มายทิชเชอร์คุณครูสุดสวย

“เราไม่ต้องใช้มีดกับปืนของเรากับพวกนั้นหรอก นั้นมันเหมือนเป็นการลดค่าอาวุธของเรา” ฉินเฉาพูดเบาๆ เขาไม่ได้เอาเด็กพวกนั้นมาอยู่ในสายตา

ก็เหมือนกับมังกรที่บินสูงบนฟ้า จะมาถูกยั่วยุจากมดแมลงได้ยังไง เขาต้องบ้ามากแน่ๆ ที่ใส่ใจพวกมัน

“ก็ได้ ถ้านายท่านฉินพูดอย่างนั้น พวกเราจะปล่อยมันไปครั้งนี้” อันธพาลคนนั้นเป่าปากเรียกพวกของเขาที่กำลังจะไล่ตามกลับมา

“เด็กพวกนั้นไม่มีตาจะมองภูเขาไท่ซาน ดังนั้นพวกเขาจึงมายั่วยุนายท่านฉิน ฮ่าๆ!”

เหล่าอันธพาลพูดพลางหัวเราะ ขณะเดินกลับมาที่ร้าน “ถ้านายท่านฉินไม่ใจอ่อนนะ เด็กพวกนั้นคงไปนอนอยู่โรงบาลแล้ว”

“พี่น้อง อย่าใส่ใจพวกนั้นเลย มาดื่มกัน!” ฉินเฉาเรียกอันธพาลพวกนั้นที่เดินกระทืบเท้าเข้ามา

“หา นี่ตลกใช่มั้ย? ยังจะดื่มอีกเหรอ...” อันธพาลสองสามคนร้องออกมา

“ถ้าเขาบอกให้เราดื่ม งั้นก็ดื่ม!” หยูลู่ยืนมือเปะปะมาที่ขวดและตะโกน “ฉัน หยูลู่ ไม่เชื่อว่านายจะยังดื่มต่อได้! ฉินเฉา ดื่ม!”

พร้อมกันนั้น หยูลู่ก็ยกเบียร์ขวดนั้นขึ้น ซดลงไปทั้งขวด แต่เธอยืนไม่มั่น น้ำส่วนมากหกรดตัวเธอและโต๊ะ

หลังจากเธอจบขวดนี้ พร้อมเสียงตุบ หยูลู่ฟุบลงกับโต๊ะ หลับไป

ฉินเฉาขาดทุน สองสาวงามเมาหลับฟุบกับโต๊ะไปแล้ว

อย่างไรก็ตาม ตามกฎแล้ว ฉินเฉาจึงยกเบียร์อีกขวดขึ้นมา จากนั้นก็ดื่มมัน หลังจากจัดการอาการมึนเมาออกไปจากร่างกายแล้ว ฉินเฉาก็โบกมือให้กับบอดี้การ์ด

“หยูลู่ฟุบไปแล้ว เพื่อน ถึงตาพวกนายแล้ว”

“เหอเหอ ไม่เป็นไรครับ พอเถอะ...” หลายคนรีบโบกมือ พวกเขาหน้าซีด “พวกเรายังต้องขับรถอีก เราดื่มอีกไม่ได้แล้ว ดื่มไม่ได้แล้ว...”

เหล่าบอดี้การ์ดต้องการความตื่นตัวตลอดเวลา พวกเขาจึงไม่ปล่อยให้ตัวเองดื่มมากเกินไป การดื่มกับฉินเฉาวันนี้ถือเป็นข้อยกเว้นแล้ว

“ไม่...ฉะ ฉันยังอยากดื่มต่อ...” หยูลู่ตะโกนออกมาจากข้างหลังพวกเขา ซึ่งทำให้ฉินเฉากลัว เขาหันกลับมา และเห็นหยูลู่กำลังละเมออยู่

ฉินเฉายิ้ม “ดีมาก จบกันเถอะ วันหน้าฉันจะเชิญพวกนายอีก”

