ในระหว่างอาหารเช้า ท่านชายได้กำชับกับขจรเอาไว้ว่า
“ ไม่ว่าเรื่องอะไร เธอตัดสินใจแทนฉันได้เลย ไม่ต้องสนใจหน้าไหนทั้งนั้น”
“ ผมเกรงว่า ผมอาจจะมีประสบการณ์ไม่พอ”
“ ไปเถอะ อย่าได้กลัว ฉันมั่นใจว่า เธอต้องทำได้”
“ ก็ได้ครับ ผมจะไม่ทำให้ท่านชายต้องผิดหวัง”
ขจรแต่งชุดสูทหรูหราที่ ท่านชายจัดเอาไว้ให้ แล้วก็เดินทางไปกับผู้จัดการชินในทันที
ท่านชายมองขจรจนหายลับไป แล้วก็เดินเข้าไปในห้องพระ แล้วเอ่ยต่อหน้ารูปภาพของ ท่านชายคชาธรว่า
“ ไม่ว่าเรื่องที่นายมาเข้าฝันฉันนั้นจะเป็นความจริงหรือไม่ แต่ตอนนี้ฉันก็ถือว่าเขาคือสายเลือดนาคบดินทร์ไปแล้ว หากว่าเขาผ่านด่านทดสอบนี้ไปได้ ต่อไปพี่ก็วางใจในทรัพย์สินของตระกูลของเรา จะได้มีทายาทสืบสกุลเสียที”
ท่านชายเอ่ยจบ ก็เดินออกไปที่ห้องทำงาน เพื่อดูกล้องวงจรปิด ของโรงแรม นาคาริเวอร์ ไซด์ ซึ่งเป็นที่สถานที่ประชุมของคณะกรรมการบริหารทั้งหมดกับขจรในวันนี้
ขจรนั่งรถประธานมาถึงโรงแรมนาคาริเวอร์ไซด์ ที่เป็นโรงแรมศูนน์กลางใหญ่ของตระกูลนาคบดินทร์ พอมาถึง ก็มีพนังงานมาคอยต้อนรับหลายสิบคน ทำเอาขจรเองทำตัวไม่ถูก แต่ก็มีผู้จัดการชิน คอยแนะนำตลอดทาง จนเข้าด้านใน แล้วขึ้นลิฟท์ไปชั้น บนสุด ซึ่งเป็นสถานที่ทำงานของประธานนาคบดินทร์ กรุ๊ป เป็นห้องกว้างขนาดใหญ่ มองเห็นวิว 360 องศา เห็นแม่น้ำเจ้าพระยาทอดยาวสุดตา มีเลขาท่านประธานเป็นสาวสวยทันสมัย วัยประมาณ 30 ชื่อ คุณสโรชา คอยต้อนรับอย่างใกล้ชิด
“ การประชุมจะเริ่มขึ้นอีก 15 นาที ท่านรองประธานจะรับเครื่องดื่มอะไรไหมคะ”
“ ไม่ครับ ” เลขาสโรชาเดินออกจากห้องไป ก็มีเพื่อนๆในสำนักงานต่างก็เข้ามารุมสอบถามทำไม รองประธานถึงได้อายุน้อยจังเลย
“ นี่ เรื่องของเจ้านาย ไม่ต้องยุ่งกันสักเรื่องได้ไหม”
สโรชาไล่เพื่อนๆ ให้ออกไปจนหมด
ส่วนขจรก็กำลังยืนมองวิวที่สวยงาม พร้อมนึกในใจว่า ท่านชายมีเงินมากมายขนาดนี้ แต่ยังไร้ซึ่งความสุข ญาติพี่น้องต่างรุมแย่งสมบัติ ถึงกับคิดทำร้ายพี่ชายแท้ๆ ช่างน่าสงสารจริงๆ ดีที่เราไม่ได้เกิดมารวยแบบนี้ เลยไม่มีใครคิดร้ายกับเรา
