กระทะเหล็กกู้โลก

        ตอนที่48 ความหวังสุดท้าย (1)

        “เอาข้าวผัดไข่นี่ไปหลบฉากไปจากตรงนี้ก่อน หลังจากฟื้นฟูพลังแล้วค่อยกลับมาช่วยฉัน” ซ่งเจิงยัดข้าวผัดไข่ให้ทั้งสองคน จากนั้นเขาจึงใช้ยาแก้พิษแตะที่บาดแผล…มันได้ผล เลือดหยุดไหลแล้ว!

        “ฉันมีเรื่องจะคุยกับแก!” ชายชราตะโกนใส่ซ่งเจิงและคนอื่น ๆ

        “วู่ม!”เส้นใยพลังจิตของซ่งเจิงถูกปลดปล่อยออกไปอีกครั้งแต่ทันใดนั้นเองมีบาเรียปรากฏขึ้นกำบังชายชราไว้อย่างมั่นเหมาะเส้นใยพลังจิตทั้งหมดจึงไม่อาจทำอะไรเขาได้

        “ไม่ต้องมายุ่ง! ฉันจะจัดการไอ้เด็กเวรนี่เอง!”ชายชราตะคอกใส่ชายทั้งสี่ด้วยความเกรี้ยวกราด

        “ฉันจะให้เวลาแกสิบวิแล้วฉันจะลงมือ!” ชายชราหัวหงอกคำรามก่อนจะยืนขึ้นชุดสูทสีขาวนั้นดูทรงพลังอย่างไม่น่าเชื่อ ไอน้ำรอบ ๆ ตัวของเขากลายเป็นน้ำแข็งบดบังร่างกายนั้นไว้เป็นม่านบางๆ

        “พลังจิตระดับสองงั้นเหรอ… ไม่แปลกใจว่าทำไมแกฆ่าหลานฉันได้ แต่ตัวฉันก็เป็นมนุษย์พลังจิตเหมือนกัน!” หลังจากพูดจบ ชายชราใช้มือทั้งสองข้างคว้าซ่งเจิงเอาไว้ชายหนุ่มรู้สึกอึดอัดยิ่ง ตอนนี้เขาถูกมือที่มองไม่เห็นจับกุมอย่างแน่นหนา

        ซ่งเจิงพยายามดิ้นรนอย่างสิ้นหวัง แต่มือใหญ่ไม่ยอมปล่อยให้เขาเป็นอิสระเขารู้สึกว่าร่างกายกำลังจะถูกบีบจนแตกสลายในไม่ช้า แม้จะใช้เส้นใยพลังจิตเพื่อให้หลุดพ้นอย่างไรก็ไม่มีทางทำได้ แม้คิดโจมตีชายชราตรงหน้ากลับถูกบาเรียที่มองไม่เห็นปิดกั้นไว้หมดสิ้น

        “เปล่าประโยชน์!ยิ่งดิ้นก็ยิ่งเจ็บปวด ยิ่งทรมาน ยิ่งถูกพันธนาการแน่นขึ้น!”ชายชราเผยรอยยิ้มเยาะ

        “ไม่ต้องกังวลฉันจะไม่ฆ่าแกตอนนี้หรอก เดี๋ยวฉันจะค่อย ๆ ทุบกระดูกแกทีละท่อนให้ตายทันทีมันง่ายเกินไปหน่อย!” หลังกล่าวจบสายตาของเขาเหลือบมองศพของชายหน้ากากสีเงินด้วยความเจ็บปวด

        ซ่งเจิงหยุดดิ้นรนเขาพยายามใช้เส้นใยพลังจิตต่อสู้กับมือใหญ่ที่มองไม่เห็นอย่างต่อเนื่องการโจมตีของธาตุวิญญาณสามารถมองเห็นได้หากอีกฝ่ายมีธาตุเดียวกันเมื่ออีกฝ่ายเห็นว่าซ่งเจิงยังคงนิ่งอยู่และคล้ายจะดิ้นรนอีกครั้งชายชราจึงเพิ่มกำลังขึ้นเป็นสองเท่า ดวงตาหรี่ลงพร้อมกับใช้มือใหญ่ไร้ลักษณ์จัดการกับชายหนุ่มตรงหน้าอย่างไร้ปรานี

        “อ๊า!” ซ่งเจิงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดกระดูกในร่างกายทั้งหมดคล้ายจะหักเป็นสองท่อน