พร้อมกันนั้น เขาก็เรียกเจ้าของร้านมาคิดเงิน แม้ว่าเขาจะพูดว่าหยูลู่เลี้ยง แต่เมื่อเธอเมาหลับไปแล้ว เขาจะปล่อยให้คนอื่นจ่ายได้ยังไง

แต่เมื่อเจ้าของร้านคำนวณออกมา มันพุ่งถึง 3,000 หยวน! นั่นเป็นทั้งหมดที่คน 30 กว่าคนดื่ม

มีขวดวางอยู่ทุกที่ พวกเขาไม่สามารถเดินไปได้เกินสองก้าว ก่อนที่จะเตะหนึ่งในขวดพวกนี้

ฉินเฉาหิ้วปีกสองสาวขึ้นและวางพวกเธอลงที่เบาะหลังของรถ

จากนั้นเขาก็เปิดประตูเข้าไปนั่งในที่นั่งคนขับ และค่อยๆ ขับรถออกไป

เมื่อมองไปที่ดวงจันทร์ขณะขับรถ ฉินเฉาเริ่มปล่อยตัวไปกับจินตนาการ รับรู้เรื่องราวต่างๆ เขาอยู่ในเมืองตงชวนใกล้จะ 2 เดือนแล้ว หลายสิ่งหลายอย่างเกิดขึ้นตลอดสองเดือนนี้ เขานึกไปถึงคำพูดของไต้ซือชิฟางเมื่อตอนเขามาถึงเมืองตงชวนแรกๆ

เขาถูกผลักเข้าสู่ปัญหา...ยิ่งกว่านั้น ยังมีความสัมพันธ์ที่ยุ่งเหยิงพัวพันเขา ซูจีไม่รู้ว่าเมื่อเขากลับเมืองซู่หนานไป เขาจะทิ้งหนี้รักไว้เบื้องหลังเมืองตงชวนจำนวนมาก

คนที่ทำให้เขาปวดหัวที่สุดก็คือหยูลู่...นอกจากเธอก็เป็นเหลียวชาชา อู๋ซิ่น...และ ถ้านับคุโนะอิจิเข้าไปด้วยก็เป็นสี่คน! ไม่ ไม่นับคุโนะอิจิ ถึงยังไง พวกเขาก็เป็นศัตรูกัน

หญิงคนนี้ทำให้ฉินเฉาต้องต่อสู้อย่างย่ำแย่...ถ้าเขารู้ว่าจะเป็นอย่างนี้ เขาจะใช้วิธีฝึกตนแบบฝ่ายธรรมะ

“ฉินเฉา...คนเลว...” หยูลู่จู่ๆ ก็ปีนขึ้นมาจากเบาะหลังมาที่เบาะหน้า เดรสสีขาวของเธอไม่เรียบร้อย และเลิกขึ้น เผยให้เห็นถึงเรียวขาขาวเป็นประกายของเธอ ซึ่งทำให้ฉินเฉาตาพร่า

“เฮ้ เธอจะทำอะไร?” โดยไม่รู้ว่าทำไม เมื่อเห็นหยูลู่เป็นแบบนี้ ฉินเฉาจู่ๆ ก็รู้สึกกลัว หญิงคนนี้ดื่มเข้าไปเป็นจำนวนมาก หรือว่าเธอจะทำบางสิ่งที่บ้า?

“อย่าลวนลามฉัน ไม่งั้นฉันร้องนะ!” ฉินเฉาพูดอย่างไร้ยางอาย

“หึหึ...เอาสิ ร้องเลย...” หยูลู่ที่เมาไม่ได้คิดว่าฉินเฉากำลังขับรถอยู่ เธอเอนร่างเข้ามาและนั่งบนตักฉินเฉา

ขณะเดียวกัน เธอก็ยื่นมือไปที่ท่อนล่างของฉินเฉา นี่ทำให้ฉินเฉานั่งไม่ติดและแทบขับรถชนต้นไม้ที่อยู่ข้างทาง

“ลู่ลู่...หยุด ฉันกำลังขับรถอยู่!”

