ในนิวยอร์ก เสียงกริ่งโทรศัพท์บนโต๊ะทำงานของสารวัตรเบเกอร์ดังขึ้น เขาวางถ้วยกาแฟลงเอื้อมไปรับโทรศัพท์
“คุณจอร์แดนเรียกมาจากลาส เวกัสค่ะ”
“ปล่อยสายเข้ามาได้”
“เฮลโล จอร์ช เป็ไงบ้างล่ะ?” เสียงเทด จอร์แดนถามมาจากปลายสาย
“ไม่ดีนักหรอก เราไต่ขึ้นหน้าผาอีกแล้ว จนป่านนี้ยังไม่ได้เื่ว่า ดิงกี้ อดัมส์ถูกฆ่าได้ยังไง คนของคุณรายงานอะไรมาบ้างล่ะ?”
“ข่าวใหญ่พอดู ตอนนี้เพื่อนของเขากำลังหน้าดำคร่ำเครียดอยู่ที่โต๊ะรูเล็ตแน่ะ”
“เฝ้าไว้หรือเปล่า?”
“ก็มีคนของเราขนาบข้างเขาเลยเชียวละ แล้วยังให้อีกคนหนึ่งยืนคุมอยู่ด้านหลังทางขวา ไม่มีใครมีทางเข้าใกล้ตัวเขาได้หรอก”
“ผมยังประสาทเสียเื่นั้นอยู่ อดัมส์ก็เหมือนกัน เราคุ้มกันเขาอย่างแ่า ซึ่งเราก็คิดว่าได้ทำอย่างดีที่สุดแล้ว แต่มันก็ยังเกิดขึ้นจนได้”
“ถ้าคุณห่วงมากขนาดนั้น ทำไมเราถึงไม่เอาตัวเขามาเก็บเสียเลยล่ะจะได้ไม่มีใครเข้าใกล้เขาได้”
“คุณก็รู้อยู่ว่าเราทำอย่างนั้นไม่ได้ ถ้าเราทำอย่างนั้นไก่ก็ตื่นหมด พวกมันทุกคนจะต้องรู้ว่าใครคือตัวพยานก่อนที่เราจะเอาเขาขึ้นศาล ซึ่งถ้าพวกมันรู้พยานก็คงจะไม่เปิดปากเื่ก็จะยืดเยื้อต่อไปอีก”
“ตอนนี้เ้าแมทธิโอ คงหัวเราะเยาะเราฟันหักไปเลยสินะ”
“คงหัวเราะไม่ออกหรอกน่า ขอให้เราเอาพยานปากนี้ขึ้นศาลให้ได้เสียก่อนเถอะ ถ้าเราได้อะไรมามีน้ำหนักพอที่ส่งมันขึ้นศาลอีกครั้งก็เสร็จเรา”
“เด็กของผมมันพนันกัน 1ต่อ20เลยว่า ไอ้หมอนั่นไม่มีทางขึ้นศาลอีกแล้ว” จอร์แดนว่า
“คุณหมายความว่ายังไง เขามั่นใจกันหรือว่ามันจะถูกฆ่าปิดปากเสียก่อน คุณก็เห็นกับตาไม่ใช่หรือว่ามันกำลังนั่งอยู่ในกาสิโนนั่น”
“ใช่...ก็มันบอกแล้วว่าไม่มีใครทำอะไรมันได้ เพราะฉะนั้น มันก็จะใช้่เวลาที่มีลมหายใจอยู่หาความสุขใส่ตัวให้เต็มที่ เอาละ เท่านี้นะ”
