ตอนที่ 18
หลังจากที่พวกนิลกาฬ เก็บของทั้งหมดแล้ว พวกเขาก็ออกมาจากดันเจี้ยนทันที
“นี้ก็มืดมากแล้ว พวกเรากลับที่พักกันเถอะ” นิลกาฬพูด
““อืม”” พวกนางทั้ง 3 คนพยักหน้า
จ๊อก~
นิลกาฬรีบหันไปมองทางหลินทันที
“ไม่ใช่ข้านะ ถึงข้าจะดูเหมือนคนตละกะก็เถอะ” หลินรีบพูดทันที
“ข..ข้าเอง ข้ากังวนเื่ในดันเจี้ยนมากไปหน่อยเลยทำให้ข้าหิวแล้วตอนนี้” เสวียนซินพูดพร้อมกับก้มหน้า หูของนางก็ห่อยลงมา
นิลกาฬเห็นว่ามันเป็ภาพที่น่ารักมากๆ
“ฮ่า~ ยังไงความผิดทั้งหมดนี้ข้าเป็คนก่อเอง งั้นมื้อนี้ข้าเลี้ยงเมนูเนื้อพวกเ้าก็แล้วกันโอเคไหม”
“”อืม”” “โอ้ว”
หลินะโดีใจ ส่วนยูกิและเสวียนซินพยักหน้าตกลง
นิลกาฬเห็นว่ามีบางอย่างกำลังเคลื่อนไหวอยู่ เขาจึงใช้ััจักรวาล
เมื่อนิลกาฬรู้ว่าผ้าคลุมด้านหลังของเสวียนซินขยับ ทำให้เขาคิดว่า นางเองก็มีหางเหมือนกัน หางของนางสายไปมาแบบนี้แสดงว่ากำลังดีใจอยู่สินะ
นิลกาฬรีบเดินพาพวกนางไปที่พักของเขาทันที
“พวกท่านไปเข้าดันเจี้ยนมากันยังงั้นหรือ ทำไมพวกท่านถึงได้กลับมาช้าจัง”
คริสถาม
“ว่าแต่พวกเ้าละทำไมถึงมาอยู่ที่นี้กับพร้อมหน้าพร้อมตาเชียว” นิลกาฬพูด
“ท่านยังไม่รู้หรือว่าพวกเราห้อง S ของชั้นปี 1 ย้ายมาที่หอพักพะยูงกันหมดแล้ว ท่านท่านผู้อำนวยการก็เห็นด้วย ท่านบอกว่าพวกเราทั้งหมดจะได้ช่วยกันชี้แนะเกี่ยวกับทักษะการต่อสู้ และจะทำให้พวกเราสนิทสนมกันมากยิ่งขึ้นด้วย” คริสตอบ
“ว่าแต่พวกลูกพี่หญิงกินอะไรมากันยัง พวกข้าไปเจอร้านอาหารอร่อยๆเลยซื้อมาฝากพวกท่านกันนะ” เขาดินพูด
“ใช่แล้วลูกพี่หญิงร้านนี้อร่อยมากๆเลย ท่านลองชิมดูนะ” เขาใหญ่พูด
“ไม่ละวันนี้ข้าจะกินอาหารฝีมือนิล ข้าคิดว่าอาหารที่พวกเ้านำมาคงจะไม่อร่อยเท่าของนิลเป็แน่” หลินพูด
เขาดินและเขาใหญ่ คอตกทันที
