ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

เคธเดินเข้าไปอีกซอยหนึ่งของตลาดเพื่อไม่ให้เดินทับเส้นเดียวกันกับเพื่อน ๆ ของเธอที่กำลังหาของอยู่เช่นกัน ทุกย่างก้าวที่ผ่านไปนั้นเหล่าผู้ชายใส่หน้ากากกันฝุ่นจะต้องเหลียวตามองตามอยู่เสมอแต่ก็โดนสายตาคมกริบของเธอจ้องกลับไปทำให้ต้องผวาทุกคนจนกระทั่งมาเจอกับกลุ่มผู้เล่นสามคนมีสัญลักษณ์ดาบขนาดใหญ่อยู่บนอกยืนขวางทางอยู่"โอ้แม่สาวน้อย ดูร่างกายอันแข็งแรงเจ้าสิ ช่างน่าหลงไหลเหลือกัน" ชายคนที่ดูจะเป็นหัวหน้ากลุ่มสวมชุดเกราะหนาสีน้ำเงินพร้อมดาบขนาดใหญ่ที่สะพายหลังกล่าวออกมาพร้อมดวงตาที่จ้องมาอย่างซุกซนผู้คนรอบ ๆ ที่เห็นชายคนนั้นกล่าวขึ้นมาก็เริ่มมายืนอยู่ห่าง ๆ อย่างไม่ห่วง แต่เพราะอยากรู้อยากเห็นว่าจะเกิดอะไรขึ้นอีกต่อไปบ้าง"สาวน้อย ? มารดาคุณสอนเหรอให้ทักทายผู้หญิงแบบนี้เหรอ ?"เคธตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหงุดหงิด"กล้าด่าแม่ลูกพี่แอกเซอร์ของข้าเหรอ เจ้ารู้ไหมว่าข้าคือใคร" ลูกน้องคนหนึ่งซึ่งสะพายหอกไว้ด้านหลังรีบปกป้องลูกพี่ตัวเอง"ทำไมเหรอ หรือมารดาคุณก็ไม่ได้ตั้งชื่อตอนเกิดถึงไม่รู้ว่าตัวเองเป็นใคร" เสียงที่ดูไม่สบอารมตอบกลับไปพลางกอดอกมองหน้าเอาเรื่องไปยังทั้งสามคนลูกน้องอีกคนที่สะพายดาบเล็กไว้ที่เอวหันไปถามเพื่อนข้างอย่างมึน ๆ"อ้าว นี่แม่เอ็งไม่ตั้งชื่อให้ทีเหรอ ?"ชายที่ถูกเรียกว่าแอกเซอร์ได้แต่ยืนกุมขมับเมื่อได้ยินประโยคสุดท้าย "เอ่อ อย่าถือสาลูกน้องผมเลยนะครับ อันที่จริงแม่ผมไม่ได้สอนมาแบบนี้หรอก แต่เป็นตัวผมเองที่อดใจไม่ไหวเมื่อเห็นความงามของคุณ ไม่ทราบว่าสนใจจะเข้ากิลดาบประกายแสงหรือเปล่าครับ พอดีเห็นชุดอัศวินนั่นมากจากอาชีพพิเศษของคุณแล้วผมคิดว่าเราน่าจะเข้ากันได้นะ เพราะผมก็เล่นอาชีพอัศวินดาบใหญ่อยู่เหมือนกัน"เขาตอบกลับมาด้วยน้ำเสียงที่นุ่มนวลกว่าเดิมทว่าเคธที่ไม่สบอารมตั้งแต่คำพูดแรกพบอยู่แล้วจึงไม่อยากจะสนทนาอะไรต่อไปอีก"ไม่สนใจค่ะ ขอบคุณ บาย !"เธอลืมเรื่องที่จะต้องหาไอเท็มที่ต้องใช้ตอนทำภารกิจแล้วรีบเดินออกมาจากทั้งสามคนทันที"เห้ยใจเย็นดิ ลูกพี่อุตส่าชวนเข้ากิลด์เองเลย พวกข้าสองคนกว่าจะได้เข้ากิลด์ต้องสมัครเป็นเบ๊หนึ่งเดือนเนี่ย จะปล่อยโอกาสดี ๆ แบบนี้ไปไม่ได้นะ"ลูกน้องคนที่สะพายดาบไว้พูดพลางวิ่งมาจับมือเธอที่กำลังหนีไปด้วยความหวังดี ทว่าด้วยการที่สายสะพายเอวคาดที่ดาบนั้นค่อนข้างหลวมจึงทำให้เขาต้องจับดาบไว้ไม่ให้สั่น"หืม ! จะเอาเรื่องเหรอไง ก็บอกว่าไม่เข้าไง" เคธสะบัดชายคนนั้นที่จับมือเธอออกไป ด้วยร่างของชายคนนั้นที่ทั้งผอมบางและเตี้ย เขาเสียหลักทันที ดาบที่เคยถูกจับไว้ให้มั่นคงถูกดึงออกมาอย่างไม่ตั้งใจสะบัดใส่เคธที่อยู่ด้านหน้าแล้วเขาก็ล้มลงไปฉัวะ !"