หลิวจ้านตื่นขึ้นมาตอนสายๆของวัน ตอนแรกเขาคิดจะตื่นั้แ่ตอนเช้าๆ สุดท้ายก็ลุกไม่ไหวเพราะมื่อคืนเขาเสียแรงไปมาก หลิวจ้านอาบน้ำแต่งตัวกินข้าวเสร็จ เขาได้ออกจากจวนไปทันที หลิวจ้านไม่ได้ปลุกเย่เอ๋อเพราะนางน่าจะยังลุกไม่ไหว ระหว่างเดินมาถึงหน้าจวนของเขาเขาได้พบกับหว่านเอ๋อ นางได้ขอติดตามเขาไปด้วย ทั้งสองขึ้นรถม้าไปด้วยกันมีพ่อบ้านจางเป็คนขับรถ ภายในรถม้าหลิวจ้านห้ามหว่านเอ๋ออย่าพึ่งพูดเื่อะไรกับเขาเพราะตอนนี้เขาต้องใช้ความคิดในการสร้างเครื่องสูบน้ำ หลิวจ้านได้เดินทางไปที่โรงหลอมก่อน เขาวาดภาพและส่งให้ช่างฝีมือหลอมอุปกรณ์ในการทำเครื่องสูบน้ำ หลังจากทำเสร็จเรียบร้อยก็เกือบจะเที่ยงแล้วแต่หลิวจ้านก็ไม่ได้พัก หลิวจ้านได้มุ่งหน้าไปที่ไชน่าทาวน์ทันที เพื่อที่จะทดลองลิฟท์และเครื่องสูบน้ำของเขา เมื่อทั้งสามคนมาถึง หลิวจ้านได้เห็นเย่เอ๋อ กำลังยืนสำรวจตึกใหญ่ พอนางเห็นหลิวจ้าน นางก็เขินอายเล็กน้อย พอนางเห็นหว่านเอ๋ออยู่ด้วย นางก็รีบเก็บอาการทันที แต่มีหรือที่
หว่านเอ๋อจะมองไม่ออก ว่ามีบางอย่างแปลกไป หลินเฉาและพ่อของเขาเห็นหลิวจ้าน ก็ได้มาต้อนรับ
“ใกล้จะเสร็จหมดหรือยัง” หลิวจ้านได้ถามออกไป
“เหลื่อแค่ลิฟท์ของคุณชายขอรับ”หลินเฉาตอบกลับ
“พ่อบ้านจาง ม้าที่ข้าสั่งให้ท่านหามาได้หรือยังเชือกด้วย”
“ม้ามาถึงแล้วขอรับผูกอยู่ที่คอกม้าด้านหลังเชื่อกก็หามาได้แล้วขอรับ”
“ดี พวกเราไปที่ลิฟท์กันเถอะ”
หลินเฉาได้นำทางทุกคนไปที่ตัวลิฟท์ เมื่อมาถึงหลิวจ้านได้เข้าไปสำรวจที่ตัวลิฟท์ ต้องยอมรับเลยว่า ช่างฝีมือในยุคนี้ก็มีฝีมือพอตัว ทำตามแบบที่เขาสั่งได้หมด ในแบบของหลิวจ้านได้สั่งให้ใส่ล้อเลื่อนทั้ง 4 มุมของตัวลิฟท์ เพื่อให้เวลาที่ลิฟท์ขึ้นจะไม่ได้เสียดสีกับช่องลิฟท์ ตัวลิฟท์เป็ไม้ทั้งหมด หลิวจ้านสั่งให้สร้างลิฟท์ ที่รับน้ำหนักของคนได้ไม่เกิน 6 คน รวมกับคนที่คอยอยู่ในลิฟท์ หลิวจ้านได้ใส่ลูกล้อของเชือกไว้ด่านบนของตัวลิฟท์ เมื่อหลิวจ้านจัดการมัดเชือกทั้ง 5 เส้นไว้แต่ละชุดที่เขาคำนวน เขาได้เดินขึ้นไปที่ชั้นที่ 7 ของตัวตึก ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่ชั้น 1 ของหอ หลิวจ้านบอกให้ทั้งสองสาวงามอยู่ที่ชั้นล่าง หลิวจ้านได้ขึ้นไปทำงานจนเสร็จและกลับลงมาและเขาได้สั่งหลินเฉาว่าต้องทำยังไงต่อจากนี้
