Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

เย่ชิงหยูฟื้นคืนฤทธิของตน เขาลากเสียงยาวเยียด คัมภีร์จักรวาลนิรันด์สำแดงอานุภาพเต็มกำลัง กายเทพโกลาหลรัศมีแสงเจิดจ้า เย่ชิงหยู่พุ่งเข้าใส่สัตว์อสูรที่อยู่ใกล้สุด มันคือ มดหมื่นขุนเขา ร่างกายมันใหญ่โตถ้าเทียบกับเย่ชิงหยู ตัวเขาเล็กไปเลย ขนาดนั่นเย่ชิงหยูตบฝ่ามือออกไป ปัง ออร่าฝ่ามือขนาดหลายสิบเมตร มันส่องแสงสีดำทมิฬราวกับแสงของหลุมดำ ตบเข้าไปที่ร่างใหญ่ยักษ์ มดหมื่นขุนเขา ใช้ขาหน้าของมันเข้าปะทะกันที "เปรี๊ยงงง" ขาหน้าฉีกขาด เนื้อหนังหลุดกระเด็น ตัวมันถึงกับหงายหลังไป
งูเหลือมมรกตอ้อมมาที่หลัง อ้าปากพ่นควันพิษเจ็ดสีออกมา ควันพิษครอบคลุมไปที่เย่ชิงหยูอย่างรวดเร็ว พื้นดินเริ่มละลายลง
ขนาดนั่นเขาลากเสียงยาว ปลดปล่อยสายฟ้าพินาศ สายฟ้าทะลักออกมาไปทั่วบริเวณทำลายล้างควันพิษไปหมดสิ้น เย่ชิงหยูไม่รอช้าใช้ก้าวเหนือมิติ ร่างกายเขาหายไปอย่างรวดเร็ว ตัวเขาไปโผล่ที่ข้างหลังหัวของงูเหลือมมรกต ใช้หมัดห้าราชาผสานเข้ากับสายฟ้าพินาศ เปร๊ยยยย ในวินาทีนั่น เย่ชิงหยูเหวี่ยงออกไปหลายสิบหมัดในเสี้ยวพริบตา
"โฮกกกกกก" มังกรฟ้าอัสนีขนาดยาวหลายร้อยเมตรปรากฏมันส่งเสียงคำรามพุ่งทะยานเข้าใส่งูเหลือมมรกตหลายสิบตัว งูเหลือมมรกตส่งเสียงฟู่ๆ ใบหน้าดุร้าย มันหันหัวกลับมาอย่างกระทันหันปลดปล่อยลำแสงเจ็ดสีออกมาจากปาก เข้าปะทะกับออร่ามังกรพลังทั้งสองเริ่มสลายหายไป
ขนาดนั่นเย่ชิงหยูเร่งพลังถึงขีดสุด รัศมีสายฟ้าทะลัก ปลดปล่อยสายฟ้าหลายร้อยเส้นฟาดเข้าใส่ตัวที่ใหญ่โตของมัน
"เปรี๊ยง เปรี๊ยง" งูเหลือมรกต ส่งเสียงคำรามอย่างเจ็บปวด ร่างใหญ่โตของมันมีบาดแผลมากมาย
สัตว์อสูรตัวอื่นๆก็พุ่งเข้ามา ใช้ กรงเล็บของมันตะปบเข้าไปที่เย่ชิงหยู พลังมหาศาลพุ่งทะยานเข้าใส่ ถ้าเทียบกับขนาดตัวเย่ชิงหยูเป็นมดไปเลย
เย่ชิงหยูนัยต์ปรากฏจิตสังหารอย่างบ้าคลั่งเขาโคจรกายเทพโกลาหลเต็มที่ ในมือควบแน่นพลังงานอย่างหนาแน่นถึงขีดสุด แรงกดดันเริ่มหนักอึ้ง เขาตะปบผ่ามือออกไปปะทะ กับกรงเล็บหลายข้าง
