เขาหยอกเย้ายอดปทุมถันอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะย้ายริมฝีปากจูบเม้มลงมาเรื่อย ๆ แล้วหยุดวนปลายลิ้นอยู่บนร่องสะดือของคนงามยามนี้อาภรณ์ตัวนอกทั้งอาภรณ์ตัวในล้วนถูกปลดเปลื้องจนเหลือเพียงร่างกายอรชรที่เปลือยเปล่านางทั้งเขินอาย และซ่านกระสันจนทำตัวไม่ถูก ด้วยว่ายามนี้เป็ตอนกลางวันแสก ๆดังนั้นเรือนกายของนางจึงตกทอดอยู่ในม่านสายตาของเขาอย่างโจ่งแจ้งเรียกได้ว่าสามารถมองเห็นความคมชัดได้ทุกอณูรูขุมขน
จิ้งเหยียนหลับตาพริ้มพร้อมกับขย้ำปลายนิ้วมือลงบนฟูกนวมเพื่อระบายความวาบหวามและกดข่มความเขินอายซึ่งมันสวนทางกับความร้อนร่านที่ลุกโหมอยู่ในใจของนางโดยสิ้นเชิงนางเฝ้าภาวนาให้เขาสอดแยงอะไรบางอย่างเข้ามาในกายนางให้มันรู้แล้วรู้รอดไปเสีย
แต่ไม่นานนัก...
เรียวขาสวยก็ถูกจับแยกออกจากกันกะทันหันเขาถอนใบหน้าออกจากร่องสะดือแล้วโยกย้ายริมฝีปากมาที่จุดเร้นลับของอิสตรีอย่างรวดเร็วััแรกที่เขาหยอกเย้าแก่นกายใต้สะดือ มันทำให้นางซ่านสะท้านขึ้นมาถึงยอดอกอย่างน่าอัศจรรย์
ปลายนิ้วชี้กับปลายนิ้วกลางที่แสนจะสากกร้านของชายหนุ่มค่อยๆ บรรจงแตะลงบนกลีบบอบบางของนางอย่างเบามือ จากนั้นจึงค่อย ๆร่นระยะห่างออกจากกันเพื่อแหวกให้เห็นร่องรักได้ถนัดตา ยามนี้จึงสังเกตเห็นน้ำลื่นๆ ใส ๆ เปรอะปริออกมาจากช่องคับแคบของนางทีละน้อย
เสวี่ยหานยิ้มลำพองใจเมื่อใช้ปลายนิ้วชี้ของมืออีกข้างหนึ่งไปลูบวนอยู่บนตุ่มนูนกลางกลีบอ่อนไหวของจิ้งเหยียนทั้งที่มืออีกข้างหนึ่งยังคงแหวกแบะกลีบบอบบางให้คลี่ออกและทันทีที่เขาััมันอย่างต่อเนื่องเสียงครางรัญจวนใจของคนงามก็อื้ออึงอยู่ในลำคอด้วยโทนแ่ๆ เห็นเช่นนั้นเขาก็อดที่จะลูบปลายนิ้วชี้ลงมาหยอกเย้าที่ร่องรักของนางไม่ได้
ครั้นััมันเพียงผิวเผินน้ำเมือกอันใสบริสุทธิ์ก็หนืดติดปลายนิ้วของเขาขึ้นมาน้อยๆ จากนั้นเขาก็ไถปลายนิ้วชี้สวนกลับขึ้นไปหาตุ่มไตซึ่งอยู่้าสุดของกลีบอ่อนไหวคราที่เสียงครางของนางดังระงมขึ้นมาอีก เขาก็ทำเช่นนี้สลับไปสลับมาจนกระทั่งนางเผลอเอื้อมมือลงมากดหัวของเขาทำเอาใบหน้าของขุนนางหนุ่มถดเข้าไปกระชั้นชิดกับกลีบบอบบางจะห่างเหินก็เพียงปลายข้อนิ้วเท่านั้น
“ผู้ใดกัน?ที่ผลักไสข้า ผู้ใดกันที่หมายจะหลีกเร้นออกจากอ้อมอกของข้าผู้ใดกันที่ดื้อรั้นกับข้า เป็เช่นนี้แล้วน้องหญิงยังจะกล้าด่าว่าข้าชั่วช้าจ้องแต่จะฉวยโอกาสหาความสำราญบนร่างกายเ้าอีกหรือไม่”
