ตำนานเทพอสูรจอมราชัน NC18+

ตอนที่ 181 เกราะคิงคองสลายพลัง

สร้างความตกตะลึงให้กับหมาล่าและเสี้ยวนาบี อย่างคาดไม่ถึง

"ราชาคิงคองยักษ์ขาวแดนพฤกษา!! ..."

ผู้ที่ปรากฏตัวกลับเป็นราชันย์คิงคองยักษ์แดนพฤกษา ร่างสูงใหญ่ไม่ต่ำกว่าสองพันฟุต ตัวของมันขาวปุกปุย แยกเขี้ยวคำรามลั่น ตาแดงก่ำตบหน้าอกเสียงดังสนั่นหวั่นไหว

ตูบๆ ๆ!!

ครอกๆ ๆ!!

หมาล่าหน้าถอดสีธรรมดาแล้วนางไม่เคยเกรงกลัวผู้ใดตลอดมา กริชเพชรขมวดคิ้วสงสัยคนผู้นี้ต้องไม่ธรรมดาอย่างแน่นอน

"นายเหนือข้ามันผู้นี้แหละ..ที่ครอบครองสมบัติอัญมณีและแผนที่เข้าสุสานนางฟ้า.."

อสูรหมียักษ์กล่าวขณะหลบไปด้านหลังอสูรคิงคองยักษ์ขาว มันแยกเขี้ยวตาลุกวาวหันมาเขม้นมองกริชเพชร และพวกหมาล่า

"ข้ามาถึงแล้วสมบัติก็ต้องได้ชีวิตของมันต้องเด็ดมาด้วย ข้าไม่ต้องการให้ข่าวเรื่องสมบัตินี้หลุดลอยไปเข้าหูผู้อื่น ป้องกันความยุ่งยากก่อนเวลาที่พวกเราจะเข้าไปในสุสาน เอาทรัพย์สมบัติของวิเศษ จากสุสานนางฟ้า อโหสิให้ข้าด้วย แม้ข้าไม่ใช่คนใจไม้ไส้ระกำแต่งานนี้นับว่าพวกเจ้าซวย ที่เก็บสมบัติล้ำค่าไว้กับตัว.."

อสูรคิงคองยักษ์ขาวมันพูดเหมือนพวกกริชเพชรเป็นหมูในอวย ที่มันจะตักกินเมื่อไหร่ก็ได้

"แม่นางหมาล่าอสูรผู้นี้มันเป็นใคร สำคัญอย่างไร ทำไม? เจ้าจึงรู้สึกหวาดหวั่น.."

กริชเพชรขยับถอยหลังมากระซิบถามหมาล่าอย่างสงสัย ชายหนุ่มเป็นคนที่ไม่ประมาทกับสถานการณ์รอบตัวอยู่แล้ว ดังนั้นเขาจึงต้องการรู้ว่าพญาอสูรลิงยักษ์ผู้นี้มันมีความเป็นมายังไง หมาล่าถึงออกอาการหวาดกลัว

"มันเป็นทายาทของจอมอสูรวานรขาวแห่งดินแดนพฤกษา ซึ่งเคยเป็นผู้ครอบครองอาณาจักรอสูรพฤกษา ก่อนที่จักรพรรดิคนปัจจุบันจะทำลายตระกูลของมัน จนเกือบสิ้นซาก

มีครั้งหนึ่งมีคนเคยกล่าวไว้ว่ากองทัพของจอมจักรพรรดิอสูรพฤกษาได้ล้อมจับมันเพื่อกวาดล้างให้สิ้นใช้ทหารระดับราชันขั้นที่สี่ ถึงหนึ่งกองร้อยระดมเข้าปิดล้อมทำลายที่อยู่ของมัน แต่ไม่อาจจับกุมมันได้