“หลินอย่าพูดจาอะไรโหดร้ายแบบนั้นสิ พวกเขาอุส่าหวังดีกับพวกเรานะ มาๆพวกเ้าไม่ต้องกังวนไปอาหารของข้ามันได้อร่อยอะไรขนาดนั้นหรอก พวกเ้าก็มากินด้วยกันสิ ดูจากพวกเ้าแล้วแสดงว่ากำลังรอพวกข้าอยู่สินะ ตอนนี้คงจะหิวกันแย่เลย งั้นเดียวข้าจะรีบทำสเต็กแบบง่ายๆก็แล้วกัน พวกเ้าจะได้ไม่ต้องรอนาน งั้นพวกเ้าช่วยจัดโต๊ะอาหารทีนะเดียวข้าจะไปทำสเต๊กแล้ว” หลังจากพูดจบ นิลกาฬก็เดินเข้าไปด้านในทันทีเพื่อทำสเต๊ก
““สเต็ก??”” เสวียนซิน เขาดิน เขาใหญ่ และคริส สงสัยว่าสเต๊กมันคืออะไรกัน
“ฮ่าๆ พวกเ้าจะไม่รู้จักก็ไม่แปลกหรอก เป็อาหารเมนูเนื้อของบ้านเกิดนิลนะ เอาละๆพวกเ้ามาช่วยข้าจัดโต๊ะได้แล้ว เดียวอาหารมาพวกเ้าก็รู้เองว่าสเต็กมันเป็แบบไหน” หลินพูด
หลังจากนั้นพวกเขาก็ช่วยกันจัดโต๊ะอาหาร เขาดินและเขาใหญ่ ก็นำอาหารที่ตัวเองซื้อมาจัดว่างบนโต๊ะอย่างเรียบร้อย
หลังจากนั้นประมาณ 15 นาที ก็มีกลิ่นหอมของเนื้อย่างลอยออกมาจากห้องครัว ทำให้ทุกคนที่โต๊ะอาหารน้ำลายเริ่มจะไหลจากปากของพวกเขาทันที
“มาแล้วๆ สเต็กพร้อมทาน 7 ท่าน มาเสริฟแล้วครับ” นิลพูดพร้อมกับยกสเต็กมาให้พวกเขาแต่ละคน
“เอาละๆกินกันเลยไม่ต้องเกรงใจ” นิลกาฬพูด
หลังจากนิลกาฬพูดเสร็จทุกคนก็เริ่มกินกันทันที ทุกคนยกเว้นยูกิและเสวียนซินที่กินอย่างมีมารยาท คนที่เหลือกินกันเหมือนตายอดตายอยากมาจากไหนก็ไม่รู้ แต่เมื่อนิลกาฬเห็นเขาก็มีความสุขเป็อย่างมาก มันทำให้เขานึกถึงลูกทีมของเขาที่โลกเดิม
“นิลเป็อะไรไปหรอ เ้าไม่กินยังงั้นหรอ งั้นข้าขอส่วนของเ้าไปละนะ” หลินใช้ส้อมหยิบเนื้อของนิลกาฬไปทันที
แต่นิลกาฬก็ไม่ได้ว่าอะไรและยิ้มกับให้หลิน เขาได้เอามือของเขาไปลูบหัวหลิน “กินเยอะๆละหลิน จะได้โตไวๆ” หลินก้มหน้าด้วยความเขินอายทันที
ยูกิ เสวียนซิน และคริส หันมามองทางพวกเขาทันที พวกเขาเห็นที่นิลกาฬลูบหัวของหลิน
‘ข้าละอิจฉาพวกเขาจริงๆ ถ้าท่านนิลลูบหัวให้ข้าบ้างมันจะเป็ยังไงนะ’ ยูกิคิดพร้อมกันหน้าแดงด้วยความเขินอาย
