Secret Dungeon

    เข้าร่วมกองทัพ #5

    "นั่งลง" ชายหนุ่มเอ่ยออกมาด้วยน้ำเสียงหนักแน่น เป็นเสียงที่ไม่ดังและไม่เบาจนเกินไปเพียงพอให้ทุกคนที่อยู่ในห้องได้ยิน
    ! ตุบ ตุบ ตุบ
    ! ตุบ ตุบ ตุบ
    เสียงคล้ายค้อนทุบลงบนพื้นหลายครั้ง อย่างรวดเร็ว เพียงไม่กี่ครั้ง
    เป็นเสียงที่เกิดจากการคุกเข่าลงอย่างกะทันหันของคนภายในห้องถึง 6 คน ผู้ที่ไม่สามารถรับแรงกดดันที่ถูกส่งออกมาโดยชายหนุ่มได้ ซึ่งได้แก่ผู้ที่ยืนอยู่ในลำดับ 5 เป็นต้นมา รวมถึงชายผู้มีแผลเป็นบนใบหน้าเองก็เช่นกัน ขวานที่ถูกขว้างมาตอนนี้ไม่ทราบหายไปไหน
    อีก 4 คนที่ยืนอยู่นั้น สามารถรับแรงกดดันไม่ให้ตัวเองนั่งลงได้ แต่การทำเช่นนั้นเปลืองเรี่ยวแรงและกำลังเป็นอย่างมาก อาจจะเรียกได้ว่ามีสภาพไม่ต่างจากคนที่นั่งอยู่สักเท่าไหร่ แต่เท่าที่ชายหนุ่มมองไปดูเหมือนคนที่ยืนอยู่ในลำดับที่ 1 ค่อนข้างดูดีเป็นพิเศษ
    "ท่านไม่เห็นหรือว่าข้ายังใส่เสื้อไม่เสร็จ"
    พูดจบชายหนุ่มสวมใส่เสื้ออีกครั้ง โดยไม่สนใจคนที่กำลังคุกเข่าลง ที่ตอนนี้มีใบหน้าที่ไม่สู้ดีนัก โดยเฉพาะชายผู้มีแผลเป็นบนใบหน้า
    มันไม่ใช่ครั้งแรกที่ชายหนุ่มใช้แรงกดดันเช่นนี้ออกมา เขาเคยใช้งานมันหลายครั้งภายในดันเจี้ยน ใช้เวลาฝึกฝนตลอดหนึ่งเดือนจนเข้าใจในแรงกดดันที่ตัวเองสามารถทำได้อย่างท่องแท้ ความเข้าใจที่เกิดขึ้นทำให้ตัวเขาเองยังอดคิดไม่ได้ว่า ตัวเขาในตอนนี้ใช่ตัวของเขาเองจริงๆหรือ
    แรงกดดันที่ถูกเรียกออกมาอย่างเฉียบพลันสามารถใช้สังหารคนได้ เรื่องนี้เขามั่นใจเป็นอย่างมาก หลังจากที่ได้ทดลองหลายครั้ง บอสหลายตัวภายในดันเจี้ยนถูกเขาจัดการเพียงแค่ใช้แรงกดดัน แต่แรงกดดันที่ใช้ออกก็เป็นเหมือนดาบสองคม หากใช้ออกมาอย่างไม่ถูกวิธีเหมือนเช่นชายที่กำลังคุกเข่าอยู่ด้านหน้าเขา ก็จะเปลืองพลังงานโดยใช่เหตุ
    "พวกท่านลุกขึ้นเถิด" ชายหนุ่มหันมองที่ด้านข้างก่อนจะพูดขึ้นเพื่อคลายแรงกดดัน
    ทั้งห้าคน มีบางคนถอนหายใจก่อนจะลุกขึ้น ทุกคนต่างไม่มีใครพูดอะไรออกมา
    "ข้า 'ฆ่า' เขาได้หรือไม่" หลินหันไปหาชายที่ยืนอยู่ในลำดับแรก ผู้ซึ่งเรียกชื่อชายผู้มีแผลเป็นบนใบหน้าว่า 'เซอร์ติส'
    "ย่อมไม่ได้" ชายผู้ยืนอยู่ในลำดับแรกพูดขึ้นพร้อมกับส่ายหัว ใบหน้าของเขาดูอ่อนใจเล็กน้อย
    "ถ้าข้าต้องการจะทำ ท่านจะขัดขวางข้าหรือ ?" หลินเอ่ยถามอีกครั้ง
    "นั่น.....เป็นสิ่งที่ไม่สามารถหลีกเลี่ยงได้" คำตอบของชายผู้ยืนอยู่ในลำดับที่ 1 ทำให้คนที่ยืนอยู่ในลำดับอื่นๆหันมามอง