ไอ้พวกหอกหักนี้ !" เคธเรียกโล่ออกมาถืออัตโนมัติด้วยความโกรธพุ่งเต็มสูบตู้ม ! ทั้งสามถูกชนเข้าอย่างจัง ๆ จนถูกลากไปกับโล่ แอกซ์เซอร์พยายามหยิบดาบที่ขนาดใหญ่ที่อยู่ด้านหลังออกมาเพื่อใช้สกิลป้องกัน ทว่าด้วยแรงเหวี่ยงจากการกระแทก ดาบที่อยู่ด้านหลังก็พลิกสับมาด้านหน้าแทนใบดาบขนาดใหญ่กว้างสองฝ่ามือถูกทิ้งลงในแนวดิ่ง จะทับแทงค์สาวที่ใช้สกิลโล่นั้น ชั่วขณะที่คมดาบจะสับลงบนหัวเคธเอง พระเอกจีวรขาวก็พุ่งเข้ามารับดาบที่กำลังจะหล่นทับนั้นด้วย......บาตร !อาตมาขอบินด้วยบาตรฝาบาตรพระสีทองแวววาวถูกส่งร่อนมากระทบกับใบดาบ ไม่ว่าด้วยฟ้าฝนวิตปริตแปรปรวนทันใด.....บาตรกลับส่งเหล็กที่ใหญ่กว่าให้กระเด็นไปได้ เท่านั้นยังไม่พอบาตรนั้นยังร่อนกลับไปยังเจ้าของที่ใส่จีวรดูสง่า ที่ศีรษะสะท้อนไร้เกล้าออกเป็นพระอาทิตย์อีกดวงหนึ่งส่องแสงกระทบตาผู้คน"นั่นพระเอก !""พระเอกจริง ๆ ด้วย""พระเอกของเมืองมาแล้วเฮ้ย""พวกเราหนี !"ทันใดนั้นเองตลาดที่มีคนมุงนั้นก็สลายกับไปอย่างกับว่าไม่เคยมีคนอยู่ คนที่มีร้านก็รีบมุดกลับไปไม่โผล่หน้าตาออกมาให้เห็น ส่วนลูกค้านักท่องเที่ยวทั้งหลายที่คุ้นเคยอยู่ในเมืองต่างรีบหลบออกไปซอยอื่น ๆ ด้วยสาเหตุอะไรบางอย่างเคธค่อย ๆ หันมายังคนที่ช่วยเหลือเธอหลังจากสกิลพุ่งเต็มสูบได้สิ้นผลไปพบกับความแปลกใจ นี่พระวัดไหนแอบหนีมาเล่นเกมเนี่ย"ขอบคุณค่ะหลวงพี่"เธอพูดอย่างจริงใจพลางยกมือประนมไหว้พลางยิ้มให้กับพระองค์นี้"สัตว์โลกย่อมมีความเมตตาให้กัน เกิดอะไรขึ้นกับโยมทำไมถึงต้องปะทะกันด้วย" เสียงเรียบ ๆ แต่ฟังดูนุ่มนวลเอ่ยถามกลับไปด้วยแววตาที่นิ่งดุจภูผาที่ไม่เคยเคลื่อนไหว"หนูโดนพวกเขาชักชวนเข้ากิลด์ค่ะ แต่ถูกพวกเขาทำร้ายก็เลยโมโหจัดการพวกเขาเล็กน้อยเอง" เคธตอบกลับไปอย่างนอบน้อมโดยที่เธอไม่ได้รู้เลยว่าเรื่องทุกอย่างเป็นเพียงเหตุบังเอิญเท่านั้น"เป็นธรรมดาของสัตว์โลก แม้แต่นักบวชก็ยังเคยโกรธเคืองแต่หากโยมไม่ได้บาดเจ็บอะไรอาตมาก็ได้บุญแล้ว""ขอบคุณเจ้าค่ะ ว่าแต่....." เคธหันไปมองรอบ ๆ ที่แม้แต่เจ้าสามหน่อที่ทะเลาะกับเธอก็ยังหายไป "ทำไมคนอื่น ๆ ต้องหนีท่านไปด้วยคะ""เป็นเรื่องเข้าใจผิดเล็กน้อย