‘พ..พวกเขา ขนาดเวลากินข้าวพวกเขายัง ก..กล้าลูบหัวให้กันอีกหรอ น่าอายจริงๆเลย’ เสวียนซินรีบกินสเต็กต่อทันที แต่สีหน้าของนางนั้นแดงเป็อย่างมาก หูและหางของนางก็กระดิกและสายไปมา
‘แสดงว่าเขา จะต้องผู้ชายของลูกพี่หญิงแน่ๆ ข้าจะต้องให้เขาช่วยสอนวิธีการเอาใจหญิงให้เสียแล้ว’ คริสคิด
“พวกเขากำลังทำอะไรกันเขาดิน”
“ข้าเองก็ไม่รู้เหมือนกันเขาใหญ่ แต่ที่ข้ารู้คือไอ้สเต็กอะไรเนี่ยอร่อยสุดๆไปเลย”
“ใช่เลย เขาดิน”
หลังจากที่กินอาการกันเสร็จเรียบร้อยแล้ว พวกเขาก็แยกย้ายกลับห้องพักทันที
“เช่นนั้นท่านนิลข้าขอตัวกลับก่อน ราตรีสวัสดิ์ท่านนิล” หลังจากที่ยูกิพูดเสร็จก็รีบเดินเข้าห้องของนางทันที
“นางเป็อะไรของนาง เ้ารู้ไหมหลิน” นิลกาฬถาม
“หึ ข้าจะไปรู้กับเ้าหรือ ข้าไปละ พักผ่อนด้วยละเ้านะ” หลินเองก็เดินกลับห้องทันที
‘พวกนางเป็อะไรกันอีก หรือว่าข้าจะทำสเต็กไม่อร่อย ข้าละไม่เข้าใจจริงๆ’
นิลกาฬคิด
“เ้าจะยืนงงอะไร ยังไม่ไปนอนอีก” เสวียนซินพูด
“ป..เปล่าๆ ไม่มีอะไร เ้าเองก็ไปพักผ่อนเถอะวันนี้เ้าเองก็เหนื่อยไม่ใช่น้อยเลย”
“หึ ข้าดูแลตัวเองได้ ไม่ต้องให้เ้ามาเป็ห่วงหรอก” เสวียนซินเดินเข้าห้องของนางทันที
หลังจากที่พวกนางเข้าห้องหมดแล้ว
“โอ้วๆ เพื่อนลูกพี่หญิง เนื้อหอมไม่เบาเลย ข้าไม่เข้าใจเลยว่าทำไมพวกนางถึงได้ชอบท่านขนาดนั้น” เขาดินพูด
“พวกนางเนี่ยนะชอบข้า เ้าพูดอะไรตลกๆออกมาเขาดิน” นิลกาฬพูด
“เห้อ~ ดูเหมือนท่านจะไม่เข้าใจผู้หญิงสินะท่านนิลกาฬ” คริสพูดเสริม
“อย่าไปโทษเขาเลยเขาอาจจะไม่รู้จักความรักก็เป็ได้” เขาใหญ่พูด
“ข้าคิดกับพวกนางแค่เพื่อนเท่านั้นเื่ความรักอะไรแบบนั้น ข้าว่าตัวข้าเองคงจะไม่เข้าใจมากที่สุดในเื่ความรัก เพราะ.. ชั่งมันเถอะ ข้าไปนอนละ ไว้เจอกันพรุ่งนี้เช้า”
“โอ้วไว้เจอกัน”
“ไว้เจอกัน”
“ท่านนิลกาฬ ถ้าไม่รังเกียจละก็ เย็นพรุ่งนี้ข้าขอคำปรึกษากับท่าน 2 ต่อ 2 ได้หรือไม่” คริสวิ่งเข้าไปกระซิบนิลกาฬ