“ คุณชาย จะให้ผมอ่านวาระการประชุมคร่าวๆ ให้ฟังก่อนไหมครับ”
“ ก็ได้ครับ”
“ ก่อนอื่นผมขออธิบาย คนที่ท่านชายเคยให้พวกเขาดูแลงานบริหาร ทั้งสามสิบโรงแรมนี้ก่อนนะครับ คนแรก เป็น ลูกชายของท่านหญิงสาม ชื่อว่า คุณชายอนาวิน อายุ 30 ปี เขาจบป.โทมาจาก มหาลัยลอนดอน เพื่งจะกลับมาทำงานที่นี่ได้สองปี ตอนนี้มีตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป บริหารงาน 10 โรงแรมในกรุงเทพ ส่วนอีกท่านหนึ่งคือ คุณชายชลทิศเป็นบุตรชายของ ท่านหญิงสี่ อายุ 29 ปี จบป.โทมาจากมหาลัยนิวยอร์ค บริหารงานของโรงแรม 20 โรงแรมต่างจังหวัดทั่วประเทศ
วาระที่หนึ่ง คือ ปรับลดพนักงานลงทุกโรงแรมให้เหลือครึ่งหนึ่ง แล้ว ลดวันทำงานของพนักงานลง เนื่องมาจากปัญหาโรคระบาดไวรัส โควิด ที่ส่งผลกระทบต่อรายได้ของโรงแรม
วาระที่สอง คือ ขายกิจการโรงแรมที่ขาดทุนออกไป เพื่อเอาเงินมาพัฒนาโรงแรมที่เหลือ ให้กลายเป็น นิวโมเดิร์น ทาว์น ซึ่งสองวาระนี้ เป็น คุณชายทั้งสองเป็นผู้เสนอแนะครับ”
“ ไอ้โรงแรมใหม่ที่เรียกว่า นิวโมเดิร์น ทาว์น นี่มันหน้าตาเป็นยังไง?”
“ เป็นโรงแรมสมัยใหม่ ที่นอกจากให้จะมีที่พักระยะสั้นและระยะยาวแล้ว ด้านในจะมีห้างสรรพสินค้า ขนาดใหญ่ และ ยังมีโรงเรียน โรงพยาบาล ตั้งอยู่ในโรงแรมนั้นอีกด้วย คล้ายๆ กับคาสิโนในมาเก๊า แต่ว่า ไม่มีบ่อนพนันเท่านั้น ซึ่งท่านชายภาสกรก็กำลังก่อสร้างอยู่แล้วที่ใกล้ๆ กับ ตำหนักริมน้ำ ซึ่งคุณชายก็เคยไปมาแล้ว” ขจรพยักหน้าแล้วยังถามต่อว่า
“ แล้วหากไล่พนักงานออก แล้วพวกเขาจะทำมาหากินอะไรกันล่ะ”
ขจรถามแบบชาวบ้าน
“ เรื่องนี้เป็นเรื่องของผลประโยชน์โดยรวม ขององค์กร หากไม่ทำ ผลประกอบการก็จะขาดทุนติดลบไปเรื่อยๆ ทำให้คณะกรรมการบริหาร อาจไม่พอใจนัก”
“ พวกคณะกรรมบริหารนี่ พวกเขาเป็นผู้ถือหุ้นด้วยหรือเปล่า”
