แล้วกัน!
ราล์ฟตัดสินใจ สั่งระบบใหม่
[ย้อนเวลา 10 นาที]
เวลาย้อนไป เด็กหนุ่มลงเงินเท่าเดิม 2.5 ล้านเหรียญ ทายจาบีนาชนะ
เมื่อหมดเวลา จาบีนาที่เป็รอง กลายเป็ชนะ ด้วยอัตราต่อรองในเว็บ เขาได้กำไรทันที 1.1 ล้านเหรียญ!
ราล์ฟคลิกถอนเงินจากเว็บ จากนั้นก็เปลี่ยนไปทายผลจากเว็บไซต์อื่นสลับกันไป
เข้าไปหลายเว็บ โดนบางเว็บโกงก็มี ได้แต่ย้อนเวลากลับไปแล้วไปเว็บอื่น ท้ายที่สุดแล้วเขาได้เงินจากการทายผลกีฬาหลายคู่ไป 9.6 ล้านเหรียญ!
แต่ก็เสียเวลาสะสมที่ย้อนเวลาไปถึง 95 นาที นี่คือการลงทุนแหละ
เส้นทางต่อไป
เมื่อถึงวันที่สลากรางวัลของธนาคารออก ในการถ่ายทอดสดการประกาศเลขรางวัล เลขที่ได้รางวัล
เป็เลข 6441257
ราล์ฟสั่งย้อนเวลาไป 10 นาที เขากดสั่งซื้อเลขนี้ผ่านโปรแกรมของธนาคารในมือถือ
ไม่มีขาย! คนซื้อไปแล้ว
เขาสั่งย้อนเวลาไปอีก 10 นาที กดสั่งซื้อ
หมด! คนซื้อไปแล้วอีก
สั่งย้อนเวลาไปอีก 10 นาทีอีกครั้ง เขากดสั่งซื้อ
ซื้อได้! มีเหลือ 3 ใบ เด็กหนุ่มสั่งซื้อทันที เมื่อเวลาอีก 30 นาทีเดินทางผ่านไป ผลรางวัลออกมา ราล์ฟได้เงินรางวัลจากสลากของธนาคาร 15 ล้านเหรียญ!
เขามีทรัพย์สินรวม 51 ล้านเหรียญแล้ว!
วันต่อมา ยามเช้าเห็นระบบ รายงานว่า ราล์ฟได้แต้มเพิ่มจากการใช้อุปกรณ์อีก 75 แต้ม สมทบเข้าไปจากที่ใช้ไปแล้ว ตอนนี้เขามีแต้มเหลือ 310 แต้ม
เขาวาร์ปมาถึงแล้ว เดินเข้าโรงเรียน หน้าของเด็กหนุ่มยิ้มไปมาอย่างอดไม่ได้จากความสำเร็จมากมายเมื่อวาน
"ผลุบๆ โผล่ๆ ราวกับิญญาไม่มีใครเห็นหน้า ราล์ฟ ไอ้คนประหลาด! แล้วตอนนี้เดินยิ้มอย่างกับคนบ้า"
เสียงโมเช่ดังมา ะโด่า ทักทาย
"เอ้ย! อะไรกัน ไม่มีใครเห็นหน้าอะไร ฉันก็มาเรียนทุกวันไม่เคยขาด"
ราล์ฟรีบปรับใบหน้า เก็บอาการที่ลืมตัวของตัวเอง
เจค เด็กหนุ่มหัวฟู ที่เดินมากับโมเช่ บอก
"นอกจากในห้อง แทบไม่มีใครเคยเห็นหน้าแกเลยนะ ราล์ฟ! แกเป็ฆาตกรโรคจิตหนีคดีเหรอ "
สองคนหัวเราะให้กัน ราล์ฟไล่เตะก้นตบหัวเพื่อน โมเช่กับเจค ย่อมสู้เด็กหนุ่มนี้ไม่ได้ หัวยุ่งเหยิงใช้ปากด่าต่อสู้
"ไอ้เพื่อนชั่ว งานขายของอะไรของแก หายหัวหลายเดือนแล้ว ไหนจะเื่ที่จะเทรนการต่อสู้ให้ฉันอีก! "
"อีกไม่นานเพื่อน รอหน่อย ฉันสัญญากับแกแล้วไม่เบี้ยวหรอก! ฉันช่วยแกแน่"