“ถ้าพร้อมแล้วเ้าก็ส่งสัญญานให้ข้าได้รู้”
หลินเฉาได้ยินก็เข้าใจทันที พร้อมทั้งได้พาคนงานเดินไปที่ด้านหลัง ผ่านไปซักพักหลินเฉาได้ส่งสัญญานว่าพร้อมแล้ว หลิวจ้านได้พา เย่เอ๋อ หว่านเอ๋อ เขาไปข้างในลิฟท์ และโอบนางทั้งสองไว้คนละข้าง หลิวจ้านก็ส่งสัญญาน จากนั้นตัวลิฟท์ก็ค่อยๆขยับขึ้นไปเรื่อยๆ ทำให้ทั้งสองสาวงามตื่นเต้นเป็อย่างมากเพราะว่าพายในตัวลิฟท์ หลิวจ้านได้ทำหน้าต่างบานเลือนไว้ทั้งสามด้านยกเว้นข้างหลังให้ดูวิวในตอนที่ลิฟท์ขึ้น คนงานรอบๆก็พากันมามุ่งดูสิ่งของที่แปลกประปลาดกำลังลอยขึ้นไปเรื่อยๆจนไปหยุดอยู่ที่ชั้น 7 เมื่อหลิวจ้านมาถึงชั้นที่ 7 เขาทดสอบแล้วว่า ลิฟท์ที่เขาสร้างขึ้นมาเวลาขึ้นขึ้นได้นิ่มทีเดียว อาจจะมีสั่นบ้างในตอนที่ขึ้นแต่ก็แค่เล็กน้อย เมื่อทั้งสองนางได้มายืนดูวิวข้างบนหอชั้นที่ 7 รู้สึกเหมือนกับว่าอยู่บน์ มองไปข้างล่างก็เห็นวิวธรรมชาติมองอีกฝั่งก็เห็นูเารายร้อม นี้คือสถานที่ฮิวใจจริงๆ หลิวจ้านได้มองดูพวกนางทั้งสองที่กำลังเดินดูวิวต่างๆ และพูดคุยกัน ดูท่าพวกนางคงจะมีความสุขมาก
“พวกเ้าทั้งสองจะลงไปพร้อมกับข้าหรือจะอยู่บนนี้ก่อน”
“พวกเราขอตามไปทีหลังได้หรือไม่ พวกข้าทั้งสองพอได้ขึ้นมาบนนี้ รู้สึกว่าเื่ที่พวกเราคิดมากจะหายไปกับสายลมของข้างบนหอนี้” หว่านเอ๋อเป็คนพูดขอร้อง
“แล้วแต่พวกเ้า ข้าจะลงไปทำงานต่อ”
“นี้มันก็เที่ยงแล้วท่านจะไม่กินอะไรก่อนหรือ” เย่เอ๋อถามออกไป
“เ้าไม่ต้องมาเป็ห่วงข้าหรอก เป็ห่วงเพื่อนรักของเ้าเถอะ ไม่รู้ว่าวันนี้นางจะโดนอะไร”พูดเสร็จหลิวจ้านก็เดินเขาลิฟท์และลงไปที่ชั้นล่าง
หว่านเอ๋อได้แต่ งุ่นงงกับคำพูดของหลิวจ้าน ส่วนเย่เอ๋อถึงกับหน้าซีด เพราะการบรรเลงเพลงรักของนางกับเขาเมื่อคืน ทำนางเกือบจะลุกไม่ได้ แต่ก็เป็ความรู้สึกที่นางไม่เคยมีมาก่อน นางกับรู้สึกชอบแบบนี้
