(จบบริบูรณ์)ทะลุมิติมาเป็นนางร้าย พร้อมระบบบังคับทำภารกิจ เอาชีวิตรอดจาก Death Flag

บทที่ 50 เธอด่าฉันเหรอ?

"ถ้าเป็นนายยังไงก็ต้องทำได้" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอนนี้เหมือนเป็นแฟนคลับตัวยงยิ่งกว่าผู้หญิงสี่คนนั้น คงเป็นเพราะเธอกำลังจะได้เห็นเทพบุตรก้าวสู่เส้นทางแห่งความสำเร็จเลยตื่นเต้นเป็นพิเศษ 

"ถ้างั้นก็ขอให้เป็นอย่างที่เธอพูด" ซือหลินยิ้ม 

มาถึงหน้าห้อง เซี่ยเสี่ยวเล่ยกำลังควานหากุญแจในกระเป๋าเพื่อจะเปิดประตู แต่ประตูกลับถูกเปิดออกจากข้างใน 

เสียงดัง "ปัง" ทำให้เซี่ยเสี่ยวเล่ยตกใจ 

คนที่ยืนอยู่ตรงประตูคือผู้หญิงที่สูงพอๆกับเฉินลั่วลั่ว อีกฝ่ายใส่เสื้อยืดสีขาวกับกางเกงขายาวธรรมดาๆ ไว้ผมสั้นดูเท่ แต่สีหน้าของเธอกลับดูไม่พอใจสุดๆ 

ผู้หญิงคนนั้นดูเหมือนจะไม่คิดว่าหน้าประตูจะมีคนยืนอยู่ เธออึ้งไปเล็กน้อย เพียงแค่ชั่วพริบตาเธอก็เห็นเซี่ยเสี่ยวเล่ยที่เปลี่ยนลุคใหม่กับซือหลินที่ยืนอยู่ข้างๆ 

เธอมองซือหลินครู่หนึ่ง จากนั้นก็เบนสายตามายังเซี่ยเสี่ยวเล่ย พูดอย่างรังเกียจว่า "ไม่รู้จักอาย" แล้วก็เดินจากไปอย่างหัวเสียโดยไม่สนใจคนที่กำลังเดินตามเธอออกจากในห้อง

เซี่ยเสี่ยวเล่ย: ??? 

"เมื่อกี้เธอด่าฉันเหรอ?" 

"น่าหงุดหงิดชะมัด" ซือหลินขมวดคิ้ว "ใครล่ะนั่น? เพื่อนร่วมห้องเธอเหรอ? สมองเขามีปัญหารึเปล่า?" 

"โฮสต์ คนที่เพิ่งเดินผ่านไปชื่อซูเฉียน เป็นเพื่อนร่วมห้องของเจ้าของร่างเดิม" ระบบ 666 อธิบาย "อีกฝ่ายมักจะดูถูกคนอื่นๆในห้องอยู่เสมอ" 

"ทำไมถึงเป็นอย่างงั้นล่ะ?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่เข้าใจ ทำไมหอพักของเจ้าของร่างเดิมถึงได้วุ่นวายนัก

"เพราะอีกฝ่ายเป็นประเภทหลงตัวเอง และจินตนาการสูง ชอบคิดเลยเถิดในเรื่องที่ไม่จำเป็น"  ระบบ 666 พูด 

"อ้อ เข้าใจแล้ว" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบ 

ซือหลินดูหมายเลขห้อง แล้วหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา คล้ายตั้งใจจะทำอะไรบางอย่าง แต่ระหว่างกำลังโทรออก ก็มีคนสองคนเดินออกมาจากในห้อง -- คราวนี้เป็นคู่สามีภรรยาวัยกลางคน น่าจะเป็นพ่อแม่ของซูเฉียน 

ทั้งสองคนกล่าวขอโทษซือหลินกับเซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่หยุด บอกว่าลูกสาวอารมณ์ไม่คงที่ พูดจาไม่ดี ขอให้ทั้งสองคนอย่าถือสา 

จริงๆ แล้วเซี่ยเสี่ยวเล่ยก็โกรธที่โดนด่าแบบไม่มีเหตุผล แต่พอเห็นว่าผู้ใหญ่ถึงขั้นก้มหัวช่วยขอโทษแบบนี้ เธอก็ได้แต่ปล่อยไป

เธอสบตากับซือหลิน ทั้งสองคนก็เลยตัดสินใจไม่เอาเรื่อง มองพ่อแม่ที่วิ่งตามลูกสาวไป เซี่ยเสี่ยวเล่ยถอนหายใจ 

"วางไว้ตรงนี้ก็ได้ ขอบคุณนะนายเทพบุตร" เซี่ยเสี่ยวเล่ยเปลี่ยนเรื่อง ชวนซือหลินเข้ามาในห้องแล้วกล่าวขอบคุณ 

"ไม่เป็นไร" ซือหลินมองไปรอบๆห้องแล้วถาม "อยากย้ายหอไหม?" 

"หืม?" เซี่ยเสี่ยวเล่ยไม่เข้าใจ 

"ก็ผู้หญิงเมื่อกี้ดูแปลกๆ" ซือหลินเตือน 

"ไม่เป็นไรหรอก เธอก็นิสัยแบบนี้แหละ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยยิ้ม เมื่อกี้เธอพอจะรู้เรื่องของซูเฉียนจากระบบมาบ้างแล้ว "ไม่น่าจะมีเรื่องอะไรหรอก" 

ซือหลินยังคงไม่วางใจ แต่ในเมื่อเซี่ยเสี่ยวเล่ยพูดแบบนี้ เขาก็เลยไม่ได้ว่าอะไร "ระวังตัวด้วย คนเรามันไม่ได้เรียบง่ายอย่างที่เห็นเสมอไป" 

"จ้าๆ" เซี่ยเสี่ยวเล่ยพยักหน้า 

พอช่วยเสร็จและมีเป้าหมายที่จะทำต่อแล้ว ซือหลินก็รีบกลับบ้าน บอกว่าจะไปหาข้อมูลเกี่ยวกับรายการออดิชั่น 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยจัดห้องเล็กน้อย พอถึงเวลาก็ลงไปกินข้าวเย็นกับเฉินลั่วลั่ว 

"เราจะไปกินที่ไหนเหรอ" เฉินลั่วลั่วถาม 

"ร้านอาหารตรงข้ามมหาวิทยาลัยดีไหม" เซี่ยเสี่ยวเล่ยตอบอย่างไม่ลังเล 

"หา? ไม่กินที่โรงอาหารเหรอ?" เฉินลั่วลั่วสงสัย "เมื่อก่อนเสี่ยวเล่ยไม่ชอบออกไปกินข้างนอกไม่ใช่เหรอ ทำไมวันนี้ถึงอยากไปกินที่ร้านตรงข้ามมหาวิทยาลัยล่ะ?" 

เซี่ยเสี่ยวเล่ยยิ้ม "ฉันได้ยินมาว่าหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงของที่นั่นอร่อยมาก เลยอยากกิน" 

ที่จริงแล้วข้อมูลของเหวินซินที่เธอหามา บอกว่าเวลาประมาณนี้ เหวินซินจะไปกินข้าวที่ร้านนั้น