ทหารเหล่านั้นกลับถูกเข่นฆ่าตายทั้งหมด และมันหลบหนีไปซ่อนตัวจนไม่มีใครรู้ข่าวคราว ข้าก็ไม่เคยพบเห็นมันมาก่อน ไม่นึกเลยเรื่องสมบัติสุสานนางฟ้า มันกลับปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง แสดงว่าของในสุสานมีความสำคัญและพิเศษอย่างยิ่งยวด จนกบฏของแผ่นดินอสูรพฤกษา ต้องออกหน้ามาช่วงชิงกับคนอื่นด้วย ได้ยินว่ามันมีของวิเศษอยู่ชิ้นหนึ่งคือเกราะละลายพลัง แม้ว่าศัตรูจะมีพลังกายอสูรระดับสูงเพียงไร หรือพลังจิตชั้นยอดแค่ไหนแต่ถ้าโจมตีใส่เกราะละลายพลังของมัน

พลังรบของคนผู้นั้นจะลดลงห้าสิบเปอร์เซ็นต์ดังนั้นผู้ที่สู้รบกับราชาคิงคองยักษ์ขาว จึงเสียเปรียบมันทุกประตู ถ้าไม่มีกายอสูรระดับตำนานแล้วไม่อาจจะกินมันได้ เพราะคนผู้นี้แม้มีกายอสูรราชันย์ที่ขั้นแปด แต่ถ้าคู่ต่อสู้ถูกลดพลังลงมากมายขนาดนั้น มันก็จับเคี้ยวกินเป็นขนมแม้แต่กองทัพที่มีกำลังมากล้นเหลืออย่างจอมจักรพรรดิพฤกษาก็ปวดเศียรเวียนเกล้ากับคนผู้นี้ เลิกล้มการตามล่าปล่อยให้มันซุกซ่อนเพาะขุมกำลังอย่างจนปัญญา..."

หมาล่ารายงานเร็วปรื๋อให้กริชเพชรเข้าใจ ถึงศัตรูที่ร้ายกาจตรงหน้า

"ถ้าอย่างนั้นพวกเราต้องหนีกันแล้วล่ะ กำลังรบของข้าไม่อาจสู้มันได้ ข้าจะเก็บพวกเจ้าไปซ่อนไว้ในกล่องนิลกาฬก่อน ข้าเอาตัวรอดเมื่อไหร่จะนำพวกเจ้าออกมา.."

กริชเพชรส่งพลังจิตบอกสองสาวที่ยืนอยู่ด้านหลัง เขายังคิดไม่ออกว่าถ้าพลังรบของตนเองถูกลดลงครึ่งหนึ่ง เหมือนที่ตนเคยใช้น้ำนมทวยเทพ ลดพลังคู่ต่อสู้มาแล้ว

แม้ว่าจะเก่งกาจเพียงใดก็ไม่มีใครรอดไปได้ในสภาพเช่นนั้น ทางที่ดีคือหนีไปตั้งหลักก่อน กริชเพชรย้ายร่างของหญิงสาวทั้งสองหายวาบเข้าไปในห้องสีชมพู ในกล่องนิลกาฬอย่างรวดเร็ว

"นายเหนือข้าพวกมันคิดหนี เราขัดขวางไอ้หน้าขาวนั้นไว้ก่อน มันเป็นคนเก็บอัญมณีเปิดสุสานนางฟ้า.."

ไอ้ลิงยักษ์รีบตะโกนบอกหัวหน้ามันทันที สิ้นคำพูดคิงคอง ยักษ์ขาวก็พุ่งทะยานเข้ามาใกล้ๆ ในชั่วพริบตา เพราะกายของมันระดับราชันย์ขั้นที่แปดมัน จึงมั่นใจร้อยเปอร์เซ็นต์ว่าจะตะปบกริชเพชรให้ตายคามือได้ไม่ยากโดยไม่ต้องใช้เกราะละลายพลังเสียด้วยซ้ำ

ตูมมม!!!

