ระบบผู้นำตระกูลสุดแกร่ง 【จบ】

ฉัวะ!

แสงศักดิ์สิทธิ์สายหนึ่งสาดส่องลงมาจากห้วงเวหาพลังอำนาจนั้นไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ฝึกตนระดับไฟศักดิ์สิทธิ์ธรรมดา

แม้เอกะจะบาดเจ็บสาหัสก็ใช่ว่าผู้ใดจะอาจหาญรังแกได้โดยง่าย!

ดวงตาไร้แววหวาดกลัวของมู่ฮ่าวหรี่ลงเล็กน้อยพลังไร้เทียมทานพลันระเบิดออกจากร่าง ก่อเกิดคลื่นพลังโลหิตดุจมหาสมุทร

เขาเคยอาบโลหิตศักดิ์สิทธิ์สร้างรากฐานเต๋าด้วยโอสถศักดิ์สิทธิ์ รับการชำระล้างจากชีพจรมังกรแห่งฟ้าดินเนื้อหนังจึงไร้มลทิน เปรียบดั่งยักษ์อสูร ไม่ใช่ชื่อเสียงที่ได้มาลอยๆ!

ฟุ่บๆ!

ฝ่ามือมู่ฮ่าวร่ายเคล็ดวิชาลับด้วยอักขระโบราณแห่งความโกลาหลปรากฏเป็นเจดีย์ร้างเก่าแก่หลังหนึ่ง เข้าบดขยี้แสงศักดิ์สิทธิ์สายนั้น!

ตูม!

เจดีย์ร้างบดขยี้แสงศักดิ์สิทธิ์ด้วยอานุภาพทำลายล้างผันแปรเป็นละอองแสงปลิวหายไปในฟ้าดิน

ร่างของมู่ฮ่าวชะงักไปชั่วขณะพลันรวบนิ้วเป็นกระบี่ปล่อยแสงทองคำ ระหว่างรอยฝ่ามือปรากฏร่างมายาอสูรต่างพันธุ์ทั้งเต่าดำและกิเลนเข้าสังหารเอกะ!

"เป็นไปได้อย่างไร?"

"เด็กหนุ่มระดับธรรมกายกลับบดขยี้การโจมตีของข้าได้!"

สีหน้าของจ้าวถ้ำแหวกสมุทรแปรเปลี่ยนแต่ก็มิอาจคิดสิ่งใดได้มาก รีบรวบรวมพลังเทพที่เกือบเหือดแห้งเข้าปะทะมู่ฮ่าว!

ตูม!

ท้องฟ้าสั่นสะเทือน เสียงดังกัมปนาทเพียงชั่วลมหายใจทั้งสองก็ปะทะกันหลายกระบวนท่า

มู่ฮ่าวปล่อยผมดำสะบัดไหวเคล็ดวิชาศักดิ์สิทธิ์ถูกขับเคลื่อนถึงขีดสุดแปรเปลี่ยนเป็นสุดยอดวิชาสังหารเข้าโจมตีอย่างต่อเนื่อง

พลังกายหยาบอันแข็งแกร่งทำให้จ้าวถ้ำแหวกสมุทรกระอักโลหิตและถอยร่นไม่หยุดรอยร้าวบนร่างถูกกระแทกจนปริแตกซ้ำ เลือดไหลรินไม่ขาดสาย

"..."

"ข้าไม่ได้ตาฝาดไปใช่ไหม? เด็กหนุ่มตระกูลมู่ผู้นั้นกดให้จ้าวถ้ำแหวกสมุทรระดับเอกะขั้นหนึ่งต้องถอย?"

"นี่มันพลังต่อสู้แบบใดกัน?"

"ต่อให้เป็นเอกะที่บาดเจ็บสาหัสก็มิใช่ผู้ใดจะสู้ไหว!"

ผู้ฝึกตนภายนอกชี้ไปยังเบื้องบนสีหน้าเต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ

"เคล็ดวิชาที่เด็กหนุ่มตระกูลมู่ควบคุมนั้นแข็งแกร่งอย่างยิ่งดูเหมือนจะเป็นวิชาศักดิ์สิทธิ์ที่ใช้ในการสังหาร"

"ต่อให้เป็นข้าก็ยังไม่มั่นใจว่าจะเอาชนะเขาได้!"

