โลกหมื่นมิติ

   ดินแดนหมื่นอสูรเป็นดินแดนของเหล่าสัตว์อสูรทั้งหมด มีตั้งแต่สัตว์อสูรที่มีสายเลือดชั้นต่ำที่ไม่สามารถเปิดสติปัญญาได้ไปจนถึงสัตว์อสูรสายเลือดชั้นสูงอย่างเช่นพวกมังกร พยัคฆ์ขาว จิ้งจอกสวรรค์เก้าหาง คุนเผิงเป็นต้น

   ไผ่ปรากฏตัวขึ้นในป่าแห่งหนึ่งมีที่ต้นไม้สูงใหญ่หลายพันเมตร ไผ่กวาดตามองไปรอบ ๆ ตัวก็พบกับสมนุไพรระดับต่ำมากมาย

   “หลังผ่านประตูมิติเข้ามาทุกคนจะถูกส่งไปคนละที่กันสินะ”ไผ่พึมพำเล็กน้อยก่อนจะหยิบเอาป้ายหยกขึ้นมา หลังจกสำรวจดูแล้วก็พบว่าอีกสามคนอยู่ไม่ไกลกันมากและทั้งสามคนก็กำลังมุ่งหน้ามาหาตนเอง

   ป้ายหยกที่ไผ่หยิบขึ้นมาคือป้ายหยกที่สลักค่ายกลเอาไว้ทำให้สามารถรับรู้ตำแหน่งของคนที่ถือป้ายหยกที่มีค่ายกลระบุตำแหน่งเชื่อมต่อกันอยู่ ซึ่งไผ่ให้ทั้งสามคนเอาไว้ก่อนที่จะเข้ามาในดินแดนหมื่นอสูร

   เมื่อเห็นว่าทั้งสามคนกำลังมุ่งหน้ามาไผ่มองไปรอบ ๆ อีกครั้งก่อนจะมุ่งหน้าไปหาทั้งสามคนทันที

   ตลอดทางที่ผ่านมาไผ่พบเจอสมุนไพรมากมายและเก็บพวกมันทั้งหมดเข้าไปปลุกเอาไว้ในมิติส่วนตัวของตนเองที่อยู่หลังมือ แต่ที่ไผ่รู้สึกแปลกใจก็คือตลอดทางที่ผ่านมาเขาไม่เจอสัตว์อสูรเลยแม้แต่ตัวเดียว

   ในขณะที่คิดแบบนั้นสีหน้าของไผ่ก็เปลี่ยนไปทันที “แย่ละสิดันเข้ามาในอาณาเขตของสิงโตเงาสะได้ ไม่แปลกใจเลยว่าทำไมที่ผ่านมาไม่เจอสัตว์อสูรเลย” ไผ่พึมพำออกมาเมื่อเห็นว่าตัวเองตกอยู่ในวงล้อมของสิงโตเงา

   รอบตัวของไผ่มีสิงโตตัวใหญ่กว่าสองเมตรปรากฏขึ้นหลายสิบตัว พวกมันทั้งหมดโผล่ออกมาจากเงาของต้นไม้ที่อยู่รอบ ๆ 

   สิงโตเงาสูงกว่าห้าเมตรและเป็นตัวที่ใหญ่ที่สุดก้าวออกมาด้านหน้าแล้วเอยขึ้น “มนุษย์บังอาจมากที่กล้าเข้ามาในอาณาเขตของเผ่าข้า” เอยจบมันก็ปล่อยแรงกดดันระดับทับทิมขั้นสูงสุดออกมาเพื่อที่จะกดดันไผ่

   ไผ่ที่โดนแรงกดดันของอีกฝ่ายก็แกล้งเซถอยหลังสองก้าว เมื่อสิงโตเงาเห็นเช่นนั้นก็แสดงสีหน้าเย่อหยิ่งออกมาพร้อมกับเดินเข้ามาใกล้ไผ่ด้วยความประมาทและไม่ระวังตัว

   เมื่อไผ่เห็นว่าอีกฝ่ายเข้ามาใกล้และไม่ระวังตัวไผ่จึงไม่คิดจะพูดให้เสียเวลาจึงระเบิดพลังออกมา ไผ่กำหมัดพร้อมกับมีประกายแสงสีดำปกคลุมทั่วหมัดก่อนจะต่อยออกไปสุดแรง ด้วยพละกำลังอันมหาศาลทำให้หัวของสิงโตเงาระเบิดออกร่างของมันล้มลงและแน่นิ่งไป

   ในช่วงสุดท้ายของชีวิตมันคงไม่คิดว่าตัวเองจะต้องมาตายลงไปแบบนี้ ตายโดยไม่ทันตั้งตัวตายโดยที่ยังไม่ทันได้ทำอะไรเลย

   สิงโตเงาที่เหลือก็ไม่คิดว่าผู้นำของตัวเองจะถูกสังหารแบบนี้ เมื่อพวกมันรู้สึกตัวก็แสดงความโกรธออกมาพร้อมกับพากันกระโจนเข้าหาไผ่ทันที

