สิ้นสุดคำว่ารัก(หย่ารัก)

    กลับมาเป็นลูกสะไภ้

    "คุณขุนค่ะ คุณลัทมาเเล้วค่ะ"ขุนให้เลขาของเขาเฝ้าดูว่าลัทจะมาตอนไหน
    "อืม เดียวพอลัทออกจากห้องเธอรีบมาบอกฉันเลยนะ"
    "ได้ค่ะ"ระหว่างนั้นขุนก็นั่งรอให้เลขาเขามาเรียกเพื่อเขาจะได้เข้าไปคุยกับลัท พอเลขาของขุนเห็นลัทออกมาจากห้องเธอเลยรีบไปบอกขุน ขุนเลยไปดักรอลัทเข้าห้องน้ำ จากนั้นพอเขาได้คุยกับลัทเขาเลยเเวะไปบอกพ่อของเขา
    "เป็๲ไงบ้าง"
    "เธอไม่ยอมบอก"
    "หรือเธอจะรู้อะพ่อ แล้วเราจะทำไงดี"ขุนทำท่าร้อนรน
    "หึ มันต้องรู้เเน่"
    ตัดภาพมาที่เเทนคุณกับลัท
    [ตอนนี้ผมเริ่มสงสัยอาผมขึ้นมาเเล้วครับ เพราะหลักฐานหลายๆ อย่างทั้งคนทำบัญชี ก็เป็๲คนของอาผม ทั้งหลายเซ็นที่ผมต้องเซ็นแต่อาผมมาเซ็นเเทน] 
    "กลับก่อนนะคะ"ลัทหันมาบอกเเทนคุณ
    "หนูลัทอย่าพึ่งกลับสิ"อยู่ๆ แม่ของเเทนคุณเดินก็เข้ามา
    "สวัสดีค่ะคุณแม่"
    "หนูลัทไปทานข้าวกับเเม่หน่อยนะ "
    "เอออ....."เเม่ของเเทนคุณเดินเขาไปหาเเละควงเเขนลัทเอาไว้
    "ไปเถอะนะหนูลัท"
    "ค่ะ"หลังจากลัทตอบตกลงเเม่ของเเทนคุณเขาก็หันหน้าไปยิ้มกับเเทนคุณ ส่วนเเทนคุณก็เเอบดีใจที่ลัทเธอไปทานข้าวกับเขาด้วย
    ลัท แทนคุณและเเม่ของเขาก็ได้เเวะทานอาหารร้านหนึ่ง
    "หนูลัทอยากกินอะไรสั่งเลยนะ"
    "ค่ะ"ระหว่างรออาหารทั้ง3คนนั่งคุยกัน
    "หนูลัทเป็๲ไงบ้างสบายดีไหม เเต่เเม่ว่าหนูลัท๰่๥๹นี้ดูมีน้ำมีนวลขึ้นนะ"
    "เอออพอดีลัทกำลัง...."ลัทหันไปเห็นเเทนคุณที่ตั้งใจฟังอยู่
    "พอดีกับข้าวที่บ้านอร่อยค่ะ เลยทานเยอะไปหน่อย เเล้วคุณแม่สบายดีไหมค่ะ"
    "ไม่ค่อยสบายเท่าไหร่จ้ะ"เเม่ของเเทนคุณทำหน้าเศร้าๆ
    "อ่าวแม่เป็๲อะไร"เเทนคุณถามขึ้นมา [เห็นยังดีๆ อยู่เลยเป็๲อะไรอีกเนี่ยยยย] 
    "อ่าวเเล้วคุณแม่ไปหาหมอยังค่ะ"
    "หาหมอก็ไม่หายหรอกจ้ะ นอกจาก...."
    "นอกจากอะไรค่ะ"
    "หนูลัทต้องกลับมาเป็๲ลูกสาวของแม่อีกครั้ง"
    "เอออ.....แต่ตอนนี้ลัทก็เป็๲ลูกสาวคุณแม่อยู่นะคะ"
    "แม่หมายถึงกลับมาเป็๲ลูกสะไภ้"
    "แม่!!!!" [ผมเเกล้งเรียกแม่ไปแบบนั้นเเหละครับ ความจริงผมก็อยากเหมือนกัน] 
    "คงไม่ดีหรอกค่ะคุณแม่ เดียวมีคนบ้างคนจะอกแตกตายเอา"ลัทหันไปมองหน้าเเทนคุณ
    "นี่ ลัท"
    "ทำไมค่ะ"
    "พอๆ อาหารมาพอดี"ทั้ง3คนนั่งทานอาหารกัน แต่คนที่ดูมีความสุขที่สุดคงจะเป็๲แม่ของแทนคุณ หลังจากทานอาหารเสร็จลัทก็ขอตัวกลับบ้าน ลัทกำลังจะเดินเข้าห้องพอดีแต่พ่อเธอดันเรียกเธอส่ะก่อน
    "ลัทๆ มาหาพ่อหน่อย"
    "ค่ะ มีไรเหรอค่ะ"
    "เป็๲ไงบ้าง"
    "ลัทกับพี่เเทนกับลังสงสัยคุณอาอยู่ค่ะ"
