หลังบ้านผมเชื่อมต่อกับแดนสวรรค์ (我家后院通仙界)

บทที่ 40 

เป็นเธอที่ไม่คู่ควรกับเขา (รีไรท์)

ตงไป๋หวันมองเห็นประสบการณ์ทั้งหมดของ               หยางเซียวเล่อ เมื่อเขามาถึงตระกูลตง จนกระทั่ง ตอนที่ถูกพิษจากยาพลังปอด จนพูดไม่ได้

ตาของเขาไม่ได้บอดและหูของเขาก็ไม่ได้หนวก โดยเฉพาะอย่างยิ่งพฤติกรรมของตงเจี่ยเจียในการปาเงินลงบนใบหน้าของหยางเซียวเล่อนั้น เป็นการดูถูกเขาอย่างรุนแรง!

นอกจากการขอบคุณหยางเซียวเล่อ สำหรับทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยมแล้ว เขายังมีบทบาทสำคัญในการช่วยให้ตนเองนั้นกลับมาแข็งแรงเหมือนเดิม

หากหยางเซียวเล่อเป็นคนที่หยิ่งผยอง เมื่อถูกดูถูกเหยียดหยาม แม้ว่าจะมอบเงินหลายร้อยล้านหยวนให้ เขาก็จะไม่หันหลังกลับอย่างแน่นอน

เป็นโชคดีในความโชคร้ายจริงๆ! อู่ป๋อคว้าหลินเส้าเฟิงและผลักเขาออกไปที่ประตู "ศาสตราจารย์ โปรดออกไปข้างนอก"

“อย่ามาแตะต้องตัวฉัน ฉันเป็นศาสตราจารย์ด้านการแพทย์ ฉันเป็นผู้ช่วยชีวิตท่านประธาน นี่คือวิธีที่ปฏิบัติกับฉันเหรอ...”

ยังไม่ทันที่หลินเส้าเฟิงจะพูดจบ อู่ป๋อเตะเขาออกไปอย่างไร้ความปรานีทันที

จากนั้นตงหมิงลี่โค้งคำนับให้หยางเซียวเล่ออย่างจริงจังและกล่าวว่า “หมอหยาง ฉันขอโทษที่ก่อนหน้านี้ ฉันหยาบคายและใช้พูดคำที่ไม่เหมาะสมและไม่สุภาพกับคุณ ฉันหวังว่าคุณจะให้อภัยในเรื่องที่ผ่านมา และการช่วยรักษาโรคของตงไป๋หวันทำให้ฉันซาบซึ้งใจมาก.... ฉันต้องการขอโทษคุณอย่างจริงจัง และฉันยินดีที่จะชดเชยความเสียหายทางจิตใจให้กับคุณ วันนี้ฉันจะทำอาหารด้วยตัวเองเพื่อเลี้ยงขอบคุณคุณ หมอหยางโปรดพักผ่อนที่บ้านเราด้วย”

เมื่อเห็นว่า ตงเจี่ยเจียที่อยู่ข้างๆเธอยังคงเฉยเมย         ตงหมิงลี่ก็หยิกลูกสาวของเธอทันที? ภายในใจเธอคิดว่า หมอเทวดาที่สามารถรักษาโรคที่คนอื่นรักษาไม่หายได้

หากมีความสัมพันธ์ที่ดีกับเขา ตระกูลตงจะมีชีวิตที่พิเศษกว่าคนอื่น ๆ  ผู้หญิงคนนี้จะยังคิดไม่ได้ได้ยังไง!

อันที่จริง ตงเจี่ยเจียคิดเรื่องนี้มานานแล้ว และตระหนักถึงความผิดพลาดของเธอ แต่เธอยังเด็กและเขินอายเล็กน้อย

ภายใต้การจ้องมองสองครั้งของพ่อแม่ของเธอ ตงเจี่ยเจียเปล่งคำพูดอย่างไม่เต็มใจ ต่อหยางเซียวเล่อ และพูดเสียงราวกับยุงตัวเล็ก ๆ ว่า "ขอโทษ"

“ฉันไม่ได้ยิน มีใครได้ยินเสียงเธอบ้าง” ตงเผิงคำรามทันที

"ฉันเสียใจ!" ตงเจี่ยเจียกัดฟันเพิ่มเสียงของเธอขึ้น

“ดังกว่านี้อีก!” ตงเผิงยังคงไม่พอใจและออกคำสั่งเสียงดัง

ตงเจี่ยเจียนั้นกังวลใจอยู่แล้ว เมื่อได้ยินเสียงของพี่ชาย เธอก็ยิ่งโมโหและพูดเสียงดังว่า "โอ้ ฉันบอกว่าฉันขอโทษ ยังจะต้องการอะไรอีก

ฉันไม่ได้ตั้งใจ มีใครไม่เคยทำผิดบ้างล่ะ " หรือต้องให้ฉันแต่งงานกับเขาเพื่อขอโทษรึเปล่า?” จากนั้นตงเจี่ยเจียก็รีบวิ่งออกไปทันที

ตงเจี่ยเจียพูดโดยไม่ได้คิด เธอไม่ได้ตั้งใจพูดแต่คนฟังนั้น กลับคิดตามในสิ่งที่เธอพูด

ตงไป๋หวันและตงหมิงลี่ชำเลืองมองกันและกัน พวกเขาสามารถเข้าใจความคิดของกันและกันผ่านการมองตาที่เรียบง่าย!

