สายลมฤดูใบไม้ผลิพัดผ่านลานพิธีการของวังหลวง กลีบดอกเหมยปลิวว่อนกลางอากาศ แต่บรรยากาศกลับไม่สดใสอย่างที่ควรจะเป็
ในห้องสอบสวนของสำนักพิธีการ ขุนนางหญิงผู้หนึ่งถูกจับนั่งคุกเข่ากลางห้อง ดวงตาเรียวคมของเธอเต็มไปด้วยความอดทนและไม่ยอมแพ้
“หลี่เซ่าหนิง เ้าถูกกล่าวหาว่าลอบวางยาพิษในสุราขององค์ชายหลี่เหยียนเมื่อสามวันก่อน เ้าจะว่าอย่างไร?” เสียงของขุนนางผู้สอบสวนดังขึ้นอย่างเ็า
หลี่เซ่าหนิงเงยหน้าขึ้นช้าๆ “ข้าไม่เคยเข้าใกล้สุราองค์ชายแม้แต่ครั้งเดียว ข้าเป็เพียงขุนนางผู้น้อยในสำนักพิธีการ จะมีโอกาสใดไปแตะต้องสุราในตำหนักตะวันออก?”
“แต่พยานเห็นเ้าถือขวดสุราผ่านทางเดินด้านหลังตำหนัก” ขุนนางอีกคนแทรกขึ้น
“ขวดสุรานั้นเป็ของข้าเอง ข้าใช้ในการบูชาบรรพบุรุษในห้องพักของข้า” เธอตอบกลับอย่างมั่นคง
แต่ไม่มีใครฟังเสียงของขุนนางหญิงผู้น้อยในวังหลวงที่เต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม
ในขณะเดียวกัน องค์ชายหลี่เหยียนเพิ่งกลับจากลานฝึกทหาร เขาได้รับข่าวเื่การสอบสวนหญิงสาวคนหนึ่งที่ถูกกล่าวหาว่าลอบวางยาพิษตนเอง
“ลอบวางยาพิษข้า?” เขาขมวดคิ้ว “ข้าไม่เคยถูกวางยาพิษเลยสักนิด”
เขารีบเดินไปยังห้องสอบสวนทันที
เมื่อเขาเปิดประตูเข้าไป ทุกคนในห้องต่างใ
“องค์ชาย...เหตุใดท่านจึงมาในที่นี้?” ขุนนางสอบสวนรีบลุกขึ้นคำนับ
หลี่เหยียนเดินตรงไปยังหลี่เซ่าหนิงที่ยังคุกเข่าอยู่บนพื้น ดวงตาของเขาสบกับดวงตาเธอที่เต็มไปด้วยความอดทนและความเ็ป
“เ้าคือหลี่เซ่าหนิง?” เขาถามเสียงเรียบ
“ใช่...พ่ะย่ะค่ะ” เธอตอบอย่างไม่หวั่นไหว
“ข้าขอยืนยันต่อหน้าทุกคนว่า ข้าไม่เคยถูกวางยาพิษ และข้าไม่เคยเห็นหญิงผู้นี้เข้าใกล้สุราของข้าเลยแม้แต่ครั้งเดียว”
เสียงฮือฮาดังขึ้นทั่วห้องสอบสวน
“แต่ว่า...พยาน...” ขุนนางสอบสวนพยายามแย้ง
“พยานของเ้าคือใคร?” หลี่เหยียนถามกลับอย่างเฉียบขาด
ขุนนางสอบสวนอึกอัก “เป็ขันทีคนหนึ่ง...แต่เขาหายตัวไปั้แ่เมื่อวาน”
หลี่เหยียนยิ้มเย็น “หายตัวไป? หรือถูกสั่งให้หาย?”
เขาหันไปมองหลี่เซ่าหนิง “เ้ามีที่พักหรือไม่?”
“ข้า...ถูกไล่ออกจากตำหนักแล้วพ่ะย่ะค่ะ” เธอตอบเสียงเบา
“งั้นเ้ามาอยู่ที่ตำหนักข้า” เขาประกาศเสียงดัง
ทุกคนในห้องต่างตกตะลึง
“องค์ชาย...ท่านจะให้หญิงที่ถูกกล่าวหาว่าลอบวางยาพิษมาอยู่ในตำหนักของท่าน?”
“ข้าไม่ใช่คนโง่ และข้าไม่ใช่คนที่เชื่อข่าวลวงโดยไม่มีหลักฐาน” เขาตอบกลับอย่างเฉียบขาด
หลี่เซ่าหนิงเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนจะโค้งคำนับ “ขอบพระทัยองค์ชาย...ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง”
และนั่นคือจุดเริ่มต้นของความสัมพันธ์ที่ซับซ้อนระหว่างองค์ชายผู้ทะลุมิติ กับหญิงสาวผู้ถูกใส่ร้ายในวังหลวง
---
470
