ศาลอาญาเมืองU ในเวลาเดียวกับที่ออสไปหาผู้อำนวยการโรงพยาบาล
หมอศราวุธกำลังเดินอย่างเร่งรีบ
อยู่ดีๆทนายของเขาก็โทรมาบอกให้เขามาที่ศาลโดยด่วนเนื่องจาก ผลการพิจารณาคดีถูกเลื่อนขึ้นมาให้ออกในวันนี้อย่างกระทันหัน
“เธอ”ระหว่างทางเดินที่จะไปห้องพิจารณาคดีเขาก็ต้องหยุดกระทันหันเมื่อสังเกตุเห็นหญิงสาวที่ยืนอยู่หน้าห้องพิจารณาคดี
เธอคือหลานสาวของตาจันที่เสียชีวิตไป คนที่จ้างทนายมาฟ้องจนชีวิตเขาต้องวุ่นวายไปหมด
หมอศราวุธมองอย่างไม่สบอารมณ์ เขาเดินตรงไปหาอิงค์ทันที
“เหอะปกติก็มอบอำนาจให้ทนายจัดการหมดไม่เคยโผล่มาเลยแล้วมาทำอะไรหละ หรือจะมาดูฉันเดินออกจากศาลสบายๆ”
“คิดว่าตัวเองจะรอดหรอ”อิงค์สวนกลับ
“ไม่เคยคุยกับทนายเลยหละสิ ต่อให้ศาลตัดสินว่าผิดจริงก็รอลงอาญาไม่ต้องติดคุกจริง แกรู้มั้ยว่าหมออย่างฉัน2-3ปีเนี่ยช่วยชีวิตคนไว้ได้เท่าไหร่ แกคิดว่าเขาจะให้หมออย่างฉันไปนอนอยู่ในคุกทิ้งเวลาไปฟรีๆเพียงเพราะตาแก่จนๆคนเดียวหรือไง ในอดีตเวลามีคดีแบบนี้ถ้าหมอไม่ได้ตั้งใจฆ่าคนไข้เขาก็รอลงอาญาเข้าใจไว้ด้วยนะ”หมอศราวุธไม่รออิงค์ตอบเขาก็สะบัดหน้าเดินไปทันทีหลังจากที่พูดจบ
“อ๋อหรอ เดี๋ยวก็รู็”เสียงเบาๆดังออกมาจากหญิงสาว สายตาเธอยังคงจ้องหมอชั่วที่เดินเข้าห้องพิจารณาไป
…
“ศาลที่เคารพอย่างที่ผมได้บอกทุกๆครั้งผมเสียใจกับสิ่งที่เกิดขึ้น และจะจำเป็นบทเรียนไม่ให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้ขึ้นอีก”
“หึ”อิงค์แค่นเสียงหัวเราะออกมาพลางมองนายแพทย์ที่กำลังให้การต่อศาลด้วยความรังเกียจ
“ศาลทราบว่าวันนี้มีญาติคนเดียวของผู้ตายมาร่วมฟัง ญาติมีอะไรอยากจะพูดรึเปล่า”ผู้พิพากษาวัย50ที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ถามพลางกวาดสายตาเพราะเขาไม่รู้ว่าคนไหนคือญาติที่ว่า
อิงค์เข้าใจว่าเขาหมายถึงเธอจึงค่อยยืนขึ้น
“ท่านผู้พิพากษา ชายคนนี้พึ่งจะพูดเยาะเย้ยฉันว่า ท่านไม่มีทางให้หมออย่างเขาไปนอนในคุกเสียเวลาไป2-3ปี เพราะระหว่างนั้นเขาสามารถช่วยคนได้อีกหลายคน ฉันขอวิงวอนท่านพิจารณาให้ดีเพราะเขาอาจจะรักษาด้วยวิธีการที่ไม่ถูกต้องทำให้ความหวังของคนไข้การเป็นความสิ้นหวังอีกหลายครั้ง มันจะมีคนตายอีกหากท่านยังปล่อยให้เขารักษาคนต่อไป”
“ศาลที่เคารพผมว่าเธอเสียใจจึงตีความผิดๆ ผมบอกกับเธอว่าถ้าศาลตัดสินว่าผมผิดท่านอาจพิจารณาให้รอลงอาญาเนื่องจากผมเสียใจจริงๆ และผมจะใช้ช่วงเวลานั้นช่วยชีวิตคนให้มากที่สุดแทน”
หมอศราวุธรีบแย้งอย่างรวดเร็วหลังจากที่ได้ยินอิงค์พูด
อิงค์มองชายที่พึ่งจะตอแหลสดๆร้อน ก่อนจะส่ายหน้าเธอค่อยๆนั่งลงเพราะไม่มีประโยชน์ที่จะพูดอะไรอีก
อิงค์ไม่มีหลักฐานคำพูดของหมอคนนี้ที่หน้าห้อง เพราะงั้นศาลก็คงต้องเชื่อคำพูดของหมอคนนี้ โชคดีที่ออสสั่งเอาไว้ชัดเจนแล้วว่ายังไงผลก็ต้องออกมาที่ผิดจริง และหมอศราวุธก็ต้องติดคุก
อิงค์ต้องบอกว่าโชคดีที่เธอรู้จักกับออสไม่งั้นก็คงเป็นแบบที่่หมอศราวุธบอกเธอคือจบที่รอลงอาญา ต้องเข้าใจก่อนว่าถึงแม้กฏหมายจะเขียนออกมาดีและยุติธรรมขนาดไหนสุดท้ายก็มาพังเพราะผู้บังคับใช้อยู่ดี เพราะไม่ว่าจะตำรวจ อัยการ หรือศาล ก็มีหน้าที่ตัดสินเข้าข้างคนที่มีฐานะสูงกว่าเสมอๆถึงแม้ว่าจะผิดจริงก็ตาม