        [ใจเย็น ๆ ก่อน ซ่งเจิง ใจเย็น ๆ!] ซ่งเจิงยังคงนิ่งเงียบและเริ่มมีสติมากขึ้นเส้นใยพลังจิตออกจากร่างกายของเขาราวกับหนามแข็งนับไม่ถ้วนมันแทงที่มือใหญ่ของชายชราอย่างบ้าคลั่ง มือใหญ่ไร้ลักษณ์กลายเป็นรูพรุนจากเส้นใยพลังจิตจำนวนมากสุดท้ายมือใหญ่ก็ยอมล่าถอยหายวับไปในอากาศ

        ซ่งเจิงหลุดจากพันธนาการมาได้แล้วเขาเจ็บปวดไปทั่วทั้งร่างกาย เรี่ยวแรงที่เคยมีหายไปหมดสิ้นเขารู้ดีว่าตอนนี้ร่างกายอ่อนแอเกินกว่าจะเดินต่อได้ไหวการต่อสู้เมื่อครู่ดึงพลังของเขาออกไปแทบจะหมดสิ้น

        ซ่งเจิงหยิบข้าวผัดไข่ออกมาจากกระทะเหล็กโดยไม่สนสายตาของคนอื่นๆ ที่กำลังจับจ้อง เขาโยนมันใส่ปากอย่างรวดเร็ว

        “หืม?แกมาจากแก๊งครัวสวรรค์ใช่ไหม?”ชายชราได้กลิ่นข้าวผัดไข่พร้อมเหลือบมองกระทะเหล็กอย่างสนใจ

        “ไม่ใช่!” ขณะนั้นเองมีเสียงชายร่างใหญ่ซึ่งเต็มไปด้วยเสน่ห์ปรากฏขึ้นเขาอยู่ในชุดคลุมสีดำดูทรงพลังไม่น้อย

        “นี่คือหนึ่งในคนที่ใช้เครื่องครัวต่อสู้รึเปล่า?” หลังจากพูดจบ ชายชราก็พลันหัวเราะออกพร้อมกล่าวประชดประชัน “อ้อ ฉันลืมไป แกถูกแก๊งครัวสวรรค์ขับไล่ออกไปแล้วนี่! ขอโทษที! คนแก่ขี้ลืมน่ะ!”

        “ไอ้แก่!แสวงหาความตายงั้นเหรอ?” ชายชุดดำถึงกับโกรธเกรี้ยว เขาก้าวเท้ามาด้านหน้าอย่างมาดมั่น

        “จะบอกอะไรให้ว่าแกไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเขา แล้วก็ระวังปากไว้ให้ดีฉันยังไม่อยากให้แกตายก่อนที่จะจับตัวฉู่อี้ได้” ชายชุดดำเผยน้ำเสียงเย็นชาขณะพูดอย่างนั้นใบหน้าของเขาเผยความดุร้ายออกผู้คนโดยรอบถึงกับหวาดหวั่นและสงบปากลงในทันที

        “เอาล่ะ เจ้าหนูในเมื่อแกไม่ใช่สมาชิกของแก๊งครัวสวรรค์ ก็อย่าได้กล่าวโทษว่าฉันโหดเหี้ยม!”ชายชราเรียกมือยักษ์ไร้ลักษณ์ออกมาอีกครั้งแต่คราวนี้ซ่งเจิงเตรียมตัวมาอย่างดี เขาหลบเลี่ยงมันได้ทัน

        “ชอบร่างกายฉันมากขนาดนั้นเลยหรือไง!”ซ่งเจิงขว้างจานทิ้ง ก่อนจะเรียกใช้เส้นใยพลังจิตเช่นกันมันพุ่งเข้าหาชายชราอย่างดุเดือดซึ่งอีกฝ่ายไม่คิดมาก่อนว่าชายหนุ่มตรงหน้าจะมีเรี่ยวแรงต่อสู้ได้อีกด้วยความประมาทเขาจึงถูกเส้นใยพลังจิตมัดไว้แน่น

        “แกจะทำอะไร? ปล่อยฉัน!” ชายชราตะโกน

        “ไม่ต้องกังวลหรอกฉันจะไม่ฆ่าแกตอนนี้”รอยยิ้มเย้ยหยันปรากฏขึ้นบนใบหน้าของซ่งเจิง จากนั้นค่อย ๆ เผยความโหดเหี้ยมออกเขาจงใจใช้จังหวะที่ชายชราผ่อนคลายการป้องกันเพื่อจัดการอีกฝ่าย

        [ติ๊ง! รับน้ำยาวิวัฒนาการระดับสองห้าชิ้น!]

        [น้ำยาวิวัฒนาการระดับสอง… พลังมหาศาลเกินไปแล้ว!]ซ่งเจิงนั่งลงบนพื้นก่อนจะหันมองอีกสี่คนที่เหลือ เขาตะโกนออกไป “ใครจะเป็นคนต่อไป?”

