สิ้นสุดคำว่ารัก(หย่ารัก)

ตอนนี้ความสัมพันธ์ของลัทกับเเทนคุณกำลังไปด้วยดีเเทนคุณเริ่มจะใจอ่อนกำลัทมากขึ้น

"จะไปไหน"แทนคุณเอ่ยปากถามลัท

"ลัทจะไปซื้อของหน่อยค่ะ"

"ไปกับใคร"

"คนเดียวค่ะ"อยู่ๆแทนคุณหยิบกุญแจรถแล้วเดินออกจากห้องทันที

"พี่แทนจะไปไหนค่ะ"

"ก็ไปเป็๲เพื่อนลัทไง ไหนเร็วสิจะไปไหม"ลัททำหน้างงๆ

''ค่ะๆ"ลัทรีบเดินตามเเทนคุณออกมา

ห้างสรรพสินค้า

"พี่เเทนว่าอันนี้สวยไหมค่ะ"ลัทยื่นเนกไทให้แทนดู

"อืม สวยจะซื้อให้ใครหรอ"

"ให้พี่รันค่ะ พรุ่งนี้วันเกิดพี่รัน"

"อ่อ อืม"ระหว่างลัทเลือกเนกไทให้รันอยู่แทนคุณหันไปเห็นผู้หญิงคนนึงที่เขาคุ้นหน้าคุ้นตา เขารีบวิ่งตามหาผู้หญิงคนนั้นทันที

"เจน เจน"เขาเรียกชื่อคนนั้นออกมา

"ไปไหนแล้ววว"เขาหันซ้ายหันขวาก็ไม่เจอผู้หญิงคนนั้นแล้ว

[ผมมันใจว่าต้องเป็๞เจนเเน่ๆผมจำเธอได้ คนที่ผมรักแม้เธอจะหันหลังผมก็จำเธอได้] แทนคุณเดินกลับมาหาลัท 

"พี่เเทนไปไหนมาค่ะ"

"ป่าว เสร็จยัง"

"เสร็จเเล้วค่ะ"

"กลับกันเถอะ"

[เป็๲อะไรของเขาอีกเนี่ยยย เมื่อกี้ยังดีๆอยู่เลย] 

กลับมาถึงบ้านเเทนคุณก็ไม่พูดไม่จา เอาแต่นั่งคิดถึงเ๹ื่๪๫ที่เขาเจอวันนนี้

"ฮัลโหลครับ"อยู่ๆเสียงโทรศัพท์เขาดังขึ้นมาเป็๲เบอร์ที่เขาไม่คุ้น

"แทน"

"..........."แทนคุณกำลังอึ่งกับเสียงปลายสายอยู่

"เจนคิดถึงแทนมากนะ"

"มาเจอกันหน่อยได้ไหม เจนยังพักอยู่ที่เดิมนะ"เจนพูดจบเเทนคุณว่างสายทันที 

[เธอจะกลับมาทำไมตอนนี้ ตอนที่ผมกำลังจะก้าวไปข้างหน้า] แทนคุณคิดหนักว่าจะออกไปดีไหม แต่สุดท้ายเขาก็ออกไปเจอเจน เขาจอดรถรอหน้าคอนโดเจน [ผมจะเข้าไปดีไหมม เห้อออ....จะทำไงดีเนี่ยยยยย] อยู่ๆมีคนมาเคาะกระจกที่รถเขา นั้นก็คือเจน

"ขึ้นไปคุยบนห้องเถอะ"ทั้งคู่ขึ้นมาบนห้อง 

"เจนคิดถึงเเทนมากนะ"เจนเข้ามากอดเเทนทันทีแต่เเทนไม่กอดตอบ

"มีอะไรจะพูดก็พูดมา"เจนมองหน้าเเทนคุณแต่เเทนคุณกลับไม่มองเธอเเม้เเต่น้อย

"เเทน....เจนขอโทษที่ทิ้งแทนไปแต่เจนมีเหตุผล"เจนน้ำตาไหลออกมาทำให้แทนคุณหันกลับมามองหน้าเธออีกครั้ง

"เจนของโทษจริงๆ ฮืออออๆๆ แทนให้โอกาสเจนอีกครั้งได้ไหมม"

"..........."เขาเงียบไม่พูดอะไร

"นะเเทนนะ หรือแทนจะให้เจนทำอะไรเจนก็ยอมม ขอแค่เรากลับมาเป็๲เหมือนเดิมนะเเทน"

"หรือว่าแทนไม่รักเจนแล้ววว ถ้าเป็๞เเบบนั้นที่เจนกลับมาก็เสียปล่าวสินะ"เธอปาดน้ำตาแล้วเลิกกอดเเทน

"โอเค ถ้าเป็๲เเบบนี้เจนคงต้องกลับไปอเมริกา"เธอหันหลังให้กับเเทน เเทนคว้ามือเธอไว้

"ให้เวลาเเทนหน่อยได้ไหม"เจนพยักหน้าตอบรับเเละทั้ง2ก็กอดกัน

ลัท

[ทำไมป่านี้พี่เเทนยังไม่กลับมาอีก โทรไปพี่เเทนก็ไม่รับบ จะเกิดอะไรกับพี่เเทนป่าวนะ] เเคทเดินไปเดินมาทั่วห้องรอว่าเเทนจะกลับมาตอนไหน จนเธอเผลอหลับไปในที่สุด