ฉินเฉาอยากจะหยุดรถไว้ข้างทางและเริ่มกิจกรรมเขย่ารถ แต่เมื่อเห็นแลนด์ครูซเซอร์ที่ไล่ตามหลังมาจากกระจกหลัง ฉินเฉาทำได้แค่ยอมแพ้ และเก็บความคิดนี้ไป

บอดี้การ์ดคนอื่นจะคิดยังไงถ้าเขาเห็นเขาหยุดรถที่ข้างทางและเล่นกิจกรรมเขย่ารถพร้อมกับพี่เลี้ยงสาวของตระกูลเหลียวต่อหน้าคุณหนูเหลียว!?

“ฉินเฉา...นายตื่นเต้นกับฉันมั้ย...” หยูลู่ที่เมานั้นดึงดูดใจพอๆ กับปีศาจสาวโรซี่ ใบหน้าที่ขึ้นสีของเธอทำให้ยิ่งดูยั่วยวนขึ้นไปอีก

โดยเฉพาะเมื่อเธอลูบไล้มือไปเรื่อยเปื่อย และเริ่มเล่นสโตรค มันทำให้ฉินเฉาถึงกับตัวกระตุกถึงสองครั้ง

“ย่ามันเถอะ! เธอกำลังล่อฉันให้ฆ่าตัวตายใช่มั้ย!” ฉินเฉาส่งเสียงอู้อี้ออกมา และทนไม่ไหวจนต้องจ้องไปที่เธอ

“นะ...นายไม่อยากกินกาแฟเหรอ...?” หยูลู่พลันใส่ท่าทางรู้สึกผิดและทำท่าทางน่าสงสารมาที่ฉินเฉา ในขณะเดียวกัน เธอก็ไม่หยุดมือ ทำให้ฉินเฉาต้องยุ่งยากใจ

“ปู่มันเถอะ!” ฉินเฉาปล่อยมือข้างหนึ่งจากพวงมาลัย และล้วงเข้าไปในเสื้อของหยูลู่ เหมือนเขาไม่อยากเป็นคนนอก ต้องการใช้มือเป็นเพื่อนหยูลู่เพื่อมาดูกันว่าใครดีกว่า

“พี่ฉินเฉา...” หยูลู่ร้องออกมาอย่างนุ่มนวล ฉินเฉาทนไม่ไหวแล้ว เขาเกลียดที่ทำไมเขาต้องมาขับรถเน่าๆ คันนี้ตอนนี้ด้วย เขาเกลียดกระทั่งทำไมเมอร์ซิเดสไม่มีระบบขับด้วยตนเอง โธ่เว้ย ไอ้รถเวร!

“โรซี่ ช่วยฉันขับรถหน่อยได้มั้ย!?” ท่าทางยั่วยวนของหยูลู่เพิ่มขึ้นจนหยุดไม่อยู่ กอดเขาและจูบเข้าที่คอของเขา ฉินเฉาหมดหนทางและตะโกนเสียงดัง

“สวัสดีตอนค่ำค่ะท่าน!” น้ำเสียงร่าเริงของหญิงสาวจู่ๆ ก็ดังมาจากที่นั่งข้างคนขับ ฉินเฉาหันกลับไปและเห็นรอยยิ้มขี้เล่นบนใบหน้างามของสาวสวยที่กำลังแต่งชุดตำรวจกำลังแสดงความเคารพให้เขาอยู่

“โรซี่ ครั้งหน้าเราไม่เล่นเกมแต่งคอสเพลย์แบบนี้อีกได้มั้ย!” นี่เป็นครั้งที่สองของฉินเฉาที่ต้องรู้สึกใจสั่นกับการแต่งเครื่องแบบแบบนี้

“เมื่อนายต้องการบางอย่าง นายเรียกตำรวจ มันเป็นหน้าที่ของเราที่ต้องบริการประชาชน!” โรซี่หัวเราะและพูด “มีอะไรให้รับใช้คะ ท่าน?”

