ข้าผู้มีสายเลือด 12 สัตว์เทพที่แข็งแกร่งที่สุด

หลังจากที่ทั้ง 2 คน หลงหยุนและ หลานหยู ทั้ง 2 นั้นได้หนีมาจากหนอนใต้ดินโดยเข้าไปในช่องแคบที่เป็น รู โดยพวกเขานั้นสามารถเอาตัวรอดได้ แต่แลกมากับ อาการบาดเจ็บสาหัสนั้นเอง โดยที่ หลงหยุนนั้นได้นอนหมดสภาพ อยู่ในตอนนี้ ส่วนหลานหยู ตัวของเธอนั้นได้สติขึ้นมาแล้วนั้นเอง หลังจากที่ เวลาได้ผ่านพ้นไปด้วยกันทั้งหมด 3 วัน เธอนั้นหลังจากได้ตื่นขึ้นมา ก็มี อาการงงเป็นอย่างมาก

" นี้มันเกิดอะไรขึ้นกัน และ ที่นี้คือที่ไหน " 

หลานหยูเธอนั้นได้ ตื่นขึ้นมาทำให้เธอนั้นงงอย่างมากเพราะว่าเธอนั้นไม่รู้ว่าเธอในตอนนี้อยู่ที่ไหนกันแน่แล้วเธอก็ได้ มองไปรอบ และ ก็ สังเกตว่า หลงหยุนนั้นตอนนี้นอนอยู่ไม่ไกลจากตัวเธอมากนักโดยที่ยังไม่ได้สติเลยสักนิดเดียวนั้นเอง

" หลงหยุน ข้าจะไปช่วยเดียวนี้แหละ" 

แต่ทันใดที่เธอนั้นขยับตัวทำให้ตัวของเธอนั้น รู้สึกเจ็บร่างกายเป็นอย่างมากในตอนนี้ 

" บ้า เอ้ย เจ้าบาดแผลพวกนี้"

 เธอนั้นได้อารมณ์เสียเพราะไม่นึกเลยว่าเธอนั้นยังไม่หายอาการบาดเจ็บที่ได้รับมาจากหนอนใต้ดิน อยู่นั้นเอง แต่เธอนั้น ก็ไม่มีเวลามาสนเรื่องนี้แล้วเธอได้ค่อยๆ เดินเข้าไปหาหลงหยุนทีล่ะนิดจนใช้เวลาไม่นาน ก็สามารถเข้ามาถึงหลงหยุนได้แล้วเธอ ก็ได้ทำการนั่งลงจับไปที่ตัวหลงหยุน แล้วทำการเขย่าตัวของเขาในทันที

" หลงหยุน เจ้ารีบได้สติ สักที รีบตื่นขึ้นมาได้แล้ว" 

หลานหยูเธอนั้นได้ลองพยายามในการปลุก หลงหยุน แต่ ก็ไร้วี่แววว่าหลงหยุนนั้นเขาจะได้สติเลยสักนิดเดียวนั้นเองเธอนั้น ก็ได้พยายามในการปลุกหลงหยุนอีกหลายครั้งแต่ ก็ เปล่าประโยชน์ เพราะว่าหลงหยุนเขาไม่ได้สติเลยสักนิดเดียวในตอนนี้นั้นเองถึงพยายามปลุกแค่ไหนก็ตามนั้นเอง เธอก็ได้พยายามหาวิธีว่า ที่จะสามารถ ปลุกหลงหยุน ให้ขึ้นมาได้นั้นเอง แต่แล้วเธอก็ได้มองไปรอบๆในถ้ำแห่งนี้ว่ามีอะไรบ้างคือรอบๆถ้ำแห่งนี้นั้น มืดสนิทไม่มีอะไรเลย แต่แล้วเธอก็ได้ความเห็นแสงสีเงินที่กำลังส่องแสงอยู่นั้นเอง  

"นั้นมันอะไรนะ"

 สิ่งที่เคยเห็นก็คือแร่อันใหญ่ที่เป็นสีเงินที่กำลังส่องแสงอยู่และหลังจากที่เธอนั้นได้เห็นรูปร่างของมันเธอก็รู้ได้ทันทีว่านี่มันคือสิ่งอะไรกันแน่เพราะว่าแร่นี้ไม่มีสิ่งเจือปนเลยสักนิดเดียว แถมเป็นสิ่งที่พวกเธอนะกำลังตามหาอยู่ทั้งสองคนนั้นเอง

" นั้นมันแร่เหล็กบริสุทธิ์นี่นาทำไมมาอยู่ที่นี่ได้กัน"

