.... หลังจากที่. เฟยหลงและกองทหารของเขาปีนขึ้นเขาไป. ทางด้าน จางชิงก็นำกองทหารมาถึง ตีนเขาอี้ซาน.
" ท่านแม่ทัพ เรามาถึงเขาอี้ซานแล้วขอรับ." ทหารคนนึงเอ่ยขึ้น
" อืม. สั่งการลงไป ให้ทหารทุกคนเตรียมตัวให้พร้อม เตรียมตัวบุกขึ้นเขาทันทีเมื่อข้าให้สัญญาณ " จางชิงเอ่ยขึ้น
" ท่านแม่ทัพ. ป่านนี้ เฟยหลงและกองทหารของเขาคงจะถึงด้านหลังเขาอี้ซานแล้วเป็แน่ๆ. ท่านคิดว่าพวกเขาจะทำสำเร็จหรือไม่. " หวังกุนเอ่ยออกไป
" เื่นี้ข้าก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ยังไงข้าก็มั่นใจว่าพวกเขาจะทำสำเร็จ." จางชิงเอ่ยออกไป.....
.... ระหว่างทางขึ้นเขา กลุ่มโจรที่กำลังซุ่มรออยู่ ต่างก็งวยงงกำการกระทำของ จางชิง.
" นี่ ... หัวหน้า ทำไม่พวกทหารมันไม่บุกขึ้นมาหล่ะ. พวกมันกำลังรออะไรกัน. " โจรคนนึงเอ่ยออกไป
" นั่นหนะสิ. ข้าก็ว่ามันแปลกๆ. พวกเ้าไปสั่งคนของเรา เตรียมตัวให้พร้อมหากพวกทหารบุกขึ้นมา โจมตีพวกมันได้ทันที. "หัวหน้าโจรเอ่ยออกไป
" ครับหัวหน้า. " ลูกสมุนทั้งหมดต่างรับคำ
.... ทางด้านเฟยหลง เมื่อปีนขึ้นมาถึงยอดเขา เค้าก็ไม่พบกับค่ายใหญ่ของ กลุ่มโจร จึงสั่งให้ทุกคน มุ่งตรงไปยังเขาอีกลูกนึง และเมื่อเค้ามองออกไป ก็พบว่า ยอดเขาอีกลูกมีเพลิงไหม้อยู่. " เ้าจงจุดพลุสัญญาณให้ท่านแม่ทัพจางเร็ว. " เฟยหลงรีบเอ่ยขึ้น ก่อนจะนำทหารทั้งหมดมุ่งหน้าไปยังเขาอีกลูกทันที
.... ทางด้าน มู่ปิงและหมีดำ. หลังจากวางเพลิงเรียบร้อยก็ เริ่มบุกเข้าไปในค่ายใหญ่ของโจรทันที " ฮ่า ฮ่า ฮ่า. ท่านนายกองช่างปราดเปรื่องจริงๆ. ดูสิภายในค่ายแทบจะไม่มีคนอยู่เลย. " หมีดำเอ่ยออกมา
" ใช่. เห็นที่ว่าพวกเราจะคิดถูกนะที่ติดตามเขา. " มู่ปิงเอ่ยขึ้น
.... ในขนาดที่ ทั้งสองกำลังทำลังบุกโจมตีอย่างมันมืออยู่นั่นเอง. " อะไรกันเ้าพวกทหารสารเลวพวกนี้มันมาถึงค่ายใหญ่เราได้ยังไงกัน." อู๋ทง รีบเอ่ยขึ้น
" เรียนนายท่าน พวกมันปีนหน้าผาขึ้นมาครับ. " ลูกสมุนตอบออกไป
" เร็วเข้าส่งสัญญาณให้แก่ หัวหน้าหน่วยทั้งสีเร็วเข้า." อู๋ทงสั่งออกไป
" ครับ..... "ลูกสมุนคนเดิมรับคำก่อนจะวิ่งออกไปทันที
" พวกเ้าที่เหลือ ตามข้ามา ไปสังหารพวกทหารสารเลวเหล่านั่นกับข้า. " อู๋ทงเอ่ยขึ้น ก่อนจะนำลูกน้องที่เหลือออกไปรับมือ มู่ปิงกับหมีดำ.....