เบเกอร์วางโทรศัพท์ลง หันไปหยิบถ้วยกาแฟขึ้นมาจิบต่อ มันมีอยู่สิ่งหนึ่งที่เขาไม่อาจเข้าใจคนพวกนั้นเลย ที่จริงแล้ว พวกมันก็ไม่ใช่ผู้กล้าหาญอะไร ออกจะขี้ขลาดเสียด้วยซ้ำ ไม่สู้หน้าคน แถมยังเป็ฆาตกรอีกด้วย แต่ทำไมมันถึงได้ยังมีชีวิตอยู่ทนทานนักไม่รู้ หรือเพราะว่า...มันได้ตายทั้งเป็กันหมดแล้ว...เขาไม่เข้าใจเลยจริงๆ
ผู้เสี่ยงโชคคนนั้นยังคงนั่งอยู่ที่โต๊ะรูเล็ต สายตาของเขาจับอยู่ตรงเป้าที่กำหมุนอยู่ พอมันหยุดลูกบอลก็ตกลงไปอยู่ในแต้ม 20 แดง เขาหมุนใหม่อีกครั้งหนึ่ง คราวนี้เลื่อนชิพไปกองไว้ตรงหน้าช่องดำ เป้ากำลังหมุนไปหาสีดำตรงนั้นพอดี
เอาละ...คืนนี้เห็นท่าจะมีโชคพอสมควร...เขาได้ยินเสียงเทด จอร์แดนเดินเข้ามาหยุดอยู่ข้างหลัง แต่ไม่ได้หันไปมอง ได้ยินเสียงคนคุ้มกันคนหนึ่งพูดขึ้นว่า
“ขอไปห้องน้ำหน่อยนะเทด จะออกอยู่แล้ว”
เขาไม่ได้ยินเสียจอร์แดนตอบ ลูกบอลกำลังวิ่งเข้าไปตรงช่องสีแดง เขาสบถออกมาเบาๆ เลื่อนกองชิพไปตรงช่องสีดำอีกครั้ง
ซีซาเร่มองไปรอบๆ โดยเฉพาะที่ใบหน้าของนักเสี่ยงโชคคนนั้น ขณะที่บาบาร่ากำลังมีสมาธิอยู่ที่แป้นวงกลมที่กำลังหมุนอยู่ตรงหน้า คำสั่งของแมทธิโอบอกรายละเอียดมาได้วิเศษจริงๆ สามวันมาแล้วที่เขาจับตามองนักเสี่ยงโชคคนนี้อยู่
คนคุ้มกันยืนอยู่ตรงนั้น ซึ่งเขาก็เห็นอยู่ตรงนั้นทุกที ขนาบอยู่ข้างละคน ส่วนอีกคนหนึ่งยืนเยื้องไปทางด้านขวาหันหลังให้กับโต๊ะ กวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยดวงตาที่เบิกกว้างอยู่ตลอดเวลา ขณะนี้คนหลังเดินออกไปแล้วแต่มีอีกคนหนึ่งเข้ามายืนแทนที่ ถ้าเพียงแต่เขาจะมีโอกาสสักนิดเดียวเท่านั้น...แต่เพียงแวบเดียวที่เขาชำเลืองตามองก็บอกได้ทันทีว่าเขาเห็นอะไรบ้าง
ความคิดอย่างหนึ่งสว่างวาบขึ้นในสมอง ซีซาเร่ยิ้มให้กับตัวเอง...เื่ง่ายๆ ...ใครๆ ที่นี่เขาก็ใช้กันทั้งนั้น...ใช่...ถ้าเพียงแต่เขาจะมีโชคประสานกับโอกาสอย่างที่ว่า เขาก็คงทำงานได้สำเร็จในคืนนี้
เขาตบลงบนไหล่บาบาร่าเบาๆ ...
