“ลูกคุณเป็นผู้หญิงหรือผู้ชายหมอเองก็ยังตอบไม่ได้” หมอตอบเสียงเครียด
“ฮะ !!/ตอบไม่ได้ !!!” ทั้งสตีฟและซาร่าอุทานออกมาหลังจากได้ยินคำตอบของหมอ
“หรือว่าลูกเราเจริญเติบโตช้าเหรอคะหมอ” ซาร่าถามอย่างเป็นกังวล
“อ้อ...เปล่าครับลูกคุณเติบโตปกติ แถมยังแข็งแรงดี” หมอพูด
“อ่าว...ถ้าอย่างนั้นทำไมถึงไม่รู้เพศล่ะครับ” สตีฟถามอย่างแปลกใจเพราะในเมื่อลูกเขาเติบโตอย่างปกติและแข็งแรงดีจะต้องรู้เพศแล้วสิ
“ก็ลูกของพวกคุณไม่ยอมหันหน้ามาทางนี้น่ะสิครับดูสิหันหลังให้ หรือไม่ก็หันข้างให้ตลอดเลย หมอพยายามตรวจดูหลายมุมแล้วแต่ก็ยังหามุมชัดๆเพื่อดูเพศไม่ได้เลย” หมอพูด
“ที่หมอทำหน้าเครียดตอนตรวจเพราะเรื่องนี้ !!!” สตีฟอุทาน
“ใช่ครับ” หมอพยักหน้า
“โธ่หมอผมก็ตกใจหมดนึกว่าลูกผมเป็นอะไรเห็นทำหน้าทำตาเครียดเชียว” สตีฟบ่นออกมา
“ฟู่ว...” ส่วนซาร่าเองก็ถอนหายใจออกมาอย่างโล่งอก
“ถ้ายังไงหมอจะลองดูอีกทีนะครับเผื่อครั้งนี้ลูกของพวกคุณจะเลิกอายและให้หมอดูเพศได้ดีๆสักที” หมอพูดก่อนจะเตรียมทาเจลลงบนท้องซาร่าอีกครั้ง
“เดี๋ยวก่อนค่ะคุณหมอ !!” ซาร่าหยุดมือของหมอเอาไว้ทำให้หมอและสตีฟแปลกใจว่าซาร่าบอกให้หมอหยุดทำไม
“คุณซาร่ามีอะไรเหรอครับ” หมอถาม
“นั่นสิซาร่ามีอะไรเหรอหรือว่าอยากเข้าห้องน้ำ” สตีฟถาม
“ใช่ที่ไหนเล่าตาบ้า ฉันแค่จะบอกหมอว่าไม่ต้องตรวจเพศแล้วก็ได้” ซาร่าพูด
“อ้าว x2” ทั้งหมดและสตีฟร้องอ้าวออกมาหลังจากได้ยินสิ่งที่ซาร่าบอก
“ฉันว่ารอลุ้นตอนคลอดเลยดีกว่านายคิดว่าไงสตีฟ” ซาร่าหันไปถามความเห็นสตีฟ
“แต่แบบนั้นเราจะเตรียมตัวลำบากนะซาร่าไหนจะเสื้อผ้า ไหนจะข้าวของเครื่องใช้” สตีฟพูด
“ไม่เป็นไรหรอกเสื้อผ้าเราไปซื้อเองได้ไม่ถึงสิบนาทีก็เสร็จหรือนายจะตัดเองก็ได้นี่นา ส่วนข้าวของเราก็เลือกซื้อสีกลางๆ เช่นสีฟ้า หรือสีเหลืองก็ได้” ซาร่าพูด
“เธอจะเอาแบบนี้เหรอ” สตีฟถามเพื่อความแน่ใจ
“ใช่” ซาร่าพยักหน้า
“ก็ได้แต่ผมว่ายังไงลูกเราก็เป็นผู้ชายแน่ๆ” สตีฟพูดอย่างมั่นอกมั่นใจ
“ใช่ที่ไหนกันฉันว่าต้องเป็นเด็กผู้หญิงน่ารักๆต่างหาก” ซาร่าเองก็มั่นใจ
