ก่อกำเนิด : เทพเซียน 9 วิบัติ [จบ]

        “ขั้นจักรพรรดิ?”

        ราชามารทิศเหนือที่นั่งอยู่บนพื้นมองแม่ทัพเทพเกราะเงินปรากฏตัวขึ้นบนท้องฟ้าพลางกล่าวด้วยความตกใจ

        ในที่นี้มีเขาคนเดียวที่มีพลังยุทธ์ขั้นจักรพรรดิแน่นอนว่าต้องรู้จักไอพลังที่มีเพียงขั้นจักรพรรดิเท่านั้น

        และแม้คนอื่นจะไม่ใช่ขั้นจักรพรรดิแต่พลังก็แตกต่างกันไม่มาก แม้จะอยู่ในช่วงรุ่งโรจน์ จัดการได้สามคนก็นับว่าไม่เลวแล้ว

        ทว่าตอนนี้บนท้องฟ้ากลับมีขั้นจักรพรรดิปรากฏตัวขึ้นถึงสามคน!

        และเขายังมั่นใจด้วยว่าคนเหล่านี้คือคนที่ล้อมสังหารเขาก่อนหน้านี้

        แม้จะแต่งกายไม่เหมือนกันแต่ไอพลังกลับมาจากที่เดียวกัน

        นักฆ่าเหล่านี้เป็นกลุ่มเดียวกัน

        “อย่าเพิ่งโคจรลมปราณยังเหลืออีกนิดหน่อย”

        เสิ่นเสวียนบอกราชามารทิศเหนือทันทีที่รับรู้ได้ถึงไอพลังที่เปลี่ยนแปลงไป

        ราชามารทิศเหนือจึงควบคุมอารมณ์ไว้ทันทีเขานั่งอยู่ที่เดิม พยายามร่วมมือกับเสิ่นเสวียนอย่างเต็มที่เขารู้ว่ามีเพียงเขาฟื้นตัวขึ้นมาได้ การต่อสู้หลังจากนี้จึงจะลดแรงกดดันไปได้มาก

        “ฆ่า”

        แม่ทัพเทพเกราะเงินบนท้องฟ้าหนึ่งในสามขั้นจักรพรรดิที่อยู่ในนั้นยกหอกเงินขึ้น ก่อนจะชี้ออกไปเพื่อให้คนเหล่านั้นกระโจนลงไปสังหารคนด้านล่าง

        ขั้นราชันระดับสูงสุดเหมือนกันหมดกองกำลังเช่นนี้แม้แต่ราชวงศ์ยังเรียกรวมตัวได้ยากมาก

        ทว่ากลับปรากฏขึ้นที่นี่แล้ว

        “ด้านบนสำนักจตุรเทพ พวกเจ้าไปรั้งไว้สองคน”

        “เสอฮวาฮวาพวกเจ้ารั้งไว้สองคน”

        “สหายเริ่นเจ้าไปรั้งไว้คนหนึ่ง”

        “ผู้อาวุโสราชามารตะวันตกท่านไปรั้งไว้สามคน”

        เสิ่นเสวียนออกคำสั่งคนที่ล้อมรอบอยู่มีเพียงแบบนี้จึงจะได้รับชัยชนะกลับมาโดยบาดเจ็บล้มตายน้อยที่สุด

        ส่วนอำนาจเล็กอื่นๆบางอำนาจเข้ารวมกลุ่มกันเพื่อรับมือกับแม่ทัพเทพเกราะเงินหนึ่งคน

        การร่วมมือกันเช่นนี้สามารถรั้งพวกเขาทั้งหมดไว้ได้จริงๆ

        แต่ขั้นจักรพรรดิสามคนนั้นไม่มีใครรับมือได้เลย

        “ผู้อาวุโสจี๋เล่อน้อยให้ท่านจัดการสักคนไม่น่าเป็นเรื่องยากหรอกกระมัง!”