    ผู้ที่ยืนอยู่ในลำดับที่ 2 3 4 5 6 และ 7 มีท่าทางที่เห็นด้วยกับคำตอบของชายที่ยืนอยู่ลำดับแรก ส่วนลำดับ 8 9 มีท่าทางไม่เห็นด้วย แสดงให้เห็นถึงความหวาดกลัวและความขี้ขลาด
    ทั้ง 9 คนสวมใส่ชุดเครื่องแบบของกองทัพเต็มยศ แต่ภายใต้กลายจ้องมองของชายหนุ่มคนหนึ่ง กลับต้องหลบสายตา บ้างก้มหน้า บ้างหันมองไปในทิศทางอื่น มีเพียงลำดับ 1 - 4 เท่านั้นที่กล้าสบตากับเขา และดูมีความมุ่งมั่นแม้จิตใจจะไม่เป็นเช่นนั้นก็ตาม พอเห็นแบบนี้แล้วค่อยดูเหมาะสมกับชุดที่สวมใส่อยู่หน่อย
    "งั้นก็เข้ามาพร้อมกันเถอะ" หลินขยับตัวหันหน้ามาอีกด้านหนึ่ง โดยทิ้งให้ชายผู้มีแผลเป็นบนใบหน้าคุกเข่าอยู่แบบนั้น
    "มากไปแล้ว" ชายผู้ยืนอยู่ลำดับ 7 คำรามออกมาก่อนที่ร่างของเขาจะพร่ามัว
    ! ปัง
    ร่างของชายผู้ยืนอยู่ลำดับ 7 ปรากฏต่อหน้าชายหนุ่มอย่างฉับพลันเพื่อที่จะโจมตีใส่ แต่กลับโดนต่อยโดยหมัดของชายหนุ่มเข้าอย่างจัง จนลอยกระเด็นผ่านคนอื่นๆที่ยืนอยู่ ลอยออกไปนอกตึกและกำลังจะร่วงหล่นลงเบื้องล่าง
    ทันใดนั้นเองปรากฏเงาของมือขนาดใหญ่จับร่างของชายผู้ยืนอยู่ลำดับ 7 เอาไว้และดึงกลับเข้ามา เป็นฝีมือของชายชราผู้ยืนอยู่ในลำดับที่ 2 ร่างของชายผู้ยืนอยู่ลำดับ 7 ถูกวางลงบนพื้น หมดสติลงด้วยการถูกต่อยโดยชายหนุ่มผู้มาเข้าร่วมทดสอบเข้ากองทัพเพียงหมัดเดียว โดยไม่ทราบว่าสลบจริงหรือว่าแกล้งสลบ
    "เจ้า.....เกรงใจพวกเราหน่อยไม่ได้เลย ?" ชายรูปร่างอ้วนท้วมผู้ยืนอยู่ในลำดับที่ 5 พูดขึ้น
    "เกรงใจ ? ข้าขอถามพวกท่านตรงนี้หน่อยว่า ข้าทำอะไรผิดหรือ ?"
    "ข้าเข้าร่วมทดสอบตามขั้นตอนทุกอย่าง แต่ข้ากับถูกกล่าวหาว่าโกง โดยหนึ่งในพวกท่าน และยังหาเรื่องโดยการทดสอบข้าด้วยตนเอง พวกท่าไม่คิดว่ามันเกินไปหน่อยหรือ ? ถ้าเกิดว่าข้าไม่มีความสามารถพอ ข้าต้องยอมบาดเจ็บอย่างนั้นหรือ ?"
    การพูดจาและบุคลิกของชายหนุ่มต่างจากปกติโดยสิ้นเชิง แต่ถ้าหากไม่ทำเช่นนี้ในอนาคตเขาอาจจะโดนดูถูก รวมไปถึงการข่มเหง โดยคนที่อยู่ในระดับสูงกว่าได้ เขาได้เรียนรู้เรื่องพวกนี้จากการอ่านหนังสือประวัติบุคคล ในระบบของกองทัพ จะให้ความเคารพตามลำดับอาวุโสและให้ความเคารพแก่ผู้มีความสามารถที่เหนือกว่าคนอื่นๆ
    "ข้าขอถามพวกท่าน เรื่องที่เกิดขึ้นเป็นเพราะข้าอย่างนั้นหรือ ? ข้าเป็นคนที่ทำกระจกทั้งหมดแตกอย่างนั้นหรือ ? ข้าทำลายพื้นด้านหน้าพวกท่านอย่างนั้นหรือ ? ข้าเป็นคนทำให้พวกท่านเกิดปัญหาเช่นนี้ขึ้นอย่างนั้นหรือ ? ข้าขอถามพวกท่านอีกครั้ง ข้าทำอะไรผิดอย่างนั้นหรือ ?"