อโรนพยายามปลุกมิดโฮหลายครั้งเพราะได้รับบาดเจ็บสาหัสทำให้ มิดโฮตอนนี้อยู่ในอาการหลับลึก อโรนไม่มีทางเลือกจึงหยิบเหล็กภายในแหวนมิติ
มากระทบกันเพื่อให้เกิดสะเก็ดไฟ เพื่อทำให้มองเห็นทางด้านใน อโรนพยายามจะลองใช้สัมผัสวิญญาณดูปรากฏว่าภายในพื้นแห่งนี้ถูกปิดกั้นด้วยอะไรสักอย่าง
หลังจากลองหามา 2 นาที อโรนได้เปิดทางเข้าในที่สุด อโรนอุ้มมิดโฮและเข้าไปภายในนั้นด้วยกัน ทางเข้าเล็กมากประมาณ 5 เมตร
ต่อให้โกเลมหลุดออกมาจากทองคำก็ไม่สามารถเข้าไปได้ อโรนเดินทางระมัดระวังมากเพราะกลัวจะมีกับดัก
แต่หลังจากเดินมาสักพักหนึ่งอโรนไม่เจอกับดักและรู้สึกว่าภายในดันเจี้ยนแห่งนี้ไม่มีกับดักอะไรสักอย่างตั้งแต่ที่เข้ามา
นอกจากมอนสเตอร์แล้วก็มีแค่บ่อโคลนรักษาเท่านั้น ราวกับว่าดันเจี้ยนแห่งนี้ได้ตายไปแล้ว
ดันเจี้ยนที่ตายไปแล้วต่างจากดันเจี้ยนที่มีชีวิตมากนัก ดันเจี้ยนที่ตายไปแล้วมอสเตอร์จะมีอิสระ ไม่ต้องถูกผูกติดกับสัญญาเจ้านายและทาสอีกต่อไป
เจ้านายของดันเจี้ยนคือวิญญาณดันเจี้ยนผู้ให้กำเนิดมอนสเตอร์ ส่วนมอนสเตอร์จะกลายเป็นทาสเท่านั้น
ส่วนมอนสเตอร์ที่ออกมานอกดันเจี้ยนนั้นไม่ค่อยจะมีนักหรือหายากมาก ๆ แต่ตอนที่แจ๊คเจอคือเจตนารมณ์แห่งสวรรค์ต้องการจะฆ่าแจ๊คตั้งแต่ยังอ่อนแอ
ถ้าแจ๊คเพิ่มความแข็งแกร่งมากเกินไป เจตนารมณ์แห่งสวรรค์คิดว่าความเสียหายที่จะได้รับจากแจ๊คอาจจะมากว่าตอนที่ปีศาจบุกโลก
จึงไปพูดกับวิญญาณของดันเจี้ยนให้ส่งทาสหรือมอนสเตอร์ออกไปขัดขว้าง แต่ผิดแผนไปหน่อย เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ไม่คิดว่าแจ๊คจะมีชุดแห่งความว่างเปล่าที่หายตัวผู้ใส่ได้ตลอดเวลา
เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ไม่สามารถแทรกซึมโลกได้มากนัก นอกจากต้องรอให้ดวงดาวเคอเซอร์เลื่อนระดับกลายเป็นระดับกลางถึงจะทำอะไรได้สะดวก
หลังจากเห็นว่าแจ๊คสามารถเข้าไปในดันเจี้ยนได้ เจตนารมณ์แห่งสวรรค์จึงยกระดับมอนสเตอร์ภายในให้และคิดว่าภายในดันเจี้ยนนั้นคือจุดจบของแจ๊ค
ได้ใครจะรู้ได้กันว่า แจ๊คพึ่งจะเข้าเส้นทางฝึกตนจะสามารถฆ่ามอนสเตอร์ระดับ 3 ได้
จึงคิดแผนใหม่ที่ว่าเอาผลึกระดับ 6 ธาตุแสงไปให้กับแจ๊คเพื่อที่จะให้แจ๊คดูดซับเข้าไปในร่างกายและระเบิดจากภายใน
เพราะแจ๊คฝึกฝนเส้นทางของปีศาจ ปีศาจกับธาตุแสงไม่ถูกกันถ้าแจ๊คดูดซับไปจะทำให้พลังทั้ง 2 ภายในร่างกายปะทะกันจึงระเบิดกลายเป็นโกโก้ครั้น