“ถ้าอย่างนั้นมาพนันกันมั้ยล่ะถ้าลูกเป็นผู้ชายผมจะต้องเป็นคนตั้งชื่อ ส่วนถ้าเป็นผู้หญิงคุณก็เป็นคนตั้งชื่อแบบนี้เป็นไง” สตีฟนึกสนุกเลยลองท้าซาร่าพนันดู
“ก็เอาสิ” ซาร่าเองก็ตอบรับคำท้าของสตีฟ
ส่วนหมอที่ตอนนี้นั่งเป็นส่วนเกินอยู่ก็ได้แต่มองทั้งคู่พลางยิ้มออกมา
“เอ่อ...ถ้ายังไงพวกคุณไม่ต้องการรู้เพศเด็กแล้วก็กลับได้เลยครับ แต่ต้องมาตรวจครรภ์ทุกๆเดือนนะครับเพื่อดูว่าเด็กแข็งแรงดีหรือไม่” หมอเห็นว่าทั้งคู่ไม่ต้องการรู้เพศแล้วจึงเอ่ยขึ้นมา
“ได้ครับ/ได้ค่ะ” สตีฟและซาร่าพยักหน้าก่อนจะขอตัวลาหมอเพื่อกลับบ้าน
ตอนบ่าย
สตีฟและซาร่าแวะไปซื้อข้าวของเครื่องใช้เด็กมาหลังจากออกจากโรงพยาบาลก่อนพวกเขาทั้งคู่จะกลับมาในช่วงบ่าย
“เดี๋ยวก่อนซาร่า !!!” สตีฟที่ถูกซาร่าหิ้วปีกอยู่รีบหยุดเธอขณะที่ทั้งคู่กำลังจะเหาะลงที่ระเบียงคอนโด
“มีอะไรเหรอสตีฟ” ซาร่าถามอย่างแปลกใจ
“ตอนออกมาเธอได้ปิดประตูระเบียงหรือเปล่า” สตีฟถามเธอ
“ไม่นะเพราะนายเดินตามหลังฉันมา นายเป็นคนปิดไม่ใช่เหรอ” ซาร่าพูด
“อืม...ผมเองก็มั่นใจว่าผมปิดแล้วแต่ดูนั่นสิประตูมันเปิดอยู่” สตีฟชี้ให้ดูประตูระเบียงห้องเขาที่มันเปิดอยู่
“หรือว่าจะเป็นโจร !!” ซาร่าอุทานออกมา
“ไม่น่าจะใช่เอาเป็นว่าผมจะลองกระโดดลงไปดูก่อนคุณเหาะรอดูลาดเลาอยู่ข้างบนนี้นะ” สตีฟพูด
“อืม...นายเองระวังตัวด้วยล่ะ” ซาร่าพยักหน้า
“ไม่ต้องห่วงน่าในโลกนี้ผมมั่นใจว่าไม่มีมนุษย์คนไหนทำอันตรายผมได้ง่ายๆหรอก” สตีฟพูดอย่างมั่นใจเพราะด้วยค่าสถานะที่มหาศาลของเขาใครก็ทำร้ายเขาไม่ได้ง่ายๆ
“อืม.” ซาร่าพยักหน้าก่อนเธอจะเหาะเข้าไปใกล้ๆระเบียงและเหวี่ยงร่างของสตีฟลงไป
ตุ่บ !! ร่างของสตีฟตกลงที่ระเบียงเขารีบมองเข้าไปในห้องที่มืดสนิทเพราะก่อนออกไปเขาปิดไฟเอาไว้นั่นเอง
สตีฟมองรอดผ่านเข้าไปก่อนจะเห็นว่ามีเงาของร่างๆหนึ่งเดินอยู่ในห้องของเขาร่างของคนที่อยู่ข้างในจะต้องเป็นผู้ชายแน่ๆตอนนั้นเองชายคนนั้นก็ยกมือขึ้นมาเขาเห็นแสงสีเงินเงาวัดสะท้อนผ่านออกมาจากในห้อง
มีด !!! สตีฟรู้ได้ทันทีว่าสิ่งที่อยู่ในมือชายคนนั้นคือมีดเล่มหนึ่งไม่รอช้าเขารีบเปิดประตูก่อนจะพุ่งเข้าไปทันที
