ระบบความเกลียดชัง

“การประลองรอบแรก ฉันกับโจวไท่อันเหรอ?”

เมื่อเซี่ยปิงเห็นตารางการประลอง รูม่านตาหดลงเล็กน้อย เขาเคยคิดว่าไม่ช้าก็เร็วจะต้องเจอกับโจวไท่อันอยู่แล้ว แต่ไม่นึกว่าจะได้เจอกันตั้งแต่รอบเปิดลานประลอง

ก่อนอื่นต้องรู้ด้วยว่า ตารางการประลองของโรงเรียนนั้นใช้กติกาเดียวกับการแข่งขันต่อสู้ของโรงเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายเทียนสุ่ย ซึ่งเป็นระบบการคัดออก ตัดสินแพ้ชนะในครั้งเดียว

ในระดับมัธยมศึกษาตอนปลายมีนักเรียนทั้งหมด 27 ห้อง โดยแต่ละห้องจะคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วม 10 คน ในจำนวนนี้มีนักเรียน 12 คนถอนตัว สืบเนื่องจากเกิดเหตุสุดวิสัย ไม่สามารถเข้าร่วมการประลองได้ เท่ากับว่ามีจำนวนผู้เข้าร่วมทั้งหมด 256 คน

รอบแรกมีการแข่งขันพร้อมกัน 256 คน ผู้ชนะจะได้ผ่านเข้ารอบ 128 คนสุดท้ายแล้วตัดเข้ารอบ— 64 คน — 32 คน — 16 คน

— รอบก่อนรองชนะเลิศ [8 อันดับแรก] — รอบรองชนะเลิศ [4 อันดับแรก]

จนเหลือ 2 คนสุดท้ายที่เป็นคู่ชิงชนะเลิศ

นั่นหมายถึง หากคุณต้องการเป็นที่หนึ่งของโรงเรียน คุณต้องชนะการแข่งขัน 8 ครั้ง

ในบรรดาผู้เข้าแข่งขันรอบคัดเลือกมากกว่าสองร้อยคน เซี่ยปิงบังเอิญเจอกับโจวไท่อันตั้งแต่รอบแรก ดูเป็นเรื่องบังเอิญที่ไม่น่าเกิดขึ้นได้

“เซี่ยปิงเจอกับโจวไท่อันในรอบแรกเหรอเนี่ย โชคร้ายอะไรขนาดนั้น เขาตกรอบแรกตั้งแต่ไม่ทันเริ่มด้วยซ้ำ”

“มันไม่สำคัญหรอกว่าตกรอบแรกหรือเปล่า จำเหตุการณ์เมื่อวันศุกร์ได้ไหม โจวไท่อันบอกอย่างชัดเจนว่าถ้าเจอกันบนลานประลองเมื่อไหร่ เขาจะมอบเรียนครั้งใหญ่ให้กับเซี่ยปิง และโอกาสนั้นมาถึงแล้ว”

“เขาคงถูกหามส่งเข้าห้องฉุกเฉินทันทีที่ก้าวสู่ลานประลอง”

“โคตรของโคตรบังเอิญเลยจริงๆ ที่สองคนนี้มาเจอกันรอบแรก”

“ไม่ใช่เรื่องบังเอิญหรอกมั้ง มีข่าวมาว่าโจวไท่อันมีเส้นสายอยู่ในโรงเรียนไม่น้อย เขาคงบอกให้ใครสักคนที่ดูแลเรื่องนี้แก้ไขตารางการประลอง ผลจึงออกมาอย่างที่เห็น”

“ไม่มีอะไรซับซ้อนหรอก มันก็แค่เปลี่ยนลำดับการดวล”

กลุ่มนักเรียนมัธยมปลายร่วมแสดงความเห็นของตัวเอง สายตาทุกคู่มองไปที่เซี่ยปิงด้วยความสงสาร มีเรื่องกับใครไม่มี ไปมีเรื่องกับโจวไท่อัน ความซวยจึงตกอยู่ที่ตัวเขาเอง

“สะใจชะมัด กรรมตามสนองแกแล้ว!”