แม้แต่เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ก็พลาดท่า เขาไม่รู้เลยว่าทำไมแจ๊คถึงไม่สนใจผลึกระดับ 6 ที่ได้มาจากมอนสเตอร์ระดับ 6 เท่านั้น
อีกอย่างหนึ่งที่เจตนารมณ์แห่งสวรรค์ไม่คาดคิดคือ หู่เสวียที่เป็นครึ่งวิญญาณจะมีพลังระดับนี้
สุดท้ายกลายเป็นว่าเขาทำตัวเอง ต้องหลับพักฟื้นพลังอีก 30 ปี ถ้าไม่มีเรื่องด่วนอะไรเจตนารมณ์แห่งสวรรค์จะไม่ออกมาเด็ดขาด
เดียวไม่กี่ตอนก็เจอกันระหว่างเจตนารมณ์แห่งสวรรค์และแจ๊คผู้นำพาแห่งความมืด
ส่วนดันเจี้ยนที่ตายไป มอนสเตอร์จะไม่ฟื้นคืนชีพขึ้นมาและพลังธรรมชาติหรือพลังชาติภายในดันเจี้ยนจะหายไปจนทำให้ไม่มีสิ่งมีชีวิตใดอยู่รอดได้
วิธีฆ่าวิญญาณดันเจี้ยนคือ โจมตีเข้าที่วิญญาณโดนตรงจะทำให้วิญญาณดันเจี้ยนตาย แต่ตัวดันเจี้ยนยังเหลืออยู่ หรือวิญญาณดันเจี้ยนไม่ผ่านการทดสอบเลือนระดับตัวเองจากดันเจี้ยนกลายเป็นโลก บททดสอบคือการทุกข์ทรมานทั้ง 4 ถ้าล้มเหลวทั้งวิญญาณและดันเจี้ยนจะสลายหายไป นอกจากจะเตรียมการพิเศษถึงรักษาบางส่วนของวิญญาณได้
ดันเจี้ยนที่พวกอโรนเข้ามาคือ ดันเจี้ยนที่ตายไปแล้ว ที่มันยังมีพลังงานอื่นอยู่เพราะว่า บ่อโคลนรักษาเป็นตัวปล่อยพลังงานทำให้พวกมอนสเตอร์มีพลังธรรมชาติหรือพลังชีวิตใช้
แต่บ่อโคลนรักษาเอาพลังมาจากไหน ที่บ่อโคลนรักษามีพลังอยู่คือแก่นแท้วิญญาณธาตุดิน ถ้าแก่นแท้วิญญาณธาตุดินถูกคนอื่นเอาไว้ ทั่วทั้งดันเจี้ยนจะพบกับหายนะ
แต่พวกบอสส่วนใหญ่ในแต่ละชั้นลืมไปหมดแล้ว พวกมันไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเฝ้าประตูทางเข้าเอาไว้ทำไม เพราะนานมาก ๆ
หลังจากที่อโรนเดินไปได้ครึ่งทางมิดโฮก็ได้สติ มิดโฮลืมตาขึ้นและเห็นอโรนจึงยิ้มให้กับอโรน
“อโรนค่ะ โกเลมละ”
อโรนไม่ได้มองหน้ามิดโฮหรือหยุดเดิน
“มันยังถูกพันธนาการอยู่ในทองคำ”
“ยังไม่ตาย”
“ใช่”
มิดโฮตกใจมากที่โกเลมนั้นยังไม่ตาย หลังจากได้ต่อสู้ร่วมกันมาทำให้มิดโฮรู้ว่าวิชาหลอมทองน่ากลัวแค่ไหน มิดโฮรู้เรื่องที่อโรนมีกระดูกของปู่ตัวเองเพื่อยกระดับวิชาหลอมทองให้กลายเป็นทองคำ
อโรนรู้สึกราวกับมีมีดทิ่มแทงใจ วิชาที่เขาภูมิใจนักกับไม่สามารถฆ่าโกเลมหรือมอนสเตอร์ภายในที่แห่งนี้ได้
มิดโฮอยากจะถามอะไรอีกหน่อยแต่เห็นสีหน้าเย็นชาของอโรนจึงเงียบปาก
ทั้งคู่เดินไปอย่างระมัดระวัง แม้จะไม่เจอกับดักก็ตามที ระหว่างที่เดินสีหน้าของอโรนกลับมาเป็นปกติ มิดโฮถามกลับไป
“ตอนนี้ร่างกายของอโรนเป็นไงบางค่ะ”
“ฟื้นตัว 70 %แล้ว”