ราล์ฟตอบเพื่อนที่ทวงสัญญา เจคที่ได้รู้เห็นย่อมไม่ยอมพลาดขอให้ราล์ฟช่วยสอนการต่อสู้ให้เขาอีกคนด้วย ราล์ฟบอกให้พวกเขารออีกนิด ในใจเขาได้แต่หวังว่าเร็วๆ นี้ระบบจะมีโบนัส รางวัล ของวิเศษอะไรมาแลกที่จะช่วยเพื่อนของเขาได้
สามคนหยอกล้อกันเข้าโรงเรียน ห่างออกไป ลิซ ครูสาวมองตามราล์ฟ ที่ผ่านมาเธอสังเกตการเดินทางไปกลับโรงเรียนของเด็กหนุ่มนี้จนมั่นใจว่าเขามีอุปกรณ์เดินทางพิเศษอย่างแน่นอน
จากการต่อสู้ที่น่าเหลือเชื่อของราล์ฟ เธอเชื่อว่า เขายังมีความลับซ่อนไว้อีกมากมาย
เวลาผ่านไป ราล์ฟกำลังทำภารกิจที่ 3 เขาเริ่มต้นที่จะจัดการภาพลักษณ์ตัวเองก่อน เมื่อมาเรียนที่แพนซัสเพื่อนหลายคนเริ่มสังเกตว่า เด็กหนุ่มเปลี่ยนไป เมื่อก่อนเขาดูดีแค่หน้าตา ตอนนี้เขาแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแบรนด์เนม นาฬิกาโซมาติคนั่นไม่ต่ำกว่า 3 หมื่น รองเท้าหุ้มข้อยี่ห้อคาติราคา 1 หมื่นกว่าเหรียญ โทรศัพท์มือถือรุ่นใหม่ล่าสุดเพิ่งออกมาไม่ถึงเดือน รวมทั้งตัวราล์ฟมูลค่าเกือบ 2 แสนเหรียญ
เด็กสาวในโรงเรียนต่างมองทอดสะพานให้ราล์ฟทุกวัน โมเช่ ก็เห็นเื่นี้แต่ก็ไม่ได้ไปสอบถาม คิดว่า เพื่อนของเขาอยากใช้เงินที่เขาหามาเองผิดตรงไหน
มากกว่านั้นคนอื่นยังไม่รู้ว่า ราล์ฟได้วางเงินจองซื้อห้องสวีทของคอนโดมิเนียมที่หรูหราที่สุด กลางเมืองเอ็นท์ไปแล้ว รอที่จะบอกน้าชายย้ายไปอยู่ด้วยกัน
ขณะกำลังกลับบ้าน
"ราล์ฟ มานี่ หน่อยค่ะ!"
ลิซ ที่อยู่ในโหมดครูสาวสวยอ่อนโยน ยืนรอที่มุมตึก โมเช่กับเพื่อนมากมายที่เดินมาด้วยกับเด็กหนุ่มสะกิดเขา พยักพเยิดไปทางคุณครู ทุกคนต่างแสดงท่าทางอิจฉา
ราล์ฟทำมือโบกให้พวกเขาไม่ต้องรอกลับพร้อมกัน เพราะคิดว่าหัวหน้าหน่วยสาวมีเื่เกี่ยวกับกำแพงครามพูดคุยกับเขา เขาเดินมาใกล้
"ครับ ครู"
ั้แ่ที่โกดังยิมวันนั้นทั้งสองเพิ่งได้คุยกัน เนื่องจากรอทางฐานลับกำแพงคราม รัฐฟาเด็นเบิร์ก นัดเวลามา ทั้งสองจึงเพิ่งได้มาพูดจากันอีกครั้ง
และราล์ฟที่จะโผล่มาให้เห็นเฉพาะในห้องเรียนด้วยเช่นกัน นอกจากเวลาเ่าั้ เขาหายหน้าไปจัดการเื่ภารกิจตลอด
ลิซมองดูไม่เห็นใครอยู่ใกล้ ที่จะได้ยินเสียงสนทนา
"ทางเมืองซีลนัดมาแล้วค่ะ เราจะเดินทางกันวันศุกร์! เธอไม่มีปัญหาอะไรนะ ครูยื่นลาที่โรงเรียนไว้ให้เธอและครูเองแล้ว แต่ลาคนละเื่กัน เราเจอกันที่สนามบินเลยนะคะ ตกลงไหม"
