เมื่อหลินชานไปส่งทีน่าและแซนดี้กลับบ้าน เขาพาลูน่านั่งรถกลับบ้าน ซึ่งตอนนี้เธอหันหน้าไปทางกระจกรถ ไม่ยอมหันมามองหน้าเขาแม้แต่น้อย
เมื่อคนขับรถจอดให้เ้านายทั้งสองลงจากรถแล้ว สินิทราก็รีบวิ่งมากอดหลินชานโดยไม่เกรงใจลูน่าอีกต่อไป
ลูน่าถอนหายใจ แล้วเข้าไปในบ้านโดยไม่สนใจคนทั้งคู่อีก ได้แต่คิดในใจ “จะไปรับฉันกลับมาเพื่อ”
หลินชานเห็นลูน่ารีบเดินเข้าไปในบ้าน เขาจึงผละตัวออกจากสินิทรา แล้ววิ่งตามเข้าไปทันที
สินิทรากัดริมฝีปาก เจ็บใจที่หลินชานไปพาตัวลูน่ากลับมาที่นี่อีก
ลูน่ารออยู่ห้องรับแขก หลินชานเดินเข้ามานั่งคุยดีๆ โดยมีสินิทราเดินเข้ามาด้วย พร้อมกับพูดว่า
“ในเมื่อเธอเป็คนไทย แสดงว่าเธอได้รับรู้ที่พวกเราคุยกันในเื่คืนนั้นแล้ว เธอจะกลับมาทำไมอีก ลูน่า เธอกลับมาก็เ็ปใจซะเปล่าๆ ปล่อยพี่หลินชานไปซะเถอะนะ” สินิทรากล่าว
ในใจลูน่า “นี่ฉันแสดงท่าทีว่าอยากกลับมามากขนาดนั้นเลยหรอ” แต่ก็ยังไม่อยากจุดชนวนอะไรทั้งสิ้น เลยพูดว่า “คุณหลินชานไปรับฉันกลับมาค่ะ คุณสินิทรา”
“เอาล่ะครับ สินิทรา เธอไปนอนได้แล้ว พี่จะคุยกับเมียพี่” หลินชานกล่าว
“คนที่เป็เมียพี่ คือฉันต่างหาก ไม่ใช่มัน” สินิทรากล่าว
“คืนนั้นพี่ถ่ายวีดีโอไว้ครับ อย่าหาว่าพี่ไม่รู้ว่าเธอจัดฉาก หรือจะให้พี่ประจานเธอตรงนี้ หรือส่งให้พ่อของเธอดูพฤติกรรมดีล่ะครับ” หลินชานกล่าว
“อะไรนะคะ พี่ถ่ายวีดีโอไว้เลยหรอคะ” สินิทราใ
“เพราะพี่รู้จักเธอดีไง พี่เลยต้องทำอย่างนี้ วันพรุ่งนี้ออกไปจากบ้านพี่ได้แล้ว แล้วอย่าสร้างความร้าวฉานกับเมียพี่อีก อย่าหาว่าพี่ไม่เตือน” หลินชานกล่าว
สินิทราร้องไห้ แล้ววิ่งกลับไปที่ห้องนอนของตัวเอง
**********************************************************
“ผมจะพาคุณไปดูวีดีโอในห้องนอนของผมครับลูน่า” หลินชานหันกลับมาพูดกับลูน่า
“ฉันเคยบอกคุณแล้วว่ามันไม่จำเป็” ลูน่ากล่าว
“แต่ผมไม่ชอบให้คุณมองผมด้วยสายตารังเกียจแบบนั้นครับ” หลินชานกล่าว
“คุณอาจเข้าใจผิดก็ได้นะคะ ฉันอาจรังเกียจคุณเื่อื่นก็ได้” ลูน่ากล่าว
“ผมรู้ว่าคุณหมายถึงเื่อะไร แต่ผมขอเคลียร์เื่นี้ให้จบก่อน” หลินชานกล่าว
หลินชานดึงมือลูน่าไปที่ห้องนอนของเขา พอเปิดประตูห้องนอนเข้าไป อยู่ดีๆ หลินชานก็รีบล็อคตัวลูน่าอย่างรวดเร็ว จนลูน่าตั้งตัวไม่ทันจริงๆ เขากดเธอให้ติดกับกำแพงพร้อมกับใส่กุญแจมือ
