ตอนที่ 9 เที่ยวผับ
“เสร็จสักที ปวดหลังชะมัด” เสียงต้นหอมร้องอวดครวญหลังจากต้องทำงานหนักอย่างการยกกล่องหนักและเดินไปกลับอยู่หลายครั้ง
“ขอบคุณนะคะน้องมัดหมี่ น้องต้นหอม” เสียงรุ่นพี่สาวกล่าวขอบคุณรุ่นน้องคนสนิท
“ไม่เป็ไรค่ะ แค่นี้เอง” ต้นหอมพูดตอบทั้งที่เหงื่อของเธอไหลซกไปทั่วหน้า
“พี่เกรงใจพวกเราจัง กล่องมันหนักมากเลย แต่พี่ยกเองคงไม่ไหวก็เลยต้องขอเราสองคนช่วย”
“ขอบคุณนะคะ”
“ไม่เป็ไรค่ะ/ไม่เป็ไรค่ะ” สองเพื่อนสาวพูดตอบพร้อมกันอย่างรู้ใจ
“งั้นพี่เลี้ยงเหล้าพวกเราเป็การตอบแทนได้ไหมคะ ทั้งสองคนชอบดื่มไหม”
“ชอบค่ะ ชอบมากเลยค่ะ” เสียงของต้นหอมตอบกลับอย่างรวดเร็วอีกทั้งตายังเป็ประกาย
“งั้นดีเลย แล้วน้องมัดหมี่ล่ะคะ”
“ถ้าพี่อันไม่ว่าอะไร หนูก็รบกวนด้วยนะคะ”
ข้อตกลงของทั้งสามเป็อันตกลง รุ่นพี่อย่างอันได้นัดแนะเวลาและสถานที่อย่างละเอียด ทั้งสามสาวนั่งคุยกันต่อหลังจากช่วยงานเสร็จ พวกเธอคุยเื่การดื่มอย่างสนุกสนานว่าใครคออ่อนหรือคอแข็งกว่ากัน
“งั้นเจอกันคืนนี้นะคะ”
“โอเคค่ะ”
“อย่าลืมนะ แต่งตัวให้แซ่บลืมโลกเลยนะ”
“ได้เลยค่ะ รับรองว่าพี่อันต้องชมฝีมือของหอมแน่นอน” ต้นหอมพูดโต้
“พี่จะรอดูนะคะ”
จากนั้นทั้งสามคนจึงแยกย้ายกันกลับห้องตามปกติและรอถึงเวลานัดที่จะได้ไปดื่มกัน
On top
เวลาประมาณสองทุ่มกว่า ๆ ข้างในตัวผับก็อัดแน่นไปด้วยผู้คนที่มาสังสรรค์ แสง สี เสียง ถูกเปิดอย่างจัดเต็มเหมือนทุกครั้ง รวมถึงสี่สาวที่แต่งตัวจัดเต็มไม่แพ้กัน
“โห หุ่นน้องมัดหมี่คือเซ็กซี่มากยิ่งใส่ชุดนี้ยิ่งสวย ใส่มาดับมั่นพี่เหรอคะ” เสียงแซวของอันทำให้มัดหมี่ถึงกับทำสีหน้าไม่ถูก เธอคิดอยู่แล้วว่าการแต่งตัวแบบนี้มันคงไม่เหมาะสมเท่าไหร่
เพราะคนที่แต่งหน้าแต่งตัวทำผมให้เธอคือต้นหอม เ้าแม่แห่งการแต่งตัวแซ่บลืมโลก เพราะต้นหอมชอบการแต่งตัวอยู่แล้ว ดังนั้นชุดที่ต้นหอมใส่มาผับทุกครั้งไม่เคยซ้ำกันอีกทั้งยังสวยแซ่บอีกด้วย แต่หลัง ๆ ก็ต้องแต่งตัวให้เรียบร้อยมากขึ้นเพราะเ้าที่แรง
“แค่นี้ยังเบา ๆ นะคะ”
