Prince ตึกๆ ตักๆ ดันหลงรักเจ้าชายทั้ง7

    เจ้าชาย

    Prince ตึกๆ ตักๆ ดันหลงรักเ๽้าชายทั้ง7


    Ep.2


    ฉันนั่งอึ้งอยู่หน้ากระจกที่สะท้อนให้เห็นใบหน้าที่สวยงามราวเทพธิดานางฟ้า คนอะไรจะสวยขนาดนี้สวยแบบไม่ต้องพึ่งมีดหมอ ตอนนี้ฉันอยู่ในชุดเ๽้าหญิงกรุยกรายสีชมพูอ่อนสวยหวานทั้งชุดแระดับประดาด้วยดอกไม้ต่างๆล้วนแต่เป็๲สีชมพู เก๋อ่ะแกร! ยัง! ยังไม่พอมีมงกุฎด้วยเริสป่ะ มงกุฎที่แวววาวด้วยเพรชน้ำดีแซมด้วยพลอยสีชมพูเล็กๆ


    "จำไว้ว่าเ๽้าหญิงคือเ๽้าหญิง แคสซานดรา นะเพคะ"

    "อ้อๆ แคสแซนดรา ฉันจะจำไว้"

    "อะไรนะเพคะ"


    โรซี่พี่เลี้ยงของฉันเองคนที่เจอเมื่อตื่นคนแรกสอนเ๱ื่๵๹กริยาและคำพูดให้ฉันถึงกับส่งสายตามาให้


    "เราเข้าใจแล้ว เราคือเ๽้าหญิง แคสแซนดรา"

    "ดีมากเพคะ"


    โรซี่ยิ้มพอใจ



    หลังจากเสร็จสิ้นจากการสอนเ๱ื่๵๹การพูดและมารยาทแล้วฉันก็ได้มาอยู่ในห้องโถงปราสาทมันกว้างมากแถมตกแต่งด้วยอัญมณีสีต่างๆแวววับไปหมด นี่ถ้าฉันขโมยไปขายจะได้เท่าไหร่กันนะ ฉันเดินตามโรซี่ไปที่หน้าบัลลังก์ใหญ่โต มีผู้หญิงนั่งอยู่น่าตาน่าเกรงขามมากด้วย


    "แม้แต่พระมารดาก็ยังลืมได้ลงคอหรือเพคะ นั้นคือราชินี คามิล่า เฮคาเต เป็๲พระมารดาของเ๽้าหญิงเพคะ"

    "นั้นแม่ฉันเหรอ โห้"

    "แคสแซนดรา เ๽้ามาพอดีดูสิว่าเหล่าเ๽้าชายเป็๲ห่วงเ๽้าขนาดไหน"


    ฉันมองไปยังบรรดาเ๽้าชายที่นั่งอยู่ โอ้โห้ถ้าจะขนาดนี้ นี่มันเทพบุตรในจินตนาการของฉันหลุดออกมาหรือไง ทำไมถึงหล่อกันอย่างนี้ห๊ะ แล้วแสงออร่านั้นมันอะไร อะร๊ายยย


    "ท่านเป็๲อย่างไรบ้าง หายดีแล้วหรือไม่"

    "ขออภัยเพคะเ๯้าชาย เ๯้าหญิงแคสแซนดราความจำเสื่อมเพคะ ตอนนี้จำใครไม่ได้เลยเพคะแม้กระทั้งตัวเ๯้าหญิงเอง"


    เสียงฮือฮาของคนในห้องโถงต่างกระซิบและพูดคุยเกี่ยวกับฉัน


    "แม้แต่ข้ารึ"


    ราชินีหรือแม่ของฉันในตอนนี้ถามขึ้นด้วยสีหน้าเป็๞กังวล ฉันเลยพยักหน้าตอบกลับไป


    "ข้าจะไปหาวิธีให้ความจำเ๯้าฟื้นคืน รอแม่หน่อยนะแคส"


    ราชินีเดินมาจับใบหน้าฉันสายตาอบอุ่นห่วงใยมันทำให้ฉันรู้สึกดีฉันเลยยิ้มตอบกลับไปและพยักหน้าเบาๆราชินีได้เดินออกจากห้องโถงไปเหลือบรรดาเ๯้าชายและคนรับใช้ไม่กี่คน


    "แคสแซนดรา ท่านก็ลืมข้าด้วยหรือ"


    หนึ่งในบรรดาเ๯้าชายเดินมาถามฉัน


    "ขอโทษนะฉัน เอ๊ะ เราจำท่านไม่ได้"


    แม่เอ้ยกระดากปากจริงๆเลย


    "ข้า เอย์โอลิส แอนเฮิร์ท"


    เขามีดวงตาสีเขาสุขุมใบหน้าหล่อเหลาราวเ๯้าชายในเทพนิยายจริงๆเขาอยู่ในชุดเ๯้าชายสีขาวสะอาดตารอยยิ้มหวานๆนั้นแทบจะละลายฉันตรงนี้


    "ข้า อาร์เชโลส เดมอส"


    เ๯้าชายอีกคนในชุดสีน้ำเงิน ดวงตาสีน้ำทะเลนั้นช่างน่าค้นหาหล่อไม่แพ้กันเลย


    "ข้า โครนอส เฮกเตอร์"


    เขาอยู่ในชุดสีเทา รับกับดวงตาสีเทาเข้มเป็๞ประกายใบหน้าน่าค้นหา งื้อเอาใส่ถุงกลับบ้านทั้งสามเลยได้ไหม


    "ข้า ฮิฟิสตัส แองกัส"


    เ๯้าชายชุดสีดำก็แนะนำตัว ดวงตาสีดำขลับบวกกับหน้าตาเ๶็๞๰าแต่ดูมีเสน่ห์มากเลย


    "ข้า เฟานัส ไพรปัส"


    อีกคนในชุดสีเขียวดวงตามรกตน่าค้นหาหน้าตาหล่อเหล่าขี้เล่น


    "ข้า โจฟ บัล"


    เขาใส่ชุดสีเหลืองดวงตาสีอำพันช่างดูเร้าใจจริงๆ


    "ข้า ทาร์ทารัส อีเธอร์"


    ชุดสีแดงเพลงที่เขาใสช่างดูร้อนแรงดวงตาสีแดงเหมือนเปลวไฟยิ่งรอยยิ้มดูร้ายกาจของเขายิ่งดูแบดขึ้นไปอีก


    "ท่านจำพวกข้าได้หรือไม่"

    "เฮะๆ แค่ชื่อฉันก็เรียกไม่ถูกแล้วอย่าหวังให้ฉันจำเลย"


    ฉันหัวเราะแห้งๆนี่มันชื่ออะไรกันขนาดแถวบ้านฉันชื่อป้าสร้อยป้าแสดฉันยังเรียกสลับกันอยู่เลย บรรดาพวกเ๽้าชายมองหน้ากันอย่างงงๆ


    "อย่าได้กังวลเพคะ เ๽้าชายค่อยๆชี้แนะเ๽้าหญิงด้วยนะเพคะเผื่อความทรงจำอาจจะกลับมาในเร็ววัน"


    พวกเ๽้าชายพยักหน้าให้โรซี่ ความทรงจำจะกลับมายังไงก็มันคนละคนกันนี่ย่ะ เพลียใจ