แต่งงานเหรอ? ความคิดเยี่ยม!

ตระกูลตงนั้นยอดเยี่ยมและภูมิหลังครอบครัวของพวกเขาดี คนที่ร่ำรวยหลาย ๆคนในเมืองนี้ มีชายหนุ่มจำนวนมากที่ไล่ตามจีบตงเจี่ยเจีย แต่ในสายตาของตงไป๋หวัน

คนพวกนั้น เป็นเพียงกลุ่มคางคก แม้ว่าพวกเขาจะเป็นตระกูลเก่าแก่ แต่ก็เป็นกลุ่มคางคกที่ร่ำรวย แต่ตระกูลตงนั้นไม่ขาดเงินเลย?

แม้ว่าหยางเซียวเล่อจะมีความสามารถที่ยอดเยี่ยม แต่ในสายตาของตงไป๋หวัน เขาก็ยังถูกจัดอยู่ในหมวดของกลุ่มคางคกเช่นเดียวกัน

เพียงแต่เขาคือ คางคกที่มีความสามารถ

กว่ากลุ่มคางคกร่ำรวย เป็นเรื่องธรรมดา แต่คางคกที่มีความสามารถนั้นไม่ธรรมดา อีกทั้งเขายังคู่ควรกับเจี่ยเจียอีกด้วย

หลังจากแลกเปลี่ยนสายตากันอย่างเรียบง่าย ตงหมิงลี่ยิ้มและถามว่า "หมอหยาง ปีนี้อายุเท่าไหร่ ครอบครัวนั้นอยู่ในเมืองนี้รึเปล่า"

หยางเซียวเล่อตื่นตัวในทันที ว่าครอบครัวนี้ต้องการอะไรจากเขาอีก เขาระมัดระวังในคำตอบของเขาทันที

"เอ่อ... ใช่ ปีนี้ ผมอายุยี่สิบสองปี ช่วยจ่ายค่ารักษาให้ผมเลยได้ไหม"

ตงไป๋หวันกล่าวว่า “หมอหยางยังเด็กมาก และมีทักษะทางการแพทย์ที่ยอดเยี่ยม จนสาวๆ หลายคนต้องไล่ตามแน่นอน ลูกคุณหมอ อายุเท่าไหร่แล้ว?”

“ผม... ยังไม่ได้แต่งงาน และยังไม่มีลูก คุณสะดวกเป็นเช็ค หรือโอนดี?”

ตงเผิงเข้าใจทันทีว่า พ่อแม่ของเขากำลังคิดอะไรอยู่ หยางเซียวเล่อไม่เพียงแต่เป็นผู้ช่วยชีวิตพ่อของเขาเท่านั้น แต่ยังเป็นผู้ช่วยชีวิตของเขาด้วย

เขารู้สึกดีมากต่อหยางเซียวเล่อ หากหยางเซียวเล่อเป็นน้องเขยของเขาได้ เขาจะเป็นคนแรกที่ยกมือขึ้น เพื่อแสดงความเห็นชอบ

เมื่อได้ยินว่า หยางเซียวเล่อยังไม่ได้แต่งงาน เขาก็โล่งใจ ตราบใดที่ยังไม่แต่งงาน ก็สามารถพัฒนาอะไรหลาย ๆอย่างได้? ผู้หญิงแบบไหนที่สามารถแข่งขันกับน้องสาวเขาได้ ทั้งรูปร่างหน้าตา ความรู้ และภูมิหลังของน้องเขา

ผู้ชายคนไหนจะปฏิเสธได้

“หมอหยาง พูดอย่างตรงไปตรงมา ฉันแก่กว่าคุณสองสามปี หากคุณไม่รังเกียจจะเรียกฉันว่าพี่ตงก็ได้ น้องสาวของฉัน ค่อนข้างงี่เง่า ไม่ต้องกังวล เธอสำนึกผิดแล้ว คุณอยู่ที่นี่เพื่อทานอาหารเย็น และฉันจะให้เธอชดใช้ให้คุณ ในตอนเย็น จริงๆ แล้ว น้องสาวของฉันเป็นคนดีมาก ร่าเริง และใจดี และเป็นที่ชื่นชอบของหนุ่ม ๆ”