ผู้ฝึกยุทธ์ระดับไฟศักดิ์สิทธิ์กล่าวด้วยน้ำเสียงหนักแน่น

"หืม? แม้แต่ท่านผู้อาวุโสก็ยังไม่มั่นใจไม่ใช่ว่าเด็กหนุ่มผู้นี้มีพลังต่อสู้ในขอบเขตต้องห้ามหรอกหรือ?"

"เขาอายุเท่าไรกันอายุสิบสองสิบสามปีเท่านั้นเอง นี่มันปีศาจร้ายกระไรกัน!"

ผู้ฝึกตนมากมายสูดลมหายใจเย็นยะเยือกเข้าปอดในใจเกิดความหวาดกลัวต่อตระกูลมู่มากยิ่งขึ้นไปอีก

หากไม่นับรวมท่านผู้นำตระกูลมู่เสินฉวนหากเด็กหนุ่มผู้นี้เติบใหญ่ขึ้นมา เกรงว่าต่อให้เป็นเหล่าทายาทศักดิ์สิทธิ์ก็ยากจะต้านทานคมกระบี่ของเขาได้!

ส่วนบนห้วงเวหาจ้าวถ้ำแหวกสมุทรยิ่งสู้ก็ยิ่งหวาดหวั่น เขามองออกตั้งแต่แรกแล้วว่าเด็กหนุ่มผู้นี้ได้รับการถ่ายทอดเก้าเคล็ดวิชาจากมู่เสินฉวนย่อมต้องเป็นรุ่นเยาว์ชั้นยอดของตระกูลมู่แต่อายุเท่านี้กลับมีระดับพลังที่ไม่ได้ด้อยไปกว่าผู้ฝึกยุทธ์ไฟศักดิ์สิทธิ์

ช่างน่ากลัวเกินไปแล้ว!

ทุกครั้งที่ลงมือก็จะสร้างแรงสั่นสะเทือนต่อเลือดลมในร่างเขาทำให้ต้องถอยร่นไปไม่หยุด

หากสู้ต่อไปเกรงว่าจะถูกเด็กหนุ่มผู้นี้สังหารและกลายเป็นแท่นให้เขาก้าวไปสู่ชื่อเสียงเกียรติยศ

ปัง!

จ้าวถ้ำแหวกสมุทรกัดฟันอย่างแรงปล่อยคลื่นกระแทกออกมา สะท้อนร่างของมู่ฮ่าวให้กระเด็นไปหลายสิบจั้ง!

และลมหายใจเดียว เขาก็หันหลังบินหนี!

เอกะถูกธรรมกายไล่ตะเพิด...

นี่อาจเป็นเรื่องที่ไม่เคยมีมาก่อนในทะเลไร้สิ้นสุดไม่สิ ทั่วทั้งแคว้นตงฮวง

แต่ในเวลานี้จ้าวถ้ำแหวกสมุทรไม่อยากจะใส่ใจชื่อเสียงหน้าตาแล้ว

ในยามเป็นตายสิ่งเหล่านั้นล้วนแล้วแต่ไร้ความหมาย!

"คิดจะหนีรึ!"

ดวงตามู่ฮ่าวแข็งกร้าว พุ่งทะยานตามไปติดๆจากนั้นหน้าอกพลันส่องแสงศักดิ์สิทธิ์พุ่งเข้าใส่ร่างของจ้าวถ้ำแหวกสมุทรเข้าจัง

ฉัวะ!

"นี่มันอะไร!"

จ้าวถ้ำแหวกสมุทรตกตะลึงพลังศักดิ์สิทธิ์ที่เกือบเหือดแห้งกำลังเสื่อมถอยอย่างรวดเร็วพลังชีวิตในร่างก็พลันดับสูญเช่นกัน

ใบหน้าของเขาเหี่ยวย่นลงอย่างรวดเร็วรอยย่นระบายเต็มใบหน้า ผมเผ้ากลับกลายเป็นสีดอกเลาแปรเปลี่ยนเป็นชายชราชั่วพริบตา!

มู่ฮ่าวมาถึง ก็กระแทกกำปั้นลง!

ตู้ม!