“นี้ข้าจะโดนอะไรอย่างงั้นหรือเย่เอ๋อ ข้าไม่เข้าใจกับคำพูดของเขา”
“เดียวเ้าก็รู้เอง”เย่เอ๋อตอบกลับไป
หลิวจ้านเมื่อลงมาจากข้างบนได้เดินไปที่บ่อน้ำพร้อมกับพ่อบ้านจางและหลินเฉา เหลิวจ้านได้ทำการประกอบปั้มสูบน้ำของเขา ปั้มน้ำของเขาใช้แรงของม้าในการส่งพลังเพื่อให้ปั้มน้ำสามารถสูบเอาน้ำขึ้นมาได้เขาใช้ลำไม้ไผ่แทนท่อส่งน้ำใช้ดินเหนียวอดรอยรั่วของอากาศ ใช้เชือกเเทนสายพาน เมื่อหลิวจ้านติดตั้งเสร็จ เขาได้เริ่มทำการทดสอบ หลินเฉาได้เขี่ยนม้าเพื่อให้มันเดินรอบๆบ่อน้ำ จากนั้นเชือกก็หมุนปั้มน้ำก็ทำงาน ซักพักก็มีน้ำออกมาแต่ก็ไม่ได้แรงมากนักเพราะม้าก็วิ่งไม่เร็ว ทุกคนที่อยู่ที่นั่นถึงกับพูดอะไรไม่ออก ตอนนี้สายตาของพวกเขามองหลิวจ้านเป็เทพไปแล้ว จากนั่นหลิวจ้านได้สังให้คนต่อท่อไม้ไผที่เขาสั่งให้หามาต่อจนไปถึงบ่อที่เขาขุดไว้และได้สอนหลินเฉาในการทำปั้มน้ำอีก1 บ่อ ส่วนการ
สร้างปั่มน้ำเขาไม่ได้บอกใคร เย่เอ๋อและหว่านเอ๋อตามมาดู เมื่อพวกนางเห็นการทำกระทำของหลิวจ้านแทบไม่อยากจะเชื่อสายตาคนๆนึงจะมีความสามารถขนาดนี้เชียวหรือ รู้สึกว่าคนผู้นี้จะโดดเด่นเกินไป เก่งเกินไป คงต้องมีผู้หญิงเข้ามาหาเขาเยอะแน่ หลิวจ้านมองเห็นพวกนางทั้งสองได้เรียกพวกนางมาหาเขา
“หว่านเอ๋อ ข้ามีคำถามจะถามเ้า”
“เชิญคุณชายถามมาได้เ้าค่ะ”
“ที่ร้านของเ้าใครเป็คนจัดวางของต่างๆและประดับร้านให้สวยงาม”
“เป็ว่านเอ๋อและคนงานในร้านเ้าค่ะ”
“ดี ข้าจะจ้างเ้าและคนงานของเ้าทั้งหมดให้มาช่วยตกแต่งร้านให้กับข้า”
“คุณช่ายไม่ต้องเสียเงินจ้างหว่านเอ๋อก็ได้ ข้าทำด้วยความเต็มใจ”
“ไม่ได้หรอก เ้าจงจำไว้ว่าทุกคนก็ต้องกินต้องใช้ ทำการค้าก็ต้องมีกำไร ถ้าไม่มีจะทำทำไม เอาตามนี้ ค้าใช้จ่ายเ้าก็ไปเบิกที่พ่อบ้านจาง”
หว่านเอ๋อกำลังจะพูดหลิวจ้านก็เดินกลับไปขึ้นรถมาทันที พวกนางได้แต่ตามเขาไปที่รถกม้า ความคิดของหว่านเอ๋อ้าที่จะทำงานให้กับหลิวจ้าน เพื่อให้เขายกโทษให้นาง บนรถม้าไม่มีใครพูดอะไรทั้งสามคนนั่งกันคนละมุมและกลับไปที่จวนหลิวเพื่อกินข้าวด้วยกัน