“ผมจะออกไปหาอะไรดื่มก่อนนะ”
เอเงยหน้าขึ้นยิ้มให้เขานิดเดียวแล้วก็หันไปสนใจกับรูเล็ตต่อ เขาจึงเดินออกจากโต๊ะอ้อมไปทางด้านหน้าของนักเสี่ยงโชคคนนั้นแล้วก็หันกลับมามอง ตอนนี้เขาเห็นหน้าของบุคคลผู้นั้นถนัดตาและยังพบว่า ผู้ที่นั่งอยู่ตรงข้ามเป็สาวผมสีบลอนด์ร่างใหญ่ ซีซาเร่ชำเลืองมองดูเธอนิดเดียว เธอกำลังก้มตัวไปข้างหน้าจนมองเห็นร่องอกที่อวบอัดได้ถนัดตา เขายิ้มให้ตัวเองอย่างนึกขัน เดินตรงไปยังบาร์เครื่องดื่ม
ได้เวลาลงมือแล้ว...ก็แค่ทำตลกตื้นๆ เท่านั้น ตลกเก่าๆ ที่ใครก็ตามเมื่อมาถึงลาส เวกัส ชอบเล่ากัน...
เทด จอร์แดนกวาดสายตามองไปรอบๆ ตัวอย่างแห้งแล้งเต็มที เขาอยากให้งานในหน้าที่ครั้งนี้เสร็จๆ ไปเสียให้รู้แล้วรู้รอด เมื่อตอนที่เขาสำเร็จกฎหมายและเข้ามาอยู่กับหน่วยเอฟบีไอ ใหม่ๆ เขาเคยฝันไปว่า ชีวิตนี้คงเต็มไปด้วยความตื่นเต้น เต็มไปด้วยอาชญากรรมที่น่าพิศวาส ไม่เคยคิดแม้แต่น้อยว่าจะต้องใช้เวลานานถึง 3 เดือน เพียงเพื่อจะมาคุ้มกันพยานเพื่อไม่ให้ใครมาฆ่า เพราะเป็บุคคลที่ทางการตำรวจจะฆ่าเองแบบนี้
เขามองไปยังโต๊ะตรงข้าม ชายหญิงคู่นั้นนั่งอยู่ด้วยกัน ช่างเป็คู่ที่เหมาะสมกันอย่างเหลือเกิน เขาจำได้คลับคล้ายคลับคลาว่า ทั้งสองคนนั้นหน้าตาคุ้นๆ อยู่ั้แ่เห็นหน้าครั้งแรกแล้ว
และเมื่อทบทวนความทรงจำ เขาก็เกิดนึกออกขึ้นมาอย่างกะทันหัน ว่าฝ่ายหญิงคือนางแบบชาวอเมริกันที่มีชื่อเสียง บาบาร่าแลง ผู้มีฉายาว่า สาวแรงสูง เคยเห็นหน้ามาจนนับครั้งไม่ถ้วนในโฆษณาขายเครื่องสำอาง ฝ่ายชายก็คือเค้าท์ ซีซาเร่ คาดินัลลิ นักแข่งรถผู้มีชื่อเสียงนั่นเอง
เขาเห็นซีซาเร่ก้มลงกระซิบอะไรกับบาบาร่า แล้วก็เดินออกไป เขาอดคิดอิจฉาเค้าท์หนุ่มคนนี้ไม่ได้ คนชนิดนี้สิที่สมควรมีชีวิตอยู่ในโลก โลกของมหาเศรษฐีชาวยุโรป ที่ไม่จำเป็จะต้องไปพะวงกับมนุษย์หน้าไหนทั้งสิ้น จะไปอยู่กินกับใครก็ได้ ที่ไหนก็ได้ตามใจปรารถนา อย่างที่นี่เขาก็ควงคู่มากับผู้หญิงสวยที่สุดในอเมริกา ไม่เห็นจำเป็จะต้องเอาอกเอาใจสักแค่ไหนเลยด้วย
