บทที่ 29 พ่อคลั่ง
เพื่อนบ้านช่วยเล่า
"ไม่มีๆ คุณเ้าหน้าที่ ครอบครัวนี้แม้จะมีคนที่ไม่ค่อยปกติแต่เป็คนดีมาก ไม่เคยตีใคร ไม่เคยด่าใคร คงเพราะครั้งนี้ถูกรังแกหนักเกินไป ถึงได้โมโหจนถึงขั้นขู่ว่าจะฆ่าจะฟัน"
"ใช่ๆ สวีเจิ้นเจี๋ยคนนี้เคยอยู่แถวนี้ ต่อมาแอบไปมีชู้ จนทำให้สามีตัวเองต้องตาย เฮ้อ... สามีของเธอก็คือพี่ชายของเหลียนเอ้อร์นั่นแหละ เลยไม่แปลกที่เขาจะเกลียดเธอ"
เ้าหน้าที่ส่งเสียงครางในลำคอพร้อมกัน
"จิ๊ๆ ดูเหมือนผู้หญิงคนนี้ไม่ใช่คนดีสินะ"
พ่อเหลียนถือมีดสับผักวิ่งไล่สวีเจิ้นเจี๋ยจนลับตาไปแล้ว แต่เ้าหน้าที่เหล่านี้ดูเหมือนไม่สนใจชีวิตของสวีเจิ้นเจี๋ยแม้แต่น้อย และไม่สนว่าพ่อเหลียนจะฆ่าคนหรือไม่
ถ้าเกิดฆ่าคนจริง ก็แค่จับพ่อเหลียนไปอยู่ทีมบุกเบิก จับใครก็คือจับ ออกมาทำงานหนึ่งรอบ ต้องจับคนกลับไปแน่นอน ไม่อย่างนั้นจะถือว่าทำงานไม่ครบ
มีเพียงเผิงเต๋อที่กังวลว่าพ่อเหลียนอาจจะฆ่าคนจริงๆ และวันนี้จะต้องถูกจับตัวไป เขาจึงรีบขี่รถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าตามไป
เหลียนเซวียนไม่เคยรู้มาก่อนว่าพ่อของเธอมีอีกด้านที่โมโหร้ายแรงถึงขนาดนี้ ปกติเธอเห็นพ่อยิ้มแย้มกับทุกคน ก้มหัวให้ทุกคน มีบุคลิกชอบเอาใจคนอื่น ไม่เคยคิดเลยว่าเมื่อเผชิญหน้ากับสวีเจิ้นเจี๋ยจะเป็อย่างนี้
เธอกลัวว่าพ่อเหลียนจะฆ่าผู้หญิงคนนั้นกลางถนน ฆ่าคนต่อหน้าเ้าหน้าที่ตำรวจ ไม่ว่าคุณจะเป็คนปัญญาอ่อนแค่ไหน พวกเขาก็จะไม่ปล่อยคุณแน่นอน
ความกังวลแสดงออกมาบนใบหน้าเธออย่างชัดเจน ไม่อาจปิดบังได้
โชคดีที่ไม่นาน เสียงรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าก็ดังขึ้น เผิงเต๋อพาสวีเจิ้นเจี๋ยกลับมา เขาเข้ามาในลานบ้าน ส่งมีดสับผักที่พ่อเหลียนถือออกไปให้แม่เหลียน
"จางเยว่เอ๋อ ดูแลสามีของเธอให้ดีๆ หน่อย อย่าให้เขาหยิบมีดบ่อยๆ ถ้าฆ่าคนจริงต้องไปทีมบุกเบิก ชีวิตทั้งชีวิตก็ไม่ได้กลับมาอีกแล้วนะ"
แม่เหลียนพยักหน้า ปากก็กล่าวขอบคุณไม่หยุด
สายตาของเหลียนเซวียนตกลงบนร่างของสวีเจิ้นเจี๋ย หญิงคนนั้นหมอบงอตัวข้างรถมอเตอร์ไซค์ไฟฟ้าของตำรวจ ตัวสั่นเทา ริมฝีปากที่เดิมก็บวมอยู่แล้วตอนนี้ยิ่งบวมมากขึ้น
แม้แต่ตาทั้งสองข้างก็ช้ำดำเขียว ดูเหมือนว่าพ่อไม่ได้ฟันเธอ แต่ต่อยไปเสียสองหมัด
สมน้ำหน้าจริงๆ!
เ้าหน้าที่ฟังเื่ซุบซิบนินทาจนพอใจแล้ว ในที่สุดก็มัดสวีเจิ้นเจี๋ยเหมือนห่อแกงจืดมัดใหญ่โยนลงหลังรถ แล้วพุ่งออกไปยังเขตเมืองชั้นใน
เหลียนเซวียนรีบออกไปหาพ่อเหลียน เดินออกจากประตูได้ไม่ไกล ก็เห็นพ่อเหลียนหายใจหอบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว เดินกลับบ้าน พลางใช้หมัดชกต้นไม้ใหญ่ข้างๆ จนมือทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเื
ปากของเขาะโอย่างคลุ้มคลั่ง
"คืนพี่ชายให้ฉัน คืนพี่ชายให้ฉัน!"