มันไม่มีอะไรมากหรอก""เจ้าค่ะ งั้นหนูขอท่านให้พรภารกิจเลื่อนคลาสของหนูสำเร็จไปด้วยได้ไหมคะ" เคธค่อย ๆ พนมมืออย่างตั้งใจ"สำเร็จเหรอ อาตมายังทำไม่สำเร็จจะให้พรได้อย่างไรหละ" ท่านตอบกลับ"เจ้าคะ ถ้าอย่างนั้นหนูก็ขอบพระคุณมาก ๆ เลยนะคะ หนูขอตัวก่อน"เคธพูดจบก็เตรียมตัวที่จะหันหลังกลับไปทว่าท่านก็เอ่ยปากกลับมาเสียก่อน"เดี๋ยวก่อน อาตมาอยากจะขอความช่วยเหลือเล็กน้อย" เคธชะงักและหันมาถามท่านต่อ"ความช่วยเหลืออะไรเหรอคะ บอกหนูมาได้เลยค่ะ หนูจะช่วยเต็มที่เลย""คืออาตมายังไม่มีปาร์ตี้ทำภารกิจเลื่อนคลาสเลย ให้อาตมาอยู่ด้วยได้ไหม"เคธตอบกลับโดยไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะเพียงแค่ดูจากบาตรที่บินเมื่อครู่แล้ว เธอเชื่อว่าท่านจะต้องมีฝีมืออย่างแน่นอน"ได้เลยค่ะท่าน งั้นตามหนูมานะคะ เอ๊ะ ! แต่ก่อนอื่นหนูยังไม่ได้หาของไว้สำหรับทำภารกิจเลย ขอหนูหาของก่อนนะคะ""ได้เลยโยม "และแล้วเคธก็นำสมาชิกของปาร์ตี้ใหม่อีกคนหนึ่งเข้ามาในทีมด้วยอีกด้านหนึ่ง"ลูกพี่จะปล่อยผู้หญิงคนนั้นไปง่าย ๆ อย่างนี้เลยเหรอ มันปล่อยสกิลพุ่งใส่พี่ด้วยนะ" ผู้ใช้หอกจอมยุแหย่พูดกับแอกเซอร์ลูกพี่ของเขาทว่าลูกน้องอีกคนซึ่งเป็นนักดาบกลับพูดแทรกออกมาซะก่อน "เหอะ ๆ แล้วเอ็งจะไปทำไรเขาหละ นั่นผู้หญิงนะ"แอกเซอร์มองมาที่ลูกน้องทั้งสองคนซึ่งเปรียบเหมือนด้านมืดกับด้านสว่างในใจ อันที่จริงเขาไม่ได้ตั้งใจจะทำร้ายเคธเสียด้วยซ้ำ การยกดาบนั้นเป็นไปเพื่อการใช้ออกด้วยสกิลเท่านั้นแต่ดูเหมือนว่าจะเป็นการเข้าใจไปแล้วอย่างใหญ่หลวง เขาจึงตอบลูกน้องทั้งสองคนก่อนที่ใครคนหนึ่งจะผลีผลามทำอะไรไม่ดี"เราไม่ใช่กิลด์ที่ชั่วร้ายสะหน่อย เอ็งก็ด้วยจะยุให้ข้าไปตบผู้หญิงหรือยังไงกันหละ "นักดาบมองด้วยความขัดใจแต่ก็ไม่กล้าแสดงสีหน้าอะไรออกมา"แล้วลูกพี่จะทำไงต่อ หรือว่าจะไปขอโทษอัศวินโล่คนนั้นหรือยังไง""ใช่แล้วหละ นั่นคือความคิดที่ดี เอ็งนี่ก็มีความคิดเหมือนกันนี่หว่า" หัวหน้าของพวกเขาตอบกลับพร้อมรอยยิ้ม

"ประชดเว้ย" นักดาบคิดในใจ.....

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 56 พระเอกมาแล้ว

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

ผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่ 56 พระเอกมาแล้ว

คล้ายกับเรื่องผมเล่นเกมออนไลน์โดยมี Passive Skill ที่หากถูกโจมตีสิบทีจะตาย ที่คุณอ่าน

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้