นักเลงรุ่นจิ๋ว

    ตอนที่44 ได้รับคะแนนฝ่ายสนับสนุนจาก นักเลงรุ่นเก๋า

         ภายในหมู่บ้านซินอี๋ตอนนี้ต้องบอกได้เลยว่ากำลังตกอยู่ในสภาวะอารมณ์ที่แปรปรวนกันจริงๆ ทางด้านพวกผู้หญิงแต่ละบ้านที่ดูจะพึงพออกพอใจกับผลงานของตัวเองที่จะได้มีเสื้อผ้าหอมๆ ผ้าห่มหอมๆ ผ้าม่านหอมๆ สารพัดผ้าที่จะมีกลิ่นหอมฟุ้งติดแบบนี้กัน

         แต่ส่วนพวกผู้ชายนี่พากันนั่งๆยืนๆหมดแรงกันไปหมดเลย กับสภาพร่างกายที่เนื้อตัวบางคนก็ยังคงสกปรกกันอยู่ก็มี บางคนก็ถอดเสื้อออกบ้าง ยิ่งพวกเด็กๆบางคนยอมถอดออกหมดเลยเหลือแต่กางเกงชั้นในกันก็มี….!!!!!

         และที่เจ็บใจมากไปกว่านั้นก็คือว่ามีสายตาของเพื่อนรักหักเหลี่ยมโหดอย่างคนบ้านแซ่ไป๋ และบ้านแซ่เหวินที่พากันมามองดู และส่งสายตา และเสียงหัวเราะอย่างสะใจนี่น่ะสิ …….!!!!!!

         “หนอยยยย……ฮึ่มมม….!!!!”ผู้เฒ่าฟาง

         “เสื้อผ้าของพวกเราที่ใส่เนี่ย ห๊อมมมมหอมมมมนะว่าไหม….????”ปู่

         “ฟืดดดดดดดด…………ฟืดดดดดดดด…….”

         “ใช่ๆ….ห๊อมมมมมหอมมมมม”พ่อ ลุง และอา

         “ไม่เคยได้ใส่เสื้อผ้าที่สะอ๊าดดด…สะอาดดดดด และมีกลิ่นหอมมว๊ากกกกกขนาดนี้มาก่อนเลยนะ”ตา

         “ช่ายยยยยยย”ปู่

         “......................!!!!”

         คนในหมู่บ้านซินอี๋ที่อยู่ในสภาพที่แตกต่าง และตรงกันข้ามกับทุกๆคำพูดของคนบ้านเหวิน บ้านไป๋ หรือหัวหน้าผู้นำหมู่บ้านฯทั้งสองคนของพวกเขานั่นแหละ ที่พูดเหน็บแนมกันเสียเสียงดังลั่นเชียว….!!!!

         ไม่ว่าจะเดินผ่านบ้านไหนก็แล้วแต่ และเห็นเป้าหมาย ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา จะต้องพูดังๆให้คนด้านในได้ยินคำพูดเหน็บแนมแบบอย่างตั้งใจเลย เพียงเท่านั้นจากที่ทุกๆคนในหมู่บ้านซินอี๋เพียงแค่คาดการณ์ผู้ต้องสงสัยก็เป็นอันแน่ใจอย่างชัดเจนเลยว่า คนบ้านไป๋ และคนบ้านเหวินน่าจะรับรู้อะไรมาบ้างแล้วแต่ไม่ยอมพูด ไม่ยอมกล่าว ไม่ยอมตักเตือนกันเลยแม้แต่นิดเดียว เพื่อมาทำการนี้โดยเฉพาะเลย……!!!!!

