ผ่านมาอีกเกือบเดือน น้ารอนสันกลับมาแล้ว ราล์ฟกับลิซแฟนสาวพาน้าชายเดินชมกิจการของบริษัทแอลอาร์ได้ดั่งใจ
พนักงานใหม่มากมายที่ไม่เคยเห็นแฟนสาวของบอสได้ยินแต่คำร่ำลือว่าสวยกว่าวาเนสซ่าที่ทุกคนยกให้สวยเซ็กซี่ที่สุดในบริษัท
แล้วพวกเขาก็ต้องต่างตาสว่างวาบกับความงดงามราวเทพธิดามาจุติของลิซ
รอนสันที่ได้ชมกิจการต่างๆ ในบริษัท แทบไม่เชื่อสายตาตัวเองกับบริษัทของหลานชายที่อายุเพิ่ง 17 ปีของเขาคนนี้ เปิดดำเนินการไม่ถึงปี แต่พนักงานร่วมร้อยคน ซื้อที่ดินสร้างตึกของตัวเอง สร้างยอดขายเป็นพันล้าน!
หากไม่ใช่เด็กหนุ่มและแฟนสาวสวยของเขาพาเดินดูตึก ออฟฟิศสวย พบพนักงาน เจอร้านหรู ค่าควรเมือง เห็นการทำงานผลิตสินค้าต่างๆ สารพัด รอนสันคงคิดว่าเด็กหนุ่มกุเรื่องขึ้นมาอวดเขาเล่นๆ
ร้านค่าควรเมือง มีโซเฟียที่เป็นผู้จัดการทั่วไปของบริษัทมาดูแลเป็นผู้จัดการร้านด้วยอีกหน้าที่หนึ่งชั่วคราว เดือนหน้าจะมีการประมูลครั้งใหญ่ตอนนี้โซเฟียกับลูคัสร่วมกันจัดการเรื่องสินค้า การเชิญคนมาร่วมประมูล
โซเฟียที่จบดีลการขายปืนเซฟแอล1 กับกองกำลังนูคารัตได้เงินมา 100 ล้านเหรียญ ยอดเงินเข้าบริษัทเรียบร้อย
เดือนที่ห้าของเดอะจั๊มเปอร์ ขายได้ถึง 2,632 ชิ้น ได้เงินเพิ่มมา 139.8 ล้านเหรียญ
จอมทำลายล้าง 1,724 ชิ้น ได้เงินเพิ่มมา 82.8 ล้านเหรียญ
กล่องบ้านอัศจรรย์ 675 ชิ้น ได้เงินเพิ่มมา 175.5 ล้านเหรียญแซฟไฟร์สายฟ้า 122 ชิ้น ได้เงินเพิ่มมา 36.4 ล้านเหรียญเดือนกว่าๆ ที่ผ่านมาบริษัทของเขาขายสินค้า 4 ชิ้น ได้เงินมาเพิ่ม 646.5 ล้านเหรียญ!
ลิซดีใจที่ยอดขายบริษัทที่เธอเป็นประธานอยู่ รายได้ตอนนี้ไปสองพันล้านแล้ว หญิงสาวบอกว่าทุกวันเธอต้องมานั่งคิดว่าจะใช้เงินอย่างไรดีไม่ให้แฟนของเธอมีเงินมากเกินไป ราล์ฟได้แต่ไอโขลกๆ ออกมา
ตอนนี้เขากับแฟนสาวเดินควงแขนกันบนที่ดิน 10 ไร่ ที่อยู่ห่างจากถนนซาลาไทต์ที่ตั้งของออฟฟิศของเขาไปไม่ไกล ราคาประเมินที่ดินนี้อยู่ที่หนี่งพันกว่าล้าน ถ้าหากขายราคาจริงๆ น่าจะไปถึงสองถึงสามพันล้านเหรียญ!
