(จบ)พฤกษาวิญญาณกับสงครามมนุษย์พิฆาตเทพมังกร

        บรรยากาศในตอนนั้นค่อนข้างจะแปลกประหลาดอย่างยิ่ง

        หวงเยี่ยยืนแข็งค้างอยู่กับที่ ขณะที่หย่าเฟยกำลังจ้องมองเขาด้วยรอยยิ้มบางเบา

        ดวงตาสีแดงคู่งามใต้กรอบแว่นสะท้อนประกายเจ้าเล่ห์ที่ชายหนุ่มไม่เคยเห็นมาก่อน

        คำพูดเมื่อครู่ยังคงดังก้องอยู่ในหัวของเขาไม่หยุด หากสามารถเป็นอันดับหนึ่งได้ เขาจะได้รับรางวัลส่วนตัวจากผู้อำนวยการคนสวยด้วยตัวนางเอง เพียงแค่คิดหัวใจของชายหนุ่มก็เริ่มเต้นรัวขึ้นโดยไม่รู้ตัว

        ทว่ายังไม่ทันที่จะได้เอ่ยถามอะไร เสียงหัวเราะคิกคักก็พลันดังขึ้นภายในจิตสำนึกทันที

        【คิกคิกคิก จะเป็นของรางวัลอะไรนะคะ รีบถามเร็วเข้า】

        น้ำเสียงของระบบกลืนกินมังกรเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและสนุกสนาน

        【ถ้ารับรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ.. มันอาจจะทำให้โฮสต์ได้มีกำลังใจขึ้นมาหน่อย】

        “เงียบไปเลย!”

        หวงเยี่ยกัดฟันตอบกลับขึ้นในใจ ทว่ายังไงก็ตาม คำพูดของระบบคนสวยก็มีเหตุผลอย่างน่าหงุดหงิด

        จนชายหนุ่มต้องสูดลมหายใจเข้าลึกๆ พยายามสงบอารมณ์ที่เริ่มปั่นป่วน ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมองหย่าเฟยตรงๆ นัยน์ตาสีแดงของหญิงสาวกำลังจับจ้องเขาอยู่พอดี สายตาคู่นั้นลุ่มลึก งดงาม และเต็มไปด้วยเสน่ห์ยั่วยวนอย่างประหลาด

        “แน่นอน ข้าหวงเยี่ยเชื่อมั่นในตนเองเลยว่าสามารถเป็นอันดับที่หนึ่งได้! ทว่าท่านจะให้ของรางวัลข้าเป็นอะไร!”

        คำถามดังออกไปตรงๆโดยไร้การอ้อมค้อม และนั่นเองก็ทำให้หย่าเฟยเผยรอยยิ้มขึ้น ก่อนจะถอดแว่นของตนเองออกจากใบหน้า จากนั้นหย่าเฟยก็เหน็บมันไว้ตรงกึ่งกลางระหว่างเนินอกอย่างไม่รีบร้อน ภาพนั้นทำให้หวงเยี่ยรู้สึกราวกับสมองหยุดทำงานไปชั่วขณะ

        เพราะเมื่อไร้กรอบแว่นบดบัง ดวงตาสีแดงคู่งามของนางยิ่งดูเย้ายวนมากขึ้นหลายเท่า

        หญิงสาวก้าวเข้ามาใกล้ ก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างประคองภูเขาอันอวบอิ่มบริเวณช่วงอกของตน การเคลื่อนไหวนั้นเนิบช้าและอ่อนโยน ทว่ากลับเต็มไปด้วยแรงดึงดูดที่รุนแรงจนยากละสายตา ริมฝีปากสีแดงระเรื่อเปิดออกพร้อมน้ำเสียงหวานละมุน

        “นี่ยังไงล่ะ..”

        “สิ่งที่เจ้าต้องการมากที่สุด!”

        หวงเยี่ยเบิกตากว้างโดยพลัน ทำให้หย่าเฟยต้องหัวเราะในลำคอ ก่อนจะกล่าวต่อด้วยเสียงอันมีเสน่ห์อย่างยิ่งยวด

        “ถ้าสามารถเป็นอันดับที่หนึ่งในการแข่งขันระหว่างสิบสถาบันนักล่ามังกรได้.. ข้าหย่าเฟยจะให้บีบมันจนกว่าเจ้าจะพึงพอใจเลย!”

