ตอนที่ 1 จืดจาง
ต้นไม้สีเขียวขจีริมข้างทางกับท้องฟ้าสีสดใส มันสร้างความสุขให้กับคนมองเป็อย่างมาก เมื่อหวนคิดถึงความหลังที่ได้มายังสถานที่แห่งนี้ และพบรักกับชายหนุ่มผู้เป็สามี ความทรงจำมากมายได้หวนกลับมาให้เธอได้ยิ้มอย่างอิ่มเอมใจได้ทุกครา
“เราไม่ได้กลับมาที่นี่นานแล้วนะคะ...ศรัตน์” ธนภรหันมาหาสามีที่กำลังขับรถมุ่งหน้าไปยังรีสอร์ตของพี่ชาย ซึ่งเป็สถานที่เก่าที่เธอเคยทำงานหลังจากเรียนจบ ก่อนจะได้พบรักกับน้องชายเ้าของรีสอร์ต
“ผมมาทำงานนะหอม ไม่ได้มาเที่ยวเล่น...”
“หอมแค่พูดเล่นเองค่ะ...” ธนภรพูดเสียงอ่อน เมื่อสามีของเธอทำน้ำเสียงตึงเครียดใส่ ผ่านมาแล้วกว่าสี่ปี ความรักที่เคยหวานหอมก็เริ่มจืดจาง คำพูดหวานชื่นที่เคยได้ฟังก็เริ่มที่จะห่างหาย จนนานวันเธอรู้สึกว่าจะไม่ได้รับคำหวานจากชายผู้เป็สามีอีกแล้ว
“่นี้คุณดูอารมณ์ไม่ค่อยดีเลยนะคะ งานมีปัญหาเหรอ”
“ไม่มีอะไรหรอก หอมไม่ต้องมายุ่งเื่งานหรอก...”
ครืด!! ครืด!!! เสียงโทรศัพท์ของชายหนุ่มสั่นเตือน
ศรัตน์มองหน้าจอโทรศัพท์ของตนเองเมื่อมีสายเข้า หลังจากที่พูดเสียงห้วนต่อว่าภรรยาซึ่งเขาเริ่มเบื่อหน่าย เขาจอดรถเข้าข้างทางเมื่อสายที่โทร.เข้ามาเป็ลูกค้าคนสำคัญของบริษัท
“สวัสดีครับ... คุณธาริสา ผมให้เลขาส่งเอกสารไปให้ ได้รับแล้วใช่ไหมครับ... ครับ ตอนนี้ผมมาทำธุระที่เขาใหญ่ครับ... จริงเหรอครับ บังเอิญมาก ไว้เดี๋ยวเจอกันแล้วค่อยคุยกันนะครับ ผมเอาเอกสารเื่งานติดมาด้วยพอดี ครับ... สวัสดีครับ”
“......” ธนภรฟังสิ่งที่สามีสนทนากับคนปลายสาย เธอนั่งนิ่งไม่เอ่ยถาม เมื่อคิดว่าหากถามไปเธอก็คงถูกตำหนิอีกเช่นเคย
ศรัตน์ขับรถมุ่งหน้าต่อไป โดยไม่คิดที่จะบอกว่าคนปลายสายเป็ใคร หากเป็แรกรัก ทุกอย่างที่ศรัตน์ทำจะมีธนภรร่วมรับรู้อย่างไม่ปิดบังในทุก ๆ เื่
“หอมบอกคุณพ่อให้ไปรับลูกตอนเย็นแล้วใช่ไหม ผมว่าเราคงกลับไปไม่ทัน” คนเป็สามีเอ่ยบอก
“บอกแล้วค่ะ ศรัตน์... งานวันเด็กปีนี้ลูกอยากให้คุณไปงานนะคะ คุณว่างไหม”
“ไม่แน่ใจนะ แต่คิดว่าน่าจะไม่ว่าง คุณไปคนเดียวก็ได้นี่ แค่งานวันเด็กธรรมดา ๆ”
“......” ธนภรหันหน้ามองไปยังนอกกระจกรถ มันคงเป็แค่งานวันเด็กธรรมดาหากสามีของเธอสนใจแต่งานเพียงเท่านั้น แม้แม่และพ่อของสามีจะพยายามบอกเธอ ว่าเหตุที่ชายหนุ่มทุ่มเทให้กับงานก็เพื่ออนาคตของเธอและลูก แต่ความน้อยเนื้อต่ำใจก็ทำให้อดคิดไม่ได้ ว่าชายหนุ่มที่เคยพร่ำบอกรักเธอทุกวี่วัน ได้หมดรักในตัวเธออย่างไม่เหลือเยื่อใยแล้ว
1K