เขาพูดเสียงแ่พร้อมแสยะยิ้มร้ายอย่างผู้ชนะได้ยินอย่างนั้นฟางจิ้งเหยียนถึงขั้นหุบเรียวขาเข้าหากันด้วยความถือตัว นางคิดตำหนิชายผู้นี้ในใจว่าสารเลวยิ่งนักเป็เขาที่เข้ามายั่วยุนางถึงในจวน เป็เขาที่เข้ามาพัวพันกับนางก่อนเป็เขาที่เล้าโลมนางทำสารพัดวิธีจนนางไม่อาจต้านทานความกระเหี้ยนกระหือที่ผุดขึ้นมาในใจได้ยามที่ทุกอย่างจวนจะสอดด้ายสนเข็ม เขาถือดีอะไรกัน ถึงได้อ้าปากขัดจังหวะดั่ง้าจะเย้ยหยันในความพ่ายแพ้ของนาง
“คนงามข้าก็แค่หยอกเ้าเล่น ไฉนต้องขุ่นเคืองถึงเพียงนั้นด้วยเล่า”
เสวี่ยหานคนเ้าเล่ห์เร่งจับเรียวขาสวยขึ้นพาดบ่าทั้งสองข้างจากนั้นซุกสันจมูกโด่งลงไปสูดดมกลิ่นหอมหวนของร่องสงวนอย่างคนวิปลาส ครานี้เสวี่ยหานใช้ปลายลิ้นร้อน ๆตวัดแหวกไปตามร่องแคบ ทั้งไล้เลียขึ้นไปหาตุ่มไต้าอย่างมีชั้นเชิงเขาเฝ้าโลมเลียอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะััได้ถึงการกระตุกเกร็งของนางไม่เช่นนั้นจะไม่ยอมเลิกราเด็ดขาด!
“อื้อ!”
จิ้งเหยียนกระตุกตอดพร้อมครางเสียงโดดเมื่อปลายลิ้นหยาบทั้งบดทั้งเลียด้วยจังหวะที่ถี่ขึ้นชั่วครู่หนึ่งที่สิ้นเสียงครางแ่น้ำหนืดที่ใสสะอาดก็หยาดย้อยลงมาเปื้อนฟูกนวมจนน่าใ สิ่งนี้บ่งบอกได้ว่าร่องแคบของนางพรั่งพร้อมสำหรับการถูกสอดใส่แล้วสินะ
และในตอนนี้เองที่เสวี่ยหานตัดสินใจสอดเรียวนิ้วชี้เข้าไปในโพรงอ่อนไหวของนางโดยไม่ได้ส่งสัญญาณเตือนใดๆ จังหวะนี้จึงทำให้ร่างอ้อนแอ้นของคนงามถึงกับโยนโยกไม่มีทิศทางจิ้งเหยียนร้อนร่านไปทั้งสรรพางค์กายอย่างไม่อาจควบคุม
คราที่เห็นใบหน้าเหยเกของนางเสวี่ยหานก็อดไม่ได้ที่จะส่งนิ้วกลางเข้าไปสมทบต่อด้วยขยับสอดแยงอยู่อย่างนั้นด้วยจังหวะเนิบช้า ก่อนจะค่อย ๆงอสองนิ้วมือที่ค้างคาอยู่ในโพรงด้านในให้ตวัดขึ้นเล็กน้อยจากนั้นใช้ปลายนิ้วหัวแม่มือของมือข้างเดียวกันกดเกลี่ยอยู่บนตุ่มสวาทด้านนอกอย่างต่อเนื่อง
จิ้งเหยียนเสียวซ่านจนถึงขีดสุดเมื่อถูกจู่โจมจากด้านในและด้านนอกในคราวเดียวกันนางไม่อยากคิดเลยว่ายามที่เขาสอดแท่งเอ็นลำใหญ่เข้ามาทักทายนางจะซ่านสะท้านขนาดไหน เพียงแค่เขาใช้ปลายนิ้วมือหยอกเย้านางไม่เท่าไหร่นางก็ถึงกับดิ้นพล่านจนมีสภาพไม่ต่างจากงูตัวหนึ่ง
ช่างเป็อากัปกิริยาที่น่าอับอายยิ่งนัก!
