เมื่อถูกอำนาจดำฤษณาครอบงำ ขุนแสนก็ลืมเลือนความตั้งใจเดิมไปเสียสิ้น ตอนนี้เขากำลังเงี่ยนจัด อยากงัดท่อนเอ็นในกางเกงออกมา กระแทกใส่รูร่องของผู้หญิงสักคน
ครั้นหันไปมองลำเจียก เขาก็เห็นหล่อนใบหน้าแดงซ่าน นั่งหนีบขาบิดไปบิดมาอย่างกระสับส่าย สองมือขยุ้มขยี้กอหญ้าจนแหลกกระจุย
อาการเช่นนี้ ส่อชัดว่าหล่อนกำลังเสี้ยน...
ลำเจียกไม่ใช่ผู้หญิงขี้ริ้ว แต่ตรงกันข้าม หล่อนเป็คนสวยหาตัวจับยากคนหนึ่ง หุ่นทรงของหล่อนอวบอัดอรชร ผิวพรรณเปล่งปลั่งมีน้ำมีนวลน่าลูบไล้ หน้าอกหน้าใจที่พุ่งตระหง่านดันผ้าผ่อนจนตึงนั้น เห็นแล้วก็น่าดูดน่าฟัดให้จมเขี้ยว
หากหล่อนไม่ใช่เพื่อนรักของแก้วจันทร์ คงโดนเขาจับทำเมียไปนานแล้ว แต่บัดนี้เขาไม่มีความจำเป็ต้องเกรงใจใคร
“พี่ขุน... นั่น ใช่แก้วจันทร์หรือไม่” หล่อนเอ่ยถามเขาอย่างเก้อเขิน
“ใช่” เขาตอบเสียงห้วน
“เรากลับกันเถิด... อย่าไปขัดขวางความสุขของใครเลย”
“เอ็งยังกลับตอนนี้ไม่ได้”
เขาดึงตัวหล่อนเข้ามาใกล้ ครั้นดวงตาวาววามสองคู่สบประสานในระยะประชิด ร่างกายพลันมีอาการร้อนรุ่มวูบวาบอย่างน่าประหลาด เืลมที่ไหลเวียนทั่วสรรพางค์ปั่นป่วนพลุ่งพล่าน
เมื่อตกอยู่ท่ามกลางหมอกควันของกำยานปลุกกำหนัดและม่านมนต์มายาที่ภูติพรายอสรพิษสร้างขึ้น อารมณ์ปรารถนาฝ่ายต่ำก็มีอำนาจเหนือสติรู้ผิดรู้ชอบ
ขุนแสนดันตัวลำเจียกนอนหงายลงบนพื้น กดริมฝีปากจูบขยี้กลีบปากอิ่มด้วยความย่ามใจ หล่อนเผยอริมฝีปากต้อนรับจูบของเขาโดยไม่มีอาการบ่ายเบี่ยง ทำให้เขายิ่งฮึกเหิมลำพอง เร่งรีบปลดเปลื้องเสื้อผ้าอาภรณ์ของทั้งสองออกจากกายอย่างว่องไว
ภายใต้แสงจันทร์สว่างในคืนวันเพ็ญ ลำเจียกนอนระทดระทวยอวดความงดงามบนเรือนร่างเปลือยเปล่าสาวสะพรั่ง ใบหน้าสวยหวานของหล่อนมีเสน่ห์บาดใจ ผิวพรรณขาวเนียนเหมือนไข่ปอก นมเป็นม เอวเป็เอว เนินหนั่นโหนกนูนเกลี้ยงเกลาไร้เส้นขน น่ากระแทกกระทั้นให้น้ำแตกเืสาด
ได้เห็นดังนั้น ขุนแสนก็ยิ่งรู้สึกงุ่นง่าน ฝ่ามือหยาบใหญ่ยื่นไปบีบขยำสองเต้ากลมโตแบบไม่ออมแรง เขาก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ฟอนเฟ้นซอกทรวงอวบอัดด้วยความหื่นหิว ใช้ปลายนิ้วเขี่ยคลึงปลายถันชูช่อเพื่อปลุกเร้า แล้วก็รวบดูดเข้าปากแรง ๆ จนหล่อนหอบครางเสียงกระเส่า
“อ๊า พี่ขุน !” ลำเจียกหวีดร้องเรียกชื่อชายหนุ่มดังลั่น เมื่อเขาตะปบฝ่ามือขยำขยี้เนินหนั่นโหนกนูน และถูไถขึ้นลงอย่างลามก ความรู้สึกสยิวแรงนั้นทำให้หล่อนแข้งขาสั่น
“เอ็งอยากหรือไม่อยาก”
ขุนแสนเอ่ยถามหล่อนทั้งที่ไม่ได้คาดหวังอะไรจากคำตอบ ต่อให้ลำเจียกปฏิเสธ เขาก็ไม่คิดจะหยุดยั้งสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น และหล่อนก็ไม่ได้ป้องปัดขัดขืน เพราะร่างกายของหล่อน้าความเสียวซ่านหฤหรรษ์เช่นกัน
ลำเจียกชำเลืองมองท่อนเอ็นขนาดใหญ่ยาวเท่าปลาช่อนตัวเขื่องของเขาแล้วก็กลืนน้ำลายด้วยความรู้สึกประหม่า
“ข้า... ข้ากลัวเจ็บ”
“เจ็บนิดเดียวเท่านั้นแหละ โดนกระเด้าสี่ห้าทีก็เสียวจนลืม”
ขุนแสนจับหล่อนถ่างขาชันเข่า ยิ่งได้เห็นเนินหนั่นโหนกนูนชัด ๆ ยิ่งมีอารมณ์หื่น อาวุธสืบพันธ์ของเพศชายผงาดชูชันขึ้นราวกับมีปีศาจราคะสิงสู่
เขาสอดนิ้วเข้าไปในรูเนื้อรัดรึงของหล่อนช้า ๆ พลันชักเข้าชักออก จนกระทั่งช่องทางสวาทหยาดเยิ้มด้วยน้ำเสียว จากนั้นก็ขยับเข้าประชิดหว่างขาขาว แล้วจ่อหัวถอกดุนดันเข้าไปในซอกกลีบอวบอูมที่กำลังคลี่แย้มอวดสีแดงแฉะฉ่ำ
“ลำเจียกเอ๋ย คืนนี้ เอ็งจะได้พี่เป็ผัวสมใจปรารถนาแล้ว”
ขุนแสนแอบแสยะยิ้ม... ไม่ว่าอย่างไรเขาก็ขอเอาสาวบริสุทธิ์ทำเมียไว้ก่อนดีกว่า แก้วจันทร์กลายเป็เมียงูไปแล้ว เื่อะไรเขาจะยอมโง่ปล่อยของที่อยู่ใกล้ตัวให้หลุดมือ
ลำเจียกเบิกตามองขุนแสนอย่างใ เนื่องจากคาดคิดไม่ถึงว่าเขาล่วงรู้ความลับในใจของหล่อน และหล่อนก็ไม่ได้ระแวงระวังว่าชายหนุ่มจะฉวยโอกาสแทงลำลึงค์เข้ามาในความสาวจังหวะนั้น
2K
