ยุทธจักรเทพยุทธ์ (แปลจบแล้ว)

      “ซูมๆ ๆ!”

　　ร่างเงาของอสูรเหยี่ยวหิมะกระพือปีกทำให้ทุกอย่างถูกพัดกระจายเศษหินดินทรายปลิวว่อน แผ่ความหนาวเหน็บกัดกินเข้าไปถึงกระดูก

　　คลื่นพลังอานุภาพน่าสะพรึงกลัวรุนแรงมากแม้กระทั่งผู้ฝึกฌานขั้นเบิกนภาในระดับขั้นสมบูรณ์ก็ยากที่จะต้านทานไหว

　　ขั้นชีพจรพลิ้วไหวและขั้นเบิกนภาแตกต่างกันด้วยระดับขั้นขั้นใหญ่ผู้ฝึกฌานขั้นเบิกนภาไม่อาจเทียบชั้นขั้นเบิกนภาได้เลย

　　“แข็งแกร่งมากจริงๆ กระตุ้นชีพจรลมปราณนี่คือขั้นชีพจรพลิ้วไหวไงล่ะ”

　　ตู้เซ่าฝู่เองก็เริ่มขยับแล้วหลังจากที่กระแสคลื่นพลังอักษรยันต์ของร่างเงาของอสูรเหยี่ยวหิมะโถมเข้ามาหาเขาก็จ้องร่างเงาของอสูรเหยี่ยวหิมะตาเขม็งใต้ฝ่าเท้าเขามีประกายแสงสีทองแวบขึ้นมาจากนั้นแสงสีทองก็เข้ามาห่อหุ้มทั่วร่างกาย

　　“โครม!”

　　นัยน์ตาของผู้ชมทุกคนสั่นไหวจากความตื่นเต้นร่างเงาของอสูรเหยี่ยวหิมะพุ่งเข้าไปชนร่างตู้เซ่าฝู่แล้ว

       สองมือของเฉาฉี่ไท่เป็นเสมือนเป็นกรงเล็บเท้าอันแหลมคมของอสูรเหยี่ยวหิมะสองมือของเขากำลังตวัดไปที่ร่างของตู้เซ่าฝู่ที่มีแสงสีทองห่อหุ้มเขาคว้าบ่าทั้งสองข้างของตู้เซ่าฝู่ไว้ ราวกับอยากจะฉีกกระชากร่างออกเป็นชิ้นๆ

　　“ครืดๆ!”

　　ทันใดนั้น แผ่นหินที่ตู้เซ่าฝู่กำลังเหยียบอยู่และแผ่นหินรอบๆตัวเขาก็ได้รับพลังโจมตีไปด้วยจนแตกละเอียดเป็นผุยผงพื้นดินเกิดรอยแยกแตกยาวออกไปต่อหลายเส้น

　　“ตู้เซ่าฝู่จะแข็งแกร่งเพียงใดสุดท้ายก็ต้องแพ้อยู่ดี”

　　“เฉาฉี่ไท่มีฌานขั้นชีพจรพลิ้วไหวแข็งแกร่งสุดยอดไปเลย!”

       ทุกคนที่กำลังจ้องมองการต่อสู้ต่างลุ้นกันจนเหงื่อตกต่างรู้สึกสงสารตู้เซ่าฝู่ ในใจของทุกคนวาดผลลัพธ์ออกมาไว้แล้ว

　　ขั้นเบิกนภาที่ว่าแข็งแกร่งแล้วแต่จะมาต่อกรขั้นชีพจรพลิ้วไหวได้อย่างไร ยิ่งไปกว่านั้นอีกฝ่ายคือผู้ฝึกฌานขั้นชีพจรพลิ้วไหวที่มีวิญญาณติดชีพจรเป็นอสูรเหยี่ยวหิมะเชียว

       ขณะที่พื้นใต้เท้าของตู้เซ่าฝู่แตะละเอียดและเกิดรอยร้าวเศษหินเศษทรายกำลังปลิวตลบอบอวน รอบกายของตู้เซ่าฝู่ก็มีแสงจ้าออกมาผิวของเขามีอักษรยันต์เปล่งแสงปรากฏขึ้น