        ราวกับสายฟ้าฟาดลงกลางหัวของหวงเยี่ยโดยตรง ชายหนุ่มอ้าปากค้างทันที นัยน์ตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึงพรึงเพริด

        สมองของเขาว่างเปล่าไปชั่วขณะ

        ภาพตรงหน้าช่างเหนือความคาดหมายจนยากจะเชื่อ

        เพราะผู้อำนวยการหย่าเฟยที่เขารู้จักมาตลอดนั้น เป็นหญิงสาวที่สงบเรียบร้อย สุขุม เป็นระเบียบ เจ้ากี้เจ้าการ และจริงจังกับทุกเรื่อง นางมักวางตัวสูงส่งราวราชินีผู้เย็นชา จนแทบไม่มีผู้ใดกล้ามองตรงๆด้วยซ้ำ

        แต่ในเวลานี้หญิงสาวตรงหน้ากลับเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง เสน่ห์ของนางร้อนแรงดั่งเปลวเพลิงที่พร้อมแผดเผาหัวใจบุรุษทุกคนให้มอดไหม้

        ทุกการเคลื่อนไหว ทุกสายตา ทุกน้ำเสียง ล้วนเต็มไปด้วยความเย้ายวนจนยากต้านทาน

        “นะ.. นี่มัน..”

        หวงเยี่ยรู้สึกว่าลมหายใจของตนเริ่มติดขัด แม้แต่ระบบกลืนกินมังกรยังระเบิดเสียงหัวเราะออกมาอย่างบ้าคลั่ง

        【ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!】

        【สุดยอดไปเลย! ผู้อำนวยการคนนี้ร้ายกาจจริงๆ】

        【โฮสต์! ท่านต้องได้อันดับหนึ่งแล้วล่ะ! ถ้าไม่อาจเป็นอันดับหนึ่งได้ขึ้นมา ความซิงนั้นก็คงจะยังอยู่แน่ๆ】

        ท่าทางตกตะลึงของเขาทำให้หย่าเฟยอดหัวเราะออกมาอย่างคึกคักไม่ได้

        จากนั้นหย่าเฟยจึงหยิบแว่นกลับมาสวมใส่บนใบหน้าอีกครั้ง

        ทันทีที่กรอบแว่นแตะลงบนดวงตา เสน่ห์ร้อนแรงเมื่อครู่ก็ราวกับถูกเก็บซ่อนเอาไว้อีกครั้ง

        หญิงสาวกลับมาเป็นผู้อำนวยการผู้สง่างามและน่าเกรงขามดังเดิม ทว่าก่อนจะหันหลังจากไป นางกลับเผยรอยยิ้มเย้ายวนที่มุมปากอีกครั้ง ราวกับตั้งใจทิ้งประกายไฟไว้ในหัวใจของชายหนุ่มโดยเฉพาะ

        “ถ้าอยากได้รางวัล..”

        “ก็พยายามเข้าล่ะเจ้าชาย!”

        หวงเยี่ยยังยืนนิ่งอยู่กับที่ราวรูปสลัก ภาพเมื่อครู่ยังคงติดอยู่ในหัวไม่ยอมหายไป

        ทั้งรอยยิ้มเย้ายวน

        ทั้งน้ำเสียงหวานลึก

        รวมถึงภาพที่นางใช้สองมือประคองหน้าอกที่ใหญ่โตของตนเองเอาไว้ต่อหน้าต่อตา

        ก่อนที่ชายหนุ่มจะกำหมัดแน่น เส้นเลือดบนแขนปูดนูนขึ้นเล็กน้อย ดวงตาเต็มไปด้วยไฟแห่งความฮึกเหิมที่ลุกโชนอย่างไม่เคยเป็นมาก่อน

        “ข้าจะเป็นอันดับหนึ่ง!”

        ทันทีที่พูดจบ ระบบกลืนกินมังกรก็หัวเราะออกมาอีกครั้ง

        【ฮ่าฮ่าฮ่า ของรางวัลน่าดึงดูดจริงๆ เป็นแบบนี้แล้วถือว่าพวกเราคุ้มค่าแล้วค่ะโฮสต์】

        ...