ที่จริงแล้วทางเมืองซีลทักท้วงมาว่า ราล์ฟอายุเด็กไป แต่ลิซก็ได้ให้เหตุผลว่า หากเขาทดสอบผ่านมีคุณสมบติที่ดีก็ยิ่งดีที่เราจะได้มีเวลาบ่มเพาะั้แ่เด็กหนุ่มจนไปเป็กำลังที่แข็งแกร่งของเราอย่างแท้จริง
"ได้ครับผม ผมไม่ติดอะไร ผมต้องเตรียมหรือต้องท่องจำข้อมูลอะไรเป็พิเศษก่อนไปไหมครับ"
ราล์ฟถาม ในใจดีใจ เขารอวันที่จะได้อยู่กับครูคนสวยเป็สัปดาห์ นี่แหละ
"ไม่มีค่ะ นอกจากการทดสอบต่อสู้ ทดสอบร่างกาย ที่กองกำลัง้าเลือกคนที่มีความสามารถพื้นฐานที่ดีจริงๆ ที่ครูว่าเธอคงผ่านฉลุย ส่วนเื่อาวุธ คนไม่ใช่เ้าหน้าที่ทำไม่ได้ก็ไม่แปลกค่ะ เป็การทดสอบเพื่อวัดคะแนนไว้ ไม่มีผลกับการสอบผ่าน"
ลิซบอก แล้วนัดเวลากับราล์ฟ จากนั้นทั้งสองก็แยกย้ายกัน
ออกมาหน้าโรงเรียนแพนซัส ราล์ฟมองขึ้นไปบนฟ้าใบหน้าเต็มไปด้วยความสุข
❝❝❝
"จูนนี่ ฉันเชื่อว่าเธอต้องรู้ว่าจะมีทดสอบอะไรบ้าง"
ที่ห้อง อพาร์ทเมนท์ ราล์ฟ ถามเด็กหญิงหน้ากลม ที่ปรากฏออกมาตอนเขาเปิดหน้าจอสถานะของระบบ
ไร้เสียงตอบ เด็กสาวชุดลายสก๊อตเงียบกริบ เขาหันไปดูจูนนี่ที่มองมา หน้าเฉย เขาส่ายหัวเปิดไปที่หน้าต่อไป
[หมวดเทคนิคพิเศษ อุปกรณ์ และยา
-กระเป๋าล่องหน 350 แต้ม (กระเป๋าใส่ของสารพัด ความจุ 50 ลูกบาศก์เมตร ไม่มีใครสามารถมองเห็นกระเป๋าได้
นอกจากผู้ใช้)
-แผ่นแจ้งราคา 50 แต้ม (แผ่นติดที่สิ่งของ จะสามารถทราบราคาล่วงหน้าที่จะขายให้ระบบได้ ทั้งหมด 50 แผ่น)
-ยาลืมเลือน 150 แต้ม (ยาเมื่อรับประทานจะลืมเหตุการณ์ก่อนหน้า 72 ชั่วโมง)
-พาสปอร์ตเที่ยวทุกที่ 150 แต้ม (เมื่อพกพาสปอร์ตติดตัว จะไม่มีที่ไหนที่เข้าไม่ได้ ใช้ได้ 10 ครั้ง)
-นาฬิกาไม่เดิน 175 แต้ม (นาฬิกาข้อมือ ใส่แล้วจะย้อนเวลา สะสมให้ 240 นาที)
-เทคนิคพิเศษ สั่งหยุด 100แต้ม (สั่งให้เป้าหมาย หยุดนิ่ง 5 วินาที)
-เทคนิคพิเศษ กล่าวคำสัตย์ 120แต้ม (ขอให้อีกฝ่ายพูดความจริงเท่านั้น เป็เวลา 5 นาที ใน1วัน)
-เทคนิคพิเศษ จิตกำหนด 150 แต้ม (เข้าไปในความคิดฝ่ายตรงข้าม สั่งให้ทำ คิด มองเห็นตามที่้าได้ชั่วคราว)
-เทคนิคพิเศษ แฮกเกอร์ 250 แต้ม (เรียนรู้ ระบบคอมพิวเตอร์ โปรแกรม ไม่มีการป้องกันไหนที่เข้าไม่ได้) ]
-เทคนิคพิเศษ สุดยอดกัปตัน 200 แต้ม (เรียนรู้ทักษะที่จำเป็สำหรับยุทโธปกรณ์ ยานพาหนะ ยุทธวิธี ทุกอย่าง