       พลังปราณที่ดุดันอันน่าสะพรึงกลัวพุ่งอย่างท่วมท้นออกมาทั่วร่างของตู้เซ่าฝู่บริเวณนั้นแผ่ซ่านด้วยกลิ่นอายของอสูรร้าย เป็นลมปราณที่ทำให้คนรู้สึกอึดอัดจุกจนหายใจติดขัด

       ขณะนั้นเอง ไม่รู้ว่าเพราะเหตุใดแววตาของร่างเงาของอสูรเหยี่ยวหิมะที่ปกคลุมร่างของเฉาฉี่ไท่แสดงความรู้สึกหวาดกลัวออกมาราวกับว่ามันกำลังเผชิญกับพลังปราณที่ร้ายกาจที่สุดที่มันเองก็ไม่อาจต้านทานได้ไหวแม้แต่เฉาฉี่ไท่เองก็สีหน้าเปลี่ยนไปในทันใดเช่นกัน

       คู่ต่อสู้ที่อยู่ด้านหน้าตู้เซ่าฝู่แม้จะคว้าบ่าของเข้าไว้ได้แต่นอกจากชุดที่ถูกฉีกขาดบริเวณหัวไหล่จากกรงเล็บกระชากบ่าแล้วภายในชุดที่เป็นผิวของมนุษย์กลับเป็นประหนึ่งสิ่งสิ่งหนึ่งที่แข็งแรงทนทานดั่งเหล็กกล้าชั้นดีไม่สะทกสะท้านแต่อย่างไรอีกฝ่ายสัมผัสได้ถึงสิ่งที่น่ากลัวและโหดร้ายกำลังกระโจนออกมาจากในร่างของชายคนนี้“ฉึบ!”

　　ตู้เซ่าฝู่เหวี่ยงหมัดขวาอักษรยันต์ท่วมท้นออกมาพร้อมประกายแสงสีทอง จากนั้นก็มีคลื่นพลังโถมกระหน่ำดังพายุพุ่งออกไปกระแทกร่างเงาของอสูรเหยี่ยวหิมะไปอย่างจัง

　　“ซู่ๆ ๆ!”

　   ในอักษรยันต์สีแสงมีไอพลังที่ดุดันแผ่ออกมาจนเกิดเป็นก้อนระเบิดของพลังที่สามารถทำลายล้างทุกสิ่งทุกอย่างบริเวณรอบจนสูญสิ้นเป็นพลังที่เผด็จการไร้พลังใดๆ มาเทียบเทียมเลยจริงๆ!

　　“แย่แล้ว!”

　　เฉาฉี่ไท่รู้สึกตัวได้สีหน้าเปลี่ยน พยายามรีบถอยสุดแรงและหนีให้เร็วที่สุด

       ทว่าขณะที่เฉาฉี่ไท่เริ่มกลัวและอยากถอยไปตู้เซ่าฝู่ใช้เท้าถีบพื้นเบาๆ ร่างของเขาก็พุ่งไปปรากฏต่อหน้าประชิดตัวอีกฝ่ายในทันใดประหนึ่งสายฟ้าแลบไม่ปาน

       เมื่อตู้เซ่าฝู่เห็นใบหน้าที่แสดงความกลัวและขนพองสยองเกล้าของอีกฝ่ายตู้เซ่าฝู่ก็ยิ้มด้วยมุมปากเบาๆ เขาใช้ห้านิ้วเกี่ยวกระชากเสื้อบริเวณหน้าอกของเฉาฉี่ไท่จนเจ้าตัวไม่อาจขยับเขยื้อนหนีไป

　　“ฟึบ!”

       จากนั้นตู้เซ่าฝู่ก็ถีบตัวกระโดดลอยขึ้นฟ้าร่างของเขาพุ่งขึ้นมาสูงหลายเมตร พร้อมกับหมุนตัวกลางอากาศเขาใช้แรงขากระโดดดึงเอาร่างของเฉาฉี่ไท่ขึ้นมาด้วยจากนั้นเขาก็เหวี่ยงทุ่มร่างของเฉาฉี่ไท่ลงบนพื้นอย่างแรง ท่าทางของเขาราวกับเหยี่ยวที่ดุร้ายพุ่งกระโจนหาเหยื่ออย่างไร้ความปรานี

 　　ทุกอย่างที่เกิดขึ้นรวดเร็วมากเร็วดั่งช่วงเวลาเกิดฟ้าแลบ รุนแรงดั่งพลังฟ้าผ่า!