        ไม่นานข่าวสารที่เกิดขึ้นภายในห้องโถงใหญ่ก็ได้แพร่กระจายออกไปทั่วทั้งเครือข่ายแพลตฟอร์มของมหาวิทยาลัยเทพอสูรอย่างรวดเร็ว

        เดิมทีชื่อของหวงเยี่ยก็โด่งดังอยู่แล้วในฐานะ “เจ้าชายน้อย” ผู้สร้างปัญหาอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัย

        ทว่าเหตุการณ์ในครั้งนี้กลับรุนแรงยิ่งกว่าเดิมหลายเท่า เพราะไม่เพียงเกี่ยวข้องกับการต่อสู้ หากยังมีเรื่องราวชวนตะลึงมากมายปะปนอยู่ภายใน จนทำให้เหล่านักเรียนทุกชั้นปีต่างพากันคลั่งไคล้หัวข้อสนทนานี้อย่างหยุดไม่อยู่

        หัวข้อกระทู้ขนาดใหญ่ถูกสร้างขึ้นโดยรุ่นพี่ชั้นปีสามคนหนึ่ง

        พร้อมทั้งอธิบายรายละเอียดทุกอย่างที่เกิดขึ้นภายในห้องโถงอย่างละเอียดยิบ

        ตั้งแต่การที่หวงเยี่ยเผชิญหน้ากับนักเรียนชั้นปีสามจำนวนมหาศาล

        ไปจนถึงเรื่องอื้อฉาวเกี่ยวกับรสนิยมของชายหนุ่มที่ทำให้ใครหลายคนถึงกับหัวเราะจนปวดท้อง

        เพียงไม่กี่นาที จำนวนผู้เข้าชมก็พุ่งทะยานขึ้นอย่างบ้าคลั่ง ความคิดเห็นนับพันหลั่งไหลเข้ามาไม่ขาดสาย

        《อะไรนะ?! ไอ้เจ้าชายน้อยตอนนี้แข็งแกร่งยิ่งกว่ารุ่นพี่ชั้นปีสามอีกเรอะ?!》

        《พระเจ้าช่วย! ต่อสู้กับรุ่นพี่ชั้นปีสามทั้งหนึ่งร้อยคน แถมยังจัดการได้พร้อมกันอีกด้วยนะ》

        《ไอ้เจ้าเด็กหวงเยี่ยตอนนี้แข็งแกร่งมากแค่ไหนกันเนี่ย?!》

        《ข้าเริ่มสงสัยแล้วนะว่าเจ้าหมอนี่เป็นมนุษย์จริงหรือเปล่า รุ่นน้องปีหนึ่งที่อัดรุ่นพี่ชั้นปีสามจนยับแบบนี้ มันเกินไปหน่อยไหมอะ》

        ข้อความมากมายถาโถมเข้ามาราวคลื่นทะเล ทุกคนต่างพูดถึงการต่อสู้ด้วยอารมณ์ตื่นเต้น

        บางคนตกตะลึง บางคนไม่อยากเชื่อ ขณะที่อีกหลายคนกลับสนุกสนานจนพากันแซวไม่หยุด

        ทว่าไม่นาน หัวข้อสนทนาก็ค่อยๆเปลี่ยนทิศทางอย่างประหลาด กลายเป็นเรื่องรสนิยมส่วนตัวของหวงเยี่ยอย่างรวดเร็ว

        《เหอะๆ ข้าพูดอะไรไม่ออกเลยวะ เจ้าชายน้อยประกาศกร้าวออกมาอย่างชัดเจนว่าชอบผู้หญิงหน้าอกใหญ่ๆ รุ่นพี่สุดสวยหลายคนถึงกับชวนเข้าห้อง แต่เขาก็ปฏิเสธและยังคงยึดมั่นในอุดมการณ์ของตนเอง นี่มันเป็นสุดยอดวีรบุรุษในสายตาของข้าเลยล่ะ》

        《ถูกต้อง! บุรุษแท้จริงต้องมีจุดยืนที่หนักแน่นแบบนี้!》

        《ฮ่าฮ่าฮ่า พวกเจ้าสังเกตไหม แม้แต่ตอนเผชิญหน้ากับสาวงาม เขาก็ยังไม่ยอมเปลี่ยนรสนิยมของตัวเอง ข้านับถือจริงๆ》

        《คนอื่นโดนรุ่นพี่สาวสวยชวนเข้าห้องคงสติแตกไปแล้ว แต่นี่ดันปฏิเสธหน้าตาเฉย ข้าควรเรียกว่าเขาบ้าหรือแน่วแน่ดีวะ》

        《หึหึ ไม่แปลกหรอก พวกแกก็น่าจะรับรู้ได้ถึงหญิงสาวในอุดมคติของเจ้าเด็กเวรนี้ได้ตั้งนานแล้วนะ》