“ถ้าไม่ใช่เื่ใหญ่โตอะไรข้าก็พอจะสามารถให้คำปรึกษาแก่เ้าได้”
“มันก็ไม่ใช่เื่ใหญ่อะไร ข้าแค่อยากจะรู้วิธีพิชิตใจสาวๆจากท่านก็เท่านั้น”
“วิธีพิชิตใจสาวๆหรอ ข้าว่าข้าคงให้คำปรึกษาเ้าเื่นั้นไม่ได้หรอกคริส”
“ทำไมกัน ข้าเห็นว่าท่านชอบทำอาหารให้พวกนาง ลูบหัวนาง ข้าว่าท่านมีวิธีแต่ท่านไม่บอกข้า”
“ที่ข้าทำไปนั้นมันเป็เื่ปกติที่ข้าจะต้องทำ และเื่บางเื่ที่ข้าทำไปก็เป็การขอโทษพวกนาง เพราะเื่ที่ข้าพอจะถนัดก็คงจะมีแต่วิชาความรู้ ทำอาหาร และการต่อสู้เท่านั้นเอง ข้าไม่หรอกวิธีพิชิตใจสาวนะ วันนี้ข้าเหนื่อยมากแล้วข้าขอตัวไปนอนก่อน”
นิลกาฬเดินไปที่ห้องของเขาทันที
‘ข้าว่าท่านจะต้องปิดบังวิธีพิชิตใจสาวๆจากข้าแน่ๆ’ คริสคิด
หลังจากที่นิลกาฬเข้าห้องไปแล้วนั้น
‘พวกนางทั้ง 3 ชอบข้าหรอ ฮ่าๆ~ เป็ไปไม่ได้หรอก ข้าไม่มีอะไรดีเลย พวกนางจะมาชอบข้าได้ยังไง แล้วอีกอย่างข้าเองก็ยังไม่ลืมนาง…’ นิลกาฬคิด
‘เ้าหนูเ้ากลุ้มใจเื่พวกนี้เป็ด้วยหรือ” นนทกถาม
‘ข้าไม่ได้กลุ้มใจข้าแค่ไม่เข้าใจว่าความรักมันเป็แบบไหนยังไง ชีวิตก่อนที่ข้าจะมายังก็อตโทเปีย มีเพียงแค่รับคำสั่ง กับทำภารกิจให้สำเร็จเท่านั้น’
‘ชีวิตของเ้าที่ผ่านมาเป็ยังไงกันแน่เนี่ย ว่าแต่เ้ารีบดูดซับลูกแก้วธาตุซะ
ข้าอยากรู้เหมือนกันว่าถ้าเ้าเลื่อนระดับด้วยธาตุทั้ง 7 มันจะเป็เช่นไร เออเ้าหนูขเาจะบอกเคล็ดลับให้อย่างนึง ตอนที่เ้าดูดซับลูกแก้วธาตุเ้าลองใช้ััจักรวาลและดูดซับดูสิ’
‘มันจะเกิดอะไรขึ้นยังงั้นหรือ นนทก’
‘เอาเหอะน่า แต่เ้าลองทำเดียวรู้เอง’
นิลกาฬนั่งสมาธิ ใช้ััจักรวาล เขาสามารถเห็นกระแสพลังธาตุภายในลูกแก้วเส้นสีที่ชัดเจน เขาเห็นเส้นแสงสีขาว และสีเขียว หมุนวนภายใจลูกแก้ว นิลกาฬดูดซับพลังธาตุไม้เต็มแล้ว เขาเลยตรงใจจะดูดซับแค่ธาตุหยางอย่างเดียว เขาใช้สมาธิจดจอกับกระแสพลังธาตุหยางและค่อยๆดูดซับพลังธาตุ
“ท่านได้ได้รับธาตุหยาง 1 แต้ม”
“ท่านได้ได้รับธาตุหยาง 1 แต้ม”
….