“มานี่ ช่วยฉันขับรถหน่อย!”

“ดีมาก” โรซี่รีบตกลง แต่เธอกลับขมวดคิ้วพร้อมพูด “โปรดขอพร!”

“หะ...! เธออยากให้ฉันขอพรแบบนี้เหรอ!” ฉินเฉาจ้องไปที่เธอ “เธอยังไม่ได้ทำให้พรข้อสองของฉันเป็นจริงเลยนะ!”

“อุ๊ปส์ ดูใบหน้าหื่นกามของนายสิ” โรซี่หัวเราะออกมาอย่างอดไม่อยู่ เมื่อเธอหัวเราะทั้งที่ยังใส่เครื่องแบบตำรวจ หน้าอกที่ยั่วยวนของเธอก็กระเพื่อมขึ้นลง “นายไม่ได้เรียกฉันตั้งนาน แต่เมื่อนายเรียก นายกลับต้องการให้ฉันทำเรื่องพวกนี้ นี่ไม่ดี ฉันอาย!”

“เหอะ!” ขณะที่กำลังขับรถด้วยมือเดียว อีกมือเขากอดหยูลู่ที่เมาแล้วกำลังจะทำให้เกิดผลร้ายกับเขาตรงนี้ เขาอดไม่อยู่จนต้องด่าออกไป “อายกับหัวเธอสิ! รีบมาช่วยฉันนี่!”

“ฉันช่วยนายไม่ได้จริงๆ ตอนนี้น่ะ!” โรซี่ยักไหล่ และพูดด้วยรอยยิ้มทรงเสน่ห์ “นอกจากนี้ ไม่ใช่ว่าฉันไม่อยากให้พรข้อที่สองกับนาย มันเป็นเพราะนายยังแกร่งไม่พอ! เมื่อนายไปถึงขั้นสร้างรากฐาน (ขั้นที่ 4) ฉันจะให้วิธีฝึกตนที่แท้จริงกับนาย แต่ตอนนี้ ฉันสามารถสอนได้แค่เทคนิคขั้นสูงเล็กๆ น้อยๆ เท่านั้น”

“อะไร?” แม้ว่าโรซี่จะกำลังบอกเขาด้วยท่าทางขี้เล่น แต่ตาของฉินเฉาก็เบิกกว้าง และเขาก็ลืมความยั่วยวนของสาวงามบนตักของเขาไป

เทคนิคการฝึกตนเป็นสิ่งที่น่าสนใจที่สุดของฉินเฉา มีแค่กลายเป็นผู้แข็งแกร่งเท่านั้นถึงจะสามารถปกป้องซูจี รวมไปถึงซูเฟยได้

“นายรู้อยู่แล้ว ว่าในพระสูตรหัวใจเก้าเร้นลับนั้นมีเทคนิคการโจมตีอยู่สองแบบ” โรซี่ยื่นนิ้วออกมาและพูด “แบบแรกคือเทคนิคอัญเชิญเก้าเร้นลับ และอีกหนึ่งคือเทคนิคขย้ำเก้าเร้นลับ เทคนิคขย้ำนั้นทรงพลังอย่างมาก แต่ความแข็งแกร่งของนายยังไม่พอที่จะเรียนมัน ยังไงก็ตาม ฉันสามารถให้เทคนิคพื้นๆ ของอัญเชิญเก้าเร้นลับกับนายได้”

“อะไร?” ฉินเฉาตื่นเต้น ในเวลานี้ ด้วยพลังของเธอ โรซี่ทำให้หยูลู่หลับอยู่ในอ้อมแขนเขาไม่ให้เธอรบกวนจิตใจของเขา

“ขั้นแรกของอัญเชิญเก้าเร้นลับนั้นคือรูปแบบการอัญเชิญหมาล่าเนื้อปีศาจเก้าเร้นลับ! จำสิ่งนี้ไว้ให้ดี บางทีไม่นานนายอาจได้ใช้มัน!”