         ใครจะคิดกันเล่าว่าคนในหมู่บ้านซินอี๋ที่แต่ละ แต่ละครอบครัวเคยเป็นนักเลงเก่ากันทั้งนั้น จะมีการกระทำที่แสดงออกถึงความเป็นเด็กขนาดนี้ ไม่ว่าจะการใช้คำพูดเหน็บแนม เยาะเย้ย ถากถางกันไปๆมาๆแบบนี้  พูดได้เลยว่าคนไหนพลาดพลั้งหน่อยนี่ไม่ได้เลยจะต้องโดนล้อจนกระทั่งมีเรื่องใหม่มาทดแทนนั่นแหละ

         และต้องเน้นแบบย้ำๆ ชัดๆเลยว่ายิ่งเป็นกรณีที่โดนบรรดาเมียๆของแต่ละคนทำโทษล่ะนี่แหละเป็นข้อล้อเลียนได้อย่างสนุกสนานกันกว่าเรื่องใดๆอีก…..!!!!! ดังนั้นรอบนี้นี่ก็เป็นเช่นนั้นเลย เพราะบรรดาภรรยาแต่ละบ้านก็ขนเสื้อผ้ามากมายต่างๆมาซักจนเกลี้ยงบ้านแบบนี้

         และถามว่ามีผู้ชายบ้านไหนบ้าง…????? ที่กล้าดุ….?????  ที่กล้าว่า…..??????  ที่กล้าบ่น…..?????  ที่กล้าหือ….????? น่ะมีไหม…???? แน่นอนเลยว่าไม่มีแม้แต่คนเดียวน่ะสิ….!!!!

         แต่ที่แน่ๆบางบ้านนั้นอาจจะไม่รู้ว่าปู่ ตา พ่อ  ลุง และอาเองก็โดน และมีสภาพไม่ต่างกับพวกเขาเช่นเดียวกัน เพียงแต่โดนตั้งแต่เช้ากันแล้ว พวกท่านเลยมีเสื้อผ้าที่แห้ง สะอาด และมีกลิ่นหอมไว้ผลัดเปลี่ยนกันทัน แต่คนอื่นๆในหมู่บ้านซินอี๋นั้น บรรดาพวกภรรยาพึ่งจะได้ผงซักฟอกหอมๆ น้ำยาปรับผ้านุ่มหอมๆมาใช้กันช่วงเที่ยง ช่วงบ่ายกันแล้ว กว่าจะได้ซักจนหมด กว่าจะตากเสื้อผ้าให้แห้งแน่นอนว่าจะต้องใช้ระยะเวลามาก และช้าจนจวบฟ้ามืดนั่นแหละ ถึงจะมีเสื้อผ้าที่แห้ง สะอาด และหอมขึ้นได้ผลัดเปลี่ยนกันน่ะ….!!!!!

    กลุ่มคนจากหมู่บ้านซินอี๋

         “เป็นไปได้อย่างไรกันที่คนบ้านไป๋ กับคนบ้านเหวินถึงได้มีเสื้อผ้าสะอาดๆ หอมๆใส่อีกด้วยน่ะ….?????”

         “ไม่น่าเชื่อว่าพวกเขาสองบ้านจะมีเสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนกันน่ะ แต่ทำไมบ้านพวกเราถึงไม่รู้ก่อนเล่า…?????

         “ไม่ได้การแล้วขอไปสอบถามดูบ้านหลังอื่นสิว่าเป็นแบบบ้านเรากันไหม หรือมีแต่บ้านเราเพียงแค่บ้านเดียวกัน…????!!!”

         “ให้ตายเถอะ ไม่ใช่แค่พวกเราบ้านเดียวนะบ้านอื่นๆที่อยู่ใกล้ๆกับพวกเราทางทิศตะวันออกของหมู่บ้านฯส่วนมากก็ไม่มีเสื้อผ้าผลัดเปลี่ยนใส่เหมือนกัน แต่ทำไมคนบ้านเหวิน กับบ้านไป๋ถึงมีเสื้อผ้าใส่ผลัดเปลี่ยนได้เล่า….????? นี่มันหมายความว่าอะไรกันฮะ…?????!!!”