จ้าวถ้ำแหวกสมุทรตะลีตะลานยกมือขึ้นป้องกัน

พลังมหาศาลพลันส่งมาจากแขนกระแทกจนท่อนแขนล่างของเขาแหลกละเอียด!

"อ๊าก!" จ้าวถ้ำแหวกสมุทรร้องโหยหวนออกมาด้วยความเจ็บปวดเหงื่อกาฬกระเซ็น แววตาหวาดกลัวอย่างเห็นได้ชัด

เคล็ดวิชาที่ทำให้พลังชีวิตสูญสลายเช่นนี้ตลอดพันปีที่เขาโลดแล่นอยู่ในแคว้นตงฮวง ไม่เคยพบเห็นมาก่อน

ตระกูลมู่มีสุดยอดเคล็ดวิชามากมายเพียงใดกันช่างไม่มีที่สิ้นสุดเสียจริง!

ในเวลานี้จ้าวถ้ำแหวกสมุทรรู้สึกถึงเงามรณะกำลังปกคลุมร่างของเขาพลังศักดิ์สิทธิ์ในร่างกำลังสลายไปอย่างต่อเนื่องแทบจะไม่มีเรี่ยวแรงให้เขาทรงตัวในอากาศได้ หากเป็นเช่นนี้ต่อไปย่อมต้องถูกเด็กหนุ่มผู้นี้สังหาร!

เขาคำรามออกมาด้วยความไม่ยินยอมพยายามดิ้นรนก้าวไปข้างหน้า แต่ความเร็วกลับช้าลงเรื่อยๆดั่งชายชราที่ก้าวเดินอย่างอ่อนแรง

ส่วนมู่ฮ่าวหรือจะปล่อยโอกาสทองเช่นนี้ให้หลุดลอยรีบพุ่งร่างเข้าไล่ล่า สังหารอีกฝ่ายทันควัน!

ตูม!

หลายอึดใจต่อมาท้องฟ้าเบื้องบนก็พลันระเบิดเป็นม่านโลหิตพ่วงด้วยเสียงร้องโหยหวน!

"ตายแล้ว!"

"ตาย!"

"จ้าวถ้ำแหวกสมุทรตายแล้วแม้แต่วิญญาณก็ยังถูกทำลาย!"

"ข้าแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเองเลย!"

ผู้ฝึกตนนับไม่ถ้วนบนเกาะตระกูลมู่ต่างส่งเสียงร้องอุทานสีหน้าหลากความรู้สึก

จ้าวถ้ำแห่งทะเลไร้สิ้นสุดผู้ฝึกตนระดับเอกะขั้นหนึ่งถูกเด็กหนุ่มระดับธรรมกายสังหารอย่างโหดเหี้ยม!

แม้แต่ศพก็ยังร่วงลงสู่ท้องทะเลให้ปลากินเล่น!

ดับสูญอย่างน่าอนาถ!

จะต้องถูกกล่าวขานไปอีกนานนับร้อยปีแน่นอน!

มู่ฮ่าวมองไปยังแสงศักดิ์สิทธิ์ที่สลายไปตรงหน้าบนใบหน้าอ่อนเยาว์กลับเต็มไปด้วยความสงบเหมือนไม่ยินดียินร้ายที่ได้สังหารเอกะที่บาดเจ็บ

ท่ามกลางสายตาที่ซับซ้อน ทั้งตกตะลึงสะเทือน อิจฉา และหวาดกลัว เขารีบรุดกลับไปยังเกาะเทพหลักเงยหน้าขึ้นมองไปยังสถานที่ที่มีเสียงสั่นสะเทือนดังออกมาจากเก้าชั้นฟ้าแววตาพลันฉายแสงประหลาดออกมา

ท่านปู่ผู้นำตระกูลยังคงแข็งแกร่งเช่นเดิม

ด้วยระดับพลังไฟศักดิ์สิทธิ์กลับต้านทานเอกะทั้งแปดได้ ไม่แม้จะปราชัย!

พลังต่อสู้ที่น่าสะพรึงกลัวเช่นนี้คงไม่มีผู้ใดในโลกเทียมได้

ดูเหมือนว่าหนทางของคนที่เขาต้องไล่ตามยังอีกยาวไกลนัก!