หลานหยู หลังจากที่ เธอนั้นได้เห็นสิ่งที่ตามหาอยู่แล้วในภารกิจเธอนั้นตอนนี้ยังไม่ได้ดีใจเลยสักนิดเดียวนั้นเอง หลังจากที่เธอนั้นได้เห็นแร่ที่มีสีเงินส่องแสงก็ได้มีขนาดประมาณ 1 ข้อ ศอก ได้นั้นเอง เพราะถึงยังไงตอนนี้หลงหยุน ตอนนี้นะสำคัญกว่าแต่ว่าตอนนี้ หลงหยุนยังไม่ได้สติเลยสักนิดเดียว เธอนั้นก็คอยดูหลงหยุนอย่างห่างๆและห่วง โดยไม่ได้สนใจแร่เงินบริสุทธิ์ที่อยู่ตรงหน้าเธอเลยสักนิดเพราะว่าตัวเธอที่สามารถรอดมาได้นั้นคงเป็นเพราะหลงหยุนนั้นเอง เวลาก็ได้ล่วงเลยผ่านไปอีกประมาณ 2 ชั่วยามทันใดนั้น หลงหยุนที่ได้นอนหมดสภาพอยู่นั้นค่อยๆฟื้นขึ้นมาทีละนิดแต่ไม่สามารถขยับตัวได้ ส่วนทางด้านหลานหยู หลังจากคืนนั้นได้เห็นว่าหลงหยุนได้ฟื้นขึ้นมาแล้วนั้นเองเธอก็ดีใจเป็นอย่างมากได้ทำการไปดูกับตัวของหลงหยุนในทันทีว่าตอนนี้อาการบาดเจ็บของเขานั้นเป็นอย่างไรบ้างส่วนตัวเธอนั้นตอนนี้ได้กินโอสถรักษาแล้วนั้นเองเลยทำให้เธอนั้นก็ รักษาบาดแผลแล้วค่อยๆเพิ่มฟื้นฟูพลังของเธอทีละนิดทีละหน่อยถึงตอนนี้จะพลังของเธอนั้นจะกลับมา

สามส่วนจาก 10 ส่วนนั่นเองแต่อย่างน้อยก็ยังดี

" หือ ที่นี่ มันที่ไหนกัน"

 หลงหยุนหลังจากที่เขานั้นได้สติเขาก็ได้มองไปรอบๆแต่สิ่งที่เขาเห็นนั้นก็คือ มืดมิดแต่ก็ยังมีแสงส่องสว่างอยู่นั้นเอง แต่ตัวเขาในตอนนี้มันไม่สามารถขยับอะไรได้เพราะร่างกายที่บาดเจ็บสาหัสจากการโจมตีของหนอนใต้ดินนั้นเองเขาได้ รีบโคจรพลังในร่างกายใน ทันทีเพื่อฟื้นฟูพลังส่วนทางด้านหลานหยูหลังจากเธอได้เห็นว่าหลงหยุนนั้นได้ฟื้นขึ้นมาแล้วเธอก็สบายใจขึ้นนิดหน่อยแล้วนั้นเอง หลังจากนั้นเวลาก็ได้ผ่านไป 1 ก้านธูป

" อย่างน้อยถึงตอนนี้ถ้าสามารถฟื้นฟูพลังกลับมาได้แค่ 2 ส่วนเท่านั้นแต่แค่นี้ก็เพียงพอที่ทำให้ข้านั้นขยับตัวได้นิดหน่อยแล้ว" 

หลงหยุนหลังจากที่เขานั้นสามารถฟื้นฟูพลังกลับมาได้แล้วด้วยวิชา 12 สัตว์เทพทำให้เขานั้น สามารถฟื้นฟูได้พลังได้อย่างรวดเร็วนั้นเองเขานั้นได้มองไปพื้นที่รอบๆแต่สิ่งที่เขาเห็น เป็นอย่างแรกหลังจากที่เขานั้นได้ฟื้นขึ้นมา แล้วเขาก็ได้สังเกตเห็น หลานหยู แล้ว เป็นสิ่งที่เขาเห็นอย่างแรก นั้นก็คือหลานหยูตอนนี้เธอกำลังนั่งดูเขาอยู่นั่นเองหลังจากที่เขานั้นได้เห็นว่าหลานหยูกำลังนั่งดูเขาอย่างห่างเขาก็ได้กล่าว ถามทันที

"นี่เจ้าที่นี่มันคือที่ไหนกัน"