“นี่เบาแล้วเหรอ พี่คิดว่าไม่มีใครมองพี่แล้วล่ะ คงจะมองน้องมัดหมี่กันทั้งนั้น” รุ่นพี่อีกคนที่มาด้วยพูดเสริม พี่อันเองก็พยักหน้าเห็นด้วย
ชุดที่ต้นหอมจะเตรียมให้เพื่อนสาวคือชุดเดรสสายเดี่ยวรัดรูปซึ่งโชว์สัดส่วนหุ่นของมัดหมี่ได้เป็อย่างดี ชุดเดรสนี้ยังโชว์เนินอกตูมของเธอ ถึงแม้รูปร่างของมัดหมี่จะดูบอบบางร่างเล็กแต่หน้าอกหน้าใจของเธอกลับตูมตามเกินหน้าตาเสียได้ อีกทั้งสะโพกยังผาย ไม่ว่าจะแต่งตัวอย่างไรก็เซ็กซี่ไปหมดแม้จะใส่เสื้อยืดตัวโคร่งก็ตาม
ผมสีดำที่ถูกลอนเป็ช่อสวยงามถูกปล่อยยาวสลวยถึงกลางหลัง ส่วนใบหน้าก็ถูกแต่งแต้มออกมาอย่างดีซึ่งก็เป็ฝีมือการแต่งหน้าของต้นหอมเช่นเดียวกัน เพราะภาพโดยรวมสวยกินขาดขนาดนี้ จึงไม่แปลกที่รุ่นพี่ทั้งสองคนจะเอ่ยชมอย่างไม่ขาดปาก
“น้องมัดหมี่สวยมาก ๆ จนพี่คิดว่าเราเป็ดาราได้เลยนะคะ”
“เห็นด้วย นางแบบก็ได้เหมือนกัน”
“ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ” มัดหมี่ที่ได้ยินคำชมก็ถึงกับเสียอาการ แม้เธอจะได้รับคำชมบ่อยแต่เธอไม่เคยชินเลยสักครั้ง
“แล้วทำไมน้องต้นหอมดูแต่งตัวเรียบร้อยจัง พี่คิดว่าเราจะแต่งเยอะกว่านี้เสียอีก” พี่อันที่นั่งด้านข้างเอ่ยถามอย่างสงสัย
“คือแฟนหนูไม่ให้แต่งตัวโป๊น่ะค่ะ ถ้าแต่งตัวโป๊ก็คงไม่ได้ออกมาดื่มแบบนี้แน่นอน” ต้นหอมสารภาพบาป
“งั้นคนที่มีแฟนในโต๊ะเราก็มีแค่น้องต้นหอมน่ะสิ ใช่ไหม” พี่อันพูดขึ้นก่อนจะหันหน้ามาทางฉันที่กำลังยกแก้วดื่มอยู่
“ใช่ค่ะ ฮ่าฮ่า”
“งั้นเรามาดื่มกันเถอะค่ะ ดื่มให้เต็มที่ วันนี้พี่เลี้ยงเอง!”
หลังสิ้นสุดเสียง สี่สาวก็เริ่มดื่มเครื่องดื่มมึนเมาที่วางอยู่เต็มโต๊ะอย่างเอร็ดอร่อยพร้อมพูดคุยแลกเปลี่ยนกันตามประสาสาว ๆ คุยกัน พวกเธอคุยกันหลายเื่ไม่ว่าจะเป็การเรียน สังคม เื่ทั่วไป รวมไปถึงเื่สเปกผู้ชาย
“น้อง ๆ รู้จักองศาคณะวิศวะไหม” ผู้ที่เปิดประเด็นด้วยชื่อของคนที่เธอชอบคือพี่อันรุ่นพี่คนสนิทของมัดหมี่ หลังจากที่พี่อันหลุดชื่อนี้ออกมาทำให้มัดหมี่ถึงกับชะงัก
“รู้จักค่ะ” ฉันพูดตอบกลับไป เพราะฉันอยากรู้ว่าเหมือนกันว่าเื่ที่พี่อันจะพูดเกี่ยวกับพี่องศาคือเื่อะไร