         ยิ่งเป็นคนรุ่นเดียวกับปู่ ตา พ่อ ลุง และอาที่เป็นพรรคพวกเดียวกันเติบโตต่อยตีมาด้วยกัน ยิ่งโมโหเข้าไปใหญ่เลยนี่เห็นพวกบ้านเหวิน บ้านไป๋ แสดงท่าทางเยาะเย้ยพวกเขาแบบนี้กันน่ะ…..!!!!! แต่ละบ้านเองก็พูดกันอย่างดุเดือดว่าจะต้องหาทางเอาคืนให้ได้แน่ๆเลย

         ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา พากันโดนจดแต้มเอาคืนจากคนในหมู่บ้านซินอี๋กันหมดแล้วในตอนนี้ แต่พวกท่านจะสนใจเหรอ….???? ไม่เลยแม้แต่น้อย เพราะตอนนี้พวกท่านถือว่าได้เอาคืนแบบเต็มๆ และเอาคืนแบบชุดใหญ่เหมารวมทั้งหมู่บ้านซินอี๋เลย ใครจะสามารถทำแบบพวกท่านกันได้เล่า….????!!!

         “แหม….ให้มันได้แบบนี้สิไม่เคยรู้สึกมีความสุขมากๆ และสะใจเท่านี้มาก่อนเลย ดูสีหน้าเจ้าพวกนั้นแต่ละคนสิมันช่าง…..”ปู่

         “ช่างแสนเป็นช่วงเวลาวิเศษสุดๆไปเลย”ตา

         “ใช่ครับพ่อ….!!!”พ่อ ลุง และอา

         “ฮ่า…..ฮ่า…..ฮ่า…….”ปู่ ตา พ่อ ลุง และอา พากันหัวเราะกันอย่างอารมณ์ดีกันสุดๆไปเลยที่ได้เห็นแต่ละคนทำสีหน้าท่าทาง อัดอั้นอยากจะเอาคืนพวกท่านกันแบบนี้แต่ก็ยังไม่สามารถทำอะไรพวกท่านกันได้เลย 

         ทางด้านนอกที่กำลังทำหน้าที่กวนโอ๊ยผู้อื่นอย่างปู่ ตา พ่อ ลุง และอา แต่คนที่อยู่ที่บ้านไป๋นี่น่ะสิ ตอนนี้กำลังนั่งอึ้งๆงงๆที่จู่ๆระบบนักเลงก็มีเสียง ติ๊งงงงงๆๆๆๆ แบบรัวๆโดยที่ตัวเองก็ยังไม่ได้ไปทำอะไรเลย ตอนนี้ก็แค่นั่งเล่นๆกินขนมอร่อยๆ จิบน้ำหวานอย่างสบายอกสบายใจเพียงเท่านั้นเอง…!!!!

         “ติ๊งงงงงงง……….ได้รับคะแนน 5,000 คะแนน จากการสนับสนุนสมาชิกทางสายเลือดโดยตรง ในการวางแผนอันแยบยล และติดตามดูผลงานอันชั่วร้ายของตนเอง และเริ่มใช้วาจาพูดถากถาง เยาะเย้ย ผู้คนได้อย่างกวนโอ๊ยยยมากๆ

         ติ๊งงงงงงง……….ได้รับคะแนน 1,000….2,000…..10,000…..20,000…..บลา…..บลา…”เจ้าระบบนักเลง

         “...................!!!!!”ลูกชิ้นน้อย

         และคะแนนก็ยังคงดังต่อเนื่องแบบไม่หยุดหย่อนจนกระทั่งได้ฟังรายละเอียดจากคะแนนที่ได้เสริมเพิ่มเติมมานี้ที่ได้แบบรั้วๆก็คือว่า

         “ได้รับคะแนนจากการทำให้มีศัตรูได้มากมายในเวลาเดียวกัน สมกับเป็นผู้นำสายเลือดของเจ้าของระบบนักเลงโดยแท้จริง จงฝึกเป็นนักเลงที่ดีต่อไป”เจ้าระบบนักเลง

         “...................!!!!”ลูกชิ้นน้อย

         “ติ๊งงงงงงง………..ได้รับคะแนน 5,000 คะแนน ได้รับคะแนน……..”เจ้าระบบนักเลง 

         เสียงที่ดังขึ้นก็คือจำนวนผู้คนที่ปู่ ตา พ่อ ลุง และอากำลังไปกวนอารมณ์คนในหมู่บ้านซินอี๋อยู่ในตอนนี้นั่นเอง…..!!!!!

