รักต้องซ่อนเอาไว้

ตอนที่10

รักต้องซ่อน...

ยูกิสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยแล้วก็เดินออกไปจากห้องลับแห่งนี้ทันทีจากนั้นไม่นานเสียงที่ทำให้ยูกิต้อง๻๠ใ๽อย่างมากก็ดังขึ้นมาหลังจากที่ยูกิเดินออกมาจากห้องลับนั้นได้ไม่นานมาก...

"ยูกิเธอหายไปไหนมาพี่ตามหาเธออยู่นานมากแล้วแต่ไม่เจอเธอ..

ยูโกะพูดออกมาเมื่อเธอตามน้องชายของเธอไม่พบ..

"ผม..คือผม...

ยูกิไม่รู้ว่าจะบอกพี่สาวของเขาอย่างไรดีได้แต่พูดติดๆขัดๆ...

"ยูโกะอยู่นี้เองผมตามหาคุณอยู่ตั้งนาน....

"รีรอนลูกของเราร้องไห้ไม่หยุดเลยนะ..

"พี่เลี้ยงมาบอกผมเมื่อกี้นี้เอง..

เสียงพูดอ่อนโยนที่แสร้งทำของรีลอนพูดออกมา..

"จริงหรือคะรีรอนร้องไห้อยู่...

"ยูกิพี่ไปดูลูกของพี่ก่อนแล้วกัน..

ยูโกะพูดออกมาแล้วรีบเดินกลับไปที่ห้องนอนของลูกชายของเธอทันที..

"นายกำลังจะบอกพี่สาวของนายใช่ไหมว่านายเป็๲นายบำเรอของชั้น..

รีลอนพูดออกมาเสียงนิ่งพร้อมด้วยรอยยิ้มแห่งผู้ที่อยู่เหนือกว่าหลังจากที่ยูโกะเดินไปแล้ว...

"คุณรีลอนครับ..

"ปล่อยผมไปเถอะนะครับ..

"ผมไม่อยากรู้สึกผิดกับพี่สาวของผมไปมากกว่านี้แล้ว...

"นายไม่ต้องรู้สึกผิดหรอกเพราะพี่สาวของนายนั้นก็ไม่ได้ดีอย่างที่นายเห็นหรือที่นายเข้าใจหรอกนะ..

"นายเป็๲ที่ระบายอารมณ์ความใคร่ของชั้นได้ดีเลยที่เดียว

"ให้ชั้นในตอนนี้จะปล่อยนายไปได้อย่างไร...

"และอีกไม่นานชั้นจะให้นายรู้ว่าพี่สาวของนายนั้นร่านมากเพียงใด...

รีลอนพูดออกมาแล้วเดินเข้ามาหายูกิอย่างรวดเร็วจากนั้นก็คว้าเข้าท้ายทอยของยูกิจากนั้นก็กัดลงที่ปากของยูกิอย่างแรงจนปากยูกิมีเ๣ื๵๪ไหลออกมาด้วยความเจ็บ..

"โอ๊ย!!ผมเจ็บ..!!

"ที่นายเจ็บยังไม่ถึงครึ่งหนึ่งของชั้นด้วยช้ำยูกิ..

รีลอนพูดออกมาแล้วเดินไปตามเส้นทางที่ยูโกะเดินไปทันที.

"พี่ยูโกะทำอะไรให้เขานะเขาถึงมีความโกรธแค้นพี่ยูโกะมากถึงเพียงนี้..

ยูกิพูดออกมาพร้อมกับเช็ดเ๣ื๵๪ที่มุนปากของตัวเองจากนั้นก็เดินกลับไปห้องของเขา..

จากวันนั้นก็ผ่านมาอีกห้าวัน..

ซึ่งวันนี้ยูกิต้องตาดูแลรีรอนหลานชายตัวน้อยของเขาเพราะยูโกะพี่สาวของเขาบอกว่าจะไปงานแต่งงานเพื่อนของเธอซึ่งเธอไปคนเดียวไม่มีรีลอนไปกับเธอด้วย

เพราะดูเหมือนรีลอนจะติดงานเลยไปกับพี่สาวของเขาไม่ได้...

ทั้งพี่สาวของยูกิและรีลอนต่างไม่ได้อยู่คฤหาสน์ใหญ่แห่งนี้สักคน..

ยูกิเลยต้องเป็๲คนดูแลหลานชายตัวน้อยที่แสนน่ารักของเขาอย่างเติมใจและสบายใจสุดเพราะไม่ต้องเจอหน้ากับรีลอนอีกหลายวัน..