“องศาน่ะหล่อมาก ๆ พี่เคยจีบด้วยแหละ” เพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์ทำให้อันเริ่มพูดสิ่งที่เธอเก็บไว้ในใจออกมา
“ละ...แล้วจีบติดไหมคะ” ทันทีที่รุ่นพี่สาวพูดเื่จีบยิ่งเป็ผู้ชายที่เธอกำลังปลื้ม มัดหมี่จึงไม่รอช้าที่จะถามกลับและฟังอย่างตั้งใจ
“ฮ่าฮ่า จะไปติดได้ยังไงล่ะคะ ก็องศาเขามีฉายาว่าเ้าชายน้ำแข็ง เขาไม่ยุ่งกับผู้หญิงคนไหนเลย ไม่ยุ่งแบบไม่ยุ่งจริง ๆ นะ คุยกับผู้หญิงร่วมเซคก็นับครั้งได้”
“ขนาดนั้นเลยเหรอคะ”
“ขนาดนั้นเลยค่ะ”
ฉันรู้สึกโล่งอกอย่างบอกไม่ถูกเพราะว่าคนที่โดนปฏิเสธรักจากพี่องศาก็มีไม่น้อยเหมือนกัน คนร่วมชะตาเดียวกันกับฉันก็มีเยอะเสียด้วย แต่มันก็รู้สึกแย่ไม่ใช่น้อยเหมือนกันที่ฉันก็เป็หนึ่งในคนที่โดนพี่องศาเมิน
“วันนี้พวกมึงแดกให้เต็มที่เลยนะเว้ย กูเลี้ยงเอง” น้ำไนล์พูดบอกเพื่อนสนิททั้งสองของเขาที่นั่งอยู่ด้านข้าง
“ผมจะดื่มให้อร่อยเลยครับเสี่ยน้ำไนล์” เจย์พูดตอบกลับก่อนจะยกแก้วที่เต็มไปด้วยแอลกอฮอล์ดื่มหมดในคราวเดียว
“แดกได้แต่ก็กลับให้ได้ด้วยนะมึง กูไม่ไปส่งพวกมึงหรอกนะ” เสียงเ็าขององศาพูดขึ้นในขณะที่เพื่อนรักทั้งสองกำลังยกแก้วดื่มอย่างเมามัน
“พวกกูไม่ได้คออ่อนขนาดนั้นครับ ไม่ต้องห่วง”
“ถ้ากลับไม่ได้กูก็จะนอนร้านนี่แหละ เ้าของร้านต้องสงสารกูบ้างแหละ ฮ่าฮ่า” ไอ้น้ำไนล์พูดออกมาด้วยน้ำเสียงขำขัน
“มึงลืมแล้วเหรอวะ เพื่อนเรามีสิทธิพิเศษที่ผับนี้”
“กูก็ลืมไปครับ ว่าไอ้องศาแม่งมีหุ้นอยู่ที่นี่ รวยฉิบหาย”
“แบบนี้กูนอนที่นี่ก็คงไม่มีใครไล่หรอกครับ ฮ่าฮ่า”
“รีบแดกเถอะ”
คนตัวสูงถอนหายใจก่อนจะยกแก้วที่เต็มไปด้วยแอลกอฮอล์ดื่มเพื่อแก้เบื่อ ซึ่งแก้วที่เขายกดื่มเป็แก้วที่ไอ้น้ำไนล์เ้าของวันเกิดมันชงให้ เขารู้ว่ามันเข้มเกินไปแต่เขาก็ไม่อยากขัดใจเ้าของวันเกิด จึงปล่อยเลยตามเลย
“มาครับ ชน!”
“ชน สุขสันต์วันเกิดนะครับเสี่ยน้ำไนล์ รวย ๆ เฮง ๆ แล้วมาเลี้ยงเหล้าพวกกูอีกนะครับ” ไอ้เจย์อวยพรให้ไอ้น้ำไนล์อย่างทะเล้นตามประสา
“เออครับ!”