        “ก็ยากอยู่”

        จี๋เล่อน้อยส่ายหัวเขารู้ดีว่าพลังของตนเองเป็นอย่างไร สู้ไม่ได้ก็คือสู้ไม่ได้

        “ถ้าร่วมมือกับเขาล่ะ”

        เสิ่นเสวียนปรายตามองซูเหยียนที่โดนเชือกมังกรรัดอยู่พลางกล่าว

        “คลายเชือกให้เขาได้ไหม”

        เขาเพิ่งศึกษาเชือกมังกรไปซึ่งไม่อาจคลายเชือกได้เลย

        “ทำได้”

        เสิ่นเสวียนพยักหน้า

        “ได้เช่นนั้นข้าจัดการให้คนหนึ่ง”

        จี๋เล่อน้อยพยักหน้าจากนั้นก็ไม่ได้กล่าวอะไรอีก กระโจนใส่แม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิคนหนึ่งในทันที

        โชคดีที่ยังมีคนฟังคำของเสิ่นเสวียนภายใต้คำสั่งให้ร่วมมือกันของเขาแม้จะรับมือได้อย่างยากลำบากแต่ก็ไม่ได้บาดเจ็บล้มตายกันมากนัก

        ขั้นราชันระดับสูงสุดยี่สิบเจ็ดคนถูกอำนาจทั้งหลายในหุบเขาสุขาวดีต้านทานไว้แล้วนี่คือพลังยิ่งใหญ่ที่สุดที่หุบเขาสุขาวดีจะสามารถแสดงออกมาได้ในตอนนี้ทว่ากระทั่งถึงตอนนี้คนผู้นั้นยังไม่ปรากฏตัวออกมาเลย

        จี๋เล่อน้อยกระโจนใส่ขั้นจักรพรรดิคนหนึ่งแสดงพลังโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดออกไปทันทีที่เข้าประชิดตัว การโจมตีสามครั้งแรกทำให้อีกฝ่ายรับมือไม่ทันแต่หลังจากนั้นจี๋เล่อน้อยเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัดรับมืออีกฝ่ายได้ค่อนข้างยากลำบาก

        เสิ่นเสวียนกำลังช่วยราชามารทิศเหนือถอนพิษอยู่ส่วนมืออีกข้างหนึ่งแสดงพลังห้าธาตุออกมาทำลายเชือกมังกรบนร่างซูเหยียนดูคล้ายเพลิงแต่ไม่ใช่ จะว่าคล้ายน้ำแข็งก็ไม่เชิง หรือจะบอกว่าทองก็ไม่ใช่อีกสรุปแล้วคนนอกมองไม่ออกเลยว่าเป็นพลังอะไร

        เมื่อมีพลังห้าธาตุเข้ามาเสริมเชือกมังกรที่รัดแน่นอยู่ก่อนหน้านี้เริ่มที่จะคลายออก

        ตั้งแต่ที่โดนเชือกมังกรรัดไว้ซูเหยียนไม่ได้กล่าวอะไรอีกเลย เขาเป็นห่วงความปลอดภัยของพ่อระหว่างนั้นเขาเห็นเสิ่นเสวียนค่อยๆ ทำให้สถานการณ์การต่อสู้พลิกกลับมาได้แม้จะไม่ได้กล่าวอะไรแต่ภายในใจรู้สึกซาบซึ้งเป็นอย่างมาก

        และเริ่มมีความเคารพเลื่อมใสต่อเสิ่นเสวียนขึ้นมาแล้ว

        ครืด! ครืด!