 ส่วนทางด้านหลานหยูหลังจากเธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุน นั้นได้ถามคำถามกับเธอก็ได้ตอบกลับใน ทันทีแบบไม่รอช้า

" ที่นี่มันก็คือที่ เจ้าพาข้านั้นมาในการหนีหนอนใต้ดินยังไงล่ะ" 

หลังจากหลงหยุนเขาได้ยินแบบนั้นแล้วเขา ก็นึกออกแล้ว ในตอนนี้ว่าเขาอยู่ที่ไหนเพราะว่าเขาเป็นคนพาหลานหยูเข้ามาในนี้เพื่อทำการหนีหนอนใต้ดินนั้นเอง แต่แล้ว ดวงตาของ เขาก็ได้ หันไปไปสังเกตเห็นถึงแร่ที่กำลังส่องแสงอยู่นั้นเอง

"นั้นมันอะไรน่ะ" 

หลังจากที่หลงหยุนนั้นเขาได้สังเกตมีเห็นว่ามีแร่ที่กำลังส่องแสงภายในถ้ำอยู่นั่้นเองเขาก็สงสัยเป็นอย่าง มากว่า คืออะไรกันที่สามารถทำให้ พื้นที่ เยี่ยงนี้นะกำลังมีแสงสว่างอยู่ได้นั้นเอง ส่วนทางด้านหลานหยูหลังจากเธอได้เห็น ว่า หลงหยุนกำลังสงสัยอยู่นั้นเธอก็ได้ทำการรีบบอกเธอทันทีแบบไม่รอช้า

"นั้นมันคือแร่เหล็กบริสุทธิ์ที่พวกเรากำลังตามหา กันอยู่" 

เมื่อหลงหยุน เขาได้ยินคำกล่าวของหลานหยูเท่านั้นเองทำให้เขา ได้รับรู้ แล้วว่านี่มันเป็นแร่ที่พวกเขาทั้งสองคนกำลังตามหาอยู่ในตอนนี้นั้นเอง แต่ตอนนี้นั้นไม่ใช่เวลาที่พวกเขาจะมาดีใจกันเพราะว่าพวกเขาต้องรีบหาทางออกจากที่นี่ นั้นเองโดยที่ หลงหยุนก็ได้ทำการค่อยๆลุกขึ้นมาเพราะว่าในตอนนี้เขา กำลังคิดได้อะไรบางอย่างแล้วค่อยๆเดินไปหาแร่เหล็กบริสุทธิ์นั้นเอง หลงหยุนนั้นเข้าก็ได้ทำการเดินไปเรื่อยๆเพื่อไปเอาแร่เหล็กบริสุทธิ์เพราะตอนนี้นั้นเขาต้องการมันเป็นอย่างมากส่วนหลานหยูหลังจากเธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุนกำลังไปเอาแร่เหล็กบริสุทธิ์ก็ไม่ได้ว่าอะไรเพราะว่าเธอนั้นได้สัญญากันไว้แล้วแต่เธอที่อยากรู้คือว่าหลงหยุนจะเอาแร่เหล็กบริสุทธิ์นั้นไปทำอะไรนั้นเองและหลงหยุนก็ได้มาถึงแร่เหล็กบริสุทธิ์เขาก็ไม่รอช้าเขาทำการจับมันออกจากใต้ดินในทันที จำนวนที่เขาหยิบออกมาได้มีด้วยการจำนวน 50 ชิ้นด้วยกันนั้นเอง เมื่อหลานหยู เธอนั้นได้เห็นว่าหลงหยุนได้จับแร่เหล็กบริสุทธิ์มามากมายขนาดนั้นเธอก็ได้สงสัยเป็นอย่างมากนั้นเองว่าหลงหยุนจะเอา แร่พวกนั้นไปทำอะไรกันแน่ถึงได้ต้องการมากมายขนาดนั้น

" ในที่สุดข้าก็ได้มาแล้ว"

" เจ้าจะเอาแร่เหล็กบริสุทธิ์พวกนั้นไปทำอะไรกันแน่"

 ทางด้านหลงหยุนเขาได้ทำการหันไปหาหลานหยูแล้วก็กล่าวต่อกับหลานหยูในทันที

" เดี๋ยวเจ้าก็รู้เองเจ้านั่งรอไปก่อนเถอะข้าจะขอดูดซับแร่เหล็กบริสุทธิ์พวกนี้ก่อนแล้วกัน"