โรซี่หัวเราะ จากนั้นก็เริ่มสอนวิธีอัญเชิญให้ฉินเฉา

“แต่นายยังไม่เข้าสู่ขั้นสร้างรากฐาน ดังนั้นความเป็นไปได้ที่จะร่ายสำเร็จนั้นต่ำมาก!” ในที่สุด โรซี่ก็เตือนฉินเฉา “บทเรียนสำหรับวันนี้จบลงแล้ว เล่นเป็นเพื่อนพี่เลี้ยงสาวต่อไปเถอะ ฉันจะกลับนรกแล้ว!”

พร้อมกันนั้น โดยไม่ให้โอกาสฉินเฉาได้พูด จู่ๆ เธอก็กลายเป็นควันสีดำ และหายไปจากสายตาของเขา

“ถ้านายคิดถึงฉัน ไปหาฉันในนรกนะ!” ก่อนที่เธอจะหายไปโดยสมบูรณ์ เธอทิ้งคำพูดนี้ไว้ให้เขา

“เวรเอ๊ย เป็นแบบนี้อีกแล้ว” มันเป็นเพราะโรซี่ไม่เคยปรากฏตัว หลังจากสอนวิชาเขาแล้ว เธอรีบหนีไปทันที เป็นแบบนี้อีกแล้ว จากนั้นฉินเฉาก็เริ่มคิดเรื่อยเปื่อยว่า ถ้าร่ายสำเร็จมันจะเป็นยังไงนะไอ้ขั้นแรกของอัญเชิญเก้าเร้นลับนี่น่ะ

แต่ฉินเฉารีบกดความอยากรู้อยากเห็นของเขาไว้ และขับรถต่อไป เขาต้องพาสองสาวงามกลับบ้านก่อนเป็นอันดับแรก

“ฉินเฉา...อย่าทิ้งฉันไป ได้โปรด...” สาวงามในอ้อมแขนเขาละเมอพูดออกมาขณะหลับ และกอดเขาแน่น

“เฮ้อ...” ฉินเฉาทำได้แค่ถอนใจ

ในเวลานี้ เหลียวชาชาที่เบาะหลังก็พึมพำ

“ฉินเฉา...คนเลว...ถ้านายกล้าไปล่ะก็ ฉันจะฆ่านาย...ฮือๆ ๆ ฉันยังไม่สามารถหาคนที่จัดการนายได้เลย ทำไมนายต้องไปด้วย...นาย นายเอาจูบแรกของฉันไป แต่นายกลับไม่รับผิดชอบ....”

เหงื่อเย็นๆ จู่ๆ ก็ไหลอาบหน้าผากฉินเฉา โชคดีที่ในบ้านผีสิง ฉันไม่ได้ทำกับเธอมากกว่านี้ ไม่อย่างนั้น บาปของฉัน และความรับผิดชอบของฉันจะต้องใหญ่กว่านี้มากแน่นอน

สำหรับหยูลู่นั่นไม่เป็นไร เพราะพวกเขาต่างเป็นผู้ใหญ่ แต่เหลียวชาชา...เธอยังเด็กอยู่

“จูบแรกไม่เห็นจะมีอะไร...” หยูลู่พึมพำต่อขณะที่หลับ “ชายคนนี้...เอาแม้แต่คืนแรกของฉันไป....”

เหงื่อฉินเฉาไหลออกมาราวน้ำตก เขาอยากจะจบเรื่องนี้ด้วยการขับรถชนต้นไม้ข้างทางให้รู้แล้วรู้รอดไป เราจะได้ตายไปด้วยกัน และเป็นคู่รักกันในนรกอย่างไม่ต้องกังวล....โอ้ ใช่ ในนรก ฉันยังมีโรซี่เจ้าปัญหาอยู่อีก

จบตอน