บทที่ 208
เมืองเหอซู
กล่าวถึงงานหนึ่งที่มีความสำคัญภายในเนื้อเรื่องในนิยาย เองก็คงจะไม่พ้นเมืองเหอซูอย่างแน่นอน
เมืองเหอซูสถานที่แห่งนี้มันเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่ตั้งอยู่ห่างออกมาจากชายแดนทางทิศตะวันออกประมาณนึง
การเดินทางออกมาจากเมืองใช้เวลา 2 วันเต็มๆกว่าที่จะเดินทางมาที่เมืองแห่งนี้ สถานที่แห่งนี้เป็นจุดพักแรกที่พวกเขาจะเดินทางมาถึง
เมืองเหอซูเมืองการค้าขนาดใหญ่ที่เชื่อมโยงเมืองหลวงกับทางทิศตะวันออก ซูฉีทำการค้าอยู่ภายในเมืองทิศตะวันออกนางไม่เคยเดินทางมาที่เมืองแห่งนี้
เพราะว่าการค้าของนางล้วนแล้วแต่ทำการค้าขายภายในเมือง ถ้าเป็นการค้าขายสุรานางเองก็ใช้ในการค้าขายสุราผ่านร้านสุราของนายหญิง
ก็แบบนั้นเลยไม่เคยเดินทางหรือไม่เคยผ่านมาทำการค้าขายภายในเมืองเหอซู
แต่ว่าสิ่งที่ทำให้ซูฉีดวงตาเปล่งประกายในตอนนี้ ไม่ใช่ว่าเจ้าเมืองที่อยู่บริเวณด้านหน้าเป็นเมืองแห่งการค้าขาย
แต่ว่าสิ่งที่มันทำให้นางดวงตากำลังเปล่งประกาย เอ็งก็เป็นเพราะว่าเมืองที่อยู่บริเวณด้านหน้าในตอนนี้ มันเป็นเมืองหนึ่งเมืองที่มีความสำคัญต่อภายในเนื้อเรื่องอย่างไรเล่า
สำหรับแฟนนิยายที่ตามอ่านนิยายเรื่องนี้มาตั้งแต่เริ่มต้นอย่างนาง เมื่อมองเห็นเมืองที่เป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของเรื่องนี้
มันมีหรือว่าตัวของนางจะไม่ตื่นเต้น แม้ว่านาจะเข้ามาอยู่ภายในนิยายเรื่องนี้ได้ 2 ปีแล้ว แต่ว่าง่วงถึงชีวิตก่อนหน้านี้มันไม่รู้สึกแบบนั้นเลยสัก
เพราะว่านางไปอยู่ที่บริเวณชายแดนตะวันออก ที่แห่งนั้นถูกแบ่งแยกออกจากในเรื่องอย่างชัดเจน
เลยทำให้นางแทบจะไม่รู้สึกว่าตนเองนั้นเดินทางมาที่ภายในโลกของนิยายที่นางชื่นชอบเลยแม้แต่นิดเดียว
แต่ในตอนนี้มันไม่เหมือนกันเมื่อมองเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า ที่เป็นส่วนสำคัญส่วนหนึ่งของเนื้อเรื่องภายในนิยายเรื่องนี้
แน่นอนว่าตัวของนางย่อมตื่นเต้นอยู่แล้ว มันเปรียบเสมือนกับความฝันของนักอ่านเลยก็ว่าได้
“ คุณหนูตระกูลใหญ่อย่างเจ้าคงจะเคยเดินทางมาที่นี่แล้ว ”
“ แล้วเหตุใดจึงตื่นเต้นเช่นนั้นสถานที่แห่งนี้มีอะไรสำคัญอย่างนั้นหรือ ”
“ จริงอยู่ที่ว่าเมืองเหอซูเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่เชื่อมโยงอยู่กับดินแดนฝั่งตะวันออก ”