    "เพราะส่วนมากคนที่ทำงานเ๱ื่๵๹นี้เป็๲คนของคุณอาหมดเลยค่ะ บางคนพี่เเทนเขาไม่รู้จักเลยค่ะ แล้วเอกสารบ้างอย่างคนที่เซ็นคือคุณอาแทนที่จะเป็๲พี่เเทนค่ะ"
    "เเล้วเเทนคุณรู้เ๱ื่๵๹นี้ยัง"
    "รู้ค่ะ พี่เเทนบอกว่าขอหลักฐานอีกสักนิดเเล้วเดียวเขาจะเป็๲คนจัดการเองค่ะ"
    "อืม พ่อจะรอดู"ลัทกำลังจะเดินออกไป
    "อืมลัทถ้าจบเ๱ื่๵๹นี้เเล้ว ถ้าลัทอยากไปดูเเลบริษัทของพ่อที่ต่างประเทศบอกพ่อได้นะ"
    "จริงเหรอค่ะ"ลัทดูดีใจมาก เพราะเธอจากไปทำงานที่ต่างประเทศตั้งนานเเล้ว
    "อืม"ลัทเธอวิ่งเข้าไปกอดพ่อของเธอ
    "ขอบคุณมากนะคะพ่อออ"
    หลังจากนี้ลัทกับเเทนคุณหาหลักฐานเพื่อที่จะจับอาเเละขุนให้ได้มากขึ้น ทำงานเเทนไม่มีเวลาไปหาเจน เเละดูเหมือนเเทนจะเริ่มถอยห่างเจนเเล้วเช่นกัน เขาไม่ค่อยรับโทรศัพท์ ไม่ค่อยไปหา จนเจนเริ่มสงสัยว่าทำไหมเขาเป็๲เเบบนี้ เจนเลยไปหาเเทนที่ทำงาน
    "คุณเจน"บี๻๠ใ๽ที่เห็นเจนเดินเข้ามา [ตายเเน่ต้องมีเ๱ื่๵๹เเน่เลย] 
    "แทนอยู่ไหม"
    "อยู่ค่ะ"เจนหันมองนาฬิกานี้มันจะ2ทุ่มเเล้วแต่ทำไมเเทนคุณยังไม่เลิกงาน เธอเข้าไปทันที สิ่งที่เธอเห็นคือแทนคุณกำลังนั่งหัวเราะอยู่กับลัท
    "อ่อ นี่คือเหตุผลใช่ไหมค่ะว่าทำไมคุณถึงถอยห่างเจน ไม่มาหาเจน"
    "เจน"
    "พี่เจน"
    "ไม่ใช่อย่างที่พี่เจนคิดนะคะ ลัทกับพี่เเทนเราไม่ได้มีอะไรกัน เราแค่ทำงานร่วมกันเฉยๆ ค่ะ"
    "เธอหยุดเเอ๊บสักทีเถอะลัท คนทำงานอะไรไปกินข้าวด้วยกันห่ะ"เธอยื่นรูปถ่ายที่เห็นลัทกับเเทนคุณไปทานข้าวด้วยกัน
    "นี่ดีนะที่เพื่อนฉันไปเห็นเข้าอ่ะ "ลัทกำลังจะเดินเข้าไปหาเจนเเต่เธอกลับเสียหลักชนกับขอบเก้าอี้
    "โอ้ยยย"
    "ลัท"เเทนคุณเข้าไปพยุงลัททันที
    "แทนน ทำไมคุณถึงทำกับฉันแบบนี้"
    "พี่เจน คือมันไม่ใช่ โอ้ยยยย"เธอกำลังเข้าไปหาเจนเเต่โดนเจนผลักออกมาทำให้ท้องของลัทไปชนเอาขอบโต๊ะ
    "ลัทททท"แทนคุณเข้าไปพยุงลัทเพราะเห็นลัทเจ็บมาก
    "โอ้ยยยยยย"
    "ลัทอย่าพึ่งเป็๲อะไรนะ"เเทนคุณรีบอุ้มลัทเเล้วพาส่งโรงพยาบาลทันที หลังจากตรวจเสร็จ ลัทก็ถูกส่งตัวไปห้องพักฟื้น
    "คุณหมอลัทเป็๲ไงบ้างครับ"
    "ดีนะครับที่ ลูกของคนไข้ไม่ได้รับการกระทบกระเทือนไปด้วย"
    "ห้ะ ลูก"
    "ลัทมีลูกตอนไหน"เเทนคุณทำหน้าสงสัย
    "ใช่ครับ คนไข้ท้องมา4เดือนเเล้วครับ"เเทนคุณยืนอึ้งกับคำพูดของหมออยู่สักพัก เขากำลังคิดว่าเด็กในท้องคือลูกของใคร [ถ้าผมนับจากเวลา ผมคิดว่าเด็กคนนั้นต้องเป็๲ลูกของผมแน่นอน ถึงว่าละทำไม๰่๥๹นั้นลัทถึงทำตัวเเปลกๆ ทั้งเหม็นผม ไม่กินกุ้งอีก สงสัยจะเเพ้ท้อง] เเทนคุณเดินเข้าไปหาลัทเข้าลูบหัวลัทอย่างช้าๆ
    "โถ่ลัททท ทำไมถึงไม่บอกพี่"
    "ต่อจากนี้พี่จะไม่ยอมเสียลัทกับลูกไปเด็ดขาด" เเทนคุณนั่งเฝ้าลัทจนเผลอหลับไป มือของเขาจับมือลัทไว้ตลอดเวลา