ไม่กี่นาทีหลังจากนั้นจิ้งเหยียนก็หดเกร็งที่จุดสวาทอย่างคนที่ไม่อาจทัดทานสุดท้ายกล้ามเนื้อหยุ่นบริเวณช่องแคบก็ตอดรัดเรียวนิ้วมือทั้งสองนิ้วของเสวี่ยหานอย่างรุนแรงเขายิ้มชอบใจเมื่อเห็นนางสั่นเทิ้มไปทั้งร่างแต่ถึงกระนั้นเขาก็ไม่ลืมที่จะแตะริมฝีปากลงไปจูบซับเนินอวบอูมของนางราวกับกำลังนึกเอ็นดูมัน
แล้วเรียวนิ้วมือที่เพิ่งถอนออกมาจากรูร้อนหมาดๆ ใหม่ ๆ ก็ถูกสอดเข้าไปในโพรงปากของตน เขาดูดกลืนน้ำรักที่เหนียวหนืดจากปลายนิ้วของตนคล้ายกับคนโสมมยามที่จิ้งเหยียนปรือตาขึ้นไปมองสบกับดวงตาของเขาเสวี่ยหานไม่ลืมที่จะส่งยิ้มพรายมอบให้นางอย่างโอ้อวด
กงเสวี่ยหาน!ท่านมันบุรุษหน้าด้าน ไร้ยางอาย บ้าบิ่นในกามราคะ!
“เป็อย่างไรเสาร์ค้ำ์ของข้าใหญ่โตมากใช่หรือไม่”
เขาควักท่อนเขื่องของตนออกมาจากกางเกงตัวในอย่างเอ้อระเหยถ่วงเวลาจะทำก็ไม่รีบทำ ยังจะมีหน้ามาอวดเบ่งแท่งสงวนของตนเองอยู่ได้ประเดี๋ยวพวกสาวใช้นางเล็ก ๆ ก็ได้เข้ามาเห็นภาพอุจาดตากันพอดี
“เหอะเล็กเท่านี้ยังกล้าเอามาอวดเบ่ง ช่างไร้ยางอายนัก”
จิ้งเหยียนเบิกตากว้างเมื่อเห็นท่อนเขื่องขนาดใหญ่เขายัดเยียดมันให้เข้าไปอยู่ในเรียวมือของนางอย่างเอาแต่ใจ
โถ ๆถึงขนาดที่กุมด้วยมือเดียวได้ลำบากเพียงนั้น นางยังปากแข็งไม่ยอมพูดความจริงรั้นแต่จะพูดสิ่งที่อยู่ตรงกันข้ามอยู่ได้!
ภรรยาตัวน้อยของข้าช่างน่าชังยิ่งนักเล็กใหญ่ไม่สำคัญ เอาเป็ว่าข้าจะสั่งสอนนางด้วยการสอดใส่มันเข้าไปในร่องคับแคบนั่นดูเอาเถิดว่าถึงครานั้นนางจะยังกล้าดูแคลนว่ามันเล็กจ้อยอยู่อีกหรือไม่…
1.44M