หลานหยู เมื่อเธอได้ยินอย่างนั้นก็ได้งงคำกล่าวของหลงหยุนเพราะว่าแร่เหล็กบริสุทธิ์นั้นมันต้องเอาไว้ในการตีหลอมอาวุธไม่ใช่หรอแต่เอามาดูดซับเนี่ยนะมันบ้าไปหรือเปล่า แต่ทันใดนั้นหลงหยุนเขาก็ได้ทำการวางแร่เหล็กบริสุทธิ์ไว้ด้านหน้าของเขา และเริ่มทำการ เอาแร่เหล็กจำนวนมากที่เขาได้เก็บมาวางไว้วงกลมรอบๆ จากนั้นก็รีบโคจรพลังงานในทันทีในร่างกายของเขานั้นเอง ท่านใดนั้นแม่เหล็กบริสุทธิ์จำนวนมากมายมหาศาลก็ได้ลอยขึ้นแล้วก็ ล้อมรอบตัวของหลงหยุน ทางด้านหลานหยูเธอก็ได้เห็นเหมือนกันว่าหลงหยุนกำลังทำอะไรกันแน่ทันใดนั้นหลงหยุนเขาก็ได้ลืมตาขึ้นมาและได้ทำการกล่าว ตะโกน 

 " จงหลอมรวมเข้าแก่ข้าซะ" 

เสียงของหลงหยุน ทันใดนั้นเอง เเร่เหล็กทั้งหมดที่เป็นแร่บริสุทธิ์ก็ได้เข้าสู่ร่างกายของหลงหยุน ทำให้หลงหยุนเขาสามารถรู้สึกได้ว่าร่างกายของเขานั้นแข็งแกร่งขึ้นมากมายมหาศาลแม่เหล็กจำนวนมากกำลังเข้าไปในร่างกายของเขาอย่างต่อเนื่อง ทีละชิ้นทีละชิ้น จนตอนนี้นั้นได้ผ่านไปเป็นเวลา 1 ชั่วยาม แล้วเมื่อแร่เหล็กอันสุดท้ายเข้ามาในร่างกายของเขาก็ได้ทำการลืมตาขึ้นมาแล้วในตอนนี้นั้นเอง และเขา ก็ดีใจเป็นอย่างมากในที่สุดสิ่งที่เขาหวังก็เป็นจริงแล้วในตอนนี้

" ในที่สุดก็สามารถทำสำเร็จได้สักทีกายาเทพมังกรขั้นที่ 2 กายามังกรเหล็กในที่สุดก็สำเร็จเสร็จสมบูรณ์" 

แต่แล้วทันใดนั้นหลงหยุนเขาก็สามารถสังเกตได้ว่าพลังของเขานั้นเพิ่มมากขึ้นหลังจากมีแร่เหล็กบริสุทธิ์ มากมายมหาศาลที่เป็นแร่บริสุทธิ์และมีพลังเข้ามาในร่างกายกับเขาทันใดนั้นเขาก็สามารถสัมผัสได้ว่าเขาได้ทะลวงพลังมาแล้วในตอนนี้

" หือ พลังงานจากแร่เหล็กบริสุทธิ์นี้สามารถทำให้ข้าทะลวงขั้นได้เลยงั้นหลอ"

 หลงหยุนเขาก็สามารถสัมผัสได้ตอนนี้ร่างกายของเขานั้นแข็งแกร่งขึ้นและระดับบ่มเพาะของเขากล้าแข็งแกร่งขึ้นเช่นกัน ตอนนี้ระดับการบ่มเพาะระดับของเขาคือกำเนิดลมปราณ ระดับ 3 ตรวจทางด้านหลานหยูหลังจากเธอได้เห็นการกระทำนี้นั้นทำให้เธอนั้นแค่ไม่อยากจะเชื่อในสิ่งที่เห็นบนโลกใบนี้นั้นแร่เหล็กบริสุทธิ์นั้นไม่สามารถดูดซับได้แต่หลงหยุนกับสามารถดูดซับได้

"นี่มันเกิดอะไรขึ้นกันทำไมเขาถึงสามารถทำเรื่องที่เป็นไปไม่ได้ให้เป็นไปได้อยู่ตลอดเลย"

ตอนนี้นั้นหลานหยูเธอนั้นได้คิดขึ้นมาแล้วว่าเธอนั้นไปเจอสัตว์ประหลาดแบบไหนกับพี่ของเธอนั้น แต่ทางหลงหยุน เขาไม่ได้สนใจเลยสักนิดตอนนี้เขาคิดแค่ว่าสักวัน จะจัดการกับไอ้เจ้าหนอนใต้ดินที่ทำให้เขานั้นหนีจนแทบหัวซุกหัวซุนให้ได้เลยคอยดูสิ