“คุณทำบ้าอะไร ปล่อยฉันเดี๋ยวนี้นะคะ ฉันไม่ใช่นักโทษคุณนะ” ลูน่ากล่าว แม้เธอมีวิชาป้องกันตัว แต่หลินชานเล่นทีเผลอจริงๆ
หลินชานไม่พูดอะไร เขาดึงตัวลูน่าไปนั่งเก้าอี้ที่เขาเตรียมไว้ พร้อมกับมัดลูน่าติดกับเก้าอี้
“คุณเป็ตำรวจ คุณกล้าทำพลเมืองแบบนี้ได้ยังไงคะ” ลูน่าโมโห
“คุณรู้ด้วยหรอว่าผมเป็ตำรวจ ฉลาดไม่เบานี่ลูน่า ครั้งที่แล้วคุณก็ต้มผมซะเปื่อยเลย หลอกผมว่าคุณเป็คนจีน” หลินชานกล่าว
“ช่วยไม่ได้ คุณไม่ได้ถามฉันนี่ว่าฉันเป็ชาวอะไร พวกคุณเดากันไปเองทั้งนั้น” ลูน่ากล่าว
“แต่คุณก็แสดงละครซะเนียนเลยไม่ใช่หรอ แกล้งทำเป็ฟังภาษาไทยไม่เข้าใจ” หลินชานกล่าว
“ปล่อยฉันเถอะค่ะ ฉันขอโทษคุณก็ได้” ลูน่ายอมพูดกับหลินชานดีๆ
“ผมจะให้คุณดูวีดีโอก่อน คุณจะได้ไม่เข้าใจผมผิดเื่สินิทราอีก” หลินชานกล่าว
หลินชานเปิดวีดีโอคืนนั้นให้ลูน่าดู ซึ่งเธอก็ต้องดูด้วยความจำใจ
**********************************************************
ในคืนที่ลูน่าไปนอนค้างที่บ้านคุณแม่ของหลินชาน สินิทราจึงถือโอกาสเสิร์ฟไวน์ให้หลินชานดื่ม พอเธอเผลอ หลินชานรีบสลับแก้วไวน์ ซึ่งเขาทำได้เร็วมากแค่ชั่วพริบตาเท่านั้น หลินชานแกล้งดื่มไวน์รวดเดียว ในขณะที่สินิทราค่อยๆ จิบทีละนิด ดังนั้นยานอนหลับจะออกฤทธิ์ช้ากว่าที่คิด หลินชานแกล้งทำเป็หลับ
สินิทราจึงพยุงตัวหลินชานเข้าไปในห้องนอนของเขา พร้อมกับจัดการถอดเสื้อผ้าให้กับหลินชาน แต่ปากก็หาวไป มือก็ถอดเสื้อผ้าไป จนกระทั่งทั้งคู่ไร้เสื้อผ้าอาภรณ์ แล้วยาก็ออกฤทธิ์ สินิทรานอนหลับทันที เขารีบสวมเสื้อผ้าแล้วรีบห่มผ้าให้สินิทรา เพราะเขาไม่อยากแตะต้องตัวเธอ กล้องวีดีโอยังคงจับภาพที่สินิทรานอนหลับอยู่ในห้องนอนของหลินชาน ส่วนตัวของเขานั้น เปิดประตูเชื่อมกับห้องของลูน่าและเข้าไปนอนในห้องนั้น
หลินชานรีบกรอภาพวีดีโอไปข้างหน้าให้เห็นถึงตอนที่สินิทราตื่นนอน เธอใที่ไม่เห็นหลินชานนอนข้างๆ เธอ เธอมีสภาพล่อนจ้อน จึงรีบหยิบเสื้อผ้ามาสวม แล้วออกตามหาหลินชานจนทั่วบ้านก็หาไม่เจอเสียที เธอจึงกลับห้องนอนตัวเองไปอาบน้ำชำระร่างกาย
หลินชานตื่นขึ้นมา เขาก็เปิดประตูเชื่อมเข้าห้องนอนตัวเองไปอาบน้ำเรียบร้อย แต่พอเปิดประตูห้องนอนออกไปก็เห็นสินิทรารออยู่หน้าห้องอยู่ก่อนแล้ว
“พี่ไปไหนมาคะ” สินิทราถาม