   หลังจากที่สังหารจ่าฝูงระดับทับทิมขั้นสูงสุดของสิงโตเงาไปแล้ว ตัวที่เหลืออยู่ก็ไม่มีอะไรต้องกังวลแม้ว่าจะยังมีหลายตัวที่อยู่ในระดับทับทิมก็ตาม

   ไผ่ระเบิดพลังปราณออกมาพร้อมกับปรากฏแสงสีดำปกคลุมตัวทั้งตัวของไผ่และยังแผ่ออกไปเกือบหนึ่งเมตรรอบ ๆ ร่างกาย

   เมื่อสิงโตเงาปรากฏขึ้นในบริเวณรัศมีแสงสีดำที่ไผ่ปล่อยออกมาร่างกายของพวกมันกลับโผล่ออกมาและหลุดพ้นจากสถานะเงาทันที

   ไผ่ยกมือขึ้นต่อยลงไปหนึ่งหมัดทำให้สิงโตเงาระดับเพชรที่โชคร้ายระเบิดกลายเป็นละอองเลือดทันที สิงโตเงาระดับเพชรสามตัวปรากฎขึ้นด้านหลังแล้วโจมตีพร้อมกันแต่ไผ่ไม่คิดจะหันไปมองและไม่สนใจการโจมตีเหล่านั้นเลย

   เมื่อการโจมตีของมันมาถึงรัศมีแสงสีดำความรุนแรงของมันก็ลดลงทันทีเมื่อมันกระทบกับหลังของไผ่มันไม่แม้แต่จะสร้างความเสียหายให้กับเสื้อผ้าของไผ่ได้ หลังจากที่ต่อยสิงโตเงาระดับทับทิมตรงหน้าตายไผ่ก็กระโดดหมุนตัวเตะไปด้านหลังทำให้หัวของสิงโตเงาทั้งสามระเบิดออกกลายเป็นหมอกเลือด

   รัศมีแสงสีดำที่ปรากฏขึ้นมาปกคลุมร่างกายของไผ่คือทักษะความว่างเปล่าทักษะระดับSSS ความสามาของมันคือลดความสามารถต่าง ๆ ของศัตรูลงตามความแข็งแกร่งของไผ่

   ยิ่งไผ่แข็งแกร่งกว่าศัตรูมากเท่าไหร่ทักษะความว่างเปล่าจะยิ่งแสดงผลมากเท่านั้น แต่ถ้าศัตรูแข็งแกร่งมากกว่าไผ่ทักษะความว่างเปล่าก็จะลดความสามารถของศัตรูได้เช่นกันแม้จะไม่มากก็ตามและมันยังทำให้ทักษะการโจมตีของศัตรูเบาลงได้ด้วย

   เมื่อก่อนไผ่ทำได้เพียงแค่ทำให้มันปกคลุมร่างกายบางส่วนเวลาจะป้องกันหรือโจมตีเท่านั้น แต่หลังจากสามปีไผ่ก็สามารถทำให้มันเคลื่อนไหวได้ตามใจนึกและยังแผ่รัศมีของไปได้อีกกว่าหนึ่งเมตรรอบ ๆ ตัว

   เพราะมีความช่วยเหลือของทักษะความว่างเปล่านี้ทำให้ทุกการโจมตีของไผ่ที่ปล่อยออกไปจะมีสิงโตเงาหนึ่งตัวที่ต้องสังเวยชีวิต ผ่านไปไม่นานสิงโตเงาที่เหลือก็ไม่มีใครกล้าเข้ามาใกล้อีกได้แต่มองไผ่ด้วยแววตาหวาดกลัว

   ไผ่เองก็ไม่คิดจะโจมตีต่อจึงหยุดแล้วมองไปยังตัวที่แข็งแกร่งที่สุดก่อนจะเดินเข้าไปหาแล้วพูดด้วยรอยยิ้ม “แกรู้ไหมว่ามีสมบัติหรือสมุนไพรล้ำค่าอยู่ตรงไหนบ้าง”

   สิงโตเงาถอยหลังเล็กน้อยด้วยความกลัวเมื่อเห็นไผ่เดินเข้ามาใกล้ แต่เมื่อได้ยินคำถามของไผ่มันก็หยุดแล้วตอบกลับด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ “พวกเราสัตว์อสูรไม่ค่อยได้ใช้สมนุไพรเหล่านี้เพื่อเพิ่มความแข็งแกร่ง ทำให้ในอาณาเขตของเรามีสมุนไพรและสมบัติล้ำค่ามากมายถ้าท่านต้องการข้าจะพาท่านไป”

   “ฮ่า ฮ่า ฮ่า ดีมากไปกันเถอะ” ไผ่หัวเราะออกมาเสียงดังขณะที่กำลังจะกระโดดขึ้นหลังของสิงโตเงาก็ปรากฏร่างของคนสามคนขึ้นมาก่อน และใช่ทั้งสามคนก็คือหลินเฟย โจวเทียนและราฟาเอลที่ตามมาถึง.