[จบ]เซียนทะลุมิติมาบริหารฟิตเนส

“ จาไปแล้วเหยอคะ ”

เป่าเป้ยทำหน้าเศร้ามองแม่ด้วยท่าทางหดหู่ ผู้เป็นแม่รู้สึกเศร้าไม่ต่างกัน เธอไม่อยากให้วันนี้มาถึงเลยด้วยซ้ำ

เฉินห่าวเห็นภรรยาและลูกสาวกำลังจะจากกัน เขากลัวว่ามันจะเป็นปมภายในใจของลูกจึงกระซิบข้างหูเป่าเป้ยเบาๆ

“ แม่ต้องไปทำงานครับ เดี๋ยวป๊ะป๋าจะพาไปหาแม่นะ ”

“ จริงเหยอ ” เด็กน้อยมองมาที่ป๊ะป๋าด้วยท่าทางตื่นเต้น ความเศร้าเมื่อครู่หายไปทันทีเมื่อรู้ว่าจะได้เจอแม่อีกครั้ง

“ บ๊ายบายค่า ”

ท่าทางร่าเริงของเป่าเป้ยทำให้ผู้เป็นแม่ยิ้มตาม เธอรู้สึกขอบคุณสามีที่ทำให้การลาในวันนี้ไม่ได้เศร้าจนเกินไป

“  บ๊ายบายจ้ะ ไว้แม่จะกลับมาหาใหม่นะ ”

“ ค่า ”

จินม่ายมองไปที่กลองป๋องแป๋งภายในมือและตุ๊กตาจระเข้น้อยตัวสีขาว มันคือของขวัญจากลูกสาวที่พยายามยัดใส่มือของเธอเมื่อครู่นี้

ทันทีที่จินม่ายหันหลังให้เธอก็ได้เดินไปใต้ยานพร้อมกับสาวรับใช้ทั้งสองคน ไม่นานร่างของเธอก็ถูกดูดขึ้นไปบนยานท่ามกลางสายตาของผู้คนในร้านที่ชะโงกหน้าออกมามอง

หลังจากรับคนขึ้นยานแล้วมันก็เริ่มเคลื่อนตัวให้พ้นตึกสูงรอบๆก่อนจะเปิดใช้งานไอพ่นเต็มกำลังมุ่งหน้าออกจากเขต X ไปอย่างเร็วไว

เป่าเป้ยน้อยยังคงโบกมือให้ยานจนบนฟ้าเหลือไว้เพียงแค่ก้อนเมฆ มองไม่เห็นอะไรอีก

“ เอ๊ะนั่นมันหมายย้อยหนิ วันนี้เป่าเป้ยจะยอมให้ฉี่หนึ่งวานก็แย้วกัน ป๊ะป๋าหยูขอไปเล่นกับอันอันก่อนนะ ”

เฉินห่าวปล่อยลูกสาวลงบนหลังของสิงโตขาวที่ถูกตั้งชื่อให้ว่าอันอัน มันไม่มีชื่อเป็นของตัวเองเหมือนมังกร ลูกสาวของเขาจึงเรียกมันว่าอันอัน

หลังจากเป่าเป้ยกลับเข้าไปในร้านแล้วเขาจึงเปิดระบบฟิตเนสอมตะขึ้นมาใช้งานก่อนจะให้ระบบตรวจสอบทรัพย์สินที่ตรงตามเงื่อนไขของเขาในทันที

[  แจ้งเตือน ตรวจพบทรัพย์สินตรงตามเงื่อนไข ท่านต้องการติดตั้งระบบฟังก์ชันฟิตเนสให้กับทรัพย์สินภายใต้เงื่อนไขหรือไม่ ]

“ ติดตั้งเดี๋ยวนี้ ”

[  ยืนยันคำสั่ง เริ่มทำการติดตั้งระบบฟิตเนสอมตะ ]

[  ทำการติดตั้งเสร็จสิ้น จำนวนสาขา 2/2 ]