“ เป็นครับ แต่สัดส่วนคงมีอยู่ไม่ถึง 20 % เท่านั้น ผู้ถือหุ้นก็จะมีท่านหญิงทั้งสอง แล้วก็พวกข้าทาสบริวารเก่าแก่ สมัยเจ้าคุณปู่ของท่านชายครับ”
ขจรได้แต่พยักหน้า
แล้วเลขาสโรชา ก็เข้ามารายงานว่า ถึงเวลาเข้าห้องประชุม ผู้บริหารท่านอื่นๆ มารอกันครบแล้ว
ในห้องประชุมขนาดใหญ่ มีคนเข้ามาประชุมกัน สามสิบคน กรรมการบริหารก็มีแต่คนรุ่นใหม่กันทั้งนั้น แต่ละคนก็มีอายุ ประมาณ 30-50 ปี น่าจะเป็นยุคของรุ่นที่ 2 ถึงรุ่นที่ 3
มีที่นั่งที่ว่างอยู่ด้านหัวโต๊ะ ผู้จัดการชินก็เชิญให้ขจรนั่งทันที แล้วก็เอ่ยออกไปว่า
“ นี่คือ คุณชายขจร ตอนนี้ได้รับมอบอำนาจจากท่านชายเป็นรองประธานบริหารโรงแรมทั้งหมด ในเครือ นาคบดินทร์กรุ๊ป”
“ ยินดีที่ได้รู้จักทุกท่านครับ” ขจรก้มหัวให้กับทุกๆ คนซึ่งแต่ละคนนั้นกลับมองขจรด้วยสายตาที่ดูถูก เหยียดหยามกัน แทบจะทุกๆ คน เพราะว่า มีข่าวลือว่า ขจรนั้นเป็นเพียง หนุ่มคู่ขา ของท่านชายภาสกรเท่านั้น แต่นึกไม่ถึงว่า ท่านชายภาสกรกลับแต่งตั้งให้มา รับตำแหน่งรองประธานซึ่งตำแหน่งนี้ ทุกๆ คนต่างก็มุ่งหวังเอาไว้
ซึ่งหลังจากท่านชายคชาธรจากไปเกือบยี่สิบปี ตำแหน่งนี้ก็ไม่เคยมีใครเป็นมาก่อน โดยเฉพาะคุณชายอนาวิน กับคุณชายชลทิศนั้น ต่างมุ่งหมายว่า จะได้รับตำแหน่งนี้ กลับมาถูกขจรเด็กหนุ่มที่ยังเรียนไม่จบ มารับตำแหน่งแทน
“ พวกเราเริ่มวาระแรกกันเลยดีกว่า” คุณชายอนาวินได้เอ่ยต่อหน้าทุกๆ คน
แต่ขจรก็ได้ขัดขึ้น แล้วบอกว่า
“ ผมอยากฟัง วาระที่สองก่อน ยังไม่อยากฟัง วาระแรก” ขจรเอ่ยเสียงดังเบาๆแต่ทุกคนกลับได้ยินชัดเจน
“ ทำไม วาระแรกนี่มันสำคัญที่สุด ควรรีบตัดสินใจก่อน นายยังเด็กจะไปรู้เรื่องอะไร” เนวินไม่พอใจ และไม่ไว้หน้า ขจรแม้แต่น้อย ผู้จัดการชินกำลังจะพูดบางอย่าง แต่ขจรกลับยกมือห้าม เขาจะเป็นคนพูดเอง
“ ที่นี่ผมคือ ประธานการประชุม หากว่าคุณไม่ฟังคำสั่ง ก็ขอเชิญออกจากห้องนี้ไป”