        ตามปมของเชือกมังกรมีเสียงดังออกมาจากนั้นมันก็หลุดร่วงลงไป ซูเหยียนเห็นดังนั้นจึงเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วจนหลุดออกจากเชือกมังกรได้ในที่สุด

        “ท่านพ่อเป็นอย่างไรบ้าง”

        ซูเหยียนกระโจนไปตรงหน้าราชามารทิศเหนือในทันทีหลังจากเห็นสีหน้าของราชามารทิศเหนือดีขึ้นมากแล้วจึงวางใจ

        “พ่อไม่เป็นไรไปช่วยเขาเร็วเข้า”

        เสียงของราชามารทิศเหนือมีพลังกว่าก่อนหน้านี้มาก

        “รีบไปเถอะหากยังไม่รีบไปจี๋เล่อน้อยจะรับมือไม่ไหวแล้ว”เสิ่นเสวียนกล่าวกับซูเหยียนพลางยิ้ม

        “ขอบคุณที่ช่วยชีวิต”

        ซูเหยียนลุกขึ้นยืนแล้วโค้งกายให้เสิ่นเสวียนด้วยความเคารพสำหรับบุรุษที่ไม่ค่อยพูด การโค้งกายคารวะเพียงพอที่จะแสดงให้เห็นถึงความรู้สึก

        จากนั้นซูเหยียนกระโจนออกไปอย่างรวดเร็วเขาที่เปี่ยมไปด้วยโทสะแสดงพลังโจมตีที่แข็งแกร่งที่สุดใส่แม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิที่กำลังสู้กับจี๋เล่อน้อยในทันที

        แล้วเขาก็เหมือนกับจี๋เล่อน้อยการโจมตีสามครั้งแรกทำให้อีกฝ่ายรับมือได้ยาก แต่หลังจากนั้นก็เริ่มเสียเปรียบแม้จะสู้แบบสองต่อหนึ่งแต่ก็ยังเกือบไม่ไหว

        “แสดงทักษะร่วมประสาน”

        จี๋เล่อน้อยและซูเหยียนกล่าวออกมาพร้อมกันจากนั้นทั้งสองก็เหาะขึ้นไปกลางอากาศ คลื่นพลังบนร่างแปรเปลี่ยนจนคล้ายคลึงกัน

        หากกล่าวถึงผู้ที่ได้รับผลประโยชน์สูงสุดนอกจากเสิ่นเสวียนแล้วก็คงเป็นจี๋เล่อน้อยและซูเหยียนสองคนนี้

        ทั้งสองคนได้รับความสามารถทักษะร่วมประสานมาจากในสุสานเมื่อทั้งสองแสดงพลังนี้ออกมา อานุภาพจะเหนือกว่าขั้นจักรพรรดิทั่วไป

        และนี่คือเหตุผลว่าทำไมเสิ่นเสวียนจึงให้ทั้งสองคนเข้ารับมือกับขั้นจักรพรรดิหนึ่งคน

        และรอบๆเสิ่นเสวียนในตอนนี้ ยังเหลือแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิอีกสองคนซึ่งกำลังเพ่งเล็งเขาอยู่

        ขั้นจักรพรรดิสามคนยังเหลืออยู่อีกสองคนและสองคนนี้มีเป้าหมายคือเสิ่นเสวียนและราชามารทิศเหนือที่กำลังบาดเจ็บ

        “พวกเจ้ามั่นใจหรือว่าจะมาทางนี้ทั้งสองคน”

        เสิ่นเสวียนยังคงช่วยเหลือราชามารทิศเหนืออยู่ขณะเดียวกันก็กล่าวกับสองคนนั้นไปด้วย

        “เจ้าเป็นคนสังหารพี่น้องของข้าใช่ไหม!”

        ขั้นจักรพรรดิคนหนึ่งกล่าว

        “ไม่ผิดดูเหมือนเจ้าก็สัมผัสได้ถึงไอพลังของพวกเขาเช่นกัน พวกเขาซ่อนตัวอยู่ที่นี่ด้วย”

        เสิ่นเสวียนยิ้มเหมือนเด็กหนุ่มผู้ใสซื่อทว่าทุกเรื่องที่เขาทำผ่านการครุ่นคิดมาอย่างล้ำลึก

        “เยี่ยมไปเลยยังไม่เคยมีใครกล้ากล่าวกับพวกข้าเช่นนี้มาก่อน เจ้ายอดเยี่ยมมากเลยทีเดียว”

        ขั้นจักรพรรดิคนนั้นหัวเราะเสียงเย็นมองเสิ่นเสวียนราวกับเป็นคนตายไปแล้ว

        และเป็นอย่างนั้นจริงๆสำหรับเขาแล้ว เสิ่นเสวียนไม่ต่างอะไรกับร่างไร้วิญญาณ

        ตูม!