[ผมกลับมาจากห้องเจนเห็นลัทนอนหลับอยู่ สงสัยจะรอผม ผมจะทำยังไงดี ถ้าเกิดเจนกลับมาหาผมก่อนหน้านี้ผมจะไม่ลังเลสักนิด แต่ไม่รู้ครั้งนี้ทำไมผมถึงเป็๲ห่วงความรู้สึกลัทก็ไม่รู้] เเทนคุณเดินเอาผ้าห่มมาห่มให้ลัทที่กำลังนอนอยู่ และเขาเอามือลูบหัวลัทอย่าเอ็นดู

ตื่นเช้ามาลัทเจอเเทนคุณกำลังเเต่งตัวกำลังจะไปทำงาน

"อ่าววว พี่เเทนกลับมาตอนไหนเเล้วค่ะ"

"ดึกแล้วอ่ะ"

"อ่ออออค่ะ"ลัททำหน้าเศร้าๆ

"พี่เห็นเราหลับอยู่เลยไม่อยากปลุกดีกว่า"

"อ่อค่ะ แล้ววันนี้พี่เเทนไปงานวันเกิดพี่รันไหมค่ะ"

"อืม ไปสิ เเต่พี่ขอไปเครียงานก่อนนะ"

"ค่ะ อย่างงั้นพี่เเทนค่อยตามเเคทไปนะคะ"

"อืมม...ได้สิ" ลัทกับเสือตกลงกนว่าจะไปงานวันเกิดพี่ชายของลัทนั้นคือรัน และลัทก็เเต่งตัวเเล้วไปที่บ้านของตัวเองทันทีส่วนเเทนคุณก็ขอขับรถไปเครียงานที่บริษัทก่อนเเล้วค่อยเข้าไป

เสียงโทรศัพท์ของเเทนคุณดังขึ้น

"แทนเราไปกินข้าวกันไหมค่ะ"

"อืมไปสิ"

เเทนคุณรีบออกไปรับเจนทันที เขา2คนมุ้งหน้าไปร้านอาหารโปรดของเขา ซึ่งระหว่างที่เขานั่งทานข้าวกัน2คนกรก็เดินผ่านมาเห็นพอดี

"นั้นไอ่แทนกับเจนนิ"

"2คนนั้นมาทำอะไรที่นี้นะ เเล้วลัทจะรู้ไหม"เขาได้เเต่สงสัย

หลังจากนั้นกรก็ไปบ้านของรัน เพื่อไปร่วมงานวันเกิดของรัน 

"HBD น่ะเว้ยยยยย"กรยื่นของขวัญให้รัน

"ขอบใจมากว่ะมึงงงง"

"ลัทมาป่าวว"กรมองหาลัท

"มาสิ อยู่ในครัวอ่ะ"รันพูดจบกรเดินไปหาลัททันที

"ทำอะไรอยู่จ้าาาา คนสวยยย"

"พี่กร มานานยังค่ะ"

"พึ่งมาครับบบ มาเร็วเดียวพี่ช่วย"กรเดินเข้าไปช่วยลัทที่กำลังจัดอาหารอยู่

"แล้วแทนไม่มาเหรออ"

"ตอนเเรกว่าจะมาค่ะ เห็นบอกติดประชุมเลยมาไม่ได้"

"อ่อ" [ประชุมตอนนี้เนี่ยนะ เเล้วลัทจะรู้ไหมเนี่ยว่าเเทนอยู่เจน] 

"มีอะไรหรือป่าวค่ะพี่กร"ลัทเห็นกรทำหน้าสงสัย

"ไม่มีจ้ะๆ"ทั้ง2เลยช่วยกันยกอาหารไปจัดที่ริมสระน้ำหลังบ้านกัน 

"ไอ่รันมึงดูนั้นสิ ไอ่กรยังไม่เลิกชอบน้องมึงอีกเหรอว่ะ"รันเเละเพื่อนของรันเเอบดูกรกับลัทจัดอาหารกัน2คนลัทดูมีความสุขมากเวลาอยู่กับกรเธอทั้งยิ้มเเละหัวเราะอย่างเต็มที่

"อืมมมม...." [ผมรู้ว่ากรรู้สึกยังไง ใช่ไอ่กรมันยังชอบลัท มันชอบมาตลอดและไม่เคยเปลี่ยนใจ ตอนลัทเเต่งงานต่อหน้าลัทมันยิ้มเเย้มเเต่พอหลับหลังมานั่งร้องไห้กับผม แต่เอาจริงๆนะครับผมก็อยากให้มันสมหวังกับลัทเหมือนกัน เพราะผมเชื่อว่ามันจะไม่ทำให้น้องผมเสียใจเเน่นอน] หลังจากลัทกับกรจัดอาหารเสร็จก็เรียกรันกับเพื่อนๆไปนั่งทานอาหารกัน 

"พี่รันของขวัญค่ะ"ลัทยื่นของขวัญให้

"น้องสาวพี่จะซื้ออะไรให้น่าาาาาา"รันเปิดกล่องของขวัญออกมาเป็๲เนกไท