เดินผิวปากกลับโรงแรมอย่างอารมณ์ดี

    วันต่อมา 

    ไลท์ได้นัดทุกคนให้มาที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง

    ภายในห้องมีไลท์ เดซี่ เวโรนิก้า ไลก้า คอลรุยและเบเรียล 

    อาหารจำนวนมากถูกยกมาวางไว้บนโต๊ะ นอกจากนี้ยังมีเหล้าหรูอีกจำนวนหนึ่ง 

    “ ที่ฉันเรียกทุกคนมาที่นี้ก็เพราะฉันต้องการเลี้ยงฉลองต้อนรับสมาชิกใหม่ทั้งสองคน ” ไลท์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

    เดซี่ เวโรนิก้าและไลก้าตกใจ

    “ เดี๋ยวลูกพี่ไม่ใช่ว่าแค่คอลรุยคนเดียวหรอทำไมลูกพี่ถึงบอกว่าสองคนล่ะ? ” ไลก้าถามขึ้น

    “ แล้วนายได้นับคนในห้องหรือยัง? ” ไลท์พูดขึ้น

    ทันใดนั้นทุกๆคนก็หันสายตาไปมองเบเรียลที่นั่งอยู่ข้างไลท์

    “ พี่เบเรียลพี่เข้าร่วมกับพวกเราด้วยงั้นหรอ! ” เดซี่ตะโกนขึ้นอย่างยินดี

    “ ยินดีต้อนรับทั้งสองคนนะ ” เวโรนิก้าที่เป็นเงียบๆพูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

    “ ฮ่าฮ่าต้องฉลองแล้ว ” ไลก้าตะโกนและยกเหล้าดื่มทันที

    “ ฉันต้องขอฝากตัวกับทุกคนด้วยนะ ” เบเรียลยืนขึ้นและยกแก้วเหล้าขึ้นมาชน 

    “ ฉันเองก็ต้องฝากตัวกับทุกคนด้วยเหมือนกัน ” คอลรุยเองก็ไม่น้อยหน้า เขายืนขึ้นและยกแก้วเหล้าชนกับคนอื่นๆบ้าง

    “ เอาละงานเลี้ยงฉลองสมาชิกใหม่เริ่มอย่างเป็นทางการ ณ บัดนี้!! ” ไลท์พูดพร้อมกับดื่มเหล้าหมดแก้วทันที 

    ส่วนคนอื่นๆก็พากันชนแก้วเหล้าและดื่มหมดแก้วตามไลท์ไป สำหรับเดซี่เธอยังเด็กเกินไปเพราะฉะนั้นเธอจึงได้แต่น้ำผลไม้

    พริบตาเดียวก็ผ่านไปสองวัน

    ข่าวเรื่องที่เกิดขึ้นในเมืองยูซ่าก็กลายเป็นที่โด่งดัง นอกจากนี้ชื่อเสียงของกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ก็เพิ่มสูงขึ้นอีกครั้ง ในฐานะคนที่ช่วยเหลือเมืองยูซ่าไว้และยังได้สังหารรอสโมเทียจอมเวทย์ฝ่ายความมืดระดับSได้และยังทำให้เดวิทัสจอมเวทย์คำสาบต้องหนีหัวซุกหัวซุน เท่านั้นไม่พอยังทำให้จอมเวทย์มนต์ดำดาซิมบาดเจ็บสาหัสจนต้องรีบหนีไปอีกด้วย 

    เพียงคนเดียวแต่สามารถเอาชนะจอมเวทย์ระดับSสามคนของฝ่ายมืดได้และทำให้ทุกคนอยรกรู้ว่าความแข็งแกร่งของไลท์คือระดับไหนกันแน่ 

    ทางสภาจอมเวทย์รวมไปถึงกองกำลังต่างๆก็ได้เรียกประชุมหารือกันเกี่ยวกับไลท์อีกครั้ง 

    สองวันนี้ไลท์สั่งให้ทุกคนซื้อของใช้ที่จำเป็นก่อนที่จะออกเดินทางอีกครั้ง 

    ที่ท่าจอดเรือยนต์

    เบเรียลได้ขอให้ไลท์กลับไปที่เมืองทะเลสาบอีกครั้งเพื่อที่เธอจะได้ทำพิธีส่งมอบตำแหน่งเจ้าเมืองให้กับยูเทียอย่างเป็นทางการ 