ตงหมิงลี่รีบสนับสนุนและร้องว่า "ใช่ คุณต้องอยู่เพื่อทานอาหารเย็นที่ฉันทำให้  ฉันจะให้เจี่ยเจียมาช่วยด้วย แล้วเราจะชดใช้ให้คุณไปพร้อม ๆกัน"

หยางเซียวเล่อดูเหมือนจะเข้าใจความหมายของอีกฝ่ายเล็กน้อย แต่เขารู้สึกเหลือเชื่อในใจ เนื่องจากอีกฝ่ายมีธุรกิจครอบครัวใหญ่โต จนไม่มีเหตุผลที่อยากจะให้ลูกสาวมาแต่งงานกับคนอย่างเขา

เขาคงคิดมากไป เขาเชื่อมั่นว่า จะดีกว่าหากรีบรับเงินและรีบไป เขาจึงร้องขึ้นว่า “คุณสะดวกโอนเงินหรือเช็ค หรือคุณไม่อยากจ่ายเงินเหรอ?”

“ดูพูดเข้าสิ” ตงไป๋หวันเขียนเช็คจำนวน 15 ล้านหยวน และส่งให้ หยางเซียวเล่อ "มีเงินเพิ่มอีก 5 ล้านหยวน และ             2 ล้านหยวน เป็นเงินจากภรรยาและลูกสาวของฉัน เพื่อชดใช้ให้กับคุณ และอีก 3 ล้านเป็นเงินค่ารถ"

เมื่อตรวจสอบแล้ว หยางเซียวเล่อพลิกมันไปมาสองครั้ง และเก็บเช็คลงไป

หลังจากนั้นไม่นาน อู่ป๋อก็กลับมาจากการไปส่ง         หยางเซียวเล่อ ตงไป๋หวันถามถึงข้อมูลของหยางเซียวเล่อจาก     อู่ป๋อ เขากล่าวว่า ตนเองติดต่อหยางเซียวเล่อผ่านหลี่เหวินหยูเท่านั้น

และเขาไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับภูมิหลังของครอบครัวของ  หยางเซียวเล่อ

ตงไป๋หวันมองไปที่ประตูจากชั้นสอง และพูดว่า "อู่ป๋อ ฉันต้องการให้หาข้อมูลทั้งหมดของหยางเซียวเล่อ ภายในสามวัน ฉันอยากพาเจี่ยเจียไปเยี่ยมเขา เข้าใจไหม?"

อู่ป๋อรู้สึกพูดไม่ออก เขาเข้าใจความหมายของตงไป๋หวันทันที "กับคุณหนูเจี่ยเจีย? ท่านประธาน... ท่านจ่ายให้เขามากจริงๆ"

ตงไป๋หวัน ถามอย่างมีความสุข “แล้วยังไง คิดว่าเขาไม่มีคุณสมบัติเหมาะสม ถ้าพูดกันตามความจริงแล้วน่ะ”

“ท่านประธาน จะไปว่าเขาได้ยังไง” อู่ป๋อพูดติดตลกทันทีว่า “พูดตามตรง ผมคิดว่า คุณหนูเล็ก...ไม่คู่ควรกับเขาเลย”

“โอ้ นายบอกว่าลูกสาวฉันไม่คู่ควรกับเขาเหรอ?”           ตงไป๋หวันแสร้งทำเป็นโกรธปนยิ้ม และมองไปที่อู่ป๋อ

อู่ป๋อพูดขึ้นว่า: “ผมยังมองดูเขาอยู่ตลอด คนอื่นๆ อดใจไม่ไหวที่จะจ้องมองคุณหนู แต่เขากลับแสดงท่าทางธรรมดามาก เห็นได้ชัดว่าเขาไม่สนใจเลย”

นอกจากนี้ เขาอายุเพียง 20 ปีเท่านั้น ด้วยทักษะทางการแพทย์ที่น่าตกใจของเขา เขามั่นใจว่าจะเก่งขึ้นไปอีก

ก่อนอายุ 40 เขาจะมีความสามารถที่เก่งกว่าใครหลายๆ คน และเขาจะต้องเป็นผู้มั่งคั่งในอนาคตอย่างแน่นอน ถึงเขาจะไม่ได้เรียนเรื่องธุรกิจมากโดยตรง และไม่ได้ร่ำเรียนสูง ๆ

แต่เขาสามารถเรียนรู้ทักษะทางการแพทย์นี้ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม อีกประเด็นคือผู้ชายคนนี้เป็นคนใจดี

ดูภายนอกเหมือนเขา จะตัดสินใจช่วยเหลือเพราะเงิน แต่มีหมอเทวดาคนไหนขาดเงินบ้าง

มันเป็นเพราะความเมตตากรุณาของเขา อย่างไรก็ตาม คุณหนูเล็กปฏิบัติต่อเขาไม่ดี ครั้งแล้วครั้งเล่า ...ท่านประธาน ท่านคิดว่าคุณหนูเล็กมีคุณสมบัติพอหรือไม่