        《คนที่มันเคยลงมือด้วยก็มีเทพธิดาแห่งสายน้ำอย่างรุ่นพี่หลงชิงเหลียน อยู่ดีๆก็ไปจับหน้าอกที่ใหญ่โตของนาง เมื่อวันก่อนก็ลงมือกับท่านหลงอิน ช่วงชิงจูบแรกไปอย่างไร้เทียมทาน ถึงจะแตกต่างกัน แต่ทุกคนกลับมีสิ่งที่เหมือนกันอย่างยิ่งยวด นั่นก็คือหน้าอกที่ใหญ่โตยังไงล่ะ》

        ทันทีที่ความคิดเห็นนี้ถูกโพสต์ลงไป ทั้งกระทู้ก็แทบระเบิด

        《เชี่ย! พอเจ้าพูดแบบนี้ ข้าก็เพิ่งสังเกตเหมือนกัน!》

        《หรือว่านี่จะเป็นเงื่อนไขสำคัญในการเข้าหาเจ้าชายน้อย?!》

        《ฮ่าฮ่าฮ่า งั้นพวกข้าก็หมดสิทธิ์แล้วสิวะ!》

        《เดี๋ยวนะ.. แบบนี้ท่านผู้อำนวยการก็เข้าข่ายไม่ใช่เรอะ?!》

        《หยุดเลย! อย่าพูดชื่อนั้นออกมาง่ายๆ ข้ายังอยากมีชีวิตอยู่!》

        《แต่ถ้ามองกันตามตรง.. มันก็เข้าข่ายจริงๆนั่นแหละ》

        《พวกเจ้าระวังโดนเรียกเข้าห้องผู้อำนวยการเถอะ ฮ่าฮ่าฮ่า!》

        เสียงหัวเราะและการหยอกล้อแพร่กระจายออกไปทั่วทั้งเครือข่ายอย่างบ้าคลั่ง

        นักเรียนจำนวนมากต่างพากันเข้ามาร่วมวงสนทนา บางคนถึงขั้นเริ่มวิเคราะห์รสนิยมในอุดมคติของหวงเยี่ยอย่างจริงจัง

        บางคนทำตารางเปรียบเทียบหญิงสาวที่เกี่ยวข้องกับเขา บางคนรวบรวมเหตุการณ์ทั้งหมดตั้งแต่วันแรกที่หวงเยี่ยเข้าสู่มหาวิทยาลัย และที่เกินจริงยิ่งกว่านั้นยังมีคนสร้างหัวข้อใหม่ชื่อว่า “คู่มือพิชิตใจเจ้าชายน้อย” ขึ้นมาอีกด้วย

        《ข้อแรก หน้าอกต้องใหญ่มาก》

        《ข้อสอง ต้องสวยหยาดเยิ้ม》

        《ข้อสาม ถ้าเป็นสาวเย็นชาจะได้รับคะแนนพิเศษ(เหมือนท่านราชันย์มังกร)》

        《ข้อสี่ ถ้ากล้ารุกก่อน มีโอกาสสำเร็จสูงขึ้น》

        《ข้อห้า ระวังโดนเขาจับนมโดยไม่ทันตั้งตัว》

        เพียงไม่นาน นักเรียนทั้งมหาวิทยาลัยก็พากันหัวเราะจนแทบคลั่ง

        หลายคนอ่านความคิดเห็นไปพลางทุบโต๊ะไปพลาง บางคนถึงกับน้ำตาไหลเพราะขำหนักเกินไป

        “เฮ้ย! พวกแกอ่านกระทู้ล่าสุดหรือยัง! ข้าอ่านจนปวดท้องแล้วเนี่ย!”

        “เจ้าชายน้อยนี่มันปีศาจชัดๆ! ไม่ใช่แค่แข็งแกร่งนะ แต่ยังหน้าด้านระดับประวัติศาสตร์อีกด้วย!”

        แม้แต่บรรดาอาจารย์บางส่วนยังอดขำกับสถานการณ์ไม่ได้ สีหน้าของหลายคนเต็มไปด้วยความปวดหัวปะปนขบขัน

        เพราะนับตั้งแต่มหาวิทยาลัยเทพอสูรก่อตั้งขึ้นมา พวกเขาไม่เคยเห็นนักเรียนคนใดสามารถสร้างความวุ่นวายได้มากถึงเพียงนี้มาก่อน โดยเฉพาะหวงเยี่ยซื่อจื่อ เพียงเข้าศึกษาได้ไม่นานก็สามารถกลายเป็นศูนย์กลางความสนใจของคนทั้งมหาวิทยาลัยได้อย่างสมบูรณ์แบบ

        ..

        จะตะลึงเรื่องไหนก่อนดี 555+