เสียงตูมดังสนั่นหวั่นไหวต้นไม้ที่กริชเพชรยืนอยู่ใกล้ๆ ระเบิดออกเป็นเสี่ยงๆ ชายหนุ่มเรียกเกราะเกล็ดอาวุธเทพโลกันตร์บรรพกาลออกมาเป็นเกราะป้องกันตัวเองอย่างฉับพลัน

เขาไม่มีเวลาคิดอะไรอีกต่อไป ตอนนี้เขาประเมินแล้วว่าแม้แต่จะหนีก็ยังไม่อาจทำได้ มีเพียงใส่เกราะและกลายร่างเป็นอสูรระดับพรีเมี่ยมเข้าต่อสู้เท่านั้น ชายหนุ่มรู้ดีว่าแม้ตัวเขาจะหนีเข้าไปอยู่ในกล่องนิลกาล กายระดับราชันย์ขั้นที่แปด อย่างเจ้าคิงคองยักษ์ขาวก็สามารถใช้พลังผ่ามิติ ติดตามเขาเข้าไปได้อย่างไม่ยากเย็น

นั่นเท่ากับหนีไปจนตรอกในกล่องวิเศษเท่านั้น อสูรผู้นี้ต้องตามเข้าไปเข่นฆ่าได้อย่างสบาย ถ้าจะหนีต้องหนีให้หลุดรอดพ้นจากรัศมีพลังผ่ามิติ ของพวกเหล่าอสูรระดับราชันย์ขั้นที่แปดให้ได้ นั่นก็ต้องเป็นระยะหนึ่งร้อยลี้ขึ้นไป

"ง้าวอัสนีคว่ำโลก.."

เขาเร่งเร้าพลังบอลดวงจิตแก่นแท้เรียกง้าวขึ้นพุ่งแตกกระจายออก ไปจู่โจมอสูรร้ายอย่างเต็มสูบ ง้าวแสนเล่มพุ่งทะยานเข้ายับยั้งเจ้าคิงคองยักษ์ขนขาว เสียงระเบิดสนั่นหวั่นไหว แม้มันยังไม่ทันสวมเกราะ ง้าวอาวุธของเขาก็ไม่อาจจะทำลาย แม้แต่ขนของมันให้หลุดร่วงไปได้

กริชเพชรกัดฟันกรอดเมื่อเขากลายร่างเป็นอสูรระดับพรีเมี่ยมแล้ว ก็ไม่กลัวหน้าอินทร์หน้าพรหม ยกกำปั้นพุ่งทะยานต่อยออกไปด้วยพลังจิตระดับทองขั้นสิบ เกิดเป็นมรสุมดุจพายุทอร์นาโด โถมใส่เจ้ายักษ์ใหญ่มันขมวดคิ้วนึกไม่ถึงมาก่อนว่า พลังการโจมตีของอสูรครึ่งเทพระดับหกอย่างกริชเพชร จะมีพลังรบที่รุนแรงมหาศาลขนาดนี้

"เกราะคิงคองสลายพลัง.."

ตูม!! โครม!!

เจ้าคิงคองยักษ์คำรามลั่นเรียกเกราะของมันมาสวมกายของตัวเอง พุ่งเข้าชนพลังหมัดของกริชเพชรที่โหมกระหน่ำมาดังพายุทอร์นาโด เกราะของเจ้าคิงคองยักษ์มีประสิทธิภาพลดพลังทอร์นาโดของกริชเพชรลงได้ครึ่งหนึ่ง

ตูม!!

"อ๊ากกกก!! "

โครม โครมๆ ๆ!

มันพุ่งปราชญ์ถึงลำตัวของชายหนุ่มต่อยอัดโครมเข้าเต็มหน้า กริชเพชรกระเด็นออกไปชนกับต้นไม้หัก ระเนระนาดเกือบสามร้อยวา ถ้าไม่ได้เกราะเกล็ดมังกรเทพโลกันตร์บรรพกาลสวมป้องกันตัวเองไว้ รับรองว่าหัวกริชเพชรแหลกเป็นโจ๊กอย่างไม่ต้องสงสัย

ขนาดนั้นเขายังมึนหัว เลือดทะลักออกปากออกจมูกจนต้องถ่มทิ้ง แต่มันไม่สามารถทำให้ชายหนุ่มย่อท้อในการรบ กริชเพชรกลายร่างเป็นอสูรพรีเมี่ยม แล้วต้องล้มเจ้าคิงคองยักษ์ขาวตัวนี้ลงให้ได้ภายในสิบนาที ไม่งั้นเขาก็ต้องเป็นขนมหวานให้มันกินเล่น

"รถไฟเหาะเหินเวหา.."