เขาหันไปมองหน้าผู้หญิงคนนั้นอีกครั้งหนึ่ง บอกกับตัวเองอยู่ว่า...คนบางคนนี่ช่างโชคดีเสียนี่กระไร... ซีซาเร่รอจังหวะอยู่จนแม่สาวผมบลอนด์ยืดร่างขึ้นนั่งตัวตรงบนเก้าอี้หมุนเรียบร้อยแล้ว เขาจึงได้หันไปมองคู่ควงของเธอ ผู้ชายร่างอ้วนเตี้ยคนนั้น ที่กำลังเลื่อนชิพส่งให้เ้าหล่อน เขาเหยียดยิ้มเมื่อเดินออกจากบาร์ถือแก้วเครื่องดื่มไว้ในมือข้างซ้าย
เขาเดินเข้าทางด้านหลังของแม่สาวผมบลอนด์ รู้สึกลังเลใจอยู่บ้าง เ้ามือกำลังหมุนแป้นวงกลม ลูกบอลงาช้างวิ่งจี๋อยู่บนนั้น มือของซีซาเร่เคลื่อนไหวอย่างรวดเร็วทางเื้ัของสาวผมบลอนด์ เข็มเหล็กเลยมือเขาออกไปแล้ว พร้อมๆ กับที่เหล้าหกลงในอกเสื้อของแม่นั่นเกือบครึ่งแก้ว แล้วเขาก็เดินเลยกลับไปยังโต๊ะที่บาบาร่านั่งอยู่
มันมีความรู้สึกอย่างหนึ่งสะท้อนสะท้านขึ้นมาในอก เป็ความตื่นเต้นระคนความเ็ปลึกๆ ที่มันมักจะเป็เช่นนี้เสมอ เขารู้จักความรู้สึกเช่นนี้ดี แต่ก็ยังหวาดกลัวมันอยู่ไม่น้อย เขารู้ว่ามันเป็ความเ็ปที่มีความตื่นเต้นเป็สาเหตุ เป็ลางมรณะ ที่สามารถจะมองเห็นภาพของจิติญญาอันไร้ที่พึ่งได้
ผู้หญิงคนนั้นกรีดร้องเสียงแหลมดังไปทั้งห้อง ผู้คุ้มกันชะงักงัน มือตวัดไปที่ซองปืนทันที นักเสี่ยงโชคคนนั้นนั่งตรึงอยู่กับที่ ผู้คุ้มกันมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นตรงหน้าอย่างไม่เข้าใจอะไรเลย ซีซาเร่มองเห็นตัวเองที่กำลังก้มลงยิ้มกับบาบาร่า
แป้นรูเล็ตหยุดลงแล้ว เสียงผู้หญิงคนนั้นร้องขึ้นว่า
“มันไม่ได้เสียนะคะ...ฉันบอกคุณแล้ว มันไม่ได้เสีย แต่มีใครคนหนึ่ง...”
“จุ๊ย์...จุ๊ย...อย่าอึงไป ใครๆ มองมาทางเรากันใหญ่แล้ว” คู่ควงของเธอปราม
“ชั่งแม่งมันเป็ไร” แม่สาวผมบลอนด์กระฟัดกระเฟียดก่อนจะลุกขึ้นจากโต๊ะ เดินตามคู่ขาเข้าไปในบาร์
ซีซาเร่กับบาบาร่าสบตากัน หัวเราะออกมาดังๆ แล้วเธอก็หันกลับไปเล่นต่อ
เทด จอร์แดนหมุนไปหมุนมาแล้วก็ก้มลงไปหานักเสี่ยงโชคคนนั้นที่ยังนั่งนิ่งไม่ขยับเขยื้อนเคลื่อนไหว มือทั้งสองของเขาเท้าคางไว้ แป้นกลมตรงหน้าหยุดหมุนแล้ว มันตกลงตรงสีดำพอดี เ้ามือกวาดชิพไปกองรวมกับของคนอื่นๆ บนโต๊ะ แล้วเลื่อนไปตรงหน้าเขา แต่นักเสี่ยงโชคคนนั้นก็ยังไม่เคลื่อนไหวใดๆ ทั้งสิ้น