ระบบร้านค้าในวันสิ้นโลก

        บทที่ 39

        รังใหญ่

        เดย์กำลังจ้องมองหน้าต่างของระบบที่แสดงขึ้นมาบริเวณด้านหน้าของตนเองในตอนนี้

        [ ชื่อ เดย์อายุ 23  ]

        [ สกิลหลักผู้ถือครองสกิลพ่อค้าแห่งโลก ]

        [ ค่า SPที่มีอยู่ 853 หน่วย]

        [ สกิลอื่นๆของท่าน - ต่อรองราคา LV1 - ซื้อขาย LV1 - กระเป๋ามิติ LV2 - ร่างกายแข็งแกร่ง LV3 - ปลดลิมิตเตอร์ LV3 - ศัตรูคลุ้มคลั่ง LV3 -เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ LV3 - แปลภาษา LV2 - วิเคราะห์ LV2 - พันธะสัญญากู้ยืม LVMAX - ความรวดเร็วในการเคลื่อนที่ LV2  - เวทย์เปลวเพลิงขั้นพื้นฐานLV2 - แก่นพลังเวทย์ LV3 -ประดิษฐ์เวทย์มนตร์LV1 - ประสาทสัมผัสขั้นสูง LV1 - แรงกดดันLV1  ]

        “ แต้มพอยท์ที่ได้รับมานี้มันมหาศาลเลย ”

        “ หลังจากที่เข้ามาภายในนี้ได้ไม่นานแต้มพอยท์ที่เราได้รับมามันเองก็เป็นจำนวนที่”

        “ ภายในนี่ยังไม่รู้เลยว่าเราจำเป็นต้องพบเจออันตรายอะไรอีก”

        “ ไม่รู้ด้วยว่าพวกมันจะอันตรายขนาดไหนสิ่งที่ควรทำในตอนนี้ก็คือการเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับร่างกายของตนเองก่อนเป็นอันดับแรก”

        “ เอาล่ะร้านค้าของระบบในตอนนี้ ”

        เดย์เปิดระบบร้านค้าของตนเองขึ้นมามองดูของที่อยู่ภายในนั้น 

        [ ร้านค้าลึกลับสินค้าภายในร้านค้าจะรีเซ็ทในอีก 10 ชั่วโมง ]

        [ หินเวทย์ระดับสูงราคา 300 SP]

        [ ลูกธนูเวทย์ระดับต่ำหนึ่งดอกราคา 1 SP]

        [ ธนูเวทย์ระดับต่ำราคา 20 SP ]

        [ ธนูไม้ ราคา2 SP]

        [ หินเวทย์ระดับต่ำราคา 20 SP]

        “ ร้านค้าลึกลับยังไม่มีอะไรที่เข้าตาและก็ยังไม่มีอะไรที่น่าซื้อ”

        “ ต่อไปก็ร้านค้าสกิล ”เดย์เปิดร้านค้าสกิลขึ้นมาบริเวณด้านหน้าของตนเอง

        [ ร้านค้าสกิลสินค้าภายในร้านค้าจะรีเซ็ทในอีก 10 ชั่วโมง ]

        [ สกิลย่างก้าวสายฟ้าราคา 200 SP]

        [ สกิลเสริมกำลังขาระดับต่ำราคา 15 SP]

        [ สกิลประสาทสัมผัสราคา 25 SP ]

        [ สกิลเสียงคำรามราคา 40 SP]

        [ สกิลพลังเวทย์ราคา 20 SP]

        เดย์มองเห็นสิ่งที่อยู่บริเวณด้านหน้าของตนเองเขามองเห็นบางอย่างที่น่าสนใจ“ น่าสนใจเจ้าสกิลนี่น่าจะใช้ได้ ”

        หลังจากนั้นเดย์เริ่มทำการเลือกสกิลที่ตนเองต้องการแล้วก็ใช้แต้มพอยท์ที่เหลือของตนเองในการอัพความแข็งแกร่งของสกิล

        [ ชื่อ เดย์อายุ 23  ]

        [ สกิลหลักผู้ถือครองสกิลพ่อค้าแห่งโลก ]

        [ ค่า SPที่มีอยู่ 153 หน่วย]

        [ สกิลอื่นๆของท่าน - ต่อรองราคา LV1 - ซื้อขาย LV1 - กระเป๋ามิติ LV2 - ร่างกายแข็งแกร่ง LV3 - ปลดลิมิตเตอร์ LV4 - ศัตรูคลุ้มคลั่ง LV3 -เรียนรู้ศิลปะการต่อสู้ LV3 - แปลภาษา LV2 - วิเคราะห์ LV2 - พันธะสัญญากู้ยืม LVMAX - ความรวดเร็วในการเคลื่อนที่ LV2  - เวทย์เปลวเพลิงขั้นพื้นฐานLV3 - แก่นพลังเวทย์ LV3 -ประดิษฐ์เวทย์มนตร์LV2 - ประสาทสัมผัสขั้นสูง LV2 - แรงกดดันLV2 - ย่างก้าวสายฟ้า LV3 - เสียงคำรามLV2   ]