คุณชายอนาวินและทุกคนได้ฟัง ก็แทบจะร้องออกมาดังๆ ว่านี่มันเรื่องบ้าอะไร ถึงกับจะไล่ผู้บริหารระดับสูงออกจากห้องกันเลยหรือนี่ แต่ก็มีกรรมการที่เป็นพรรคพวกเข้ามาดึงร่างของเนวินให้นั่งลงก่อน ทำให้ คุณชายชลทิศนั้นพูดขึ้นมาว่า
“ ก็ได้ วาระที่สองเป็นโครงการของผมเอง ดังนั้น ผมอยากจะสรุปให้ฟังสั้นๆ ก่อน เพราะรายละเอียดโครงการนั้น ผมได้วางเอาไว้บนโต๊ะให้ทุกท่านได้ดูแล้ว”
ขจรก็พลิกไป พลิกมา ดูแบบไม่ค่อยใส่ใจนัก
“ ในตอนนี้กิจการโรงแรมของเรานั้น แทบไม่มีลูกค้ามาเข้าพักเป็นเวลาสองปีแล้ว แล้วก็แนวโน้มก็จะยังคงเป็นแบบนี้ไปอีกหลายปี ทำให้ทางกิจการของเราต้องนำเงินจากศูนย์กลางไปช่วยซับพอตตลอดมา หากเป็นเช่นนี้ต่อไป ไม่มีผลดีต่อธุรกิจของเราแน่ ผมได้รับการยืนยันจากสถานฑูตอเมริกา ว่าต้องการซื้อโรงแรมของเราที่เชียงใหม่ เพื่อขยายสถานทูตโดยจะให้ราคาสูงกว่า ราคาประเมินถึง 10 เท่า ผมคำนวนดูแล้ว เราจะขายโรงแรมได้ในราคา 1 แสนล้านบาท”
คณะกรรมการบริหารได้ฟัง ก็ต่างหูผึ่ง ร้องออกมาอย่างตื่นเต้น แต่ขจรทำหน้าเฉยๆ ไม่สนใจ
“ หากว่าทุกท่านพร้อมลงมติแล้วละก็ ผมจะทำหนังสือเป็นลายลักษณ์อักษร ให้ทางสถานทูตอเมริกา ยื่นขอเสนอซื้อมาให้ทันที แล้วยังไม่หมด พวกเขายังขอเสนอซื้อ โรงแรมนาคา ริเวอร์ไซด์ 2 ที่ขาดทุนมาตลอดสองปี ในราคาประเมิน 10 เท่าเพื่อสร้างมหาลัยนิวยอร์ค 2 ขึ้นในประเทศไทย ซึ่งผมก็ตรวจสอบดูแล้ว ราคาจะอยู่ที่ 2 แสนล้านบาท หากทุกคนสนใจ ก็ช่วยยกมือโหวต กับ 2 โครงการนี้ด้วย”
คณะกรรมการบริหารยกมือขึ้นเห็นด้วยกันทั้งหมดเลย แต่ขจรมองกรรมการทุกคนด้วยสายตาเรียบเฉย แต่หันไปกระซิบถาม ผู้จัดการชินว่า
“ ถ้าผมไม่เห็นด้วยจะเกิดอะไรขึ้น”
“ วาระนี้ก็ตกไป เพราะเราถือหุ้นมากที่สุดครับ”
“ งั้น ผมไม่เห็นด้วย” พอขจรพูดออกไป ทุกคนต่างก็นิ่งเงียบ คุณชายชลทิศเอ่ยอย่างไม่พอใจว่า
“ คนอย่างนายจะไปรู้เรื่องธุรกิจอะไร เงินมากมายมหาศาล หากไม่ขายตอนนี้ แล้วจะขายตอนไหน กว่าจะได้เงินมากขนาดนี้ ต้องรออีกกี่สิบปีรู้ไหม?”