“ถ้าฉันตาย ฉันขอตายเคียงข้างอโรน แค่นี้ฉันก็สุขใจ”
อโรนไม่ตอบมิดโฮและไม่แสดงสีหน้าอะไรออกมา แต่ภายในใจอาจจะไม่ได้นิ่งเฉย ในดวงตามีจิตสังหารอ่อนออกมาทำให้มิดโฮไม่ได้ทันสังเกต
พลังเวทของมิดโฮอยู่ในระหว่างฟื้นตัว ประสาทสัมผัสไม่ได้อยู่ในจุดสูงสุด
หลังเดินมาได้สักหนึ่งพวกเขาก็เจอห้องอยู่ท้ายทางเดิน ตั้งแต่เดินมาพวกเขาไม่ได้เจอกับดักอะไร
ห้องนี้กว้าง 5 เมตร สูง 4 เมตร ภายในห้องมีโต๊ะเสื้อผ้า เตียง กระจก และมีชุดเกราะถูกดินเกาะอยู่เต็มตัว ด้านบนของชุดเกราะมีผลึกสีน้ำตาลเข็ม
ผลึกสีน้ำตาลเข็มปล่อยออร่าธาตุดินออกมาอย่างรุนแรง แม้แต่อโรนและมิดโฮยังรู้สึกได้ มันคือแก่นแท้วิญญาณธาตุดิน
“ฮ่า ๆ ในที่สุดก็พบสักที”
อโรนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง เพราะเขามาหาแก่นแท้วิญญาณดินทำให้ อโรนพบกับสถานการณ์ที่สิ้นหวัง ท้อแท้ใจและอื่น ๆ อีกมากมาย
ตอนอยู่ในสมาคมนักผจญภัยเขาเป็นลูกคุณหนู อยากได้อะไรก็ได้ ทำให้เขาไม่ค่อยพบเจอสภาพแบบนี้ ถ้าไม่ใช้รางวัลเป็นทองบริสุทธิ์ 100% อโรนคงอยู่ในสมาคมไปอีกนาน
ไม่รอช้าอโรนหยิบถุงมือออกแหวนมิติ ถุงมืออันนี้มีสีขาวใสจนสามารถมือเห็นด้านในได้
“มิดโฮระวังหลังให้ฉันหน่อย”
“ค่ะ”
มิดโฮหยิบไม้คทาขึ้น พร้อมกับอยู่ในสถานะระมัดระวังตัว อโรนหยิบแก่นแท้วิญญาณธาตุดิน ทันใดนั้นถุงมือของเขาเริ่มกลายเป็นสีน้ำตาล อโรนมองถุงมือก็ตกใจ
เพราะถุงมือเป็นสมบัติระดับตำนาน จากที่พ่อของเขาเจอภายในซากโบราณ แต่นี้อะไรแค่จับถุงมือเริ่มเปลี่ยนสี อโรนรู้ว่าถ้าจับแก่นแท้วิญญาณธาตุดินมือเปล่า
จะทำให้ธาตุดินวิ่งเข้าสู่ร่างกายอย่างมหาศาล ทำให้กลายเป็นคนนั้นกลายเป็นดินภายในวินาทีเดียว
เพื่อความไม่ประมาทหัวหน้าสมาคมนักผจญภัยจึงให้ถุงมือสลายธาตุแก่อโรน เพื่อป้องกันและเอาแก่นแท้วิญญาณธาตุดินกลับมา
ถุงมือสลายธาตุถ้าอยู่ด้านนอกจอมนักรบสู้จอมเวท จอมเวทคนนั้นจะตายโดนทันทีเพราะว่าถุงมือจะสลายธาตุ ต่อให้จอมเวทโจมตียังไงก็ศูนย์เปล่า
ร่างกายของจอมเวทอ่อนแอไม่สามารถหนีจากจอมนักรบได้ เท่ากับว่าจอมเวทถ้าเจอกับถุงมือสลายธาตุจะกลายเป็นหมูให้เชือด
ระหว่างจะดึงแก่นแท้วิญญาณธาตุดิน อโรนพบว่าเหมือนกับเขาไม่ได้ดึงผลึกก้อนเล็กแต่เป็นภูเขาขนาดใหญ่ อโรนออกแรงจนเส้นเลือดขึ้นตามร่างกาย
อโรนหันไปทางมิดโฮและพูดว่า
“มิดโฮใช้เวทมนตร์นั้นเร็ว”
มิดโฮรู้ว่าเวทมนตร์นั้นคืออะไรและตกใจมากที่อโรนใช้ตนใช้เวทมนตร์นั้น
“แต่.....”