ยกตัวอย่างเช่นทะเลาะกันยิงคนตาย ถ้ายิงคนจนตายอาจจะติดคุก2ปี แต่ถ้ายิงคนรวยตายอาจจะต้องติดคุก10ปี นี่แหละการตัดสินของคนที่บังคับใช้กฏหมาย
ชาวบ้านชอบบอกว่ากฏหมายไม่ยุติธรรม แต่มันไม่ใช่หรอกกฏหมายหนะยุติธรรม คนที่มีหน้าที่รักษากฏหมายต่างหากที่ไม่ยุติธรรม นี่แหละประเทศแกรมม่า ขอย้ำอีกครั้งนี่คือประเทศแกรมม่า ไม่ใช่ประเทศที่มีลักษณะเหมือนขวานแถวๆนี้จริงๆนะ
“เอาหละต่อไปฟังคำตัดสิน นายแพทย์ศราวุธ รักษาคนไข้โดยประมาททำให้ตาจันหรือนายจัน วัย65เสียชีวิต ผลการตัดสินจำคุก10ปี”ศาลประกาศ
คำประกาศทำให้หัวใจของนายแพทย์หายวาบ
“แต่ทว่า…”
“เฮ้อออจะเว้นวรรคทำไมเนี่ย”
“นายแพทย์ศราวุธให้ความร่วมมือเป็นอย่างดี และแสดงถึงความเสียใจต่อคนไข้ที่เสียไปและให้ความร่วมมือกับการสืบสวนเป็นอย่างดี ศาลจึงพิจารณาลดโทษให้เหลือ5ปี ไม่มีรอลงอาญาจบแค่น่ี้”พอพูดจบศาลก็รีบลุกเดินออกจากห้องพิจารณาไป
“วะว่าไงนะเดี๋ยวนี่มันหมายความว่าไงไหนหละที่บอกว่าส่วนใหญ่ก็รอลงอาญา คุณทนายนี่มันหมายความว่าไง”
“ส่วนใหญ่ไม่ใช่ทุกครั้งครับ สุดท้ายก็อยู่ที่ศาลท่านพิจารณา”ทนายส่ายหน้าว่าเขาทำอะไรไม่ได้ คดีสิ้นสุดลงแล้ว
“ไปได้แล้ว"เจ้าหน้าที่สองคนเดินมาควบคุมตัวนายแพทย์เพื่อส่งตัวเข้าเรือนจำ
“ไปได้แล้ว อย่าเยอะ”
“หึ รอลงอาญางั้นหรอ ขอให้สนุกในคุกนะ"เสียงของหญิงสาวญาติคนตายดังขึ้นด้วยความสะใจระหว่างที่นายแพทย์วัย30กว่าๆโดนเจ้าหน้าที่ลากออกไป
“ฉันเป็นหมอต่อให้ติดคุกก็อาสาทำหน้าที่รักษาคนไข้ในคุกได้ เดี๋ยวก็ลดโทษโว้ยยัยโง่”เสียงตะโกนจากหมอหนุ่มดังลอยกลับหลังมาทั้งๆที่ตัวโดยลากออกไปแล้ว
อิงค์มองตามเพื่อที่จะเก็บภาพตรงหน้าให้ขึ้นใจ ไอ้หมอชั่วที่เอาแต่แจกพาราให้ปู่เธอแล้วไล่กลับบ้านทั้งๆที่ควรจะตรวจให้ละเอียด
“ปู่ คนที่ทำปู่ตายมันโดนลงโทษแล้วนะ ไม่ต้องห่วงนะปู่มันไม่ได้อยู่สบายๆในคุกหรอก”
…
“เป็นยังไงบ้าง”ออสถามหลังจากที่อิงค์เดินขึ้นรถที่อีฟขับมารับหน้าศาล
“เห็นความตอแหล แล้วนายหละ”เธอตอบแล้วถามกลับ
“ก็เรียบร้อยดี ตอนนี้ก็เหลือแค่นังพยาบาลแล้ว เธอจะจัดการเองนี่”
“ใช่ ยัยนั่นเป็นของฉัน”สายตาแข็งกร้าวขึ้นเล็กน้อยระหว่างที่ตอบ
เรือนจำ
“โอ้โหไอ้ศรุตมันร่อแร่ไปแล้ว ถ้าไม่ให้มันพักมีหวังถึงตายแน่ นึกว่าจะไม่มีของเล่นไปอีกพักนึงแท้ๆเจ้านายส่งของเล่นใหม่มาอีกแล้ว”นักโทษที่มีรอยสักเต็มตัวฉีกยิ้มขณะมองผู้คุมลากนักโทษคนใหม่เข้ามา
“ไงหมอได้ข่าวรักษาคนจนตายเลยได้มากินข้าวแดงหรอ”
“อย่ามายุ่ง”นายแพทย์ศราวุธสะบัดมือของนักโทษที่เข้ามาทักทายทิ้ง
“เฮ้ยๆสงสัยจะอยู่ไม่ยืดหวะไอ้นี่”
“ฉันเป็นหมอเดี๋ยวอาสาทำงานให้ห้องแพทย์ก็ได้ลดโทษคิดว่าฉันจะอยู่กับพวกแกนานรึไง”
“ไอ้คนที่มันรักษาคนตายจะมีนักโทษคนไหนยอมให้มึงรักษาไอ้ควาย…เฮ้ยพวกมึงช่วยกูสั่งสอนหน่อยว่ามาใหม่อย่าเสือกซ่า”
ตุบตับ ตุบตับ
“อึก ไม่ ไม่เอา โอ้ย”