"ที่รักคะ ที่ดินที่ได้มานี้ แล้วประวัติในโฉนดเป็นชื่อของใครมาก่อนเหรอคะ"
หัวหน้ากองสาวอดสงสัยไม่ได้ ที่ดินได้มาจากระบบเขาจึงบอกแฟนสาวว่าเป็นของเจตจำนงนั้นให้มา
"ผมดูแล้ว ในโฉนดเป็นชื่อของผมตั้งแต่ต้น เหมือนกับว่าผมเป็นเจ้าของที่ดินนี้มาเนิ่นนานแล้วครับ"
ในระบบของรัฐ มีทั้งชื่อของเขา ประวัติเจ้าของก่อนหน้าคือชื่อพ่อกับแม่ของเขา ราวกับราล์ฟ มิททริลคอส เป็นเจ้าของที่ดิน 10 ไร่นี้มานับร้อยนับพันปี
"เป็นความอัศจรรย์จริงๆ นะคะ อยู่ดีๆ ราล์ฟก็ได้ที่ดินนับหลายพันล้านเหรียญมา อืม .. ราล์ฟจะสร้างบ้านที่นี่เหรอคะ"
เธอถาม แต่ไม่มองหน้าของเขา เด็กหนุ่มโอบกอดจูบไปที่แก้ม พวกเขาเดินอยู่กลางที่ดินร้างไม่มีใครอยู่ใกล้
"ที่ดินนี้ของผมกับลิซ สุดที่รักของผมครับ ไม่ใช่ราล์ฟจะสร้างบ้านที่นี่ แต่ผมต้องถามลิซว่า เราสร้างบ้านที่นี่ดีไหมครับ"
หญิงสาวได้ยินคำพูดที่หวานซึ้งของเขา ประโยคว่า เราสร้างบ้านที่นี่ คือคำพูดที่เพราะเหลือเกินจนเธอน้ำตาคลอ ตั้งแต่ได้รู้จัก ได้รักเขา ลิซก็มอบตัวและหัวใจให้ คิดถึงอนาคตที่มีร่วมกับเขายิ่งมาได้ยินอย่างนี้ก็สร้างความปลาบปลื้มเติมรักให้ใจเธอจนเต็มล้น
ลิซมอบจูบให้เด็กหนุ่มอย่างดูดดื่ม
"ที่รักขา ฉันมีความสุขจังค่ะ ฉันแล้วแต่ราล์ฟค่ะ จะสร้างที่นี่หรือเอาไว้ทำบริษัท แล้วเราไปสร้างที่อื่น หรือเราจะอยู่คอนโดของเราที่กว้างขวางอยู่แล้ว ฉันก็ยินดีค่ะ แค่มีที่รักที่อยู่กับฉัน"
คำพูดของแฟนสาวยิ่งหวานยิ่งกว่า ทั้งสองยืนกลางที่ดินจูบกันอย่างอ้อยอิ่ง
ยังไม่ได้ตัดสินใจอะไรแค่มาดูทีดินที่ระบบให้ บริษัทของเขากำลังไปได้ดี เรื่องที่ดินนี้เขาเชื่อว่าไม่นานอาจต้องมีอะไรให้เขาได้ทำกับมันแน่
แล้วทั้งคู่ก็นั่งรถดากาซ327 ที่มีมาร์คเป็นคนขับ มาที่โชว์รูมรถที่ใหญ่ที่สุดของรัฐโอค่อน เขาติดเรื่องซื้อรถใหม่ให้ลิซมาหลายเดือนแล้ว วันนี้มาดูที่ดินจึงได้พากันมา
ราล์ฟแม้เป็นเด็กหนุ่มอายุเพิ่ง 17 ปีหมาดๆ แต่ผ่านสงครามการฆ่าฟันมากมาย ร่ำรวยเงินทองนับพันล้าน ความนิ่งสงบ แววตาเยือกเย็นที่กระทั่งเพื่อนที่โรงเรียนหลังๆ ก็ไม่ค่อยกล้าล้อเล่นด้วยแล้ว บุคลิกภาพของเขาดูราวจ้าวเหนือหัว