ฝ่ามือโกลาหลรูปร่างมันใหญ่หลายพันเมตร ออร่าของมันราวกับหลุมดำที่ดูดกลืนทุกสรรพสิ่ง กรบเล็บที่โดนมันพุ่งเข้าใส่เริ่มสูญสลายไปในทันที อสูรแต่ละตัวพลันกรีดร้องอย่างเจ็บปวด ขนาดนั่นมันพุ่งเข้าใส่ สัตว์อสูรตัวนึงรูปร่างเหมือนหมาป่า ขนาดนั่นอสูรหมาป่า คำรามเสียงดังลั่น ควบแน่นพลังงานในปากอย่างบ้าคลั่งพลันปลดปล่อยออกไปปะทะกับฝ่ามืออย่างรวดเร็ว
ขนาดลำแสงกับฝ่ามือปะทะกัน มันไม่เกิดแรงระเบิดหรืออะไรก็ตาม ลำแสงพลันถูกฝ่ามือดูดกลืนเข้าไปในใจกลาง อสูรหมาป่าตื่นตระหนัก ร่างกายมันขนลุก ขนาดที่มันกำลังจะหันหลังหลบหนี ฝ่ามือโกลาหลก็พุ่งเข้าใส่มันทันที มันส่งเสียงร้องคำรามอย่างโหยหวน ร่างกายมันเริ่มสลายหายไปอย่างช้าๆจนกระทั่งไม่หลงเหลือแม้แต่เนื้อหนัง
สัตว์อสูรตัวอื่นๆเริ่มตื่นตระหนัก พวกมันคำรามเสียงดังลั่น
ตัวตุ่นเบิกฟ้าในขนาดนั่นมันรอซุ่มโจมตีเย่ชิงหยูจากทางใต้ดิน ลบพลังงานของตนเองให้เหมือนไม่มีตัวตน เมื่อมันเห็นช่องว่างในขนาดนั่น ตัวมันก็พุ่งเข้าใส่เย่ชิงหยูอย่างรวดเร็วตุ่นเบิกฟ้าในขนาดนั่นมันรอซุ่มโจมตีเย่ชิงหยูจากทางใต้ดิน
เย่ชิงหยูใช้จิตสัมผัสตลอดเวลาอยู่แล้ว ทันใดนั่นเขาสัมผัสได้ว่าใต้เท้าที่เขายืนมี สัตว์อสูรตัวนึงมันกำลังขุดดินพุ่งขึ้นมาที่จุดเขายืนอยู่ ต่อให้มันลบออร่าของตนเองออกไปก็ตาม แต่จิตวิญญาณของเย่ชิงหยูแข็งแกร่งยิ่งกว่า
เย่ชิงหยูแสยะยิ้ม รวมพลังออร่าไปที่เท้าของตน เขาใช้สายฟ้าพินาศเสริมพลังเข้าไปด้วย ขนาดนั่นเขาก็กระทืบเท้าทันที "ตู้มมมม"
หลุมลึกหลายร้อยเมตรปรากฏ ตัวตุ่นเบิกฟ้าถูกพลังสายฟ้าพินาศกระทืบเข้าไปเต็มๆ กระอักเลือดคำใหญ่ ผิวหนังฉีกขาดแทบจะตัวขาด เลือดทะลักออกมาจากปากแผลมากมาย มันคำรามอย่างเจ็บปวด ในดวงตามันเต็มไปด้วยความหวาดกลัว แค่กระทืบเท้าทีเดียวตัวมันก็เกือบจะขาดครึ่ง ถึงตัวตุ่นเหินฟ้ามันมีพลังป้องกันที่น้อยกว่าสายพันธุ์อื่นๆ แต่ก็มีพลังถึงขั้นขุนพลนภาขั้นปลายเชียวนะ
ในอีกด้าน พยัคฆ์เพลิงโลกันตร์เข้าปะทะกับร่างพลังงานที่ใหญ่โตหลายพันเมตร เฟยเซียนยืนอยู่บนหัวของร่างพลังงานสีฟ้าครามนั่น ใบหน้าร่างพลังงานเหมือนเขาราวกับแกะ เมื่อมาถึงระดับของเฟยเซียนแล้วนั่น จะควบแน่นร่างพลังงานที่เป็นเอกลักษณ์ของตนเองขึ้นมาได้ ร่างพลังงานปะทะกับสัตว์อสูรตัวใหญ่โต การต่อสู้ของทั้งสองกินพื้นที่หลายหมื่นเมตร มิติถึงกับฉีกขาด แรงปะทะทำให้พื้นดิน ต้นไม้พลันสุญสลาย