        “ ยดดเยี่ยมความสามารถเพิ่มเติมขึ้นมาแล้ว ”เดย์ใช้พอยท์จำนวนมากของตนเองไปกับการอัพสกิลที่เห็น

        “ ในตอนนี้สกิลที่เลือกซื้อมาจากภายในร้านค้ามีอยู่สองสกิลย่างก้าวสายฟ้าใช้พอยท์ถึงสองร้อยในการซื้อ มันเป็นสกิลระดับโกลด์ ”

        [ ระบบ : สกิลย่างก้าวสายฟ้า ระดับ สกิลระดับโกลด์ [Gold] ]

        [ อธิบายความสามารถของสกิลเมื่อได้รับสกิลนี้ ท่านสามารถใช้สกิลย่างก้าวสายฟ้าในการเพิ่มความรวดเร็วในการเคลื่อนไหวและการคล่องตัวประสิทธิภาพที่เพิ่มมาจะคิดคำนวณจากความรวดเร็วพื้นฐานเพิ่มขึ้น 300% เป็นเวลาหนึ่งชั่วโมง  ]

        [ เมื่อใช้ความสามารถไปแล้วสามารถใช้อีกทีจำเป็นต้องรอระยะเวลาคลูดาวน์2 ชั่วโมง ]

        “ ส่วนเสียงคำรามก็เป็นสกิลที่ได้รับมาจากการซื้อขาย”

        [ ระบบ : สกิลเสียงคำราม ระดับ สกิลระดับซิลเวอร์ [silver] ]

        [ อธิบายความสามารถของสกิลเมื่อท่านใช้งานสกิลเสียงคำรามศัตรูที่อยู่บริเวณรอบๆการเคลื่อนไหวจะช้าลงและทำให้อีกฝ่ายอยู่ในสภาวะสับสน ]

        [ เมื่อใช้ความสามารถไปแล้วสามารถใช้อีกทีจำเป็นต้องรอระยะเวลาคลูดาวน์1 ชั่วโมง ]

        “ ยอดเยี่ยมความสามารถสองความสามารถนี้จะทำให้เราสามารถแข็งแกร่งขึ้นไปอีก”

        เดย์เริ่มทำการซื้อลูกธนูเวทด้วยแต้มพอยท์ที่เหลือของตนเองเขาซื้อเพิ่มมาอีกประมาณยี่สิบถึงสามสิบดอกสูญเสียแต้มพอยท์ประมาณสามสิบพอยท์ 

        “ เอาล่ะเตรียมตัวพร้อมแล้วก็เริ่มทำการเดินทางต่อ” 

        หลังจากที่นั่งพักจนหายเหนื่อยเรียบร้อยแล้วพวกเขาทั้งสามคนได้เลือกที่จะเดินทางต่อ

        เดินทางต่อไปยังบริเวณด้านหน้า 

        หลังจากที่เดินอยู่เดินบนทางเดินที่ไม่รู้จุดหมายปลายทางเดย์หันไปถามเวนดี้“ นี่พวกเราหลุดเข้ามาภายในนี้กี่ชั่วโมงแล้ว ”

        เวนดี้ตอบกลับ “มองดูแล้วก็น่าจะสักประมาณสี่ถึงห้าชั่วโมงได้ที่เราเดินอยู่บริเวณนี้ ”

        เดย์กลับมาคิดกับตัวเองภายในใจ “ สี่ถึงห้าชั่วโมงเลยหรอภายในนี้มันลึกแล้วก็ยาวไปถึงไหนกันแน่ ”

        “ ประสาทสัมผัสของเรายังไม่สามารถสัมผัสได้ถึงอะไรแปลว่าบริเวณด้านหน้าไม่มีอะไร”

        “ เดินไปอีกสักพักก็แล้วกัน ”เดย์ตัดสินใจเดินไปอีกสักพัก

        ทั้งสามเดินมุ่งตรงไปบริเวณด้านหน้าพวกเขาเดินถัดมาอีกประมาณหนึ่งกิโลเมตร

        ทางเดินนี้มันทั้งลึกแล้วก็ทั้งยาวพวกเขาไม่รู้เลยว่าจุดหมายปลายทางมันจะสิ้นสุดลง

        แต่ในขณะที่กำลังเดินอยู่นั้นเดย์เท้าของเขาที่ก้าวเท้าไปบริเวณด้านหน้าต้องหยุดชะงักลงดวงตาเบิกกว้างขึ้น “ ดูเหมือนว่าพวกเราจะเป็นคนที่โชคดีสินะ ”