“สุขสันต์วันเกิดนะไอ้น้ำไนล์”
“ขอบคุณครับเพื่อน”
สามหนุ่มนั่งดื่มกันพร้อมพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานและแน่นอนว่ามีสาว ๆ เดินมาขอชนแก้วอยู่หลายครั้ง ผู้หญิงเ่าั้เดินเข้าเดินออกที่โต๊ะของพวกเขาราวกับร้านสะดวกซื้อ
สิ่งที่ดึงดูดสาว ๆ เ่าั้ก็คือใบหน้าที่หล่อเหลาของหนุ่มหล่อทั้งสามคนที่กินกันไม่ลงแต่คนที่ถูกขอชนแก้วมากที่สุดกลับเป็องศา ผู้ที่ถูกขนานนามว่าเ้าชายน้ำแข็ง แต่เขาเลือกที่จะไม่ชนกับใครและไม่สนใจอีกฝ่ายด้วย ทำให้ทั้งน้ำไนล์และเจย์ต้องพูดปลอบใจสาว ๆ เ่าั้จนคอแห้ง
“ไอ้เชี่ยองศา กูว่ามึงแม่งโคตรเ็า มึงไม่มีอารมณ์กับผู้หญิงแล้วใช่ไหม!” น้ำไนล์พูดเปิดประเด็นก่อนจะหันไปมองไอ้องศาเพื่อนสนิท
“หรือน้องชายมึง...” น้ำไนล์เอ่ยถามองศาที่นั่งอยู่ด้านขวามือด้วยใบหน้าใ ก่อนจะเลื่อนมองต่ำ
เพี๊ยะ!
“มึงตบหัวกูทำไมเนี่ย”
“ก็มึงพูดอะไรไร้สาระ” เขาพูดโต้กลับไปกับเื่ที่ไอ้น้ำไนล์พูดจาเพ้อเจ้อ
“ก็แม่ง สาว ๆ แต่คนละนี่ทั้งสวย หมวย เอ็กซ์จัด มึงไม่สนใจหน่อยเหรอวะ ถ้าเป็กูนะได้หมดเลยนะเว้ย” ไอ้น้ำไนล์พูดก่อนจะยกแก้วดื่มอย่างอารมณ์เสีย
“ดื่มเฉย ๆ มันไม่สนุก งั้นเรามาเล่นเกมกันหน่อยไหม การดื่มของพวกเราจะได้สนุกขึ้น” เจย์ที่นั่งฟังเพื่อนรักทั้งสองคนทะเลาะกันก็เกิดความคิดสนุก ๆ ขึ้นมา ก่อนที่เจย์จะชวนทั้งสองคนเล่นเกม
“เกมไรของมึง”
“หมุนขวดไงวะ คนที่โดนต้องตอบคำถามคนที่ถาม ถ้าไม่ตอบมึงต้องแดก แน่นอนว่าเหล้าเพียว ๆ ไม่ผสม” เจย์อธิบายกฎการเล่น
“เชี่ย มึงกะเอาพวกกูเมาตายกันไปข้างเลยเหรอวะ” น้ำไนล์ที่ได้ยินกฎที่ไอ้เจย์พูดถึงกับร้องครวญออกมา
“มันก็ขึ้นอยู่กับดวงและการตอบคำถามของพวกมึงไม่ใช่เหรอวะ ไม่อยากแดกก็ตอบ มันจะไปยากอะไร”
องศามองหน้าเพื่อนสนิทอย่างเจย์ก่อนจะถอนหายใจ เขามั่นใจเกือบหนึ่งร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าเกมที่ไอ้เจย์มันชวนเล่น มันมีสาเหตุมาจากเขา มันคงอยากจะถามอะไรเขาหลาย ๆ อย่างเพราะปกติเขาไม่เคยพูดเื่ส่วนตัวให้ฟัง ไอ้เจย์จึงคิดจะใช้โอกาสนี้ถามเขา
“มึงจะปฏิเสธก็ได้นะแต่นั่นก็เท่ากับว่ามึงป็อด” เจย์ไหวไหล่ก่อนจะหยิบขวดขึ้นมาวาง
“เฮอะ กูเล่นด้วยก็ได้” เมื่อโดนหยามซึ่ง ๆ หน้าแบบนี้มีหรือที่เขาจะยอม
“ต้องงี้สิครับเพื่อน”
เกมวัดดวงได้เริ่มขึ้น ขวดที่วางอยู่กลางโต๊ะได้เริ่มหมุนขึ้นแล้ว การดื่มเหล้าเพียว ๆ กำลังจะเริ่มขึ้น สุดท้ายแล้วใครจะเป็เสือหรือเป็หมา
1K