       ราวกับอุกกาบาตตกกระทบบนพื้น ภาพการโจมตีที่เห็นรุนแรงและเฉียบขาดมากจนถึงขีดสุด!

　　“โครม!”

       เสียงกระแทกดังโครมกึกก้องสนั่นหวั่นไหวผู้ชมทุกคนต่างหวาดกลัวเมื่อเห็นร่างของเฉาฉี่ไท่ถูกทุ่มราวกับกระสอบทราย พื้นทั้งลานกว้างเกิดรอยร้าวแยกยาวเป็นแนวใหญ่

　　“หมัดระบำคลื่น!”

　　เมื่อเฉาฉี่ไท่พุ่งกระแทกพื้นไปแล้วตู้เซ่าฝู่ก็ยังไม่หยุดมือ เขากวัดแกว่งแขนรวบรวมพลังหมัดจากนั้นก็ปล่อยพลังหมัดแถมให้ไปอีกครั้ง

       เฉาฉี่ไท่มองดูพลังหมัดที่พุ่งมาอย่างไวในใจรู้สึกหวาดหวั่นขึ้นเรื่อยๆ ร่างชายของชุดม่วงที่เห็นมัวๆมีรัศมีที่น่ากลัวแผ่ออกมากัดกินใจของเขาสีหน้าของเขาเปี่ยมไปด้วยความรู้สึกหวาดกลัวอย่างถึงที่สุด

　　“ปึงปึงปึง!”

       กระบวนท่าวิชาหมัดนี้ทำให้เกิดเสียงดังติดกันสิบสามครั้งพร้อมกับเสียงกระดูกแตกร้าวตามมา บริเวณรอบพื้นตรงนั้นแตกร้าวมีรอยแยกเพิ่มขึ้น

　　“ฟู้ด……”

       เฉาฉี่ไท่พ่นโลหิตออกมาทางปากร่างของเขาถูกพลังพุ่งชนจนร่างถูกบี้จมลงไปในหลุมที่พื้นที่เกิดจะพลังบดขยี้เกิดเศษหินดินทรายปลิวว่อนไปทั่ว

　　เงียบสงัดบริเวณลานกว้างที่มีคนเกินหมื่นไม่มีใครพูดหรือเคลื่อนไหวสักคน

　　ภาพที่เกิดขึ้นเมื่อกี้ราวกับเป็นแค่ฝันไปทุกคนกำลังตกอยู่ในห้วงของความคิดที่สับสน

　　ยอดฝีมือแต่ละบ้านสกุลตะลึงตาโตอ้าปากข้างหากไม่เห็นเองกับตาก็ไม่น่าจะมีใครเชื่อ!

　　“ท่านชายน้อย”

　　“บังอาจลงมือรุนแรงเช่นนี้เลยหรือแกอยากตายหรือไง!”

       ในช่วงเวลาที่ทุกคนกำลังเงียบกริบก็มีเสียงของคนสองคนดังขึ้นมาจากทางซุ้มของบ้านสกุลฉินพวกเขาไม่ใช่คนของบ้านสกุลฉิน เป็นชายวัยกลางคนตัวสูงคนหนึ่ง ตัวเตี้ยคนหนึ่งพวกเขาสองคนกระโจนเข้ามาหาตู้เซ่าฝู่ที่อยู่กลางสนามประลองพร้อมกับปล่อยพลังปราณอันน่ากลัวออกมาพลังของพวกเขาร้ายกาจมากสามารถทำให้ชั้นอากาศเกิดเป็นคลื่นสะเทือนบริเวณรอบๆ ได้

　　พวกเขาสองคนนี้มีระดับฌานที่สูงกว่าเฉาฉี่ไท่ไม่รู้กว่ากี่เท่าตัว

　　“ใครบังอาจจะมาลงมือกับคนของบ้านสกุลตู้ของข้า!”