        ผู้ตามทั้งสองที่อยู่ด้านหลังแสดงใบหน้าสงสัยเวนดี้ถามขึ้นอย่างรวดเร็ว “ พูดออกมาแบบนั้นหมายความว่ายังไง ” 

        “ บริเวณด้านหน้าเป็นรังใหญ่ของพวกมัน ”

        “ ตัวของฉันสัมผัสได้บริเวณด้านหน้าในตอนนี้มีพวกมันอยู่จำนวนมาก ” บนใบหน้าเดย์เริ่มมีเม็ดเหงื่อไหล

        “ จำนวนมากนี่คือมากขนาดไหน? ” เวนดี้ถาม

        “ สองร้อยไม่สิประมาณสี่ร้อยตัวได้ละมั้ง ”

        “ สี่ร้อยตัว!!! ”

        ผู้ตามทั้งสองที่อยู่บริเวณด้านหลังดวงตาเบิกกว้างอย่างตื่นตระหนกตกใจ

        จำนวนของพวกมันมากขนาดนั้นพวกเขาไม่มีทางชนะอย่างแน่นอน

        เดย์รู้ดีสัมผัสของเขาตรวจจับพวกมันได้เพียงแค่บางส่วนบางทีพวกมันอาจจะมีจำนวนมากกว่านั้น 

        “ มองดูจากจำนวนของพวกมันในตอนนี้แล้วคงจะมีมากกว่านั้นอย่างแน่นอน”

        “ เดี๋ยวนะไม่ใช่ไม่ได้มีแค่พวกเรา ”เดย์สัมผัสได้ถึงบางอย่างอีก

        แม้ว่าจะไม่ชัดเจนมากนักประสาทสัมผัสของเขาที่เป็นประสาทสัมผัสขั้นสูงที่ได้รับสกิลมา

        เขาไม่ได้มองเห็นแต่ว่าสัมผัสเพียงแค่เหมือนกับรู้สึกทางการได้ยินและก็ทางกลิ่นในตอนนี้เขาสามารถล่วงรู้ว่ามีบางอย่างที่ไม่ใช่พวกเขาอยู่ด้วย 

        “ หมายความว่ายังไง? ”

        “ ดูเหมือนว่าจะเป็นมนุษย์แต่ว่าไม่ใช่พวกเราอย่างแน่นอนพวกมันกำลังต่อสู้กับมอนสเตอร์จำนวนมากอยู่ ” 

        เดย์สามารถสัมผัสได้ตอนนี้เขาร่วงรู้ว่ามันมีการต่อสู้บังเกิดขึ้นบริเวณด้านหน้าด้วยความสงสัยที่มันบังเกิดขึ้นภายในจิตใจ

        เขาไม่สามารถข่มความสงสัยของตนเองเดย์สาวเท้าวิ่งไปบริเวณด้านหน้าอย่างรวดเร็วร่างกายของเขาวิ่งตรงเข้าไปบริเวณรังของพวกมัน

        เดย์วิ่งหลุดเข้ามาภายในรังของพวกมันแสงไฟสว่างไสวมองเห็นกลุ่มคนกลุ่มใหญ่กำลังปะทะกับพวกมอสเตอร์อยู่บริเวณด้านหน้า

        ทั้งสามใช้ดวงตาของตนเองจ้องมองไปคนกลุ่มนั่นไม่ใช่พรรคพวกของพวกเขาอย่างแน่นอน 

        “ กลุ่มพวกนั้น… ” เดย์จ้องมองไปที่พวกมัน

        “ เกาะกลุ่มกันเอาไว้แบบที่พวกเราวางแผนเอาไว้  ”

        “ ดันเจี้ยนนี้อย่างไรเสียมันก็ไม่ยากเกินความสามารถของพวกเรา!!!”

        “ ครับ!!! ”

        พวกมันกำลังส่งเสียงตะโกนสั่งแผนการการปะทะเข้ากับมอนสเตอร์ 

        กลุ่มคนที่กำลังปะทะกับมอนสเตอร์อยู่บริเวณด้านหน้ามีจำนวนประมาณสามสิบถึงสี่สิบคน 

        เดย์คิดภายในใจหลังจากมองเห็นคนพวกนั้น “คนพวกนั้นลงมาที่นี่ก่อนหน้าพวกเราอย่างงั้นหรอแล้วเครื่องต่างกายที่เตรียมพร้อมเหมือนกับว่าจะมาปะทะกับพวกมอนสเตอร์ภายในสถานที่แห่งนี้อย่างตั้งใจ”

        จากที่มองเห็นคนพวกนั้นใส่เครื่องป้องกันอย่างเตรียมพร้อมในการปะทะกับศัตรู

        พวกเขาเตรียมแผนการมาอย่างดีสังเกตเห็นได้ชัดเจนว่าพวกเขาเตรียมการมาปะทะกับพวกมอนสเตอร์พวกนี้อยู่แล้ว

        “ คนพวกนั้นเป็นใครกัน….”

        จบบท