        “ไอ้เด็กเวร!ฉันจะสู้กับแกเอง!” ชายผมขาวยืนขึ้นก่อนจะเดินเข้าหาซ่งเจิงแต่แล้วน้ำแข็งกลับปรากฏขึ้นบนร่างกายของเขา

        “อ๊า!” เขารีบถอยกลับพร้อมกับกรีดร้องในที่สุดลิงน้อยก็มาถึงและเริ่มโจมตีทันที

        “คู่ต่อสู้ของแกคือฉัน!” เจ้าลิงพูดขึ้นก่อนยืนถือกริชอยู่ด้านหน้าของซ่งเจิง

        “แกจะทำอะไรได้? มีดน้อย ๆเล่มนั้นจะทำให้ฉันคันรึเปล่า? ไอ้เด็กเหลือขอ!” ชายผมขาวเผยสีหน้ารังเกียจ

        “รับนี่ไป!”ซ่งเจิงหยิบดาบกระดูกมังกรออกมาพร้อมกับโยนให้เจ้าลิงทันที

        “หืม?”ชายชุดดำเห็นว่าซ่งเจิงหยิบดาบกระดูกมังกรออกมาจากกระทะก็อดไม่ได้ที่จะอุทานออก

        “อย่างนั้น ฉันจะสู้กับแกเอง!” ชายร่างใหญ่ที่ถือร่างของอีฟไว้ตะโกนออกมา

        “ตู้ม!” ชายร่างใหญ่เหวี่ยงอีฟลงบนพื้นก่อนจะเดินเข้าไปหาซ่งเจิงด้วยความโกรธเกรี้ยว

        “ตู้ม!” ทันใดนั้นเองกลับมีระเบิดร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้าระเบิดชายร่างใหญ่ตรงหน้าในทันที

        “ฉู่อี้!” หญิงชุดดำถึงกับอุทานออกพวกเขาไล่ล่าชายคนนี้มานานหลายเดือน ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะมาปรากฏตัวที่นี่

        “แกกับหมายเลขสองจัดการมันซะ ตอนนี้มันอยู่ในระดับสามแล้วระวังตัวด้วย!” ชายชุดดำตะโกนทันใดนั้นซอมบี้ระดับหนึ่งประมานห้าสิบตัวพุ่งออกมาจากรอบ ๆ

        “ดูเหมือนว่าเป้าหมายของแกจะเป็นฉันสินะอย่างนั้นก็ได้ งั้นซ่งเจิงคนนี้จะเล่นกับแกสักหน่อย!” ซ่งเจิงเหลือบมองอีฟเล็กน้อยก่อนจะหันมาส่งสายตาเย้ยหยันให้กับอีกฝ่าย

        “งั้นเรามาเดิมพันกัน ถ้าฉันชนะไอ้กระทะใบนั้นต้องเป็นของฉัน แล้วฉันจะปล่อยแกไป แต่ถ้าแกชนะ ฉันจะฆ่าตัวตาย… เป็นไง?” ชายชุดดำเลียริมฝีปากอย่างมั่นใจสายตานั้นจับจ้องกระทะเหล็กอย่างละโมบ

        “ได้!”หลังจากที่ซ่งเจิงพูดจบ เส้นใยพลังจิตก็พุ่งเข้าโรมรันชายชุดดำตรงหน้าทันที

        ทว่าชายชุดดำกลับไม่ตื่นตระหนกแม้แต่น้อยเมื่อต้องเผชิญหน้ากับเส้นใยพลังจิตนับไม่ถ้วนตอนนี้เลือดแดงสดไหลออกจากร่างกายของเขาราวกับน้ำตกแต่เขาก็ปลดปล่อยด้ายสีแดงออกมาด้วยเช่นกัน

        ทันทีที่ด้ายสีแดงสัมผัสกับเส้นใยพลังจิตของซ่งเจิงเขารู้สึกได้ทันทีว่าการควบคุมเส้นใยพลังจิตกำลังมีปัญหา ด้ายสีแดงลื่นไหลมาตามเส้นใยพลังจิตและบุกประชิดร่างกายซ่งเจิงมันทุบตีจิตวิญญาณของเขาราวกับจะฉีกร่างกายนี้เป็นชิ้น ๆใบหน้าชายหนุ่มถึงกับซีดขาว เลือดพุ่งออกคล้ายกับภูเขาไฟระเบิดซ่งเจิงถึงกับล้มพับลงพื้นไปทันที

        “พี่ซ่ง!!!” ฉู่อี้ตะโกนอย่างตื่นตระหนกแต่ตอนนี้เขากำลังติดพันชายแข็งแกร่งถึงสองคนเช่นนี้จึงไม่มีโอกาสหลบไปช่วยซ่งเจิงได้