    ซึ่งไลท์ก็ไม่ปฏิเสธ เขาจึงสั่งให้กริมรีปเปอร์ขับตามเรือยนต์ของเมืองทะเลสาบไป 

    พริบตาเดียวก็ผ่านไปยี่สิบวัน 

    ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงเมืองทะเลสาบอีกครั้ง 

    ตอนนี้เมืองทะเลสาบก็กลับคึกคักเหมือนกับก่อนที่พวกกองทัพสัตว์เวทย์บุกเมือง 

    เมื่อเจ้าหน้าที่เห็นว่าเป็นพวกไลท์ที่กลับมาอีกครั้ง พวกเขาก็รีบต้อนรับด้วยความตื่นเต้น เจ้าหน้าที่ในเมืองทะเลสาบรวมไปถึงชาวบ้านต่างก็เคารพและนับถือกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้อย่างมาก 

    “ ท่านไลท์ยินดีต้อนรับครับ ”เจ้าหน้าที่คนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาด้วยความตื่นเต้น แต่เมื่อเขาเห็นว่าด้านข้างของไลท์คือท่านเจ้าเมืองเขาก็รีบกล่าวต้อนรับท่านเจ้าเมืองต่อทันที

    ไลท์และคนอื่นๆก็พากันไปที่ที่พักของเจ้าเมือง

    จากนั้นเบเรียลก็เรียกบุคคลระดับสูงของเมืองไม่ว่าจะเป็นเจ้าหน้าที่ทางการ กิลด์จอมเวทย์และสมาคมนักผจญภัยให้มารวมตัวกันที่ห้องประชุม 

    แม้ว่าทุกคนจะไม่รู้ว่าท่านเจ้าเมืองจะเรียกรวมตัวทำไม แต่พวกเขาก็คิดว่าน่าจะมีเรื่องสำคัญบางอย่างเกิดขึ้น

    ที่ห้องประชุม

    เมื่อทุกๆคนเข้ามาในห้องที่เห็นเบเรียลนั่งอยู่ที่หัวโต๊ะโดยที่มีไลท์และยูเทียยืนอยู่ด้านหลังเธอ พวกเขาก็ต้องประหลาดใจและรีบทักทายไลท์

    เมื่อทุกคนมากันครบแล้วก็นั่งตามตำแหน่ง

    เบเรียลกวาดสายตามองรอบๆก่อนที่จะพูดขึ้นว่า “ ฉันจะลงจากตำแหน่งเจ้าเมืองและจะส่งมอบมันให้กับยูเทียเป็นเจ้าเมืองคนต่อไป ” 

    ทันใดนั้นทุกๆคนในห้องก็กระซิบอะไรกัน 

    “ เงียบหน่อย ” เบเรียลพูดขึ้น ทุกๆคนจึงเงียบไป

    “ เธอจะลงจากตำแหน่งเพราะอะไรเบเรียล?  ” เป็นคารินหัวหน้ากิลด์จอมเวทย์และยังเป็นเพื่อนของเบเรียลถามขึ้นด้วยความสงสัย

    “ ที่ฉันลงจากตำแหน่งก็เพราะฉันจะเข้าร่วมกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้  ” เบเรียลพูดขึ้น

    ทุกๆคนในห้องก็มองมาที่เบเรียลพร้อมกับสลับกับไลท์

    “ ที่แท้ก็แบบนี้นิเอง ” คารินยิ้มที่มุมปากก็เข้าใจเจตนาของเพื่อนเธอ 

    ส่วนทุกๆคนในห้องก็เข้าใจอะไรบางอย่างแต่พวกเขาก็ไม่ได้พูดอะไร แต่ก็มีบางคนที่คิดจะยึดอำนาจของเมืองไว้

    “ฉันขอบอกอะไรพวกนายไว้สักอย่าง เมืองทะเลสาบนี้เป็นเมืองในเขตการดูแลของฉัน ถ้าหากใครที่คิดจะทำอะไรเมืองนี้ล่ะก็ฉันจะไม่เก็บไว้แน่! ” ไลท์พูดจบเขาก็ปล่อยจิตสังหารออกมา 

    เพียงแค่จิตสังหารของไลท์ก็ทำให้ทุกๆคนในห้องพากันหน้าเปลื่ยนสีและตัวสั่นด้วยความหวาดกลัว 