สำหรับการรบ)
ราล์ฟ เห็นข้อสุดท้าย อ้าปากค้าง แล้วค่อยๆ หุบลงหันไปทาง เด็กหญิงหน้ากลมที่ยังคงมองมา เขายิ้ม
"ขอบใจมากนะ จูนนี่! ขอบใจมากนะ ระบบ! "
❝❝❝
ที่สนามบินเมืองเอ็นท์ รัฐโอค่อน
ราล์ฟเอากระเป๋าล่องหนมาเหมือนเดิม แต่สะพายกระเป๋าเสื้อผ้ามาด้วยไม่อย่างนั้นจะดูผิดปกติ เขายืนรอที่เทอร์มินัลของสายการบินไม่นาน หัวหน้าหน่วยสาวสวยก็เข็นกระเป๋ามาถึง
ลิซมาในชุดกางเกงยีน เสื้อแขนยาว มีเสื้อโค้ตสีฟ้าคลุม หน้าสวยหวานใส่แว่นตาสีชา สวยเฉิดฉัน
ราล์ฟมองหญิงสาวตาเป็ประกายแล้วเลื่อนสายตาไป ด้วยภาพลักษณ์ใหม่ ทั้งชุดของเขาเป็แบรนด์เนมทั้งตัว ลิซมองผ่านแว่นสีชาเพิ่งสังเกตว่า เด็กหนุ่มที่หน้าตาดี คิ้วเข้ม ในลุคการแต่งกายใหม่นี้ดูหล่อเหลาราวกับนายแบบโฆษณา
'เขาเปลี่ยนไปนะ ดูเท่ขึ้น'ลิซคิด เห็นสายตาที่เขามองเธอตอนแรก ก็ยิ้มนิดๆ
"พร้อมนะคะ ทานอะไรมาหรือยัง ถ้าหิวเราไปหาอะไรทานกันก่อนก็ได้ แต่บนเครื่องก็มีของทานเล่นเสิร์ฟนิดหน่อย"
ลิซ แม้ยังอ่อนหวานเหมือนปกติ แต่วิธีคุย น้ำเสียงก็เป็ลักษณะของหัวหน้าหน่วยกำแพงครามแล้ว
ราล์ฟทานอาหารมาแล้ว ทั้งคู่จึงพร้อมเดินทาง
บนเครื่อง ทั้งคู่นั่งติดกัน เวลาเดินทาง 5 ชั่วโมงทำให้ได้คุยอะไรกันมากมาย หัวหน้าหน่วยสาวสวย ทึ่งไปกับมุมมอง แิของเด็กหนุ่ม เนื่องจากราล์ฟ มี'ความทรงจำของบอส'ที่ได้จากระบบ ทำให้เขามีเื่ราว แง่คิดที่หลากหลาย แต่เพราะความที่ยังเด็กเขาก็อ้างว่า ตัวเอง ชอบอ่าน ชอบดูเื่ราวต่างๆ เสมอจึงได้รู้
หัวหน้าหน่วยสาวยังไม่ได้สืบเื่การหายตัวไปตอนนั้นของเด็กหนุ่ม เพราะมั่นใจว่าเมื่อได้ทำงานในหน่วยร่วมกันแล้ว เขาต้องแสดงบางอย่างออกมาจนเธอได้รู้แน่นอน
เครื่องบินลงจอดที่รันเวย์ สนามบิน
รัฐฟาเด็นเบิร์ก รัฐใหญ่เป็อันดับสองรองจาก'กรุงบอนน์' เมืองหลวงของประเทศ
ความเจริญของรัฐนี้ก็ไม่ต่างไปกับรัฐโอค่อนที่ทั้งสองอยู่มากนัก
ลิซเรียกรถเช่าเพื่อที่ทั้งสองจะเดินทางต่อไปยังเมืองซีล ในหลายปีที่ผ่านมาเธอมาหน่วยลับของเมืองนี้หลายครั้ง ในงานของหัวหน้าหน่วย และนำสมาชิกใหม่มาทดสอบ ฝึกเบื้องต้น
พวกเขามาก่อน 1 วัน ทั้งคู่เข้าพักโรงแรมในเมืองซีล ฐานลับกำแพงครามตั้งอยู่นอกเมือง การทดสอบจะเริ่มต้นในตอนเช้าวันถัดไป