ครืด !! เสียงเปิดประตูทำให้ชายที่อยู่ในห้องหันกลับมาแต่ก่อนที่ชายในห้องจะได้ทันพูดอะไรสตีฟก็ลงมือฟาดมือใส่หลังคอทันที
ฟ้าว !!! เสียงมือของสตีฟฟาดแหวกอากาศลงมา
หมับ !! ชายคนที่อยู่ในห้องของสตีฟรับฝ่ามือของสตีฟเอาไว้ได้
บ้าน่ารับได้งั้นเหรอถึงเราจะใช้แรงไม่ถึงห้าส่วนแต่แรงนั่นจัดการพวกเลเวลหนึ่งร้อยห้าสิบได้สบายๆเลยนะ !! สตีฟอุทานอย่างตกใจก่อนจะเตะเข้าใส่อีกรอบคราวนี้สตีฟใช้แรงเกือบเต็มกำลัง
หมับ !! ตู้ม !!!! ครืน !!! ชายคนนั้นยกแขนอีกข้างขึ้นมากันลูกเตะของสตีฟเอาไว้ได้แรงจากลูกเตะของสตีฟทำให้ห้องทั้งห้องของเขาสั่นสะเทือนไปหมดข้างของประดับที่ติดอยู่บนผนังถึงกับร่วงลงมืออยู่ที่พื้น
บ้าน่าลูกเตะเมื่อครู่จัดการสัตว์กลายพันธ์เลเวลเกินสองร้อยได้ในทีเดียวเลยนะ !!! สตีฟตื่นตระหนกเข้าไปใหญ่พลางเตรียมลุยเต็มกำลังตอนนี้เขารู้แล้วว่าชายที่บุกรุกห้องเขาอันตรายมาก
“เฮ่ !! สตีฟนี่กะจะฆ่าจะแกงกันเลยเหรอเนี่ย !!” เสียงอันคุ้นหูของชายที่สตีฟกำลังจะลงมือจัดการพูดขึ้นมา
“เสียงนี่มัน...ตาลุงสตาร์คมาอยู่นี่ได้ไง !!” สตีฟอุทานออกมาก่อนจะค่อยๆถอยออกมาก่อนจะใช้ระบบตรวจสอบดู
ตาลุงจริงด้วยรับการโจมตีของเราได้ไงเนี่ย !! เมื่อสตีฟเห็นว่าเป็นจีเวลจริงๆก็ถอนหายใจออกมาแต่เขาก็ยังแปลกใจว่าจีเวลนั้นรับมือการโจมตีของเขาได้ยังไงเพราะเลเวลของจีเวลนั้นพอๆกับซาร่าเท่านั้นเอง
สตีฟเดินไปเปิดไฟก่อนจะเดินไปที่ระเบียงเพื่อเรียกซาร่า
“ซาร่าลงมาได้แล้วล่ะ” สตีฟเรียกซาร่า
“นายจัดการแล้วเหรอสตีฟ” ซาร่าถามพลางค่อยๆเหาะลงมา
“เปล่าหรอกเป็นตาลุงต่างหากที่อยู่ในบ้านเราไม่รู้เข้ามาได้ยังไง” สตีฟพูด
ตุ่บ !! ซาร่าเหาะลงมาที่ระเบียงก่อนจะเห็นจีเวลเดินออกมาพร้อมมีดในมือเขานั้นกำลังปลอกผลไม้กินอยู่
“โทษทีนะที่เข้ามาไม่ได้บอกได้กล่าวจนทำให้เข้าใจผิด” จีเวลขอโทษทั้งคู่
“ไม่เป็นไรค่ะแต่ว่าเข้ามาจากทางไหนกันคะแล้วนั่นทำไมต้องใส่ถุงมือเหรอคะ” ซาร่าถามอย่างสงสัย