.... ทั้งสองฝั่งเมื่อพบกันก็ไม่รอช้าต่างฝ่ายต่างก็พุ่งเข้าหากันทันที. " เ้าโจรชั่วช้า วันนี้หละจะเป็วันตายของพวกเ้า ตายซะ..! " หมีดำร้องตระโกนขึ้น
.... อู๋ทง เห็นเช่นนั้น ก็ไม่รอช้า สั่งลูกน้องของตนทันที " พวกเ้าทุกคน สังหารพวกทหารสารเลวนี้ให้หมด." สิ้นเสียงลูกสมุนของ อู๋ทงที่มีจำนวนมากกว่า ก็พุ่งเข้าตะลุมบอน. ทันที
....เหล่าคนของทั้งสองฝ่ายต่างก็ต่อสู้กันอย่างเอาเป็เอาตาย. อ๊าก อ๊าก อ๊ากกก.... " ท่านหัวหน้าใหญ่. ทหารพวกนี้มันอะไรกัน แข็งแกร่งจนน่าเหลือเชื่อ. " ลูกสมุนคนนึงเอ่ยขึ้น
" อืม... พวกหัวหน้าหน่วยยังไม่มาอีกหรือ. " อู๋ทง เอ่ยออกไป
" เอ๊ะนายท่าน หัวหน้าหน่วย. เกาจ้าน กับหัวหน้าหน่วย เกาสง มาช่วยแล้วขอรับ. " ลูกสมุนคนเดิมเอ่ยออกไป
" นายท่าน. พวกเราพี่น้องมาช่วยแล้ว "ทั้งสองเอ่ยออกมา
" ดี... พวกเ้ามาก็ดีแล้ว ช่วยข้าสังหาร ทหารพวกนี้เร็วเข้า " อู๋ทง รีบพูดขึ้น
.... ทางด้าน มู่ปิง เมื่อเห็นว่า พวกโจรมีกำลังมาเสริมนับพัน ก็ อุทานออกมา. " เวรเอ้ย.... ท่านนายกองมัวทำอะไรอยู่หน่ะ ถึงยังไม่มาซักที. "
.... พูดยังไม่ทันขาดคำ เฟยหลงก็วิ่งนำหน้าถือทวนยาว พุ่งเข้ามาทันที. " ทหารกองที่สิบทุกคน ฆ่าพวกโจรให้หมด. ฆ่า. "
.... มู่ปิงและหมีดำ เมื่อเห็นว่า เฟยหลงมาแล้ว จิตใจก็หึกเหิมขึ้นเป็อันมาก. ต่างก็เข่นฆ่า พวกโจรกันอย่างมันมือ.. จนในที่สุด พวกเขาทั้งสองคน ก็เผชิญหน้ากับ เกาจ้านและเกาสง.
.... ด้วยฝีมือของเฟยหลง เหล่าโจรกระจอกพวกนี้ แม้จะมีมากก็ไม่สามารถต้านทานเค้าได้ ไม่ว่าทวนของเขาพุ่งไปที่ใด พวกโจรต่างก็ต้องตกตายลงภายใต้คมทวนของเขาทันที
.... อู๋ทง. เมื่อเห็นท่าไม่ดี จึงคิดหลบหนี " ไม่ดีแน่. กองทหารพวกนี้มันอะไรกัน แต่ละคนต่อสู้อย่างกับปีศาจ โดยเฉพาะเ้าเด็กนั่น ราชสำนักมีทหารแบบนี้ด้วยหรือ." อู๋ทง ที่กำลังหนีเอ่ยขึ้นในใจ
.... ทางด้าน เฟยหลง เมื่อเห็นว่า อู๋ทงกำลังหนี เค้าก็รีบพุ่งตามออกไปด้วยความเร็วทันที " เ้าโจรชั่ว คิดหนีอย่างนั้นหรือ ไม่ง่ายนักหรอก." เฟยหลงเอ่ยออกไปพร้อมๆกับฟาดทวนเข้าใส่ อู๋ทง
.... อู๋ทง ห็นเช่นนั้น รีบตั้งง้าวในมือรับทวนของ. เฟยหลงทันที. เคร้งงงงง..... เวรรร... แม้เค้าจะรับทวนของ เฟยหลงไว้ได้ แต่ก็ต้องกระเด็นถอยหลังออกไป อั๊กกกก...
" เ้าหนู. เ้าเป็ใครกัน ... " อู๋ทงเอ่ยถามออกไป
.... เฟยหลง ได้ยินเช่นนั้นก็เอาทวนชี้หน้า อู๋ทง พร้อมกับพูดขึ้น " ข้าเป็ยมบาล. ผู้ที่จะมาเอาชีวิตสุนักเช่นเ้า." พูดจบเค้าก็ควงทวนพุ่งเข้าใส่ อู๋ทงทันที
.... อู๋ทง คิดจะตั้งรับแต่ก็ช้าไปเสียแล้ว อ๊ากกกกก... เสียงร้องโหยหวนดังขึ้น ทุกคนที่ได้ยินต่างหยุดชะงัก
.... ภาพที่ เฟยหลงแทงทวนทะลุอกของ อู๋ทง. ได้สะกดให้ทุกคนหยุดลง. " สำเร็จแล้ว ท่านนายกอง สังหาร หัวหน้าโจรได้แล้ว. " เหล่าทหารร้องดังขึ้น พร้อมๆกับที่กองทัพใหญ่ของจางชิง ตีฝ่าขึ้นมาถึงพอดี.