“ แต่ว่ามันเองก็ไม่น่าจะมีอะไรที่น่าสนใจจนขนาดที่ทำให้เจ้านั้นตื่นเต้นขนาดนี้เลยเนี่ย ” แม่ทัพหนุ่มที่นั่งอยู่ด้านหน้าถามขึ้นด้วยความสงสัย
ดวงตาของแม่ทัพหนุ่มกำลังจ้องมองมาที่คุณหนูตระกูลซูที่กำลังแสดงท่าทางตื่นเต้นกับสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า
ซูฉีที่ตื่นเต้นจนออกหน้าออกตา ได้ยินคำพูดของแม่ทัพนมนางกระแอมหนึ่งคราก่อนที่จะกลับมาอยู่ในท่าทางสงบนิ่ง
“ ขออภัยเจ้าค่ะข้าอยู่ชายแดนมาเป็นเวลานาน ”
“ เมื่อเห็นเมืองที่ใหญ่โตเช่นนี้เลยรู้สึกตื่นเต้นไม่น้อย ” ซูฉีหาคำแก้ตัว
คงจะบอกไม่ได้หรอกว่าตัวของนางที่ตื่นเต้นเพราะว่าไม่เคยเดินทางมาที่เมืองแห่งนี้ เพราะว่าถ้าบอกไปเช่นนั้นอีกฝ่ายเองก็คงจะสงสัยในตัวตนของนางในทันที
“ อย่างนี้นี่เองชอบไปอยู่ชายแดนก็คงจะเป็นเวลาหลายปีแล้วสิ ”
“ ถ้าแบบนั้นก็ไม่แปลกหรอกที่เจ้าจะรู้สึกตื่นเต้นหลังจากที่ได้เดินทางมาที่เมืองแห่งนี้ ”
“ เพราะว่ามันถือว่าเป็นเมืองขนาดใหญ่ที่เชื่อมโยงเมืองหลวงกับทางดินแดนฝั่งตะวันออกเลยนี่ ”
“ เมืองเหอซูแห่งนี้มีร้านอาหารที่อร่อยไม่ใช่เล่นเข้าไปภายในเมืองแล้วก็ไปกินกันเถอะ ” แม่ทัพหนุ่มแสดงรอยยิ้ม
ในวันนี้เขาดูแสดงท่าทางผ่อนคลายเป็นอย่างมาก ว่าการเดินทางในครั้งนี้เป็นการพักผ่อนจริงๆของแม่ทัพหนุ่มผู้นี้
เดินทางเข้ามาภายในเมืองเหอซู
ในเมืองแห่งนี้มีการค้ารุ่งเรืองเป็นอย่างมาก ถ้าเทียบกับเมืองทางฝั่งตะวันออกที่นางอยู่แล้วมันรุ่งเรืองกว่าหลายเท่า
เพราะว่าการค้าทางฝั่งตะวันออกทั้งหมดที่เชื่อมโยงอยู่กับส่วนกลางของอาณาจักร ล้วนแล้วจำเป็นจะต้องผ่านเมืองแห่งนี้ทั้งสิ้นเพราะแบบนั้นเมืองแห่งนี้ก็เลยกลายเป็นจุดการค้าที่รุ่งเรือง
แม้แต่รถม้าที่วิ่งผ่านเข้ามาภายในตัวเมืองต่อวันนึงก็มีหลายร้อยคัน ในยามนี้ขบวนรถม้าของซูฉีเดินทางผ่านเข้ามาภายในเมือง
“ เพียงแค่ผ่านเข้ามาภายในถนนก็เห็นการค้ามากมาย 2 ข้างทางเต็มไปด้วยของที่ตั้งวางขายอยู่ ”
“ เมืองแห่งนี้เป็นเมืองขนาดใหญ่ที่มีถนนหลายร้อยเส้นมีของที่น่าสนใจไม่น้อย ” ซูฉีแสดงใบหน้าที่เต็มไปด้วยรอยยิ้ม
ความเจริญรุ่งเรืองนี่มันราวกับว่าอยู่คนละโลกกับเมืองชายแดนที่นางเคยอยู่เลย รถม้าที่วิ่งอยู่บนถนนมันวิ่งตรงไปด้านหน้าสักพักก่อนที่มันจะไปหยุดลงที่ร้านค้าอาหารแห่งนึง
“ นี่คือร้านอาหารเรื่องชื่อของเมืองแห่งนี้ ” แม่ทัพหนุ่มก้าวเท้าลงมาจากรถม้าพร้อมซูฉี
เห็นร้านอาหารแห่งหนึ่ง มันเป็นอาคารสูงกว่าห้าชั้นดูแล้วเป็นร้านอาหารเรื่องชื่อภายในเมืองแห่งนี้