    “ ท่านไลท์โปรดใจเย็นก่อน ฉันกับยูเทียดูแลเมืองนี้เองเพราะเบเรียลคือเพื่อนของฉันฉันจะไม่ปล่อยให้เมืองของเธอมีปัญหาหรอกค่ะ ” คารินพูดขึ้นด้วยน้ำเสียงจริงจังแม้ว่าใบหน้าของเธอจะซีดขาวก็ตาม 

    ไลท์ที่ได้ยินดังนั้นเขาก็สลายจิตสังหาร ทำให้บรรยากาศในห้องกลับมาเป็นเหมือนเดิม ผู้คนในห้องประชุมต่างก็ค่อยๆกลับมีสีหน้าที่ดีขึ้น

    “ ในเมื่อเป็นอย่างนี้ฉันก็วางใจ เธอชื่อคารินใช่ไหม ถ้าหากมีอะไรเกิดขึ้นสามารถติดต่อฉันได้ทันที ” ไลท์พูดขึ้นพร้อมกับมองไปที่คาริน 

    “ เข้าใจแล้ว ” คารินพยักหน้ารับ

    “ อีกสามวันฉันจะจัดพิธีมอบตำแหน่งเจ้าเมืองให้กับยูเทีย หวังว่าทุกคนจะเข้าร่วมด้วย ” เบเรียลพูดขึ้น

    ทุกคนในห้องต่างก็พยักหน้ารับ

    หลังจากที่เลิกประชุม

    “ ยูเทียดูเหมือนว่าเธอจะแข็งแกร่งขึ้นกว่าเดิมมากเลยนะ ” ไลท์ถามขึ้นหลังจากที่สังเกตเห็นออร่าของยูเทีย

    เบเรียลมองมาที่ยูเทียด้วยแววตาตื่นเต้น 

    “ ถ้าหากไลท์ไม่บอกฉันก็แทบจะไม่รู้สึกเลยนะว่าเธอแข็งแกร่งขึ้นกว่าเมื่อก่อน ” เบเรียลพูดขึ้น

    “ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะท่านไลท์ ถ้าหากไม่มีท่านไลท์ล่ะก็เกรงว่าฉันคงจะต้องใช้เวลาอีกนานกว่าจะมาถึงระดับนี้ได้ ” ยูเทียพูดขึ้นด้วยแววตาตื่นเต้น ความแข็งแกร่งของเธอแม้ว่าจะไม่ได้เพิ่มแบบก้าวกระโดดแต่มันก็เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ แค่นี้ก็นับว่าเป็นสิ่งที่ยอดเยี่ยมมากแล้ว

    “ ถ้าหากเธอยังขยันฝึกฝนล่ะก็ครึ่งปีเธอจะอยู่ในระดับAได้แน่นอน ” ไลท์พูดขึ้น

    “ จริงหรอท่านไลท์ ” แววตาของยูเทียเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

    “ แน่นอนสิ เธอดูอย่างพวกเดซี่เป็นตัวอย่างสิ ” ไลท์พูดขึ้น

    ทันใดนั้นยูเทียก็แสดงสีหน้าตื่นเต้นอย่างมาก ความจริงแล้วเธอก็รู้สึกอิจฉาพวกเดซี่อยู่เหมือนกันที่คนเหล่านั้นแข็งแกร่งได้ขนาดนี้ แต่พอรู้ว่าเธอเองก็ได้รับการฝึกฝนแบบเดียวกับที่พวกเดซี่ได้รับ เธอก็ยิ่งรู้สึกคาดหวังยิ่งกว่าเดิมมาก

    “ เอาอย่างนี้แล้วกันฉันจะฝึกฝนเธอด้วยตัวเองเป็นเวลาสิบวันก่อนที่ฉันจะออกเดินทางต่อ ” ไลท์พูดขึ้น

    เมื่อได้ยินว่าไลท์จะฝึกฝนให้กับตัวเองยูเทียก็ยิ่งชื่นชมไลท์มากกว่าเก่า

    “ ขอบคุณมากท่านไลท์ ฉันจะพยายามอย่างเต็มที่และจะไม่ทำให้ท่านไลท์ต้องผิดหวัง ” ยูเทียพูดด้วยน้ำเสียงตื่นเต้น