เกาหวานและหยางเว่ยดีใจออกหน้าออกตา ในที่สุดก็จะมีคนช่วยจัดการกับไอ้ปีศาจร้ายนี้เสียที

พวกเขาถูกส่งเข้าศูนย์กักขัง ชื่อเสียงเหม็นโฉ่ยิ่งกว่าขี้สุนัข ตื่นเช้ามาโรงเรียนยังถูกหญิงชรารุมปาไข่ใส่กลางถนน คงมีแต่สวรรค์เบื้องบนเท่านั้นที่รู้ว่าเขาทั้งคู่ต้องเจอกับอะไรบ้าง

เมื่อเผชิญหน้ากับฝันร้ายเช่นนี้อยู่ซ้ำๆ ไม่มีใครสามารถจินตนาการได้หรอกว่า ความเกลียดชังที่พวกเขามีต่อเซี่ยปิงมันมากมายแค่ไหน และมันต้องได้ลิ้มรสความอัปยศที่พวกเขาเคยได้รับ

ตอนนี้เซี่ยปิงถูกโจวไท่อันเพ่งเล็ง แม้เขาจะไม่ตายในการประลอง แต่ก็ต้องแบกรับความอับอายขายหน้าไปพักใหญ่ เกาหวานและหยางเว่ยจึงรู้สึกยินดีอย่างบอกไม่ถูก

เขาสองคนคิดเรื่องนี้เอาไว้แล้วว่า หลังจากเซี่ยปิงถูกส่งตัวเข้ารักษาในโรงพยาบาล พวกเขาจะตามไปถากถางเยาะเย้ยใส่หน้าปีศาจร้ายตัวนี้ถึงเตียง ให้สมกับความโกรธที่อัดอั้นอยู่ในใจ

บูม!

เมื่อเสียงประกาศเริ่มการประลองกระจายออกไป รถบรรทุกสีดำขนกล่องเหล็กขนาดใหญ่มาวางไว้ทั่วทั้งสนามกีฬา

จากนั้นเจ้าหน้าที่ทำการกดปุ่มล็อก กริ๊ก!

ชั่วพริบตาเดียว กล่องเหล็กทั้งหมดก็แปรเปลี่ยนเป็นสนามประลองขนาดเล็ก ลักษณะของมันคล้ายกับวงแหวนที่สร้างขึ้นจากโลหะ มีขนาดกว้างกับความยาวสิบเมตร

ข้างสนามประลองขนาดเล็กในแต่ละจุด มีที่นั่งแบ่งออกเป็นขั้นๆ คล้ายอัฒจันทร์ รองรับผู้เข้าชมได้ประมาณสามร้อยคน ทั้งยังมีการติดตั้งกล้องความละเอียดสูงไว้รอบด้าน

สำหรับคนที่พลาดโอกาสเข้าไปด้านใน ทางโรงเรียนติดตั้งระบบเทคโนโลยีขั้นสูง ให้ทุกคนได้รับชมการแข่งขันผ่านกล้องถ่ายทอดสด 360 องศา

เพื่อความสะดวกในการแข่งขัน ทางโรงเรียนเช่ากล่องเหล็กแปรสภาพจากบริษัทอื่นมาทั้งหมด 128 กล่อง ในสนามกีฬาโรงเรียนตอนนี้จึงเต็มไปด้วยลานประลองขนาดย่อยกระจายอยู่ทั่วสนามกีฬา โดยมีเจ้าหน้าที่คอยควบคุมดูแลและจัดเตรียมการความพร้อม เพียงครึ่งชั่วโมงทุกอย่างก็เสร็จสิ้น

“ให้ผู้เข้าแข่งขันทุกคนเข้าสนามประลอง เราจะเริ่มแข่งขันในอีกสิบห้านาที หากใครมาไม่ทันจะถูกคัดออกทันที” เสียงหวานของผู้ประกาศสาวดังมาจากจอภาพของโรงเรียน

จบเสียงประกาศ กลุ่มนักเรียนและผู้ร่วมการแข่งขัน ต่างเดินไปที่สนามประลองตามหมายเลขของตัวเอง สนามประลองแต่ละจุดจะมีหมายเลขกำกับไว้ จึงง่ายต่อการมองเห็น