[  โฮสต์สามารถเคลื่อนย้ายอุปกรณ์จากสาขา 1 ไปที่สาขา 2 ได้  ]

[  ขอแสดงความยินดีกับสาขาใหม่ เปิดใช้งานฟังก์ชันเคลื่อนย้ายระหว่างสาขา โปรดติดตั้งพอร์ทัลสำหรับเคลื่อนย้ายระหว่างสาขา ]

[  ขอแสดงความยินดี โฮสต์ได้รับไอเทมฉลองเปิดร้าน 1 ชิ้น สามารถสร้างอุปกรณ์เลเวลสูงที่สุดได้ 1 ชิ้นฟรี ]

[  ขอแสดงความยินดี โฮสต์สามารถเพิ่มผู้ช่วยได้ 1 ตน ]

เฉินห่าวเลิกคิ้วขึ้นสูงด้วยความพอใจหลังจากเสียงประกาศแจ้งเตือนจบลง

สิ่งที่ทำให้เขาพอใจมีด้วยกัน 2 อย่างหนึ่งคือพอร์ทัลที่สามารถใช้เคลื่อนย้ายระหว่างสาขาทั้งสอง เขานึกว่าจะต้องซื้อยานส่วนตัวมาใช้เดินทางแต่ดูเหมือนว่าระบบจะมอบสิ่งที่มีค่าเป็นอย่างมากให้กับเขา

ของอย่างที่สองทำให้เขาพอใจคืออุปกรณ์ฟรีอีก 1 ชิ้นเขาจึงตัดสินใจติดตั้งห้องขยายแรงต้านแล้วติดตั้งมันลงไปบนชั้น 3 เนื่องจากคำอธิบายของมันทำให้เขาสนใจเพราะสามารถเพิ่มความต้านทานให้กับผู้เข้าใช้งานห้องได้

ความต้านที่นี้หมายถึงความต้านทานต่อแรงกดดันของสิ่งมีชีวิตที่เลเวลเหนือกว่า ผู้ที่ใช้งานเครื่องนี้ไม่จำเป็นต้องควบคุมมานาภายในร่างเพื่อต้านทานแรงกดดันจากสิ่งที่มีเลเวลสูงกว่าตน

ด้วยค่าต้านทานที่เพิ่มขึ้นส่งผลให้ร่างกายของพวกเขาปรับตัวเข้ากับแรงต้านนั้นๆได้เองอัตโนมัติ เพียงแต่ว่าแรงต้านจะต้องไม่สูงเกินกว่าขีดความสามารถที่ได้จากการใช้งานห้องขยายแรงต้าน

“ อ้ายเฉิน ฝากเฝ้าร้านหน่อยนะ ”

“ เถ้าแก่จะไปไหนเหรอ ”

“ พาเป่าเป้ยไปชั้น 20 ก่อนสักชั่วโมงสองชั่วโมง ถ้าใครมาติดต่อลงคอร์สให้รอ แต่ถ้าใครเร่งด่วนให้โทรมาล่ะ ”

“ ผมเข้าใจแล้วเถ้าแก่ เออนี่เถ้าแก่ คุณได้ยินเรื่องการล่าทางทิศใต้ของเขตเราหรือยัง ”

เฉินห่าวหยุดเท้าแล้วหันมองอ้ายเสิน เขาอยากรู้ว่ามีข่าวอะไรจากหมู่ฮันเตอร์ที่เข้ามาใช้งานร้าน

“ ผมได้ยินคนของตระกูลฟู่คุยกันในห้อง VIP พวกเขากำลังจะส่งทีมล่าไปยังทิศใต้อีกครั้ง ”

“ พึ่งกลับมาไม่ใช่เหรอ จะส่งไปอีกแล้ว ”

“ เห็นบอกว่าราคาของการ์ดอวัยวะเทียมดีมากก็เลยจะล่าและเปิดพื้นที่ไปให้ไกลที่สุด ตอนนี้ยังไม่มีใครรู้ว่าอาณาเขตในการล่ากว้างมากแค่ไหน ”