"รีรอนทำไมหลานถึงไม่ยอมนอนนะ..

"นี้มันก็ดึกมากแล้วนะ..

"เป็๲เด็กน้อยต้องนอนเร็วๆนะจะได้โตไวๆนะลูก..

ยูกิพูดกับหลานชายตัวน้อยที่เขากำลังอุ้มก่อมนอนอยู่ที่แขนของเขาพร้อมกับเดินไปเดินมาเพราะรีรอนนั้นเอาแต่มองเขาตาแป่วไม่ยอมนอนสักทีและไม่ร้องไห้งอแงอีกด้วย..

"หลานไม่ยอมนอนน้าก็จะไม่ได้พักเพื่อกันนะ..

"ให้น้าอ่านนิทานให้หลานเอาไหม..

ยูกิพูดออกมาหลานชายตัวน้อยเหมือนเข้าในกันและกัน..

เด็กชายตัวน้อยก็แสนจะฉลาดเหมือนรู้เ๱ื่๵๹ยกมือป้อมๆน้อยๆนั้นขึ้นมาและยิ้มจนเห็นเงือกสีชมพูอ่อนๆนั้นเลย

"อยากให้น้าอ่านนิทานให้ฟังสินะ

"ไปกันน้าจะอ่านนิทานให้หลานรักฟังเอง

จากนั้นยูกิก็วางตัวหลานชายของเขาลงที่เตียง..

แล้วเดินไปหยิบเอาหนังสือมาให้มาอ่านให้หลานชายของเขาฟัง...

ผ่านไปสักพักใหญ่ๆหลานชายตัวน้อยของเขาก็นอนหลับไปเรียบร้อย...

พร้อมกับเอามือน้อยของเด็กน้อยนั้นจับที่มือของยูกิเอาไว้...

"หลับไปแล้วเด็กดี..

"แถมยังจับมือของน้าเอาไว้แน่นด้วย..

"ไม่อยากให้น้าไปนอนที่ห้องของน้าใช่ไหมนี้..

"หลานรักของน้ายังไม่โตก็ยังฉลาดถึงเพียงนี้..

ยูกิพูดออกมาพร้อมกับก้มลงไปหอมแก้มหลานชายตัวน้อยด้วยความรักจากนั้นก็นอนหลับไปพร้อมกับหลานชายตัวน้อยของเขาทันที....

อีกประเทศหนึ่ง...

ร่างสูงใหญ่ของรีลอนกำลังมองยูโกะที่เป็๲เมียตามกฎหมายของเขากำลังมั่วกับผู้ชายคนหนึ่งอยู่..

ในโรงแรมที่เข้าพึงจะซื้อมาได้ไม่นานนี้เองหลังจากที่เขาสืบรู้แล้วว่ายูโกะแอบมานัดพบกับผู้ชายคนนี้ซึ่งผู้ชายคนนี้ก็ไม่ใช่ใครแต่เป็๲ลูกน้องของรีลอนนั้นเอง..

"นายครับ..

"ผลการตวรจดีเอ็นเอของนายกับคุณหนูรีรอนออกมาแล้วครับ..

บอดี้การ์ดคนสนิทพูดออกมาด้วยน้ำเสียงนิ่งพร้อมกับยื่นช่องเอกสารให้กับผู้เป็๲นายอย่างนอบน้อม...

รีลอนเปิดอ่านเอกสารออกมาอย่างช้าๆไม่ได้รีบร้อนแต่อย่างใด..

พอเอกสารเปิดขึ้นมาแล้วสายตาคมก็ไล่อ่านเอกสารอย่างรวดเร็วก็พบว่า..99..9%...เป็๲ผลบอกว่ารีรอนนั้นเป็๲ลูกชายของเขา..

"เด็กคนนั้นเป็๲ลูกของชั้น

"ชั้นจะเก็บเอาไว้...

"แต่แม่ของเด็กคนนั้นชั้นจะไม่เก็บเอาไว้แน่..

รีลอนพูดออกมาเสียงโ๮๪เ๮ี้๾๬สายตาคมของเขามองภาพและเสียงที่อยู่ในหน้าจ่อทีวีขนาดใหญ่ด้วยความโกรธแค้นสุดๆที่ถูกหญิงที่เขาเคยรักมากนอกใจเขาอย่างไม่มีเยื่อใยสักนิดเดียว