เซบาสเตียน ผู้จัดการหนุ่มตอนแรกเห็นสาวสวยมากับเด็กหนุ่ม ก็เข้าใจว่าจะมาซื้อรถกับน้องชาย แต่เมื่อเห็นท่าทางที่ไม่ธรรมดาของราล์ฟ สาวสวยนั้นกอดแขนพูดจาฉอเลาะอยู่ข้างๆ มีผู้ช่วยมาร์คที่เดินตาม ก็สัมผัสความพิเศษของเด็กหนุ่มคนนี้ได้
"สวัสดีครับ คุณผู้ชายสนใจรถรุ่นไหนหรือครับ"
แม้ไม่แน่ใจว่าเขาจะอายุถึงขับรถได้หรือเปล่า แต่ก็คิดว่าเดารูปการณ์ไม่น่าผิดถามออกไปก่อน
"ผมซื้อให้แฟนครับ คุณแนะนำเธอได้เลย เอารุ่นล่าสุด ตัวท็อปที่สุด ซื้อเงินสดเป็นชื่อเธอเลยครับ"
เขาบอกผู้จัดการ
ได้ยินคำพูดของราล์ฟราวกับสวรรค์ของนักขาย รุ่นล่าสุด ตัวท็อปที่สุด ซื้อเงินสด! นี่คือคำสุดยอดปรารถนาของคนขายรถ พนักงานสาวสวยพาเขาไปนั่งในห้องรับรอง สาวสวยของโชว์รูมรถไม่กล้าหว่านเสน่ห์ให้เด็กหนุ่มเพราะก็เห็นอยู่ว่าเขามากับแฟนสาวที่สวยยิ่งกว่าดาราเสียอีก
ส่วนลิซ เดินไปกับมาร์ค ฟังเซบาสเตียนแนะนำรถสองรุ่นตัวใหม่ล่าสุดของโชว์รูมนี้
"ลิซ! คุณมาทำอะไรที่นี่! "
เสียงคนทักดัง เป็นชายหนุ่มหน้าตาดีคนหนึ่ง แต่งตัวสมาร์ตดูรุ่นราวคราวเดียวกับหญิงสาว รีบเดินเข้ามาหา
"เอ่อ เจเรมีคุณเองหรอคะ ฉันกำลังเลือกซื้อรถน่ะ"
หัวหน้ากองสาวไม่ค่อยยินดีที่เจอเขานัก เจเรมี่คือญาติฝั่งพ่อของเธอที่ร่ำรวย หาเหตุเกี้ยวพาราสีเธอเสมอ เคยจนถึงกระทั่งให้แม่ของเขาที่เป็นป้าของเธอมาคุยกับแม่ของลิซขอคบเธอ แต่หญิงสาวปฏิเสธไปด้วยเหตุผลชัดเจนว่าไม่สนใจ
"คุณมาดูให้คุณน้าเหรอ"
เจเรมี่ถามอย่างแปลกใจ แม้เขารู้ว่าบ้านเธอก็มีฐานะดี แต่รถที่นี่ราคา 30 ล้านเหรียญขึ้นทั้งนั้น เธออาจจะมาดูให้พ่อเธอที่เป็นสมาชิกสภาฯ มากกว่า
เขามองลิซด้วยแววตาเสน่หา ไม่ได้เจอกันนานเรือนร่างเธอที่ดูเปล่งปลั่งยิ่งสาวยิ่งสวยขึ้น นี่คือหญิงที่เขาอยากได้เป็นภรรยา
"เปล่าค่ะ ซื้อไว้ขับเอง แฟนของฉันเขาซื้อให้น่ะ! "
หญิงสาวบอกไป ราล์ฟบอกเรื่องเธอกับน้าของเขา เธอก็กล้าที่จะบอกเรื่องเขากับทุกคน
"แฟน! ลิซมีแฟนแล้ว เขาคือใครเหรอ! "
เจเรมี่หน้าออกอาการผิดหวังสุดๆ เขาถามไถ่เรื่องญาติสาวสวยคนนี้ตลอด รู้ว่าเธอเป็นครูอยู่ที่กันวาโน่ เขามาธุระแถวนี้ตอนแรกว่าจะติดต่อไปหาเธอ แต่มองมาที่โชว์รูมเห็นหญิงสาวก็รีบเข้ามาหา ไม่นึกว่าจะได้ยินเรื่องนี้
"ที่รัก คุณเจอรถรุ่นที่ถูกใจหรือยังครับ! "