“สนามประลองของฉันคือหมายเลข 88 มันเป็นเลขนำโชค” เซี่ยปิงที่มองดูหมายเลขของตัวเอง ก่อนจะเดินไปยังสนามประลองหมายเลข 88

ไม่ทันไรเซี่ยปิงก็พบทันทีว่า มีนักเรียนจำนวนมากมารวมตัวกันที่สนามประลองของเขา ไม่เพียงแค่กลุ่มมัธยมปลาย แต่ยังมีจากชั้นเรียนอื่น ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นนักเรียนหญิง

บริเวณอัฒจันทร์สามแถวบนและสามแถวล่างเต็มทุกที่นั่ง และเต็มไปด้วยเสียงพูดคุย ทว่าบรรยากาศในสนามประลองหมายเลขอื่นกลับมีคนดูแค่ไม่กี่คน

ถึงอย่างนั้นก็ตาม มันไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร เพราะผู้เข้าร่วมแข่งขันในสนามหมายเลข 88 คือโจวไท่อัน ขวัญใจของนักเรียนหญิง มีชื่อเสียงไม่ยิ่งหย่อนไปกว่าเด็กหนุ่มคนดังในสถาบันอื่น

นอกจากนี้ยังมีเซี่ยปิง แฟนหนุ่มในข่าวลือของเจียงหย่าหรู การแข่งขันครั้งนี้จึงเป็นการพบกันระหว่างศัตรูหัวใจ ไม่ว่าจะในแง่ความขัดแย้งของคนทั้งคู่หรือระดับความดุเดือด สนามประลองอื่นล้วนเทียบไม่ติด

และยังมีคนอีกจำนวนมากตามมาดูเซี่ยปิง เด็กหนุ่มมัธยมปลายที่ทำเด็กสาวตั้งท้อง คั่วผู้หญิงหลายสิบคน มันมีหน้าตาแบบไหนกันแน่

“นั่นไง โจวไท่อันมาแล้ว” นักเรียนหญิงคนหนึ่งกรีดร้อง กลุ่มนักเรียนหญิงที่เหลือส่งเสียงตะโกนตามไปติดๆ

ในระยะสายตาของทุกคน ปรากฏร่างชายหนุ่มสวมสูทสีขาวเดินเข้ามาด้วยท่วงท่าสง่างาม เส้นผมจัดทรงดูเป็นระเบียบ หน้าตาหล่อเหลาราวกับเทพบุตรขี่ม้าขาวหลุดออกมาจากภาพวาด

ชายหนุ่มคนนี้คือ โจวไท่อัน

ด้านหลังของโจวไท่อันมีกลุ่มคนกลุ่มใหญ่เดินตามมาติดๆ เมื่อเทียบกับนักเรียนทั่วไปแล้ว เขาดูเหมือนมังกรในฝูงไก่ ดูโดดเด่นอย่างหาคนเปรียบได้ยาก

“หลบไป!”

โจวไท่อันตวาดเสียงใส่กลุ่มนักเรียนตรงหน้าด้วยท่าทีเย็นชา กลุ่มคนที่รุมล้อมอยู่รอบๆ รีบเปิดเส้นทางให้เขาเข้าสู่สนามประลอง

สายตาชื่นชมปนความยำเกรงเกิดขึ้นกับทุกคนที่มองอยู่ เขาเป็นเหมือนราชาของโรงเรียนนี้ ไม่มีนักเรียนธรรมดาๆ คนไหนสามารถเทียบกับเขาได้

จังหวะที่โจวไท่อันกระโดดขึ้น จุดที่เขายืนอยู่มีรอยเท้ากดลึกลงไปในพื้นคอนกรีต และมีรอยร้าวมากกว่าสิบสายกระจายออกไป ขณะเดียวกัน เขาก็ระเบิดพลังออกมาจากร่างแล้วดีดตัวไปไกลกว่าสิบเมตร

เท้าทั้งสองข้างของโจวไท่อันแตะพื้นสนามประลองแผ่วเบา ราวกับเมื่อครู่นี้ไม่มีอะไรเกินขึ้น