หมัดอันใหญ่โตของร่างพลังงานถูกเหวี่ยงออกมา รัศมีสีฟ้าครามส่องสว่าง แรงกดดันพลันมหาศาล
"โฮกกกก" พยัคฆ์เพลิงโลกันตร์คำรามเสียงดังสนั่น ปลดปล่อยเปลวเพลิงทะลักไปหลายสิบกิโลเมตร
ทั้งคู่ลงมือกันอย่างรวดเร็ว ในขนาดนั่นก็ใช้จิตสัมผัสตรวจสอบการต่อสู้ของอีกฟากนึง ตอนแรก เฟยเซียนถึงกับตื่นตระหนักที่ เหินฟ้าปล่อยให้เย่ชิงหยูถูกสัตว์อสูรหลายตัวลุม แต่เมื่อมองไปเรื่อยๆ ก็เริ่มคลายความกังวลใจ ใช้พลังเข้าปะทะศัตรูที่อยู่ตรงหน้าได้เต็มที่
ส่วนพยัคฆ์เพลิงโลกันตร์สีหน้าไม่ค่อยสู้ดันัก ลูกน้องของมันเข้าลุมเจ้าเด็กนั่นแต่เริ่มถูกฆ่าไปทีละตัว ยิ่งเขาได้เห็นฝ่ามือโกลาหลก็ตื่นตะลึงไปเหมือนกัน ถ้าเขาโดนเข้าจังๆก็อาจจะบาดเจ็บสาหัสเลยก็ได้ เมื่อคิดได้ดังนั่น พยัคฆ์เพลิงโลกันตร์เริ่มบ้าคลั่งขึ้น ความคิดในหัวอธิบายได้แค่ว่า จะปล่อยเจ้าเด็กนี้ไปไม่ได้ เมื่อพวกมันไปถึงเมืองหน้าด่านพวกเขาจะหมดสิทธิ์ทันที เขาเริ่มลงมือรุนแรงมากยิ่งขึ้น พยายามจะพุ่งทะยานไปหาเย่ชิงหยู แต่เฟยเซียนก็สกัดไว้เขาเริ่มปล่อยทักษะสุดยอดออกมาเป็นชุด

ตัดมาที่อีกฝั่ง สัตว์อสูรแต่ละตัวตอนนี้เข้าปะทะกับเย่ชิงหยูซึ่งๆหน้า พวกมันมีบาดแผลสาหัส เนื้อตัวเป็นแผลลึกหลายสิบแผล เย่ชิงหยูหัวเราะยิ้มขึ้นอย่างสะใจ เนื้อตัวเขามีแผลถลอกมากมาย เสื้อผ้าฉีกขาด เขาคำรามซัดหมัดออกไปทุกทิศทาง สายฟ้าพินาศฟาดฟันเข้าใส่ราวกับว่าท้องฟ้าพิโรธเลยก็ว่าได้

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 36 ปะทะตอนที่สอง

คล้ายกับเรื่องCosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ) ที่คุณอ่าน

Cosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ)

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่​ 36​ ปะทะ​ตอนที่สอง

คล้ายกับเรื่องCosmic God System ข้านี่ล่ะผู้ยิ่งใหญ่ (จบ) ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้

ตอนที่ 36 ปะทะตอนที่สอง