“ ร้านอาหารแห่งนี้มันร้านอาหารเลิศรสพันลี้ ” ซูฉีพลันพูดออกมาหลังจากเห็นร้านอาหารที่อยู่ด้านหน้า
“ เหมือนว่าเจ้าจะรู้จักสินะ ”
“ แน่นอนสิเจ้าคะเป็นร้านอาหารที่ทำให้เมืองแห่งนี้มีชื่อเสียงเลยก็ว่าได้ ” ซูฉีพูดขึ้นอย่างภาคภูมิใจ
รู้อยู่แล้วว่าร้านอาหารแห่งนี้มันเป็นร้านอาหารที่มีชื่อว่าเลิศรสพันลี้ เป็นร้านอาหารที่ปรากฏภายในเนื้อเรื่องนิยาย
ตอนนั้นนางเอกของนิยายชื่นชอบร้านอาหารแห่งนี้และก็เดินทางมากิน คำบรรยายภายในนิยายบรรยายว่าอาหารภายในร้านแห่งนี้หาได้ยากยิ่ง
แม้แต่ภายในเมืองหลวงเองก็ไม่สามารถหารสชาติที่ล้ำเลิศเกินจากบรรยายได้ ในตอนที่อ่านนิยายเรื่องนี้นางก็เคยจินตนาการถึงรสชาติอาหาร
แต่ก็ไม่สามารถคาดเดาได้ว่ารสชาติอาหารเป็นอย่างไร ถึงในตอนนี้ไม่คิดเลยว่าจะได้มีโอกาสเดินทางมาที่ร้านอาหารแห่งนี้จริงๆ
“ ร้านอาหารแห่งนี้เรื่องชื่อเป็นอย่างมาก ”
“ แม้แต่พวกเศรษฐีภายในเมืองหลวงเองก็เดินทางมาที่ร้านอาหารแห่งนี้อยู่บ่อยครั้ง”
“ มันเองก็เป็นร้านอาหารที่ตัวของข้าชื่นชอบแห่งหนึ่งเลยก็ว่าได้ ”
“ เอาล่ะเข้าไปกันเถอะ ” แม่หนุ่มเดินนำหน้าเข้าไปบริเวณด้านใน
หลังจากที่เดินเข้าไปภายในร้านมีการต้อนรับอย่างดิบดีจนน่าเหลือเชื่อ ดูเหมือนว่าคนภายในร้านแห่งนี้จะรู้จักหวงเจียวลู่อยู่แล้ว“”
พวกเขาได้จัดเตรียมห้องอาหารชั้นดีที่ตั้งอยู่ชั้นบนสุดของร้านอาหารแห่งนี้ให้ มันเป็นส่วนตัวแถมยังสามารถชมทัศนียภาพที่งดงามภายในเมืองเหอซูได้ทั้งเมือง
“ เมืองแห่งนี้งดงามจริงๆ ” ซูฉีมองตรงออกไปนอกหน้าต่าง
คิดเลยว่าทัศนียภาพแห่งนี้มันจะเป็นทัศนียภาพภายในนิยายที่นางเคยอ่านจริงๆ ในตอนนั้นตัวเอกของนิยายเรื่องนี้ก็มายืนอยู่ตรงที่เดียวกับนาง
มองทัศนียภาพที่กว้างใหญ่ของเมืองเหอซูแห่งนี้ นิยายที่นักเขียนบรรยายขึ้นมาจับใจทุกคนที่เป็นนักอ่านรู้สึกเหมือนกับตนเองหลุดเข้าไปภายในโลกแห่งเทพนิยาย
“ อาหารมาแล้วขอรับ ” ของเสี่ยวเอ้อที่ยกอาหารเดินเข้ามาภายในห้อง
อาหารส่งกลิ่นหอมกรุ่นปกคลุมไปทั่วทั้งห้องแห่งนี้ ซูฉีที่มองออกไปทางนอกหน้าต่างได้กลิ่นอาหารลอยมาเตะจมูก
นางถึงกับต้องหันใบหน้าของตนเองกับมาเพื่อมามองอาหารที่กำลังถูกยกเข้ามา “ อาหารพวกนี้… ”
ดวงตาของนางเป็นประกายขึ้นมาทันที เมื่อเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้า นี่สินะโลกของนิยายที่นางเคยฝัน
จบบท