         “นี่ๆๆเจ้าระบบ สงสัยว่าคะแนนที่ว่ากวนอารมณ์ให้มีศัตรูเพิ่มนี่ได้คะแนนแยกแยะออกมาแบบไหนกันล่ะ ขานคะแนนแต่ระรอบไม่เท่ากันเลยทั้งๆที่เป็นหัวข้อที่ได้รับคะแนนเดียวกันน่ะ….?????”ลูกชิ้นน้อย

         “อ้อ……1 คนต่อ 1,000 คะแนนน่ะเจ้านายเพราะคนที่สร้างศัตรูเป็นระดับผู้นำทางสายเลือดโดยตรงของเจ้านายเลย ระบบเลยให้คะแนนเยอะเป็นพิเศษเป็นเรื่องปรกติเลยน่ะเจ้านาย”เจ้าระบบนักเลง

         “อ้อ…..หงึก….หงึก….”ลูกชิ้นน้อย

         “ถือว่าเจ้านายได้ผลประโยชน์ทางอ้อมโดยที่ไม่ต้องออกไปหาเรื่องต่อยตีให้เปลืองแรงเลยเจ้านาย”เจ้าระบบนักเลง

         “อือ…..นี่หมายถึงว่า สร้างอารมณ์กวนโอ๊ยให้ต่อคน ค่าหัวคนละ 1,000 คะแนนเชียวเหรอเนี่ย สุดยอดไปเลย!!!! ปู่จ๋า ตาจ๋า พ่อจ๋า ลุงจ๋า อาจ๋าสู้ๆต่อไปนะจ๊ะ เอาให้ครบหมู่บ้านซินอี๋เลย เดี่ยวลูกชิ้นจะมีรางวัลให้จ้ะ

         ในหมู่บ้านซินอี๋มีกี่คนกันนะ แต่ลองคำนวณแบบคร่าวๆไปก่อนละกันนะเรา บ้านหนึ่งก็จะต้องมีปู่ มีลูกชาย หลานชายอย่างน้อยๆ ก็ 3 คนล่ะนะ ค่าหัวคนละ 1,000 คะแนน อย่างน้อยๆขั้นต่ำก็ได้ครอบครัวละ 3,000 คะแนนเข้าไปแล้วน่ะสิ..!!!!”ลูกชิ้นน้อย 

         เจ้าตัวเล็กเองที่ตัวเองไม่ได้ฟังเจ้าระบบนักเลงเอ่ยปากชมเชยแต่อย่างใด เพราะตอนนี้กำลังมีความสุขกับแต้มคะแนนที่ขึ้นไปเรื่อยๆอย่างมีความสุขที่สุดเลย

         “..................”

         เจ้าระบบนักเลง ที่กำลังพูดอยู่ก็พึ่งจะรู้ตัวเองว่าเจ้านายของมันไม่ได้ฟังมันเลยแม้แต่นิดเดียว เลยรู้สึกเก้อเขินค่อยๆเงียบไปเองโดยอัตโนมัติ และตั้งใจฟังเจ้านายของมันพูดคนเดียวไปอย่างเงียบๆ 

         “นี่สินะนี่ “นักเลงแบบรุ่นเก๋า” รุ่นดึก รุ่นกลางคนน่ะนะ หาเรื่องได้ง่ายๆแบบนี้ด้วย ไม่คิดว่าจะได้คะแนนจากระบบนักเลงง่ายๆแบบนี้ โดยที่ไม่ต้องเหนื่อยออกไปหาเรื่องต่อย เตะ ตีกับคนอื่นๆให้เหนื่อย ให้เปลืองแรงเลยแม้แต่นิดเดียว แค่ใช้ปาก และยั่วยุคนในสายเลือดของตัวเองก็เพียงพอแล้ว โดยเฉพาะคนในสายเลือดตรงที่เข้มข้นเนี่ยคะแนนได้เยอะมว๊ากกกกก ถูกใจจริงๆเลย”ลูกชิ้นน้อย