    “ ตอนนี้เธอยังยิ้มได้อยู่แต่ฉันอยากจะบอกว่าการฝึกของฉันมันโหดนรกแตกเลยล่ะนะ  ” ไลท์พูดขึ้นด้วยรอยยิ้ม

    “ ต่อให้หนักแค่ไหนฉันก็จะต้องทำให้ได้! ” ยูเทียตอบอย่างหนักแน่น

    “ ฉันก็หวังว่าเธอจะยังแสดงสีหน้าหนักแน่นแบบนี้ได้จนจบนะ ” ไลท์หัวเราะร่า

    พริบตาเดียวก็ผ่านไปสองวัน

    ภายในลานที่จัดงานเลี้ยงครั้งก่อน ตอนนี้ก็ถูกออกแบบให้กลายเป็นงานพิธีการการมอบตำแหน่งเจ้าเมืองคนต่อไปของเมืองทะเลสาบ 

    ผู้คนระดับสูงของเมืองไม่ว่าจะเป็นตระกูลต่างๆ กิลด์จอมเวทย์และคนของสมาคมนักผจญภัยต่างก็เข้าร่วมงานกันอย่างมากมาย

    สาเหตุที่ส่วนมากเข้าร่วมงานนี้ก็เพราะพวกเขาได้ยินมาว่าตำนานอย่างไลท์ก็จะเข้าร่วมด้วย 

    เนื่องจากไลท์คือวีรบุรุษที่ช่วยเหลือเมืองทะเลสาบทำให้ผู้คนในเมืองทะเลสาบเคารพและศรัทธา เด็กๆต่างก็เอาไลท์เป็นแบบอย่าง

    ยูเทียในชุดทางการยืนกล่าวขอบคุณทุกๆคนที่ไว้วางใจและขอบคุณที่สนับสนุนเธอและเธอจะไม่ทำให้ทุกคนในเมืองผิดหวัง

    จากนั้นเบเรียลก็มอบตราเจ้าเมืองให้กับยูเทียก่อนที่จะเป็นการเสร็จพิธี

    หลังจากนั้นก็เป็นงานเลี้ยงง่ายๆ ซึ่งทุกๆคนต่างเข้ามาทักทายไลท์และพูดว่าจะช่วยยูเทียในการดูแลเมืองให้ดี

    ในช่วงแรกแม้ว่าเอกสารต่างๆจะมีจำนวนมากแต่เธอก็คุ้นเคยกับมันอย่างดีจนใช้เวลาไม่นานก็เครียเอกสารเสร็จ นอกจากนี้เธอยังรับเลขาส่วนตัวมาอีกหนึ่งคนเพื่อคอยช่วยเหลือเธอ

    ที่สนามฝึกซ้อมของเจ้าเมือง

    ยูเทียที่นอนหมดสภาพพร้อมกับใบหน้าที่เต็มไปด้วยความเหน็ดเหนื่อย จากนั้นเดซี่ก็เดินมาพร้อมกับร่ายเวทย์ฟื้นฟูอาการเหนื่อยล้าให้

    “ ท่านไลท์ได้โปรดให้ฉันได้พักบ้าง ” ยูเทียอยากจะร้องไห้ออกมา ตอนนี้เธอเชื่อแล้วว่าการฝึกนรกแตกของไลท์เป็นอย่างไง มันนรกแตกจริงๆ

    นี้ก็ผ่านมาสามวันแล้วตั้งแต่เธอที่ได้รับการฝึกฝนจากไลท์ 

    เธอไม่มีเวลาพักผ่อนแม้แต่น้อยเพราะหลังจากที่ฝึกจนเหนื่อยหอบก็ถูกเดซี่ใช้เวทย์ฟื้นฟูอาการเหนื่อยล้าจนกลับมามีแรงเหมือนเดิม จากนั้นเธอก็ถูกจอมมารไลท์ฝึกฝนตลอดทั้งวัน จอมมารไลท์เป็นชื่อที่เธอตั้งให้กับไลท์เองแม้ว่าจะได้แค่คิดก็ตาม 

    เธอฝึกฝนตั้งแต่เช้าจนถึงตอนเย็น เธอจึงจะได้มีเวลาพักผ่อนจริงๆ 

    เมื่อเธอนอนบนเตียงเธอก็หลับไปอย่างรวดเร็ว เมื่อรู้สึกตัวอีกทีเธอก็ถูกจอมมารไลท์ปลุก