“ ผมไม่สนใจ ต่อให้เอาเงินมากองท่วมฟ้า ผมก็ไม่ขายแผ่นดินของบรรพบุรุษให้กับต่างชาติ เป็นอันขาด”
“ นี่มันเป็นของบรรพบุรุษนายตอนไหน ฉันซิ ลูกหลานตระกูลนาคบดินทร์โดยแท้
แต่นายมันไม่ใช่ นายมันก็แค่คู่ขาของท่านลุงของฉันเท่านั้น”
“ คุณชายชลทิศกรุณาให้เกียรติ คุณชายขจรด้วย มิเช่นนั้น ผมจะเรียกรปภ. ให้มาพาตัวคุณออกไป”
ผู้จัดการชินลุกขึ้นยืนฝ่ายขจรอย่างเต็มที่
ขจรลุกขึ้นยืน แล้วหยิบบัตรประชาชน จากกระเป๋าตังออกมา แล้ว วางลงบนโต๊ะที่ประชุม
“ ผมคือ ขจร นาคบดินทร์ แล้วคุณล่ะ เป็นใคร ! ”
ชลทิศพอเห็นบัตรประชาชน ถึงกับอึ้งเงียบไป เพราะท่านชายภาสกรได้ทำการเปลี่ยนนามสกุลของ ขจร ซึ่งคือ ศักดิ์เสรี มาเป็น นาคบดินทร์ตอนรับเป็นบุตรบุญธรรมตั้งแต่แรกแล้ว
“ ที่ดินที่บรรพบุรุษได้เอาเลือดเนื้อและชีวิตแลกมา กลับมาถูกพวกคุณคิดจะขายให้กับพวกต่างชาติต่างภาษา พวกคุณมีจิตสำนึกกันบ้างหรือไม่ ผมไม่มีความรู้เรื่องกำไรขาดทุนนัก แต่ผมก็ยังมีจิตสำนึกรักแผ่นดินอยู่ ตราบใดที่ผมยังเป็นรองประธานนาคบดินทร์กรุ๊ป จะไม่ยอมขายแผ่นดินให้กับ ต่างชาติแม้แต่เซ็นเดียว คุณสโรชา ตัดวาระนี้ทิ้งไป”
เลขาสโรชามีแอบยิ้มที่มุมปาก ในใจรู้สึกชื่นชม รองประธานน้อยผู้นี้ยิ่งนัก
“ อ้อ วาระแรก ก็ตัดทิ้งไปด้วย ผมไม่เห็นว่า พนักงานต้องมารับผิดชอบกับการบริหารที่ผิดพลาดของผู้บริหาร แล้วก็ยกความผิดไปให้กับพนักงาน”
สโรชาถึงกับฉีกยิ้มกว้างขึ้น แต่คุณชายอนาวิน กับตะคอกออกมาว่า
“ กรรมการบริหารผิดพลาดอะไร นายพูดดีๆ นะเว้ย อยู่ๆนายจะมากล่าวหาเช่นนี้กับพวกเราไม่ได้นะ ทุกคนก็รู้ ว่ามันเป็นเพราะโรคระบาด โรงแรมไหนๆ ก็โดนกันทั้งนั้น”
“ ก็นั่นนะซิ รู้ทั้งรู้ว่าเป็นเพราะโรคระบาด ยังคิดไล่พนักงานออก ทำไมไม่ลดเงินเดินของกรรมการบริหารแทน ผมคิดว่า เงินเดือนของพวกคุณก็น่าจะเพียงพอสำหรับการแก้ปัญหานี้”
ทุกคนได้แต่นิ่งเงียบไปกล้าโต้แย้งอะไร
“ นี่มันตรรกะอะไรของนายวะ มีที่ไหนผู้บริหารต้องมารับผิดชอบในเรื่องแบบนี้”
“ คนที่จะมาเป็นผู้นำทัพ หากว่ารับชอบโดยไม่รับผิด กองทัพมันจะเดินต่อไปได้อย่างไร หากใครไม่พอใจ ก็ลาออกไปได้เลย”
ขจรพูดออกไป เพราะรู้ว่า พวกกรรมการบริหารเหล่านี้ ไม่เคยทำงาน มีแต่รับเงินค่าบริหาร และค่าเบี้ยประชุมเท่านั้น ไร้ประโยชน์สิ้นดี