         “...................!!!!”เจ้าระบบนักเลง

         ไม่ใช่แค่ตอนนี้เจ้าลูกชิ้นน้อยกำลังอารมณ์ดี เอ่ยปากชม ปู่ ตา พ่อ ลุง และอาของเธอเองเท่านั้น ตอนนี้สายตาของลูกชิ้นน้อยก็เหลือบไปมองพวกพี่ชายทั้ง 6 คน ยิ้มแบบเจ้าเล่ห์ด้วยมุมปากอีกต่างหาก เพียงแค่เจ้าระบบนักเลงเห็นเพียงเท่านั้นก็ถึงขนลุกแทนเหล่าบรรดาพวกพี่ชายทั้ง 6 คนของเจ้านายมันแล้วจริงๆ….!!!!

         “พี่ชายจ๋าาาาาาาาา……”ลูกชิ้นน้อย

         “...............!!!!!”เจ้าระบบนักเลง

         “ว่าไงน้องลูกชิ้นน้อย”

         พวกพี่ชายทั้ง 6 คน หันมามองน้องสาวคนเล็กสุดที่รักของพวกพี่ชายกันหมดเลย ด้วยเสียงหวานๆเล็กๆ กระชากหัวใจดวงน้อยๆของพวกพี่ชาย

         “ทำไมพวกพี่ชายไม่ออกไปเดินเล่นรอบๆหมู่บ้านฯเหมือนกับ ปู่ ตา พ่อ ลุง และอาเหรอจ๊ะ…..?????”ลูกชิ้นน้อย

         “เอ๋…..??????”พวกพี่ชายทั้ง 6 คน ยังคงงุนงงบ้างเล็กน้อยกับคำพามของน้องสาวคนเล็กของพวกเขากัน

         “ข้างนอกมีอะไรเหรอน้องลูกชิ้นน้อย…????”พี่รองหมีเฝิ่น

         “ก็น่าจะสนุกสนานอยู่นะจ้ะ”พี่สาวเฝิ่นซือ

         “สนุกสนานด้วย….?????”พวกพี่ชาย

         “ก็ลูกชิ้นกับพี่สาว ได้ยินปู่ ตา พ่อ ลุง และอาพูดว่าจะเปลี่ยนเสื้อผ้าหอมๆ ไปเดินเล่นรอบๆหมู่บ้านฯน่ะจ้ะ ลูกชิ้นก็สงสัยว่าคนอื่นๆในหมู่บ้านฯของพวกเราก็มีเสื้อผ้าหอมๆเหมือนกันแล้วนี่หน่า เพราะก็ได้ผงซักหอมๆ และน้ำยาหอมๆไปแล้วนี่หน่า”ลูกชิ้นน้อย

         “ได้ผงซักหอมๆ น้ำยาหอมๆไป….!!!!”พวกพี่ชาย

         “จริงด้วยสิ…..!!!!”พวกพี่ชาย

         “ไปกันพวกเราออกไปเดินเล่นรอบๆหมู่บ้านฯกันเถอะนะ…!!!!”พี่รองหมีเฝิ่น

         “ไปสิ….!!!!”พวกพี่ชาย

         พวกพี่ชายพากันวิ่งไปตะโกนบอก ย่า ยาย แม่ ป้าสะใภ้ และอาสะใภ้ว่าจะไปเดินเล่นนอกบ้านก่อนสักครู่หนึ่งแล้วจะพากันกลับมากัน แต่ไม่ได้รอฟังเลยว่าพวกท่านจะอนุญาตกันหรือไม่ตอนนี้พากันวิ่งออกนอกรั้วบ้านไป๋กันหมดแล้ว….!!!!

    *****************

         จู่ๆก็รับรู้ว่าเจ้าระบบนักเลงนี่ก็ไม่ได้มีความจำเป็นว่าตัวเจ้าของระบบเองจะต้องไปหาเรื่องต่อย เตะ ตีกับคนอื่นๆเพียงคนเดียวเท่านั้น มีการได้ระบบคะแนนฝ่ายสนับสนุนอีกด้วยนี่น่ะสิ……!!!!!!!