อโรนเห็นมิดโฮลังเลจึงตะโกนไป
“เร็ว ๆ เข้า”
มิดโฮจึงร่ายเวทที่ตนบอกให้กับอโรนบอกเป็นเวทมนตร์ต้องห้ามที่มิดโฮได้มาจากอาณาจักรซาราโน มิดโฮทำงานอย่างหนักมากเพื่อที่จะได้เวทมนตร์ต้องห้ามนี้มา
มีควันสีแดงออกจากร่างกายของมิดโฮก่อนจะกลายเป็นวงแหวนเวทมนตร์แทนที่จะปรากฏตามพลังเวท มิดโฮดูแก่ขึ้นอย่างรวดเร็ว จากวัยสาวสู่วัยกลางคน กลิ่นอายและออร่าพุ่งออกจากวงแหวนทำให้อากาศสั่นสะท้อน กำแพงห้องมีรอยแตก กระจก โต๊ะ เตียงทนแรงกดดันไม่ไหวจึงถูกบดขยี้
“-------- (พละกำลังของบรรพบุรุษ) ”
วงแหวนพุ่งไปหาอโรนและเข้าสู่ร่างกายในที่สุด หลังจากที่วงแหวนเข้าสู่ร่างกายอโรนรู้สึกราวกับเป็นพระเจ้า สามารถทำลายภูเขา ตัดแม่น้ำทะเลได้
อโรนกำมือ อากาศรอบ ๆ มือได้ระเบิดออก จึงสามารถรู้ได้ว่าพละกำลังของอโรนตอนนี้แข็งแกร่งมากแค่ไหน ถ้าอโรนตอนนี้สู้กับช้างชั้นที่ 1 แค่หมัดเดียวอโรนสามารถฆ่าช้างได้อย่างไม่ยากเย็น
คราวนี้อโรนจับแก่นแท้วิญญาณธาตุดินและดึงออกอย่างง่ายดายหลังจากดึงแก่นแท้วิญญาณธาตุดินออกถุงมือสลายธาตุได้สลายไปเพราะรับพลังเยอะเกินไป อโรนหยิบกล่องสีน้ำเงินขนาดเล็กที่พอกับแก่นแท้วิญญาณธาตุดินขึ้นมาก่อนจะใส่มันเข้าไป
หลังจากหยิบแก่นแท้วิญญาณธาตุดินไป ชุดเกราะที่มีดินเกาะตามร่างกายดินที่เกาะอยู่ได้แตกสลายไปและมือของชุดเกราะเกิดการขยับเล็กน้อย
อโรนไม่ได้สนใจเรื่องชุดเกราะเพราะตนได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ทันใดนั้นกำแพงดินพังทลายลงเผยให้เห็นทางไปต่อหรือทางออก
อโรนไม่รอช้าพุ่งไปยังประตูอย่างรวดเร็วโดยไม่สนใจอะไร มิดโฮรู้แล้วว่าตัวเองถูกใช้งานพอหมดประโยชน์ อโรนจะทิ้งตนเอาไว้ที่นี่
มิดโฮแสดงสีหน้าขมขื่นก่อนจะตามอโรนไป ร่างกายที่อ่อนล้าทำให้เดินลำบากมาก
............................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................................