เฉินห่าวยิ้มเล็กน้อยเนื่องจากเขาเห็นอาณาเขตล่าทางตอนใต้เขต X ในระยะ  1,000  กิโลเมตร พื้นที่ล่าที่เกิดหลังจากซากโบราณสถานถล่มมีเนื้อที่ราวๆ 500 กิโลเมตร เขากลับไม่บอกข้อมูลนี้กลับใครปล่อยให้ฮันเตอร์เกิดการสำรวจเพราะจะเป็นการกระตุ้นให้ฮันเตอร์จากต่างเมืองมาที่นี่

การมาของฮันเตอร์จะทำให้เศรฐกิจภายในเขตดีขึ้นจนเขต X ถูกยกระดับ อีก 3 - 4 ปีพวกเขาอาจจะกลายเป็นเขตปกครองพิเศษ เฉินห่าวจึงไม่แชร์ข้อมูลกับใคร

“ ผมหลอกถามตระกูลซูและตระกูลหยางด้วยนะ พวกเขาบอกว่าจะส่งคนไปสัก 300 คน ทั้งกลุ่มเดิมและคนที่เพิ่มค่าสถานะครบ 10 หน่วยแล้ว เห็นพวกเขาพูดถึงตระกูลเกาด้วยนะ ผมก็เลยแกล้งแหย่เล็กๆน้อยๆ พวกเขาก็เลยพูดเกี่ยวกับสถานการณ์ของตระกูลเกาออกมา ”

ตระกูลเกาคือหนึ่งในตระกูลที่ไม่สามารถเข้าใช้ฟิตเนสของเขาได้เพราะเขายังคงโกรธแค้นตระกูลนี้ แม้เขาจะไม่ได้ลงมือเต็มกำลังแต่สถานการณ์ทุกอย่างกำลังฉุดตระกูลเกาให้ดิ่งลงไปในเหว  ในระหว่างที่ 3 ตระกูลแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆจากค่าสถานะที่ได้จากหลงเฉียงฟิตเนส ตระกูลเกาจะถูกทิ้งห่างเรื่อยๆ สุดท้ายฮันเตอร์อิสระจะขึ้นมาเหยียบหัวแล้วเตะพวกเขาลงจากบัลลังก์ของขุมอำนาจในเขต X

“ แล้วเป็นไง ”

“ ตระกูลเกาน่าจะส่งคนไปน้อยกว่าเพื่อนเลยเพราะการสำรวจซากโบราณสถานครั้งก่อนเล่นพวกเขาหนักมาก ”

อ้ายเสินขยับเข้ามาใกล้ๆแล้วกระซิบข้างหูเพราะกลัวว่าคนอื่นจะได้ยินความลับนี้

“ คนตายส่วนใหญ่ที่เห็นไม่ได้ถูกมอนสเตอร์สังหารเลย ครึ่งหนึ่งเป็นฝีมือคนล้วนๆ ตอนนี้ยังไม่รู้ว่าเป็นฝีมือใคร เห็นว่าตระกูลเกาพยายามไล่ล่าอยู่ ”

“ อ๋อ มีคนลอบโจมตีตระกูลเกานี่เอง ใครกันนะกล้าหาญจริงเชียว ”

เฉินห่าวพูดติดตลก เขาแทบไม่สามารถหุบยิ้มเอาไว้ได้เพราะรู้ว่าใครเป็นคนลงมือ ตอนนี้อวี้หลงออกมาแล้วและกำลังเก็บตัวดูดซับผลึกมานาเพื่อเลื่อนเลเวล เขาจึงปล่อยให้ทำตามใจชอบเพราะชายคนนี้เป็นอีกคนที่คอยจัดการปัญหาทางฝั่งตระกูลเกาให้กับเขา

“ มีอะไรอีกไหม ”

“ ไม่แล้วเถ้าแก่ ถ้ามีอะไรเร่งด่วนผมจะโทรไปก็แล้วกัน ”