ห้องในโรงแรม ราล์ฟกำลังเปิดแล็บท็อปดูข้อมูลที่จะใช้กับภารกิจ ลิซอยู่ในห้องติดกันข้างๆ
หัวค่ำ ทั้งคู่กำลังทานอาหารที่ห้องอาหารของโรงแรม ผู้ชาย 2 คน ผู้หญิงหนึ่งคนเดินเข้ามา ทั้ง 3 คนดูร่างกายแข็งแรงปราดเปรียว
"นั่นไม่ใช่ หัวหน้าลิซสุดสวย เมืองกันวาโน่เหรอ! "
ชายร่างใหญ่บอกเพื่อนผมสีทองที่มาด้วยกัน ผู้ชายทั้งสองมีหน้าตากรุ้มกริ่ม ส่วนผู้หญิงผงกหัวให้ลิซ
"สวัสดีโทมัส แฮร์รี่ โมนา! มาทำอะไรที่นี่เหรอ"
ลิซทักตอบ ไม่สนใจสายตาเ้าชู้เ่าั้ ราล์ฟมองไปก็ไม่ค่อยชอบชายสองคนนี้ไม่ค่อยมีมารยาท หญิงสาวหนึ่งในทีมเมืองฮันดาฟ เห็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา แต่งกายทันสมัย ก็มองอย่างสนใจ
"พวกเรามารับ และทดสอบอุปกรณ์ใหม่ คุณล่ะมาทำอะไร .. อย่าบอกนะว่ามาส่งคนใหม่ทดสอบ คือเด็กนี่! "
หนุ่มผมทอง แฮร์รี่ ถามแบบยิ้มๆ คิดว่านี่เป็เด็กหนุ่มบ้านรวยที่ไหน หน้าตาดี คิ้วเข้ม แต่ร่างกายไม่ได้มีกล้ามล่ำสัน คงเป็ญาติของลิซที่เธอดึงมาเข้าทีม
"ใช่เหรอ! หัวหน้าแฮร์รี่ เขาดูเหมือนเด็กน้อยมากนะ เมืองกันวาโน่คงขาดคนต้องหามาเติมไม่เลือกเลย"
โทมัส ชายร่างใหญ่รองหัวหน้าหน่วยฮันดาฟกล่าวผสมโรง ทั้งสามคนหัวเราะกัน
ทีมฮันดาฟมักยกตนข่มทีมของลิซเพราะเป็ทีมที่ใหญ่กว่า นอกนั้นแฮร์รี่กับโทมัสก็เป็นักสู้ระดับ 5 สูงกว่า ลิซ
ด้วยความที่เป็หัวหน้าหน่วยสาว จึงทำให้เธอถูกพวกผู้ชายดูถูก หาเื่บ่อยๆ
ราล์ฟโมโหเลิกคิ้วเข้มขึ้น ลิซที่ถูกดูิ่ทีมและคนที่ตัวเองพามาซึ่งหน้า ก็กล่าวเสียงเ็า
"นี่คือ ราล์ฟ มิททริลคอส มาทดสอบครั้งนี้เพื่อเข้าหน่วยของฉัน! .. พวกคุณข้องใจกับความสามารถหน่วยของฉัน .. ก่อนฉันกลับเมือง ลงนวมซ้อมกันหน่อยไหม! "
แม่เสือสาวของขึ้นท้าทายทันที
"ชั้นไม่เกี่ยวนะ ลิซ คุณเคลียร์กับสองคนนี้พอ! "
โมนายกมือยอมแพ้ไม่ขอยุ่งเกี่ยว แม้ระดับ4 เหมือนกันแต่เธอไม่อยากโดนลิซซ้อม เพราะชื่อเสียงความเก่งกาจหัวหน้าลิซเป็ที่รู้กันในกองกำลังพิเศษ โมนาเดินเลี่ยงไปยืนเบียดราล์ฟ ลิซเหลือบหางตามอง
แฮร์รี่ ยิ้มกริ่มคิดว่าท้าแบบนี้เข้าทาง ไม่สนใจโมนารีบตอบแทนโทมัส
"ได้เลย! ก่อนเธอกลับเรามาซ้อมกันแต่ฉันคนเดียวก็พอ เราระดับห่างกันฉันขอแค่สามยกทำเธอล้มลงได้! ตกลงไหม"