ชายหนุ่มไม่ลดละพุ่งทะยานเข้าหาเจ้าราชาคิงคองยักษ์ขาว กริชเพชรยืนอยู่บนอาวุธวิเศษที่เร่งเร้าพลังดวงจิตตแก่นแท้ ผสานกับพลังจิตอสูรของเขา สร้างมันขึ้นเป็นรถไฟความเร็วสูงพุ่งทะยานเข้าชนอย่างหักโหม

คลืน!!

ตูม!!

"อ๊ากกกก!! "

เสียงตูมดังสนั่นร่างของเจ้าคิงคองยักษ์กระเด็นขึ้นสู่กลางอากาศ แม้ว่าพลังการชนจะถูกลดลงห้าสิบเปอร์เซนต์แต่มันก็ยังรุนแรง

เพราะมันเป็นอาวุธระดับเหนือโลกของดินแดนอมนุษย์ ดังนั้นจึงมีพลังรบเหลือเฟือที่จะกระหน่ำเจ้าคิงคองยักษ์บอบช้ำ ในใต้เกราะลดค่าพลังนั้น

มันกระอักเลือดกระจายฟุ้งไปทั่วท้องฟ้า ตาของเจ้าคิงคองยักษ์แดงฉานเคียดแค้น เพราะความเจ็บปวดที่ชายหนุ่มมอบให้มันไม่เคยได้รับมาก่อน ตั้งแต่พัฒนากายอสูรของตัวเองขึ้นถึงขั้นราชันระดับแปด

'บัดซบกายอสูรของมันแม้จะอยู่ในระดับต่ำแต่คาถาไม้ตายและอาวุธกลับมีพลังเด่นล้ำสูงส่งยิ่งนัก ถ้าเข่นฆ่ามันได้เก็บอาวุธเหล่านี้มาเป็นของเราข้าต้องยึดอาณาจักรอสูรพฤกษาของท่านพ่อกลับคืนมาได้ กอบกู้วงวารอสูรคิงคองยักษ์ให้ยิ่งใหญ่ขึ้นมาได้อย่างรวดเร็วแน่ๆ ..'

เจ้าคิงคองยักษ์รำพึงรำพันกับตัวเองมันเหมือนเห็น กริชเพชรเป็นคลังสมบัติที่อยู่ตรงหน้านับว่าเป็นโชคสองชั้น มันสุดแสนจะดีใจกับวาสนาที่จะได้สมบัติของชายหนุ่ม พร้อมกับอัญมณีเปิดสุสานนางฟ้า

"ตายซะ..ลูกถีบคิงคองมหากาฬ"

ร่างสูงใหญ่ของมันโถมเข้าหากริชเพชรอีกครั้ง

"โล่เนรมิต.."

ปัง!! โครม!!

"อ๊ากกกกกก!! "

ตูม!!

กริชเพชรคำรามลั่นสร้างโล่นิรมิตขึ้นมาจากถุงมือคนอมนุษย์ ป้องกันพลังการกระโดดถีบของเจ้าคิงคองยักษ์ขาว เสียงตูมดังสนั่นหวั่นไหว ร่างของเขากระแทกใส่พื้นหินแตกระเบิดดังลั่น ร่างกายของชายหนุ่มเจ็บระบมไปทั่วทั้งตัวจุกแน่นแทบจะลุกไม่ขึ้น ฝุ่นละอองกระจายจนไม่สามารถเห็นตัวที่ถูกฝังไปในพื้นหินด้านล่างได้ แรงถีบของเจ้าอสูรคิงคองยักษ์ขาว มีกำลังรุนแรงจนชายหนุ่มไม่อาจทนแรงของมันได้ อาวุธกระจัดกระจายหายวับเข้าไปในถุงนิมิตอย่างรวดเร็ว

"ฮ่าๆ ..มีกำลังรบเพียงแค่นี้หรือ มอบของวิเศษของเจ้ามาให้ข้าทั้งหมด แล้วข้าจะไว้ชีวิตเจ้าพลังของเจ้ามีแค่นี้ไม่อาจต่อสู้กับข้าได้หรอก.."