เฉินห่าวเข้าไปอุ้มเป่าเป้ยแล้วพาเดินทางขึ้นสู่ชั้นที่ 20 เมื่อมาถึงห้อง 201 ที่เลือกให้มันเป็นพอร์ทัลเขาจึงผลักประตูเข้าไปช้าๆเผยให้เห็นวังวนสีฟ้าไร้ก้นบึ้ง จากการสอบถามระบบสิ่งนี้ไม่เป็นอันตราย เขาจะรู้สึกเหมือนเดินผ่านลมเย็นๆครู่หนึ่งก่อนจะไปโผล่ยังปลายทางที่เลือก ตอนนี้สาขาของเขามีเพียงแค่ 2 แห่งจึงไม่จำเป็นต้องเลือกปลายทาง

“ อะยัยเหยอคะ สวยจัง ”

เป่าเป้ยจิ้มปากตนเองพลางเอียงคอสงสัย ป๊ะป๋าของเธอมายังห้องแปลกตา

“ เราจะไปเที่ยวกัน ”

“ เที่ยวเหยอ ” เด็กน้อยแสดงท่าทางดีใจเมื่อรู้ว่าตัวเองจะได้ไปเที่ยวจึงตั้งใจมองวังวนด้านหน้าทันที

“ ป๊ะป๋าจะไปละนะ ”

“ ไปกาน! ”

แครอทพลาสติกในมือชี้ไปด้านหน้า ไม่นานคุณพ่อก็อุ้มเข้ามาในประตูก่อนจะโผล่มายังห้องแปลกๆ

“ เอ๊ะ ที่นี่ที่ไหนเหยอ ”

“ บ้านใหม่ของเราไง บ้านใกล้ๆมาม้าของเป่าเป้ย ”

เด็กสาวทำตาโตเมื่อรู้ว่าบ้านใหม่อยู่ใกล้ๆบ้านของคุณแม่ที่ต้องมาทำงาน

“ พ่อขอสำรวจก่อนนะ ”

“ ปายกันเยย ”

เด็กสาวแสดงท่าทางตื่นเต้นรอให้คุณพ่อพาสำรวจบ้านใหม่ เฉินห่าวที่อยู่ในชั้นสุดท้ายใต้ดาดฟ้าตึกกวาดตามองออกไปรอบๆตัว บนชั้นที่ 100 แห่งนี้มีอยู่ด้วยกัน 2 ห้อง เขาจึงเลือกให้ห้องหมายเลข 1 เป็นห้องสำหรับพอร์ทัล ส่วนห้องหมายเลข 2 จะไว้สำหรับพักผ่อน

ภายใต้สายตาที่กวาดมอง ผนังห้อง 2 ด้านเป็นปูน ส่วนอีก 2 ด้านเป็นกระจกหนาทำให้เห็นตึกด้านข้าง

“ ป๊ะป๋าซุเปอร์แม ”

เป่าเป้ยชี้ไปยังชายคนหนึ่งที่พึ่งบินผ่านไป ไม่นานก็มีคนบินสวนกลับมา โดยคนที่เดินทางบนอากาศไม่ได้มีเพียง 1 หรือ 2 คน จากที่เขาเห็นมีมากกว่า 10 คนกำลังใช้ไอเทมสำหรับช่วยในการบิน

ทันทีที่เดินมาติดขอบกระจกเฉินห่าวถึงขั้นอ้าปากค้างก่อนจะยืนนิ่ง เขาไม่แปลกใจเลยว่าทำไมเขต X จึงถูกเรียกว่าสลัม

ภาพที่เขาเห็นสร้างความตะลึงเป็นอย่างมาก ตึกที่สูงที่สุดไม่ได้มีแค่ 100 ชั้น รอบตัวของเขามีตึกสูงกว่านี้หลายสิบตึก นอกจากนั้นแล้วยังมีท่อโปร่งใสสร้างไว้บนอากาศใช้สำหรับเป็นสะพานเชื่อมระหว่างสถานีหนึ่งไปยังสถานีหนึ่ง