    ในตอนเช้าจะเป็นการฝึกฝนร่างกายไม่ว่าจะเป็นออกกำลังกายแบบง่ายๆและการฝึกฝนการใช้อาวุธ

    ตอนบ่ายจนถึงเย็นเธอก็จะถูกพวกเดซี่ ไลก้า เวโรนิก้าฝึกฝนการต่อสู้แบบตัวต่อตัวให้ ซึ่งทั้งสามคนก็มีรูปแบบต่อสู้ที่แตกต่างกันไปทำให้ยูเทียได้รับประสบการณ์อย่างมาก 

    ส่วนทางด้านไลท์ก็ได้ฝึกฝนเบเรียลเป็นการส่วนตัว

    แม้ว่าเบเรียลจะแข็งแกร่งแต่เธอไม่ค่อยได้ลงสนามต่อสู้สักเท่าไหร่ทำให้ไลท์ต้องฟื้นประสบการณ์ในการต่อสู้ของเบเรียล 

    ตลอดทั้งวันไลท์คอยแนะนำการต่อสู้ให้กับเบเรียลจนทำให้เบเรียลค่อยๆฟื้นฟูความแข็งแกร่งกลับมาเหมือนเดิม 

    พริบตาเดียวก็ผ่านไปอีกสิบวัน

    ยูเทียที่ได้รับการฝึกนรกแตกจากไลท์ไปแล้วเธอก็รู้สึกว่าพลังเวทย์ของเธอเพิ่มมากขึ้น ส่วนทางด้านพลังบ่มเพาะเธออยู่ในระดับจิตวิถีมนุษย์แล้ว พละกำลังของเธอเรียกว่าแตกต่างจากเมื่อก่อนมาก เกรงว่าระดับBไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเธออีกต่อไป มีเพียงระดับAเท่านั้นที่จะทำให้เธอต้องใช้ความสามารถทั้งหมดได้ 

    ที่ท่าเรือยนต์ของเมืองทะเลสาบ 

    บุคคลระดับสูงของเมืองต่างก็มายืนส่งกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้อย่างเนื่องแน่น

    ยูเทียก่อนร่ำลากับเบเรียล 

    “ รักษาตัวด้วยนะยูเทีย ” เบเรียลยิ้มและจับไหล่ของยูเทียไว้

    “ ท่านเบเรียลเองก็เหมือนกันรักษาตัวด้วยนะค่ะ ” ยูเทียร้องไห้ออกมา

    “ ทุกคนฉันขอฝากเมืองทะเลสาบไว้ด้วยนะ โดยเฉพาะเธอคารินฉันจะกลับมาคิดบัญชีกับเธอแน่ถ้าหากเมืองนี้มีปัญหาเกิดขึ้น ” เบเรียลยิ้มขึ้น

    “ ไม่ต้องห่วงหรอกน่าฉันจะดูแลอย่างดีเลย ” คารินยิ้มพร้อมกับหัวเราะขึ้น

    ส่วนคนอื่นๆก็พากันให้คำสัญญาว่าจะดูแลเมืองทะเลสาบอย่างดี อีกอย่างนี้ก็เป็นเมืองที่พวกเขาอยู่อาศัยถ้าหากมีเรื่องอะไรเกิดขึ้นพวกเขาก็จะไม่ยอมเหมือนกัน 

    “ งั้นโชคดีนะทุกคน ” เบเรียลตะโกนพร้อมกับเดินขึ้นกริมรีปเปอร์

    ไม่นานกริมรีปเปอร์ค่อยๆออกห่างจากเมืองทะเลสาบ

    เบเรียลยืนด้านหลังพร้อมกับมองเมืองทะเลสาบที่ค่อยๆออกห่างไปเรื่อยๆ 

    “ ถ้าหากเธอคิดถึงก็ไว้กลับมาหาก็ได้ ” ไลท์ที่ยืนด้านข้างพูดและยิ้มให้กับเบเรียล

    “ ขอบใจมากไลท์ ” เบเรียลยิ้มขึ้นและเช็ดน้ำตา ดูเหมือนว่าการผจญภัยของเธอในฐานะกลุ่มนักผจญภัยเดธปาร์ตี้ได้เริ่มต้นขึ้นแล้ว

     

    คล้ายกับเรื่องสุดยอดนักผจญภัย ที่คุณอ่าน