“เข้ามาทางระเบียงน่ะตอนแรกก็รออยู่หน้าห้องอยู่หรอก พยายามโทรหาแล้วก็โทรไม่ติด พอดีอยากเข้าห้องน้ำขึ้นมาน่ะสิเลย เหาะเข้าทางระเบียงเอาแล้วระหว่างรอก็หิวๆเลยหาอะไรกินก็พอดีเจอผลไม้อยู่ในตู้เย็นนี่แหละ” จีเวลพูด
“เหาะ ???” สตีฟและซาร่าแปลกใจ
“เหาะด้วยของเล่นใหม่น่ะ” จีเวลพูดพลางชูถุงมือให้ดู
“อย่าบอกนะว่าทำเสร็จแล้วน่ะตาลุง !!” สตีฟอุทานออกมาเมื่อเห็นจีเวลชูถุงมือให้ดู
“ใช่แล้วล่ะ !!” จีเวลพยักหน้าพลางยิ้มออกมา
“ทำไมรูปทรงมันถึงบางจังล่ะ อย่างกับถุงมือผ้าธรรมดา” สตีฟแปลกใจเพราะตอนที่เขาใส่ชุดเกราะบินได้ที่ฝรั่งเศสมันยังเป็นชุดเกราะเหล็กหนาๆอยู่เลย
“อันที่นายเคยใช้นั่นมันรุ่นเก่าตกรุ่นไปแล้ว นี่เป็นรุ่นใหม่ที่สร้างจากแบบแปลนเดิมฉันเอามาดัดแปลงให้มันสวมใส่ง่ายและนำหนักเบาน่ะ” จีเวลพูด
“แล้วมันแข็งแรงเหรอ” สตีฟถาม
“คงแข็งแรงมั้งเมื่อครู่ยังรับการโจมตีของนายได้อยู่เลย” จีเวลพูด
ที่แท้ที่ตาลุงนี่รับการโจมตีเราได้เพราะชุดเกราะที่สร้างขึ้นมาเหรอเนี่ย สตีฟพยักหน้าขึ้นลงเบาๆ
“เดี๋ยวสินี่พูดถึงอะไรกันเหรอ” ซาร่าที่ตามสิ่งที่ทั้งสองคนคุยกันไม่ทันถามขึ้นมา
“เข้ามาข้างในกันก่อนดีกว่าไว้ค่อยให้เล่าให้ฟัง ส่วนสตีฟทำอะไรให้กินหน่อยสิที่นายทำไว้มันหมดแล้วอ่ะ” จีเวลพูด
“เหอะๆสรุปมาบ้านตรูเพื่อเอาของมาให้หรือมาหาของกินกันแน่ฟระ” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเดินเข้าครัวเพื่อทำอาหารเขาและซาร่าเองก็ยังไม่ได้กินข้าวกลางวันเหมือนกัน
หลังจากนั้น
“หือนี่สตีฟเอาซากมังกรไปให้คุณจีเวลเพื่อสร้างชุดเกราะบินได้ที่ว่าเหรอคะเนี่ย” ซาร่าอุทานออกมาหลังจากได้ยินสิ่งที่จีเวลเล่าให้ฟัง
“ใช่ต้องขอบคุณสตีฟเลยนะที่เอามันมาให้น่ะ เลยสร้างออกมาได้ถึงสองชุดแน่ะ คุณเองจะเอาไว้สักตัวมั้ยล่ะซาร่า” จีเวลถามซาร่า
“จะดีเหรอคะทำมาให้สตีฟไม่ใช่เหรอแล้วถุงมือนั่นของฉันเหรอคะ” ซาร่ามองชุดที่อยู่บนโต๊ะซึ่งมันเป็นชุดเกราะบางๆสีดำที่ถูกสร้างขึ้นมาคล้ายเสื้อสูทออฟฟิศ