ภาพรอบตัวที่เห็นจึงไม่ต่างจากเมืองในอนาคตที่เต็มไปด้วยอุปกรณ์ที่ทันสมัย

บนตึกหลายหลังที่คลุมทับด้วยกระจกมีการฉายภาพเข้าไปที่ตัวตึกทำให้เห็นแสงไฟมากมาย หากที่นี่เป็นเมืองทั่วไปที่ผู้คนมองกัน มาตรฐานของเขต X คงจะเป็นสลัมเหมือนที่เคยได้ยินมา

“ ป๊ะป๋ามีวาฬย้วย วาฬ วาฬ! ”

เป่าเป้ยน้อยชี้ให้คุณพ่อมองดูวาฬบนท้องฟ้า การเดินทางบนอากาศไม่ได้มีเพียงยานรบหรือไอเทม ฮันเตอร์ส่วนหนึ่งนำมอนสเตอร์ที่ทำให้เชื่องออกมาใช้งาน บนท้องฟ้าที่เขาเห็นจึงมีสัตว์ประหลาดเต็มไปหมด

วาฬที่ลูกสาวของเขาสนใจมีขนาดตัวใหญ่ราว  1,000   เมตร บนหลังของมันมีบ้านหลายสิบหลังตั้งเอาไว้ จากเลเวลที่มองเห็นผ่านอาณาเขตปลอดภัยทำให้เขาตกใจเพราะวาฬมีเลเวลมากถึง 250 คนที่อยู่บนหลังวาฬมีเลเวลเริ่มตั้งแต่ 150 ไปจนถึง 300

เขาไม่รู้ว่าอีกฝ่ายเป็นขุมอำนาจใด แต่การมีเลเวล 300 ในขุมอำนาจจะต้องยิ่งใหญ่ไม่น้อยเลย

เฉินห่าวรอให้ลูกสาวมองภาพรอบๆอีกสักพักจนกว่าจะรู้สึกเบื่อ จากนั้นเขาก็เริ่มพาเธอเดินสำรวจแต่ละชั้น

ตึกหลังนี้ที่ซื้อมานั้นเปิดกิจการโรงแรม เขาไม่ได้ซื้อตึกเปล่าก็เพราะว่าต้องการสานต่อธุรกิจเดิมด้วยเช่นกัน นอกจากจะเปิดฟิตเนสให้ผู้คนเข้าใช้งาน การสร้างโรงแรมจะทำให้ฮันเตอร์มารวมตัวกันจนทำให้เกิดการกระจายข้อมูล

เขาจะเปลี่ยนที่นี่ให้กลายเป็นพื้นที่ความหวังแห่งใหม่ของฮันเตอร์ไร้สังกัดหรือฮันเตอร์กลุ่มเล็กๆที่อยากจะได้ใครสักคนหนุนหลัง

หากมีโรงแรมให้พัก มีพื้นที่ปลอดภัยเอาไว้พูดคุยกัน ที่นี่จะเป็นเหมือนสวรรค์ของฮันเตอร์ไร้ที่พึ่ง

“ โห นี่มันโรงแรมหรูเลยนะหนิ ”

“ อะไยหยูเหยอ ”

“ โรงแรมหรูจ้ะ หมายถึงโรงแรมที่สวยมากๆเหมือนโรงแรมของเราไง ”

เฉินห่าวเดินไปเรื่อยๆ ทันใดนั้นเขาก็พบว่ามีคนเดินออกมาจากห้อง เขาไม่ตกใจทำเพียงฉีกยิ้มให้แล้วเดินผ่าน

สาเหตุที่มีคนในตัวตึกก็เพราะว่าตึกนี้ไม่ได้ร้าง มันยังคงเปิดกิจการโรงแรม เขาซื้อกิจการนี้ต่อจากเจ้าของเดิม ธุรกิจจึงดำเนินต่อโดยเปลี่ยนผู้บริหารเท่านั้น

“ คงต้องเรียกผู้จัดการมาคุยสักหน่อยสินะ เดี๋ยวจะถูกพนักงานไล่ออกจากโรงแรมของตนเอง ”