ราล์ฟย่อมไม่มีทางที่จะไม่รู้เรื่องนี้ เขาเดินมาหา ส่งเสียงทักมาก่อน เจเรมี่หันไปเห็นเด็กหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาดูร่ำรวยอายุน้อยกว่าเขาและลิซหลายปี หรือนี่คือแฟนเธอ
"นี่เป็นแฟนที่จะซื้อรถให้คุณเหรอ! "
เจเรมี่เสียงสูงอย่างไม่พอใจ ญาติสาวที่เขาหมายปองมาเป็นแฟนไอ้เด็กหนุ่มร่ำรวยนี่เหรอ
ลิซเดินมากอดแขนเด็กหนุ่มบอก
"ราล์ฟคะ นี่ญาติของฉัน เป็นลูกของป้า ชื่อเจเรมี่ค่ะ! "
ไม่ทันที่จะพูดอะไรเจเรมี่ เห็นเธอมากอดแขนราล์ฟทนไม่ได้
"ลิซ! เธอกับไอ้เด็กนี่ .. "
"ราล์ฟเขาเป็นญาติฉันค่ะ! "
ลิซกอดแขนเขาแน่นๆ อีกที พูดแทรก ไม่ได้มีอะไรมากไปกว่าที่กลัวเจเรมีจะปากไม่ดีโดนแฟนของเธอจัดการไปซะก่อน รีบพูดย้ำกับราล์ฟ เด็กหนุ่มก็รู้ว่าอะไรเป็นอะไร
"ผมเข้าใจแล้วครับ"
เหลือบมองเจเรมี่นิดหนึ่ง ยิ้มให้แฟนสาวเดินกลับเข้าไปในห้องรับรอง หลังจากนั้นเจเรมี่ที่เหมือนจะอาละวาดออกมาก็โดนเทคนิคพิเศษจิตกำหนด จู่ๆ ออกอาการมึนเบลอเดินไปหน้ากระจกหันหลังให้ทุกคนแหงนมองออกไปข้างนอก ที่ท้องฟ้าแสนไกล เหม่อลอยราวกับสติหลุดไปไหนแล้ว
ลิซส่ายหัว แฟนของเธอช่างมีวิธีที่หลากหลายเหลือเกินในการจัดการคนอื่น แต่แบบนี้ก็ดี
ส่วนเซบาสเตียนกับพนักงานในโชว์รูมหลายคนที่เห็นเหตุการณ์ก่อนหน้านี้ก็ต้องงงไป นี่มันเกิดอะไรขึ้น จากกำลังจะเกิดเหตุหึงหวงมีเรื่องกันแล้วทำไมเด็กรวยนั่นถึงเดินจากไป แล้วหมอนี่ก็หันหนีไปมองฟ้าดื้อๆ แบบนี้ ส่วนมาร์คยืนนิ่งเฉยไม่ได้สนใจอะไร
"ฉันชอบคันนี้ สีนี้ ผู้จัดการทำเรื่องซื้อให้เลยได้ไหมคะ"
เสียงเพราะๆ ของลิซปลุกผู้จัดการจากความมึนงง กลับมาสู่หน้าที่อีกครั้ง
สุดท้ายรถสปอร์ต บีทาร่า นัวร์ สีเทาราคา 98 ล้านเหรียญ 1,500 แรงม้า ความเร็ว 450 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ถูกขับออกจากโชว์รูม รถคันนี้ราคาสูงมากแต่สำหรับราล์ฟแล้วแค่เขาไล่แฮกพวกเว็บโกง ขายแร่ไอฟอร์ทหรือสังเคราะห์หินวันเดียวก็ได้คืนมาแล้ว
เมื่อรถสปอร์ตหรูเลี้ยวออกไป เจเรมี่ก็ราวกับได้สติกลับคืนมา
หันมาหาลิซกับแฟนเด็กหนุ่มของเธอ แต่เขาก็ไม่ได้เจอใครแล้ว
❝❝❝
ลิซนั้นงานหลายอย่างมากมายเยอะแยะไม่แพ้ราล์ฟ ตอนนี้กองกำแพงครามรัฐโอค่อนที่ได้รับชื่อเสียงมากเพราะรองผู้บังคับการพิเศษ ที่เป็นระดับ 10 เหนือมนุษย์ ราล์ฟ มิททริลคอส อยู่ที่นี่ ยิ่งได้รับการสนับสนุนจากฐานลับกำแพงครามมากขึ้นไปอีก