“อย่าคิดว่าพี่ไม่รู้ว่า เธอจัดฉาก พี่ก็เลยหนีไปนอนที่อื่นไง” หลินชานกล่าว
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าพี่จะลืมฉันได้ สมัยก่อนพวกเราก็รักกันดีนี่คะ” สินิทรากล่าว
“มันเป็อดีตไปแล้วครับ มันย้อนกลับไปเหมือนเดิมไม่ได้อีกแล้ว” หลินชานกล่ว
“ฉันไม่เชื่อค่ะ” สินิทรากล่าว
“พี่อยากบอกว่า พี่ไม่มีอารมณ์ร่วมกับเธออีกแล้ว ต่อให้เธอยั่วมากแค่ไหนก็ตาม” หลินชานกล่าว
สินิทรารีบรุกโดยการโน้มคอหลินชานเข้ามาจูบ ซึ่งฉากนี้นี่เองที่ลูน่ากลับมาบ้านและเห็นเข้าพอดี
หลินชานไม่ได้ให้ความร่วมมือกับจูบนั้น แต่มันก็ทำให้ลูน่าเข้าใจผิดได้ จนกระทั่งลูน่าทักขึ้นมานั่นเอง
หลินชานรีบปิดวีดีโอ แล้วกล่าวว่า “ลูน่า! คุณเข้าใจผมแล้วใช่มั้ย”
“เอาเป็ว่า สำหรับเื่นี้ฉันเข้าใจคุณค่ะ มีเท่านี่ใช่มั้ยคะ งั้นคุณก็ปล่อยฉันได้แล้ว” ลูน่ากล่าว
“ยังไม่หมดครับ ผมอยากบอกคุณว่า ในวันที่พวกเราประชุมกันลับๆ เพราะพวกผมเข้าใจผิดคิดว่าคุณเป็คนจีน เลยยอมให้คุณนั่งฟังด้วย แต่คุณปิ่นเพชรเป็คนเฉลยกับทุกคนว่าคุณเป็คนไทย ดังนั้นพวกเพื่อนผมคงไม่ยอมปล่อยคุณไว้แน่ ต้องหาทางสังหารคุณให้ได้ เพื่อไม่ให้ความลับเปิดเผย” หลินชานพูดน้ำเสียงจริงจัง
“แสดงว่าตอนนี้คุณก็เลยจะฆ่าฉันเพื่อปิดปากงั้นสิ” ลูน่ากล่าว
“ผมพยายามปกป้องคุณต่างหาก ตราบใดที่คุณยังเป็ภรรยาของผมอยู่ และยอมอยู่กับผมที่นี่ ผมจะไม่ยอมให้ใครทำอันตรายคุณได้ครับ” หลินชานกล่าว
“ฉันทำใจอยู่กับคนทรยศไม่ได้หรอกค่ะ ถ้าคุณไม่ปล่อยฉัน งั้นคุณก็ฆ่าฉันเถอะ” ลูน่ากล่าว
“มันเป็เื่ของอำนาจของพรรค ซึ่งมันก็เป็เื่ธรรมดาอยู่แล้ว เื่นี้คุณไม่ควรนำมาคิดนะครับ เพราะยังไงมันก็ไม่เกี่ยวกับคุณ" หลินชานกล่าว
“พ่อฉันสอนให้รู้จักคุณคนค่ะ คนที่เนรคุณคนอื่นไม่ใช่คนดี และฉันก็เกลียดคนแบบนี้ที่สุดด้วย” ลูน่ากล่าว
“เอาล่ะถึงคุณเกลียดผม แต่คุณก็ต้องชดใช้หนี้แทนทีน่าอยู่ดี คุณยอมทำใจซะเถอะ” หลินชานกล่าว
“แล้วทำยังไงคุณถึงยอมปล่อยฉันไปล่ะคะ” ลูน่าถาม
“ก็ได้ครับ ในเมื่อคุณอยากไปจากผมมากนัก ผมจะยอมปล่อยคุณไปก็ต่อเมื่อคุณสามารถทำให้สินิทราไปจากชีวิตผมได้โดยที่เธอไม่หวนกลับมาหาผมอีกเลย” หลินชานกล่าว
“ก็ได้ค่ะ งั้นทำตามข้อตกลงนี้ คุณอย่าลืมสัญญาก็แล้วกัน ถ้าฉันทำสำเร็จ คุณต้องปล่อยฉันไป” ลูน่ากล่าว
4K
