ก๊อก ก๊อก!!
เสียงเคาะประตูหน้าบ้านดังขึ้น หยกรีบวิ่งไปเปิดประตูก็พบเจษที่ยืนหิ้วของเต็มสองมือรออยู่
"มาแล้วเหรอลุง" เธอยิ้มกว้างต้อนรับ
"ค่ะ... มาตามนัดของหยกตรงเวลาเป๊ะ"
"ชิ... อยากเจอแม่ขนาดนั้นเลยเหรอ"
"แน่นอนสิ นับวันรอเลยล่ะ"
น้องหยกทำงอนบิดหน้าหนี เจษรู้ตัวว่าคงแกล้งมากไปเลยโน้มตัวไปแอบกระซิบให้เธอได้ยินเบาๆ
"แล้วก็อยากเจอเมียสาวของลุงด้วย... คิดถึงนะคะ"
"พอเลย... วันนี้ลุงต้องคิดถึงแต่แม่หงส์นะ... ห้ามทำซุกซนใส่หยกด้วย"
เธอพูดแล้วแอบอมยิ้ม รีบเข้ามาช่วยถือของจากมือเจษออกไปข้างนึงแล้วพากันเข้าบ้าน
พอเข้ามาในบ้าน เจษมองไปรอบๆ ไม่เห็นหงส์อยู่แถวนั้น เขาเลยใช้มือข้างที่ว่างคว้าหมับเข้าที่ก้นกลมของหยก เธอสะดุ้งแล้วยืนนิ่งกำลังจะหันมาต่อว่าเขา เจษก็รีบชิงพูดก่อน
"อยู่นี่อีกสักแป๊บนะหยก... แม่อยู่ไหนเหรอ"
"...ในห้องครัวด้านในค่ะ" เธอยืนนิ่งปล่อยให้เขาเล่นตามใจ
"จำตรงนี้ได้มั้ย... ที่ผนังกำแพงนี่ไง... พอลุงเห็นก็เลยอยากแกล้งหยกขึ้นมาอีกแล้ว"
"อย่าพูดสิ... จะยั่วกันหรือไง"
"ก็จะยั่วน่ะสิ... ไม่ได้เหรอคะ"
"ไม่ได้ค่ะ... คืนนี้แม่รอลุงอยู่นะ อย่าลืมสิ"
เขาขยับตัวเข้าไปด้านหลังหยกใช้มือรวบกอดเอวเธอแล้วดึงรั้งเข้าหาตัว แอ่นเอาส่วนล่างที่พองแข็งอยู่ในกางเกงเข้าบดใส่แก้มก้นจนเธอเคลิ้มขยับตาม
"คืนนี้ ลุงจะให้ความสุขกับแม่หงส์แน่นอนไม่ต้องห่วง... แต่ลุงไม่มีทางลืมลูกหยกหรอกนะ คอยแอบดูให้ดีๆ ล่ะ"
"ค่ะ... ลุงได้แม่แล้วก็ห้ามทิ้งแม่หนูเด็ดขาดนะ"
"ลุงไม่มีทางทิ้งแน่นอน... ทั้งคู่เลยค่ะ"
เจษเพลินกับการป้อนคำหวานเป่าหูน้องหยก กำลังจะแอบโฉบลงไปหอมแก้มแต่เธอไหวตัวทันรีบเดินหนีซะก่อน
"พอแล้วค่ะ... เดี๋ยวไม่ได้กินข้าวกันพอดี" หยกอมยิ้มแล้วรีบเดินนำหน้าเข้าไปหาหงส์ในครัว
เขาถือของเดินตามเข้าไปก็เห็นเจ๊หงส์ยืนหันหลังจัดเตรียมอาหารลงจานอยู่ หงส์ที่ใส่ชุดผ้ายืดเข้ารูปเผยให้เห็นทรวดทรงส่วนเว้าส่วนโค้งชัดเจน แค่ได้มองจากด้านหลังเขาก็โดนเสน่ห์เย้ายวนของเธอดึงดูดให้อยากจะโดดเข้าไปสวมกอดจนแทบจะบ้า
"สวัสดีค่ะคุณเจษ หิวรึยังคะ" หงส์พูดทักทายทั้งๆ ที่ยังไม่หันมามอง
"ครับเจ๊หงส์... ผมหิวแล้ว"
หยกที่เห็นเจษมองแม่ตาค้างอยู่เธอถึงกับกระทุ้งศอกใส่เขาเบาๆ ให้ได้สติ แล้วชี้ส่งสัญญาณให้ไปช่วยแม่เตรียมอาหาร
"มาครับ ผมช่วย"
"ไม่เป็ไรค่ะคุณเจษ นั่งรอที่โต๊ะข้างนอกก็ได้"
"ไม่ได้สิ ผมรอแทบไม่ไหวแล้วจริงๆ" เขาขยับเดินเข้าไปยืนข้างๆ จนแขนเบียดชิดกับหงส์ จนเธอเริ่มรู้ตัวว่าเขาแอบพูดแทะโลมเข้าแล้ว
"รอหน่อยสิคะ... เดี๋ยวได้กินสมใจแน่ค่ะ หงส์จะทำให้อร่อยเลย" เธอแอบหยอดแทะโลมเขากลับแล้วหยุดมือหันมามองตาเขาหวานเยิ้ม
อะแฮ่มมม!!! หยกไปนั่งรอที่โต๊ะก่อนนะคะ!