ไม่ทันหญิงสาวจะตอบ โทมัสเหมือนจะเดาทางหัวหน้าหน่วยตัวเองได้
"เพื่อความสนุกมีเดิมพันหน่อยไหมหัวหน้า! "
"ลิซ ถ้าฉันล้มเธอไม่ได้ในสามยก ฉันจ่ายให้ 5 หมื่น! ... แต่ถ้าเธอล้มก่อน เธอแพ้ต้องไปดื่มกับพวกเรา! ไง กล้าเดิมพันไหม "
แฮร์รี่หนุ่มผมทองบอกเงื่อนไข เงิน 5 หมื่นระดับหัวหน้าหน่วยหาได้ไม่ยาก แต่ก็ถือว่าเป็เงินที่เยอะ
จากการซ้อมมือเพราะเขม่นกันนิดหน่อย กลายเป็เดิมพันที่มีความ้าอื่นแอบแฝง ราล์ฟโกรธลุกจากเก้าอี้จะพูดแต่หัวหน้าหน่วยสาวลุกขึ้นยืน เอ่ยขึ้นก่อนเขา
"ได้! ทดสอบเสร็จแล้ว ฉันจะติดต่อไป"
ลิซรับเดิมพัน เธอไม่ได้รับเพราะโดนยั่วยุแต่คือศักดิ์ศรีความเป็หัวหน้าหน่วยของเธอ
แฮร์รี่กับโทมัสเห็นท่าทางโกรธของราล์ฟ มองหน้ากันยิ้มๆ ไม่กล่าวอะไรอีก โมนาเดินผ่านแตะมือร่ำลาเด็กหนุ่ม ยิ้มให้ลิซ พวกเขาเพียงผ่านมาหาร้านเพื่อนั่งทานอาหารจึงได้เดินเข้าไปนั่งที่โต๊ะ
สองคน หัวหน้าหน่วยสาวและเด็กหนุ่มออกจากห้องอาหาร กำลังเข้าลิฟต์บรรยากาศไม่ค่อยดี ราล์ฟเอ่ยขึ้น
"เขาเป็นักต่อสู้ระดับสูงกว่าหัวหน้า ไปรับเดิมพันทำไมครับ! "
เขาค่อนข้างไม่พอใจ เดิมพันที่หากแพ้ลิซต้องไปดื่มกับพวกนั้น ทำเขาหงุดหงิด
"ไม่เป็ไรหรอกอย่างมากก็แค่แพ้! แค่ไปดื่มค่ะ แล้วระดับต่างกันไม่ได้แปลว่าฉันสู้ไม่ได้นี่คะ"
น้ำเสียงที่อ่อนหวานของลิซเหมือนปลอบใจเขา เด็กหนุ่มรู้ว่าหากแพ้สองคนนั้นคงไม่ได้แค่ให้ไปดื่ม แต่คงหาโอกาสเอาเปรียบเธอ
ครูสุดสวยเป็ที่คลั่งไคล้ของนักเรียนชายแพนซัสมากมายรวมทั้งราล์ฟ เขาแอบมองเธอมาตลอด จนเมื่อได้พูดคุยกัน แม้เพียงไม่นาน ก็กลายมาเป็ยิ่งชอบไม่อยากให้ใครได้มาข้องแวะเธอ
ราล์ฟไม่ได้พูดอะไรต่อ แต่คิดว่า เื่นี้เขาต้องเป็คนจัดการเอง
ลิซ รู้สึกดีใจนิดๆ ที่เด็กหนุ่ม ที่ปกติดูไม่ใส่ใจกับอะไรแต่เดือดร้อนที่เธอรับเดิมพัน เห็นเขาไม่พูดต่อจึงบอก
"หลังทดสอบที่ฐานลับเสร็จ ราล์ฟก็เทรนต่อสู้ให้ฉันสิคะ ดีไหม สอนท่าที่เธอรัวกำปั้นจนรับไม่ทันนั่นแหล่ะ ตกลงนะ"
ลิซพูดพร้อมกับยิ้ม นึกถึงเธอเองที่สู้เขาไม่ได้ ลำตัวและแขนช้ำไปหมดวันนั้นแล้วต้องส่ายหัว ราล์ฟก็หัวเราะขึ้นมา
"ตกลงครับ"
แต่เขาจะไม่ให้เธอได้ต่อสู้หรอก แม้ไม่คิดว่าแฮร์รี่จะชนะเธอได้ใน 3 ยกก็ตาม
คืนนั้นในห้องเขา เข้าไปหาเงินในเว็บเพิ่มอีกนิดหน่อย จากเทคนิคย้อนเวลา