เสียงเจ้าคิงคองยักษ์หัวเราะร่ามัน มั่นใจเหลือเกิน ว่าพลังรบของกริชเพชรไม่สามารถต่อสู้มันได้

"จรวดมิสไซล์เนรมิต.."

กริชเพชรกัดฟันกรอดเนรมิตจรวดมิสไซล์ขึ้นขณะที่หมอกควันยังปกคลุมทั่วร่าง เขายิงออกไปใส่เจ้าคิงคองยักษ์ที่กำลังหัวเราะร่า

มันทะยานขึ้นกลางอากาศหมายจะหนีให้รอดพ้นจากพลังอาวุธร้ายที่พุ่งออกมาในกลุ่มหมอกควันที่ห่อหุ้มกริชเพชรไว้

วาบบบบบบ!! ควับๆ ๆ!!

"อ๊ากกกก!! "

ตูมมม!!!

เสียงตูมดังสนั่นแม้ว่าเจ้าคิงคองยักษ์จะทะยานหนีเร็วเท่าไหร่ หลบหลีกซิกแซกมากแค่ไหน ก็ไม่อาจจะหลบลี้จรวดมิสไซล์นำวิถีของกริชเพชรได้

สุดท้ายมันต้องยอมถูกยิงกลางอากาศเหมือนพุแตก กระดอนขึ้นไปอีกหนึ่งร้อยวา จึงพุ่งตกลงมากระแทกพื้นดังสนั่นหวั่นไหว ฝุ่นละอองฟุ้งกระจายไม่แตกต่างจากสภาพของกริชเพชรเท่าใด

"ไอ้ตัวนี้มันร้ายกาจนัก ข้าไม่แปลกใจเลยว่าทำไมมันถึงได้กล้านำทรัพย์สมบัติอันมีค่าอย่างอัญมณีเปิดสุสานมาด้วยตัวเอง มันมีความสามารถไม่น้อย.."

เจ้าคิงคองยักษ์กัดฟันกรอด นิ้วสั่นระริกก่อนจะยันตัวขึ้นจากพื้นด้วยความเจ็บปวด ถ้ามันไม่มีเกราะลดพลังห้าสิบเปอร์เซ็นต์ป่านนี้ร่างคงแหลกสลาย ตัวกระจายเป็นห่าฝนตกลงมาสู่เบื้องล่าง ค้นหาชิ้นส่วนที่ดีไม่ได้แน่

"ฮ่าๆ ๆ ..กรอดดด..เจ้าเก่งน่าดู พลังรบของเจ้าไม่เบา..น่าจะอยู่ระดับราชันย์ขั้นที่เจ็ดขึ้นไปไม่น่าเชื่อเลย กายของเจ้าแค่อสูรครึ่งเทพ กลับแข็งแกร่งยิ่งนัก ถึงยังไงทรัพย์สมบัติเหล่านี้ต้องเป็นของข้า เตรียมตัวตายได้แล้วทำให้พ่อโมโห มาให้พ่อฟาดหัวให้แหลกเป็นผุยผงซะดีๆ .."

เจ้าอสูรคิงคองยักษ์ขาวคำรามลั่น เรียกเอาวุธประจำกายของตัวเองออกมาหมายจะเข่นฆ่าชายหนุ่มให้ตายในพริบตา

"กระบองค้ำมหาสมุทร.."

มันพูดจบเรียกอาวุธประจำกายของตัวเองออกมา เป็นกระบองขนาดยักษ์ลวดลายโบราณยืดได้หดได้ดังใจนึก กวัดแกว่งเตรียมทะยานเข้าเข่นฆ่ากริชเพชรให้ตายคามือ

.....................................................................................................................................................