สองคนสะดุ้งจากการขัดคอของน้องหยกแล้วหันมาหัวเราะใส่กัน พอได้มีโอกาสอยู่กันสองคนเจษก็เริ่มป้อนคำหวานใส่เธออีกครั้ง
"ผมดีใจมากที่เจ๊หงส์ชวนผมมากินข้าวด้วยนะ"
"หงส์เปล่าชวนซะหน่อย... ยัยหยกชวนเองต่างหาก"
"อ๋อออ งั้นก็ยิ่งดีเลยสิ แสดงว่าคนลูกยอมให้ผมเข้าบ้านได้แล้ว เหลือก็แต่คนแม่ ว่าจะยอมให้ผมดูแลรึเปล่า"
"ไม่รู้สิ... คุณเจษก็ตามจีบหงส์มาตั้งนาน ทำไมคราวนี้ดูมั่นใจจังล่ะ ว่าหงส์จะยอม"
เจษเบียดตัวเข้าไปใกล้อีกแล้วโน้มตัวเข้าไปกระซิบเป่าหูเธอ
"เราไม่เคยได้อยู่ใกล้กันขนาดนี้มาก่อนเลยนะครับ... ตอนนี้แขนเราเบียดกัน... แบบเนื้อแนบเนื้อ... เจ๊รู้ตัวรึเปล่า"
".........ก็คุณเจษมาเบียดหงส์" เธอเริ่มใจเต้นแรงเมื่อโดนเขาพูดยั่วตรงๆ
"ถ้าไม่ชอบจะยอมให้ผมเบียดเหรอครับ..." เขายังพยายามต้อนให้เธอจนมุมให้ได้
"คุณเจษดูจะอยากฟังจากปากหงส์มากเลยสินะคะ... หงส์ไม่พูดง่ายๆ หรอก" เธออมยิ้มแกล้งยั่วเขากลับ
เสน่ห์ลูกล่อลูกชนของสาวใหญ่มันเป็แบบนี้เอง การสู้ตอบกลับให้ได้ใจสั่นแบบนี้แหละที่น้องหยกไม่มี มันทำให้เจษยิ่งตื่นเต้นที่ได้หยอกล้อกับหงส์มากขึ้น
"งั้นนนน ถึงผมจะกอด... ก็จะยังไม่ยอมพูดเหรอครับ"
"........."
เจษแอบถามดูอาการ พอเธอนิ่งเงียบไม่ว่าอะไรมันทำให้เขาได้ใจ เลื่อนมือข้างที่แขนเบียดกันขึ้นแล้วใช้ฝ่ามือทาบลงไปที่แผ่นหลังเธอเบาๆ หงส์ถึงกับหยุดมือทำทุกอย่างแล้วหันมองหน้าเขาหายใจถี่ด้วยความตื่นเต้น
"ไออุ่นจากตัวเจ๊ทำผมแทบจะบ้าแล้ว... กลิ่นตัวก็หอมเหลือเกิน... ถ้าไม่พูดอะไรอีกผมจะกอดละนะ"
"........."
เขาลูบไล้ฝ่ามือขึ้นลงที่แผ่นหลังเธอขณะรอคำตอบ หงส์ยังมองหน้าเขานิ่งเงียบ นั่นทำให้เจษเลื่อนมือออกไปโอบกอดไหล่อีกข้างแล้วดึงตัวเธอเข้ามาแนบอก
"ผมอยากจูบเจ๊ใจจะขาดอยู่แล้ว ได้โปรด..."
ก่อนที่เจษจะทันได้ลงมือทำอะไรมากไปกว่านี้ หงส์รีบโผขึ้นไปจูบที่แก้มเขาเบาๆ แล้วดิ้นหลุดออกมาจากอ้อมกอดเขา
"ไม่เล่นด้วยแล้วค่ะ... ให้แค่นี้ก็น่าจะเป็คำตอบได้แล้วมั้งคะ..." เธออมยิ้มทำเขินมองเขา
"หงส์ไปรอที่โต๊ะกับน้องหยกดีกว่า คุณเจษเตรียมกับข้าวเองละกัน... ชอบแกล้งดีนัก ทำเองคนเดียวเลย"
ว่าแล้วเธอก็รีบหันเดินออกห้องครัวไป ทิ้งให้เจษยืนค้างเหม่อลอยอยู่คนเดียว...
458