นิลกาฬได้รับธาตุหยางทั้งหมด 40 แต้ม ทำให้เขาดีใจเป็อย่างมาก
เขาไม่คิดเลยว่าศาสตร์แห่งจักรวาลจะสามารถประยุกต์ใช้ได้หลากหลายวิธีแบบนี้ ทำให้เขามีความสุขเป็อย่างมากที่ได้ฝึกศาสตร์แห่งจักรวาล
‘เป็ยังไงบ้างละเ้าหนู ศาสตร์แห่งจักรวาลของข้า สุดยอดไปเลยใช่ไหม’
นนทกพูดด้วยความภูมิใจ
‘อืม มันสุดยอด และอัศจรรย์มากจริงๆนนทก’ นิลกาฬชมทักษของนางอย่างจริงใจ นั้นยิ่งทำให้นางภูมิใจในทักษะของตัวเองเข้าไปอีก
‘แล้วเ้าไม่ฝึกศาตราเทวะของเ้าหรือ’
‘ศาสตราเทวะของข้านั้นขึ้นอยู่กับการทำสมาธิ และปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพระพุทธเ้า ถึงจะสามารถบรรลุขั้นได้ และธรรมเทวะเองก็เป็ 1 ในศาสตราเทวะ ถ้าข้าสามารถบรรลุศาสตราเทวะขั้นที่ 2 ธรรมเทวะก็จะบรรลุขั้นที่ 2 ด้วยเช่นกัน’
‘เป็แบบนี้นิเอง ถึงว่าทำไม่ดึกๆเ้าถึงไม่หลับไม่นอน แต่นั่งสมาธิแทน’
‘การนั่งสมาธิก็เป็การพักผ่อนอย่างหนึ่ง ในการนั่งสมาธินั้นจะทำให้จิตของเราสงบไม่ฟุ้งซ่าน ทำให้เรามีสติในการแก้ไขปัญหา และสถานการณ์ต่างๆได้ดี ข้าเองก็ถูกหลวงตาสอนมาั้แ่เด็กๆแล้วด้วย’
‘เป็เช่นนี้เองสินะ งั้นข้าไม่รบกวนเ้าแล้ว เ้านั่งสมาธิต่อเถอะเ้าหนู’
“นายท่านขอรับ ท่านเรียกข้าหรือ” เงาดำพูด
“บอกให้ทุกคนเตรียมย้ายฐาน พวกเราจะย้ายไปยังเมืองไม้ครามกันเร็วๆนี้ ว่าแต่คนที่ข้าให้พวกเ้าจับตาดูเป็ยังไงบ้าง” ชุดคลุมดำพูด
“ตอนนี้คนผู้นั้นได้เข้าโรงเรียนกลางของเมืองไม้ครามแล้ว สายของเรารายงานมาว่า เขาได้อยู่ห้อง S ของโรงเรียน และยังมีหญิงสาวอยู่รอบๆตัวคนผู้นั้นถึง 3 คน และยังพักที่เดียวกันอีกด้วย นายท่าน” เงาดำรายงาน
ตูม~ ชุดคลุมดำทุบโต๊ะด้านหน้า พร้อมะเิจิตสังหารออกมา
เงาดำถึงหน้าซีดทันที “โปรดใจเย็นก่อนนายท่าน ข้าขอประทานโทษด้วยที่ทำให้ท่านไม่พอใจ” เงาดำรีบคุกเขาขอโทษทันที
“เ้าไปได้แล้วข้าจะเตรียมตัวเดินทางไปที่เมืองไม้คราม องค์กรใต้ดินของเมืองไม้ครามทั้งหมด พวกเ้าจะต้องจัดการองค์กรพวกนั้นให้เรียบร้อยก่อนที่ข้าจะไปถึง เมื่อข้าไปถึงแล้วทุกอย่างจะต้องเรียบร้อยแล้ว ถ้าไม่ยังงั้นเ้าคงรู้นะว่าจะเป็ยังไง”
“ขอรับนายท่าน ข้าจะจัดการให้เสร็จโดยไว”
“เ้าไปได้แล้ว”
“ขอรับ นายท่าน” เงาดำหายไปจากห้องทันที
“หึๆ~ ฮ่าๆ~ ในที่สุดข้าก็เจอตัวเ้าซะทีนิลกาฬ เ้าเตรียมตัวไว้ได้เลย เ้าจะได้พบกับพวกเรากลุ่ม “ทศกัณฐ์” ฮ่าๆ~” เสียงหัวเราะของชุดคลุมดำทำให้ทั้งห้องสั่นะเื
2K
![บันทึกลับราชันย์จอมเวทย์ [Supreme Magus]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1667275071_74356108.webp)