กองกำแพงครามของหัวหน้ากองสาวเหมือนกับเป็นศูนย์กำแพงครามภาคตะวันออก ฐานลับส่งเจ้าหน้าที่มาเพิ่มจนตอนนี้มีถึง 53 คนแล้ว มีรองหัวหน้ากองสามคนคือเบเนดิด มาเรียและอิซาเบล มีสามหน่วยภายใต้คือ มาร์ติน คริสและทิมเบอร์ตันเป็นหัวหน้าหน่วย
บริษัทขนส่ง ที่ใช้อำพรางเป็นฐานบัญชาการที่ราล์ฟเช่าไว้ให้ ต้องต่อเติมขยายออกไปอีก
ราล์ฟช่วยลูคัสกับโซเฟียดูเรื่องวัตถุโบราณ และสินค้าราคาแพงที่จะประมูลในเดือนหน้า ถึงเวลาเลิกงานลูคัสก็กลับไป เมื่อเหลือสองคนประตูที่ปิดสนิทลง โซเฟียนั่งตักเด็กหนุ่มบนเก้าอี้ในห้องทำงานจูบเขาอย่างดุดัน มือของหญิงสาวล้วงลงไปที่แก่นกายของเขารูดไปมาจนมันแข็งขึ้นราวกับจะระเบิดออกมา
"อะไรกันครับ โซเฟีย คุณราวกับจะกินผมลงไป"
เขาที่ถูกเธอบุกกระหน่ำ พูดออกมา
"เจ้านายใจร้าย ไม่กอดฉันหลายวันแล้ว ฉันต้องการคุณทุกค่ำคืน .. จริงๆ นะ"
โซเฟีย เอาร่องสวาทของเธอที่อยู่ในร่มผ้าถูไปมากับท่อนล่างของเขา พร้อมกับออดอ้อนกับเด็กหนุ่ม
เธอไม่รู้มาก่อนว่าตัวเองจะเป็นคนมีความต้องการสูงขนาดนี้ เมื่อก่อนตอนยังไม่เคยมีประสบการณ์เรื่องผู้ชายก็เหมือนไม่ได้ขาดอะไร ความต้องการเกิดขึ้นนานๆ ครั้งได้ช่วยตัวเองบ้าง แต่เมื่อเดือนก่อนหลังจากถูกเจ้านายของเธอพิชิตเสียความสาวให้กับเขา เธอก็แทบทนไม่ได้ต้องจินตนาการถึงการกระแทกกระทั้นของเขาช่วยตัวเองทุกวัน
เธอไม่รู้ว่า อาการแบบนี้เกิดขึ้นกับหญิงสาวที่ใกล้ตัวราล์ฟทุกคน โซเฟียคิดว่าบางทีที่ร่างกายต้องการมากเป็นเพราะจิตใจของเธอก็อ่อนไหวเกินไปเหลือเกิน
ราล์ฟกำลังคิดหาการจัดการบางอย่างสำหรับผู้หญิงที่เขามีความสัมพันธ์ด้วย เพื่อที่จะปลอดภัยต่อความสัมพันธ์ของเขากับลิซ เขาต้องค่อยๆดูแลจัดแจงให้ดีๆ
ทั้งคู่อยู่ในห้องทำงานของร้านค่าควรเมือง เปลือยกายบนโซฟาเด็กหนุ่มอยู่ข้างล่าง ร่างขาวโพลนของโซเฟีย ทรวงอกใหญ่อวบอูมกระเด้งไปมาจากการโยกขย่ม
"อ่ะ .. อ่ะ .. อ่า .. คุณราล์ฟท่รัก อ่า ฉันจะออกแล้วค่ะ "
สะโพกของเธอบดขยี้กับท่อนใหญ่โตของราล์ฟอย่างไม่มีปราณี เขาเองก็ลุกขี้นมาแนบร่างกับหญิงสาวอีกครั้งกระแทกเอวสวน มือขย้ำเนื้อนมสวยก้อนใหญ่นี้ ลิ้นสอดเข้าไปในปากตวัดพันลิ้นผู้จัดการสาว ดูดน้ำลายหวานของเธอ