“ดีสิจะได้มีอะไรไว้ป้องกันตัว อย่างสตีฟคงไม่ต้องการเสื้อนี่หรอกมั้งเพราะลำพังแค่ร่างกายของเขานั้นก็แข็งแกร่งกว่าชุดนี่อยู่แล้ว ที่สตีฟต้องการคือถุงมือกับรองเท้านี่ต่างหาก ถ้ามีมันล่ะก็สตีฟจะสามารถบินได้บนท้องฟ้าอย่างอิสระ” จีเวลพูดตอนนั้นเองสตีฟก็เดินถือจานอาหารออกมาจากห้องครัว
“หือ...เนี่ยน่ะเหรอชุดที่สร้างขึ้นมาจากกระดูกและเกล็ดมังกรอย่างกับสูทที่ใส่ไปทำงานแน่ะ” สตีฟเอ่ยอย่างแปลกใจหลังจากเห็นมัน
“ชุดนี่ดูเหมือนคุณจีเวลจะทำมาให้ฉันน่ะสตีฟ” ซาร่าพูด
“หือก็เหมาะกับเธอดีนี่ใส่ไปทำงานได้พอดีแต่ถุงมือนั่นไม่เข้ากับสูทเท่าไหร่เลยไม่ทำให้มันเป็นถุงมือสำหรับผู้หญิงฟระตาลุงนี่ยังกับพวกนักบิด” สตีฟพูดก่อนจะวางจานอาหารลงตรงหน้าทั้งคู่
“ก็ฉันไม่เก่งเรื่องแฟชั่นนี่หว่า...ส่วนนี่ของนายสตีฟ” จีเวลหยิบถุงมือสีดำและรองเท้าสีดำคู่หนึ่งออกมาจากกระเป๋ามิติของเขา
“เหอะๆอย่างกับถุงมือหนังของพวกนักบิดจริงด้วย ส่วนรองเท้านี่ไม่มีดีไซน์ที่ทันสมัยกว่านี้หรือไงฟระไม่ได้จะไปเป็นทหารนะเฟ้ยทำไมทำออกมาเป็นรองเท้าคอมแบทล่ะฟระ” สตีฟบ่นออกมา
“เอาน่ามันใช้ได้ก็พอแล้ว นายเคยใช้ชุดเกราะรุ่นเก่านั้นบินบนฟ้ามาแล้ว ที่ให้นายนี่ก็มีฟังก์ชั่นเดียวกันมีเอไอสนับสนุนเหมือนกัน สามารถบินบนฟ้าได้ราวๆหกชั่วโมง และต้องพักสองชั่วโมงเพราะมันจะร้อนเกินไปจากนั้นถึงจะกลับมาบินใหม่ได้” จีเวลพูด
“ไม่ต้องมีคอร์พลังงานเหรอ” สตีฟถาม
“ไม่ต้องมันถูกติดตั้งเตาปฏิกรณ์จิ๋วเข้าไปแล้วสามารถใช้งานได้ร้อยปี” จีเวลพูด
“อืม...ก็ไม่ค่อยเข้าใจหรอกนะแต่ก็ขอบคุณ ว่าแต่มันแข็งแรงแค่ไหน” สตีฟถาม
“ความแข็งแรงนายคงได้ลองโจมตีดูแล้วนี่นา เนื่องจากมันสร้างจากกระดูกมังกรที่เลเวลสูงถึงสามร้อยกว่า มันจึงแข็งแรงมากแถมยังผ่านมือของฉันมาอีกจากการคำนวณน่าจะทนการโจมตีของสัตว์กลายพันธ์เลเวลสามร้อยห้าสิบได้สบายๆ” จีเวลพูด
“ก็ถือว่าไม่เลว” สตีฟพยักหน้าเขาพอใจมากกับสิ่งที่จีเวลสร้างให้จากซากกระดูกมังกรที่ให้ไปแถมจีเวลเองยังสร้างชุดให้ซาร่าอีกด้วยซึ่งเท่านี้เขาก็มั่นใจได้แล้วว่าซาร่าจะปลอดภัยยิ่งขึ้นไปอีก
จบ...
ถุงมือที่จีเวลสร้างให้
รองเท้าที่จีเวลสร้างให้
ชุดสูทที่จีเวลสร้างให้ซาร่า