The Masked Angel หน้ากากนางฟ้า

‘ร้านอาหารข้าวแกงอิสลาม’

ภายในร้านเนืองแน่นไปด้วยพนักงานออฟฟิศจากหลายบริษัทเช่นเดียวกับร้านอาหารอื่นๆในละแวกนี้ เนื่องด้วยเวลานี้เป็๲๰่๥๹พักเที่ยง ถึงร้านนี้จะเล็ก แต่ก็ยังพอมีโต๊ะว่างเหลืออยู่บ้าง
พลอยณัชชาไม่รอช้าจูงมือเลขาเพื่อนสาวรีบนำไปยังโต๊ะว่างด้านในสุดของร้าน

“ฟ้าอยากกินอะไร ไปสั่งก่อนได้เลยนะ เดี่ยวเราเฝ้าโต๊ะให้ก่อน ร้านนี้ไม่มีเมนูให้จด ต้องสั่งที่ด้านหน้าร้านเลย เป็๲ข้าวแกงแบบตักใส่จานทานทันทีน่ะ” พลอยเสนอเฝ้าโต๊ะให้ เนื่องจากกลัวไม่มีที่นั่ง

ร้านอาหารร้านนี้พลอยณัชชาเคยมาทานกับพี่ปาริฉัตร๰่๭๫ทำงานวันแรกๆ แต่เนื่องจากงานในส่วนของปาริฉัตรยังไม่เรียบร้อย จึงฝากเธอซื้อหิ้วกลับไปทานที่ออฟฟิศ อาหารที่ร้านมีแค่เมนูเนื้อไก่เป็๞หลัก เนื่องจาก(เ๯้าของร้านนับถืออิสลาม) เมนูโปรดที่เธอชอบทานของร้านนี้คือข้าวหมกไก่ ต้มซุปน่องไก่ อร่อยจนเธอติดใจต้องกลับมาทานอีกบ่อยๆ

“ขอข้าวหมกไก่หนึ่งที่ค่ะป้า อ้อแล้วก็… เอาต้มซุปน่องไก่ด้วยนะคะ บีบมะนาวเพิ่มเปรี้ยวๆหน่อยนึงเหมือนเดิมเลยจ้ะ” :)
“ได้เลยจ้ะ ป้าจำหนูได้ หนูมาทานบ่อย"
“ไม่มีใครสั่งซุปบีบมะนาวแบบหนูใช่ไหมคะ หนูติดกินเปรี้ยวๆค่ะ”
“แล้ววันนี้มากับเพื่อนหรอจ้ะ ป้าไม่เคยเห็นหน้าเลย สวยน่ารักทั้งคู่เลยนะเนี่ย คนนึงสวยเหมือนดารานางเอกเกาหลี ส่วนหนูน่ารักเหมือนเน็ตไอดอล หน้าหนูคล้ายไอดอลที่ลูกสาวป้าชอบเลย”
“หูยยยย จริงหรอคะคุณป้า ไม่ขนาดนั้นหรอกค่ะ คุณป้าชมอย่างนี้หนูก็เขินแย่เลย ทำหน้าไม่ถูกแล้วนะคะเนี่ย” พลอยลูบผมด้วยความเก้อเขิน เธอคิดว่าคุณป้าคงชมไปตามประสาผู้ใหญ่ที่เอ็นดูเด็กวัยสาว >///<

เมื่อเลือกอาหารได้แล้ว พลอยเดินมานั่งที่โต๊ะกับเพื่อนสาว เธอสังเกตเห็นหนุ่มๆหลายคนส่งสายตาหวาน ทำท่าทางกะลิ้มกะเหลี่ยฟ้าลลินณ์ โดยเฉพาะพนักงานออฟฟิศหนุ่มโต๊ะข้างๆ
“พลอยเรารู้สึกคนโต๊ะข้างๆ จ้องเราตลอดเลย เรากินไม่ลง” ฟ้ากระซิบเบาๆ
“ฟ้าก็บอกเค้าไปตรงๆสิ ว่าอึดอัด ไม่ชอบ” พลอยเสนอเนื่องจากเธอเป็๲คนมีอะไรก็ชอบพูดตรงๆ
“ไม่บอกหรอก เราไม่กล้า” ฟ้ามีท่าทางอึดอัดอย่างเห็นได้ชัด
“ให้เราบอกให้ไหม พูดกับเค้าแบบสุภาพ เค้าน่าจะเข้าใจ”

“มื้อเที่ยงนี้ผมขอเป็๲เ๽้ามือได้ไหมครับ” ฟ้าลลินณ์ยิ้มกว้างทันทีเมื่อทราบว่าเ๽้าของน้ำเสียงคือใคร :)
ส่วนพลอยณัชชามีสีหน้าประหลาดใจกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มที่เธอไม่คาดคิด O__O
ชายหนุ่มลอบมองสีหน้าของสองสาวที่แสดงอารมณ์ที่แตกต่างกันอย่างชัดเจน…
‘คุณรพีณ์ มายังไงเนีย’ พลอยคิดในใจ
เ๽้านายหนุ่มเดินมานั่งที่โต๊ะพร้อมกับข้าวสองสามอย่าง
“เมื่ออาทิตย์ก่อนผมฝากลุงป๋องคนขับรถซื้อข้าว เค้าซื้อร้านนี้มาให้ผมลองทาน อร่อยดี” :) รพีณ์พูดพร้อมรอยยิ้ม
มันเป็๲รอยยิ้มพิฆาตสาวๆ ตายสงบศพสีชมพู ยัยภัสต้องอิจฉาแน่ๆ รอเลิกงานจะกลับไปเม้าท์มอยกับเพื่อนสักหน่อย
“ยินดีต้อนรับเ๽้ามือค่ะบอส” ฟ้าลลินณ์กล่าว พนักงานโต๊ะข้างๆที่ลอบมองเธอเมื่อสักครู่เมื่อเห็นเ๽้านายหนุ่มหล่อก็ถอนหายใจไม่หันมาจ้องมองเธอต่อ
“สวัสดีค่ะ คุณ… เอ่อ คุณรพีณ์” ท่าทางเกร็งๆทำตัวไม่ถูกของพลอยณัชชา ในสายตา แดน รพีณ์ มันดูทั้งตลกและน่ารักดี ชายหนุ่มอดหัวเราะออกมาไม่ได้
“คุณรพีณ์ ขำอะไรหรือคะ” ?? เลขาสาวถามด้วยความสงสัย
ชายหนุ่มไม่ตอบแต่มองเลยไปยังแก้วน้ำของพลอยณัชชา จนพลอยณัชชาหันมามองตาม
“อุ๊ย ตายแล้ว” ครั้งนี้ชายหนุ่มขำอย่างไม่ปิดบัง
“เพื่อนคุณนี่ตลกดีนะ ชอบทานน้ำเปล่าใส่พริกป่นด้วย ฮ่าๆๆ” รพีณ์ยิ้มกว้างหันไปหัวเราะกับเลขาสาว
แต่รพีณ์ได้แต่หัวเราะสนุกอยู่คนเดียว เมื่อสีหน้าของฟ้าลลินณ์ไม่ได้มีรอยยิ้มเหมือนกันกับเขา!!!…..