“ ดี นายพูดเช่นนี้ ฉันจะรายงานกับ ท่านลุงเอง พวกเราไป” คุณชายทั้งสอง กำลังเดินออกจากห้องไป แต่ว่า ขจรกลับพูดออกมาด้วยเสียงอันดังว่า
“ หยุดก่อน ผมมีวาระที่สาม ที่ทุกคนต้องฟังกันก่อน”
“ อะไรนะ วาระที่สาม ไม่เห็นมีใครรู้เรื่องเลย” แต่ละคนต่างทำสีหน้าสงสัยกันใหญ่
“ นายคิดจะทำอะไรอีก” คุณชายชลทิศเอ่ยอย่างไม่พอใจขจรนัก
ขจรวางเอกสารลงบนโต๊ะ แล้วเอ่ยว่า
“ นี่คือเอกสารที่เบิกจ่ายออกไปจากส่วนกลาง ตลอดเวลา สองปีที่ผ่านมา ทั้งเบี้ยประชุมที่มากเกินไป ทั้งๆ ที่งานก็ไม่มี เงินเดินผู้บริหารที่เพิ่มขึ้นโดยไม่มีทีมาที่ไป และยังโบนัสพิเศษ อีกมากมายทั้งๆ ที่ผลประกอบการของบริษัทฯติดลบ
ยังไม่พอ ยังมีการเบิกเงินไปตกแต่งเพิ่มเติม ในโรงแรมอีกมากมายหลายโครงการโดยที่ไม่ได้มีการตกแต่งตามที่ได้เบิกจ่ายไป ทั้งหมด 800 ล้านบาท ผมให้เวลาพวกคุณทั้งหมดภายในสามวัน นำเงินที่ส่วนกลางจ่ายไป กลับมาคืนให้ครบถ้วน มิเช่นนั้นผมจะแจ้งความเอาผิดทุกคนที่เกี่ยวข้องในเรื่องนี้ แล้วในวันนี้ พวกคุณทั้งหมดได้ถูกไล่ออกแล้ว ห้ามเข้ามาในโรงแรมในเครือของนาคบดินทร์ทั้งหมด คุณสโรชา บอกรปภ. ให้พาพวกเขาออกไปแต่ตัวเปล่าๆ ห้ามขนย้ายสิ่งใดของบริษัท ออกไปแม้แต่กระดาษแผ่นเดียว ปิดวาระที่สาม”
“ นี่ นายจะทำเช่นนี้กับฉันไม่ได้นะเว้ย แม่ฉันคือ น้องสาวของท่านลุงนะ ไอ้…แมงดาขายตัว”
“ นาย ก็แค่เป็นคู่ขาของลุงฉัน นายจะทำอย่างนี้กับหลานชายแท้ๆของท่านไม่ได้นะ”
2 คุณชายตะโกนด่าขจรแบบไม่ไว้หน้า ขจรทีแรกไม่อยากสนใจ แต่พอเห็นว่า พวกมันทั้งสองชักลามปามลบหลู่ ท่านชายภาสกรก็เคลื่อนตัวเข้าไปหาทั้งสอง แล้วใช้มือซ้ายและขวาตบเข้าไปที่ปากของทั้งคู่ พร้อมกัน จนหัวทิ่มไปกับพื้น สลบไปในทันที
“ โยนมันออกไป ห้ามมันทั้งสองกลับเข้ามาอีก”
ขจรสั่งอย่างเด็ดขาด ผู้จัดการชินยิ้มอย่างสะใจ
“ ท่านชายดูคนไม่ผิดจริงๆ ทีแรกผมยังกลัวว่าคุณจะไม่กล้าไล่พวกเขาออกเสียอีก”
“ ผมเข้าใจท่านชายแล้ว ทำไมท่านไม่อยากมาพบกับคนพวกนี้”
“ ใช่ครับ ท่านชายเบื่อหน้าคนพวกนี้ แม้หน้ายังไม่อยากมองเลย”
“ เสร็จงานแล้ว ที่เหลือก็เป็นหน้าที่ของผู้จัดการชินแล้วนะ”
“ ไม่ต้องห่วงครับ ตอนนี้ผมได้หากรรมการบริหารมืออาชีพคนใหม่มาเรียบร้อยแล้ว”
ขจรจัดการเรียบร้อย ก็เปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดธรรมดา เพื่อไปที่ค่ายมวย เพราะว่าครูยอดได้โทรมาฝากข้อความเอาไว้ให้ไปหาด่วน..