.... มู่ปิง และหมีดำ ต่างก็ใช้โอกาสนี้สังหารหัวหน้าหน่วยทั้งสองทันที. ฉับ ฉับ. ....
" เอาละ... หากพวกเ้ายังไม่อยากตาย ก็ว่างอาวุธแล้วยอมแพ้ซะ. " เฟยหลงเอ่ยออกมา. ก่อนที่เข้าจะค่อยๆดึกทวนทั่แทงทะลุหลัง อู๋ทงออกมา.
.... ภาพที่เห็น ทำให้ เหล่าทหารนายกองทุกคน ต่างก็รับรู้ได้ทันทีว่า. ความแข็งแกร่งของนายกองอายุสิบหกปีผู้นี้เป็ของจริง.....
.... จางชิง เมื่อเห็นว่าทุกอย่าง สงบลง ก็เดินมาหา เฟยหลง. " ฮ่า ฮ่า ฮ่า เฟยหลง แผนการของเ้าช่างยอดเยี่ยมจริงๆ พวกเราสามารถปราบโจรป่าพวกนี้ได้ เป็ความชอบของเ้า "
" เรียน ท่านแม่ทัพ ความชอบครั้งนี้ไม่ใช้ของข้าคนเดียวหรอก หาไม่มีทหารกล้าทั้งหนึ่งร้อยคน ไหนเลยข้าคนเดียวจะสามารถทำสำเร็จได้. " เฟยหลงตอบออกไป
" ดี... ครั้งนี้เ้ากับกองทหารที่สิบมีความชอบสูงสุด กลับไปข้าจะรายงานองค์ชายรองประทานรางวัลให้. ฮ่า ฮ่า ฮ่า. " จางชิงเอ่ยออกไป
.... เหล่าทหารกองที่สิบเมื่อได้ยินดังนั้นต่างก็ ร้องออกมาพร้อมๆกัน. " ขอบคุณท่านแม่ทัพ........"
" เอาละ กองทหารที่สิบ กลับเมืองหลิวพร้อมกับข้า. ส่วนทหารที่เหลือให้คุมตัวพวกโจรที่ยังมีชีวิตกลับไป. " ก่อนที่จางชิงจะหันไปทาง หวังกุน แล้วพูดขึ้น " นายกองหวัง เ้ากับคนของเ้า. ทำการยึดทรัพย์และอาวุธทั้งหมดกลับไป "
" ขอรับท่านแม่ทัพ.... " นายกองหวังรับคำ
" เฟยหลง พวกเรากลับเมืองกันเถอะ ป่านนี้ ชาวเมืองคงจะรอฟังข่าวดีอยู่. " จางชิงเอ่ยออกไป
" ขอรับท่านแม่ทัพ. " เฟยหลงรับคำ
" นี่... เ้าเห็นมั้ย นายกองอายุสิบหกปีคนนั้นหนะ ตอนแรกข้าคิดว่า เป็แค่เด็กธรรมดาคนนึง ที่ไหนได้ กลับสามาถสังหารหัวหน้าโจรป่าได้. ไม่ธรรมดาจริงๆ." นายกองคนนึงเอ่ยออกมา
" ใช่ๆ. เห็นที่ว่า กลับเมืองหลิวคราวนี้ข้าจะต้องไปตีสนิทเขาหน่อยแล้ว เพื่อว่าจะมีอะไรดีๆให้ข้าบ้าง." นายกองอีกคนเอ่ยออกไป
" นั่นน่ะสิ นอกจากเขาเเล้ว เหล่าทหารที่ติดตามเขาแต่ละคนล้วนแข็งแกร่งทั้งนั้น. " นายกอีกคนเอ่ยออกมา
" หือ เ้ารู้ได้ยังไง.. " นายกองคนเเรกถามขึ้น
" เ้าตาบอดหรือไง พวกเ้าไม่เห็นหรือไง ทหารแค่หนึ่งร้อยคนกลับสามารถบุกสังหารทหารนับพันได้. แถมยังสูญเสียทหารไปแค่สี่คนอีกด้วย แบบนี้ไม่เรียกว่าแข็งแกร่งแล้วจะให้เรียกว่าอะไร. " นายทหารคนเดิมเอ่ยออกมา
" เอ่อนั่นสิ. นอกจากสี่คนที่ตายแล้ว คนอื่นๆแทบไม่เป็อะไรเลย นี่มันกองทหารปีศาจชัดๆ.. " นายกองคนนึงเอ่ยออกมา
.... นายกองหวังได้ยินเช่นนั้น ก็หันไปมอง กองทหารของเฟยหลง. ก่อนจะอุทานขึ้น " กองทหารปีศาจอย่างนั้นหรือ..... "