　　“หากแตะต้องหลานชายของข้าเจ้าไม่ตายดีแน่!”

　　เสียงสองเสียงนี้ก็ดังออกมาติดๆกัน ขณะที่บุรุษวัยกลางคนตัวสูงตัวเตี้ยกำลังกระโจนเข้าไปหาตู้เซ่าฝู่ ตู้เจิ้นอู่กับตู้จื้อสยงทั้งสองคนก็พุ่งออกไปเช่นกันพลังปราณแผ่ออกมาทั่วร่างเงาของทั้งสองคนนี้พุ่งเข้าไปโจมตีบุรุษสองคนนั้นจากทางด้านหลัง

       บุรุษตัวสูงและตัวเตี้ยสัมผัสได้ถึงรัศมีพลังร้ายกาจที่พุ่งมาจากข้างหลังก็หันหน้าไปเปลี่ยนจากท่ากระโจนเข้าไปโจมตีตู้เซ่าฝู่กลายเป็นตั้งรับปะทะพลังกับตู้เจิ้นอู่และตู้จื้อสยงแทน

　　“ปึงปึง!”

　　พลังปราณอานุภาพที่ร้ายแรงเหนือคำบรรยายกระทบกันเกิดเป็นเสียงดังขึ้นมาราวกับระเบิดและคลื่นลมซัดกระจายออกไปอย่างแรงจากวงรัศมี

　　“ฟู่ๆ ๆ……”

　　เงาทั้งสี่เงากระเด็นถอยหลังตู้เจิ้นอู่และบุรุษตัวสูงคนนั้นต่างถอยหลังกันไปคนละห้าก้าวพลังสูสีกันมากไม่สามารถแยกคนที่เหนือชั้นกว่าได้ออก

       บุรุษตัวเตี้ยปะทะกับตู้จื้อสยงพวกเขาเองต่างก็เซถอยหลังมาห้าก้าว แต่จากนั้นชายตัวเตี้ยก็กำหมัดหวดตามไปเบาๆเห็นหยดเลือดตกลงมาสามสี่หยด ตู้จื้อสยงถูกพลังหมัดเมื่อกี้โจมตีจนได้รับบาดเจ็บเห็นได้ชัดว่าตู้จื้อสยงเสียเปรียบอยู่เล็กน้อย

　　“เซ่าฝู่เจ้าไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่?” ตู้เจิ้นอู่ไปถึงตัวตู้เซ่าฝู่ได้ก่อนคนแรก

　　“ท่านลุงใหญ่ ข้าไม่เป็นอะไร”

　　ตู้เซ่าฝู่ส่ายหัวสีหน้าเปลี่ยนไป เขาถือโอกาสที่บุรุษร่างสูงร่างเตี้ยไม่ทันตั้งตัว คว้าตัวเฉาฉี่ไท่ที่บาดเจ็บสาหัสหมดสตินอนจมแนบพื้นอยู่เมื่อสักครู่นี้

　　“เจ้าหนู เจ้าคิดจะทำอะไร?”

       บุรุษร่างสูงร่างเตี้ยสองคนนั้นตกใจจนสีหน้าเปลี่ยนหากท่านชายน้อยของเขาเป็นอะไรไป พวกเขาคงแย่แน่

　　ตู้เซ่าฝู่ทำสีหน้าเคร่งเครียดจ้องไปยังบุรุษร่างสูงร่างเตี้ยสองคนนั้น กล่าวว่า “เมื่อกี้พวกเจ้าจะลงมือทำร้ายข้ายังจะถามว่าข้าจะทำอะไรอีกหรือ?”

　　“เจ้าหนู หากเจ้ากล้าแตะต้องท่านชายน้อยแม้แต่นิดเดียวเจ้าไม่ได้ตายดีและไม่เหลือร่างไว้ให้ฝังแน่!”บุรุษวัยกลางคนตัวสูงตะโกนออกมาด้วยความโกรธเขานึกไม่ถึงว่าอีกฝ่ายเป็นแค่เด็กอายุแค่นั้นกลับบังอาจกล้ามาข่มขู่เขาได้