ตอนที่ : 5
เเละเเล้วตอนนี้ดัสก็ได้จุดดวงตาเวทมนต์ออกมามันมีสีม่วงเข็มเเละรอบๆก็ได้มีกระดูกที่มีความเเหลมคมโผล่ออกมาด้วยเวทมนต์พร้อมกับรอยยิ๊มที่เเสนจะโรคจิตบนใบหน้าของดัสก่อนจะที่ดัสจะใช้มือกระดูกของตัวเองลูบไปบนใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นเเละดัสก็ใช้นิวกดเข้าใบที่ใบหน้านั้นอย่างเเรงจนทำให้ใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นเป็เเผลยาว ดัสได้ยกนิ้วมือขึ้นมาก่อนจะใช้นิ้วเรียไปที่นิวมือที่มีคราบเืของผู้หญิงคนติดอยู่ ทันไดนั้นเองดัสก็อัดกระเเทกกระดูกลงไปที่ใบหน้าของผู้หญิงคนนั้นอย่างเเรงจนทำให้ทั้งทั้งหน้าเเละหัวเละไม่เป็ชิ้นดีครึงหนึ่งทังหัวได้หลุดออกไปมันเลยเผยให้เห็สมองที่เเละไหลลงพร้อมกับเืที่ไหลลงมาปะปนกับลูกตาทั้งสองข้างของผู้หญิงคนนั้นเเละDได้เเต่มองด้วยสายตาที่ตกตลึงเป็อย่างมากเเม่งน่ากลัวเกินไปเเล้วนะ!!!
" 555555555555ๆๆๆๆๆ!!!! " เเละหลังจากนั้นได้ก็ได้ระเปิดหัวเราะออกมาอย่างบ้าครั้งอย่างควบคุมตัวเองไม่ได้ดัสได้จับร่างของเธอคนนั้นให้นั่งลงกับเก้าอี้ ดัสได้เเต่ยิ้มขึ้นมาอย่างสะใจตัวเองสุดๆเเละดัสก็ค่อยๆก้มลงมองร่างไร้ชีวิตของเธอคนั้นที่เขาได้พรากไปเองกับมืดก่อนที่จะทำกน้าตาที่เศ้ราเเละเสียใจออกมาเเต่Dมองใบหน้านั้นเเล้วรู้สึกว่ามันจอมปรอมสุดๆ เเละรู้สึกว่าไอ้หมอนี่เเม่งไอ้ฆ่าตกรนี่มันโรคจิตสุดๆ
" โอ้~...ที่รักลืมตาขึ้นมาสิ อ่ะ! ฉันลืมไปเลยว่าเธอไม่มีหน้า55555555ๆๆๆๆ!!!!! " ดัสพูดออกมาเเละหัวเราะออกมาอย่างเป็คนบ้าDคิดว่าช่างเป็การเล่นมุกที่น่ากลัวจริงๆ หลังจากที่ดัสได้หัวเราะออกมาอย่างสะใจเเล้วจึงเงียบลงเเละเจาได้หันมาทางDที่ตอนนี้เเทบอย่างเป็ลมตายไปตอนนี้ไปเลยซะดีกว่าไม่อยากโดนอะไรเเบบที่ผู้หญิงคนนั้นโดนเพราะเหตุการนั้นมันทำให้Dกลัวจนผังใจไปเเล้วล่ะ ดัสค่อยๆก้าวมาทางคุณอย่างช้าๆพร้อมกับปล่อยบรรนยากาศที่น่าสยดสยองออกมาจนDเเทบอวกเเต่ก็ได้อดกลันเอาไว้เธอไม่กล้าที่จะอวกออกมาในตอนนี้เท่านั้น
"ถึงตาเเกเเล้วเ้ามนุษย์...ใช่ไหมพาไพรัส หืมมีอะไรงั้นหรอน้องชาย? " ดัสว่าพรางหันไปพูดคุยกับน้องชายของตัวเองเเต่Dก็รู้สึกสงสัยขึ้นมาเขาคุยคนเดียวงั้นหรอนอกจากพวกเราเเล้วไท่มีใครอยู่เลยไม่ใช่หรอนี่เขาเป็บ้าจริงๆใช่ไหม Dได้เเต่คิดในใจเพราะถ้าเผลอพูดความคิดนี้ออกมามันอาจทำให้ตายเร็วก็ได้ จึงได้เเต่เงียบฟังดัสพูดกับอากาศต่อไปอย่างไม่รีบร้อนไม่อยากตายเร็วอ่ะนะ
" okๆได้น้องชายเดียวพี่ทำให้ งั้นมาสนใจเื่ของเราดีกว่านะนมนุษย์หึๆ " ดัสเขาพูดออกมาด้วยนํ้าเสียงที่กดดันเเละโรคจิตจนทำให้เธอเเทบกลัวจนขยับตัวไม่ได้เเต่เเล้วดัสก็เดินมาหาDก่อนจะใช้มือกระดูกของตัวเองจับที่ใบหน้าของเธอก่อนจะใช้เเรงกดลงไปจนทำให้เกิดเเผลขึ้นมาเืก็ซึมออกมาจากเเผลนั้นจนทำให้Dต้องนิ่วหน้าอย่างเ็ปกอนจะเม็มบากของตัสเองเอาไว้เพื่อไม่ให้เสียงที่เ็ปของตัวเองออกมาเพื่อไม่ไปกระตุ่นความโรคจิตของเ้าดัสเข้า