        ทันใดนั้นเองเสียงระเบิดพลันดังก้องขึ้นบนท้องฟ้าแม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิที่ต่อสู้อยู่กับจี๋เล่อน้อยและซูเหยียนกระเด็นออกไปส่วนพวกจี๋เล่อน้อยในตอนนี้กลายเป็นร่างทรงพลังขนาดใหญ่ร่างหนึ่ง ทั้งสองคนลอยอยู่กลางอากาศคนหนึ่งอยู่ด้านบน คนหนึ่งอยู่ด้านล่าง ควบคุมแขนและขาของร่างทรงพลังนั้นไว้อานุภาพแข็งแกร่งกว่าก่อนหน้านี้ไม่รู้กี่เท่า

        “ทักษะร่วมประสาน?”

        แม่ทัพเทพขั้นจักรพรรดิที่อยู่ด้านล่างตื่นตกใจเล็กน้อยคิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะแสดงเคล็ดวิชาได้ถึงระดับนี้

        “เจ้าสามหากเจ้าทำไม่ได้ให้ข้าจัดการเอง”

        ขั้นจักรพรรดิอีกคนหนึ่งกล่าวกับคนที่อยู่ด้านบน

        “ไม่ต้องสนใจเรื่องของพวกเจ้าไปก็พอแล้ว”

        ขั้นจักรพรรดิที่กระเด็นไปก่อนหน้านี้พลันส่งยิ้มชั่วร้ายออกมาและเช็ดเลือดที่มุมปาก

        “เข้ามาอีก”

        เขาตะโกนออกไปพร้อมกับกระโจนขึ้นด้านบน

        ในฐานะที่เป็นถึงขั้นจักรพรรดิต้องมีความเย่อหยิ่งในตนเองอยู่แล้ว จะพ่ายแพ้เพียงเพราะทักษะร่วมประสานได้อย่างไร

        ทว่าพลังของทั้งสองฝ่ายเริ่มเปลี่ยนแปลงไปแล้วหากสู้กันนานเกินไป ฝ่ายที่พ่ายแพ้ต้องเป็นขั้นจักรพรรดิผู้นั้นอย่างแน่นอน

        “พวกเจ้าจะเข้ามาพร้อมกันเลยหรือจะเข้ามาทีละคน”

        ในตอนนี้เสิ่นเสวียนรักษาราชามารทิศเหนือจนเกือบหายดีแล้วทว่าอีกฝ่ายเหมือนจะไม่ให้โอกาสเขาเลย

        “ขั้นจักรพรรดิมีความเย่อหยิ่งของขั้นจักรพรรดิไม่มีทางใช้ประโยชน์จากอันตรายของผู้อื่นอยู่แล้ว”

        “ข้าคิดว่าพวกเจ้าจะไร้ยางอายคว้าโอกาสนี้ไว้เสียอีก!” เสิ่นเสวียนถอนหายใจอย่างโล่งอกหากเข้ามาทีละคนยังพอไหวสำหรับเขา

        “แต่เจ้าเป็นข้อยกเว้น”

        ใครจะไปคาดคิดว่าอีกคนหนึ่งจะกล่าวเสริมออกมาเช่นนี้ทำให้เสิ่นเสวียนควันดำพุ่งออกจากหัวในทันที

        จากนั้นทั้งสองคนก็ไม่มีใครกล่าวอะไรออกมาอีก

        แล้วขั้นจักรพรรดิสองคนก็กระโจนใส่เสิ่นเสวียนที่อยู่ตรงกลางจากทางด้านหน้าและด้านหลัง