Storyteller Story ผจญภัยไร้ขีดจำกัด

ตอนที่สี่สิบหก Small Talk

ผมกล่าวอย่างสุภาพต่อคำถามของสมองกลที่คนในโลกนี้ส่วนใหญ่คิดว่าเป็นแค่สมองกลธรรมดา

แต่ผมรู้ดีว่ามันมีศูนย์รวมความคิดของสมองกลที่เป้นไวฟุอีกคนหนึ่งที่คนดูชื่นชอบอยู่เบื้องหลัง

และพลังของเธอนั้น OP มากอย่างที่บอก

คอมพิวเตอร์ทุกเครื่อง

อยู่ใต้การควบคุมของเธอ

และผมก็ไม่ใช่คนที่จะห้าวขนาดไปหาเรื่องคนที่มีพลังมากขนาดนั้น

“คิดว่างานของคุณโคยูกิน่าจะสนุกมากนะครับแต่อาจจะมีแฟนคลับหรือใครก่อปัญหาได้เพราะเธอเป็นที่นิยมขนาดนั้นเราควรจะตรวจสอบกระบวนการด้านการรักษาความปลอดภัยมากขึ้นดูว่ามีใครปลอมตัวมาเป็นพนักงานรักษาความปลอดภัยนอกเนหือจากที่จัดเตรียมไว้หรือเปล่า?หรือมีใครใส่โปรแกรมอะไรแปลกๆที่ส่งผลต่อความปลอดภัยของคนที่เข้าชมงานได้”

หวื้อออ

เสียงเครื่องจักรอึ้งดังมาจากอีกฟากฝั่งอิเล็กทรอกนิกส์

“ฮา ขอโทษครับ อย่างที่บอกผมมาจากดาวที่ยังล้าหลัง เต็มไปด้วยความขัดแย้ง พวกเรากังวลมากเกี่ยวกับการจัดคอนเสิร์ตที่มีการรวมตัวของคนมากๆน่ะครับสัญลักษณ์ของความสนุกสานสามารถกลายเป็นสัญลักษณ์ของโศกนาฎกรรมได้หากเราจัดการไม่ดีน่ะครับ”

ผมกล่าวพร้อมกับจิบไวน์เพื่อดื่มด่ำกับความรู้สึก

หวื้อออ

เสียงเครื่องจักรดังขึ้นอีกครั้ง

“คุณนี่ คือคนที่น่าสนใจจริงๆนะคะ”

เสียงจากปลายสายอีกฝั่งกล่าว

ผมเขินเล็กน้อยที่โดนกล่าวแบบเดียวกับนางเอกแนวโอโตเมะ

“ถือว่าคนผ่านประสบการณ์โศกนาฏกรรมหนึ่งอย่างจะเพิ่มกฎหนึ่งข้อขึ้นมาล่ะครับ”

ผมยกไวน์ขึ้นจิบเพื่อเพิ่มค่าพลัง

“สารภาพตามตรงผมคือคนล้าหลังค่อนข้างยังไม่เคยชินจริงๆกับการเดินทางข้ามดวงดาวนี่ไม่ต้องพูดถึงมิติทับซ้อน จักรวาลจำลองต่างๆอีก”

เพื่อแก้ไขปัญหาว่าทำไมแต่ละคนมีเวลาฝึกปราบมอนสเตอร์ไม่เท่ากัน

เนื้อเรื่องเลยบรรยายว่าแต่ละคนมีเวลาส่วนตัวไปตามดาวต่างๆและมิติจำลองต่างๆ

ที่แม้จะมีคนไปผจญภัยในดันเจี้ยนต่างๆก็ยังอุตส่าห์มาอยู่ในเส้นเวลาเดียวกันได้หากมีการอัพเดทเนื้อเรื่อง