"เจ้านาย อื้อ .. โซเฟีย ออก .. ออก เสร็จแล้ว"
"ผมก็ .. เสร็จ .. แล้วครับ"
หญิงสาวร่างกระตุกเกร็ง ร่างปล่อยน้ำออกมาท่วมชโลมท่อนใหญ่นั้น ราล์ฟก็ปล่อยน้ำของเขาออกมากระแทกเข้าไปในโพรงสวรรค์ของเธอ ท่วมผสมกันจนเจิ่งนอง เธอสัมผัสถึงน้ำของเขาที่อยู่ข้างใน รู้สึกเสียวกระสัน สุขสม ซบร่างกับไหล่เจ้านายของเธอหอบเหนื่อย
เขาจูบไปที่ติ่งหูหญิงสาว รอสักพัก แล้วถาม
"โซเฟีย คุณคิดอย่างไรกับเรื่องของเรา ไม่ต้องห่วง .. ไม่ว่าคำตอบเป็นอย่างไร ผมก็อยากจะกอดคุณต่อไปอยู่ดี"
หญิงสาวถอยเอนร่างออกมานิดหนึ่ง ปลายหน้าอกสีน้ำตาลอ่อนถูไปกับอกของเขา มองหน้าเด็กหนุ่ม
"แล้วถ้าฉันตอบไป คุณราล์ฟจะรู้หรือว่า ฉันพูดจริงไหม"
"ผมรู้ .. ว่าคุณจะไม่โกหก"
ที่จริงที่เขาจะรู้ ก็เพราะความสามารถเหนือคนทั่วไปของเขาต่างหาก แต่ไม่ได้บอกออกไป
โซเฟียก้มหน้าแล้ว เงยขึ้นมองเขา ด้วยประกายตาที่แม้เธอจะไม่เอ่ยออกมาเขาก็รู้คำตอบก่อนแล้ว
"ตอนแรกที่คืนงานเลี้ยงบริษัท ฉันก็ปล่อยให้มันเป็นแค่ความต้องการทางร่างกายที่ฉันไม่เคยได้พบมาก่อน เป็นความสุขของผู้หญิงคนหนึ่งที่เพิ่งได้ร่วมรักกับผู้ชาย และเจ้านายก็มีคนรักที่เพียบพร้อมเหลือเกินอยู่แล้วด้วย
แต่มันก็เป็นไปเอง ฉันอยากเจอคุณทุกวัน อยากให้คุณกอดฉันทุกคืน อยากรู้คุณทำอะไรตอนนี้ เมื่อไหร่จะมาที่บริษัท เมื่อไหร่จะเรียกประชุม แค่เพียงได้เห็นหน้าก็ได้
วันไหนที่รู้ว่าคุณไม่เข้ามาแน่ๆ วันนั้นเป็นวันที่ห่อเหี่ยวของฉัน
ฉันไม่ใช่เด็กที่จะมีความรู้สึกหวือหวาแบบนี้ แม้คุณจะมีผู้หญิงหลายคน แต่เจ้านายคะ ที่รัก ฉันรักคุณ อยากอยู่กับคุณตลอดจริงๆ"
เขาหวังแค่จะรู้ความรู้สึกของเธอบ้าง แต่ไม่คิดว่าเธอจะมีความรักที่สารภาพออกมาถึงขนาดนี้ ราล์ฟประคองหน้าโซเฟียจูบอย่างอ่อนโยน รู้ถึงปลายหางตาของเธอที่มีน้ำตาไหลออกมานิดๆ เขาจูบกินน้ำตานั้น
"ผมจะดีกับคุณ อยู่กับคุณ มาหาคุณตราบเท่าที่คุณยังรักผม ตกลงไหมครับ"
เธอยิ้มหวาน ผงกหัว
"ตกลงค่ะ นั่นดีที่สุดแล้ว ที่รัก"
เบียดร่างเข้าไปกับหน้าอกของราล์ฟ สองคนไฟแรงพอๆ กัน เธอขยับส่วนสำคัญนั้นที่ส่วนของเขายังอยู่ข้างใน เขาก็ตื่นตัวขึ้นมา
แล้วเสียงโซฟาก็ขยับไปมาอีกครั้ง
---------------------