เหลียนเซวียนค่อยๆ เข้าไปปลอบโยนอย่างระมัดระวัง
"พ่อ กลับบ้านกันเถอะ อย่าโกรธเลย ผู้หญิงคนนั้นถูกตำรวจพาไปแล้ว"
ในดวงตาที่เต็มไปด้วยความโกรธของพ่อเหลียน มีความชัดเจนกลับมาวูบหนึ่ง เขามองเหลียนเซวียนอย่างสงสัย
"จับไปแล้วหรือ?"
เหลียนเซวียนพยักหน้า ยืนยัน
"จับไปแล้ว"
พ่อเหลียนตื่นเต้นจนคว้าไหล่ผอมบางของเหลียนเซวียน มือใหญ่ทั้งสองข้างของเขาเหมือนคีมหนีบ
"แล้วจะถูกปะาไหม? พวกเขาจะปะาเธอหรือเปล่า?"
พลางะโและสั่นตัวเธออย่างบ้าคลั่ง เหลียนเซวียนถูกจับจนเจ็บ แต่ไม่อาจหลุดจากคีมเหล็กนี้ได้
เธอค่อนข้างใ พ่อเหลียนตอนนี้ราวกับถูกเปลวไฟแห่งความโกรธเผาไหม้ทั้งร่าง ร่างกายทั้งหมดแผ่พลังที่จะทำลายทุกสิ่ง
โชคดีที่ตอนนี้แม่เหลียนมาทันเวลา เธอเรียกอย่างสงบ
"เอ้อร์ กลับบ้านกับฉันเถอะ"
เพียงเสียงนุ่มนวลนี้ ราวกับเวทมนตร์ที่ทำให้พ่อเหลียนที่กำลังคลุ้มคลั่งสงบลงทันที เขาปล่อยไหล่ของเหลียนเซวียนทันที ราวกับนึกอะไรขึ้นมาได้ หรือราวกับลืมอะไรบางอย่างไปทันใด
เขายืนงงอยู่ครู่หนึ่ง แล้วเดินไปหาแม่เหลียน
แม่เหลียนพูดอย่างอ่อนโยนอีกครั้ง
"เอ้อร์ ขาฉันปวดอีกแล้ว กลับบ้านช่วยนวดขาให้ฉันหน่อยนะ"
พ่อเหลียนพยักหน้า ท่าทีเปลี่ยนไป 180 องศาทันที ใช้น้ำเสียงอ่อนโยนตอบกลับ
"ได้ รีบกลับบ้านกัน ฉันจะนวดขาให้!"
เหลียนเซวียน: "......"
นี่คือความรักของพ่อแม่ที่น่าอิจฉาหรือ?
ไหล่ของเธอแทบจะถูกบีบจนแตกแล้ว แต่กลับไม่มีใครสนใจเธอเลยหรือ?
เธอจำใจต้องรีบเดินกลับบ้านเอง
พอเข้าประตู เหลียนเซวียนก็เห็นพ่อเหลียนถือมีดสับผัก กำลังระบายอารมณ์กับแผ่นประตูไม้ในบ้าน ฟันแผ่นประตูจนเสียงดังโครมๆ
เหลียนเซวียนมองแม่ด้วยความหวาดกลัว สายตาถาม
"เกิดอะไรขึ้น? ไม่ดีขึ้นแล้วหรือ? ทำไมเริ่มฟันอีก?"
แม่เหลียนส่ายหน้าอย่างจนใจ รีบผลักเหลียนเซวียนเข้าห้องใน แล้วล็อคประตูให้แน่น
แม่อยู่ปลอบพ่อเหลียนคนเดียวในครัว
"เหลียนเอ้อร์ ใจเย็นๆ หน่อย วางมีดลงนะ หันมาดูสิ ฉันคือเยว่เอ๋อนะ คุณไม่สามารถฆ่าคนได้ ถ้าคุณฆ่าคน ฉันกับเซวียนน้อยจะอยู่อย่างไร? ตอนนี้บ้านเรามีลูกสี่คนแล้วนะ มีเหลียนเซวียน เหลียนอี้ และเหลียนผิงกับเหลียนอัน ผิงผิงกับอันอันเป็ชื่อที่คุณตั้งเองไม่ใช่หรือ? ลืมแล้วหรือ? คุณเคยบอกว่าครอบครัวเราจะอยู่อย่างสงบสุข เหลียนเอ้อร์ ตื่นสิ ตื่นสิ..."
เหลียนเซวียนในห้องกอดน้องชายน้องสาวที่ร้องไห้เสียงดังไว้แน่น พร้อมกับคอยระวังเหลียนอี้ที่กำลังโกรธ
เหลียนอี้ไม่ได้ถือมีดสับผัก แต่ตอนนี้ถือไม้ฟืนอยู่ กำลังโกรธพลางเล่นกระบวนท่าดาบแบบเก่า ปากะโ
"ผู้หญิงชั่ว! ผู้หญิงชั่ว! ฉันจะตีเธอให้ตาย..."
เธอกลัวว่าเหลียนอี้จะพลั้งเผลอเอาไม้ตีใส่เด็กๆ
เธอใจนต้องอุ้มเด็กน้อยทั้งสองไปซ่อนในช่องว่างระหว่างตู้กับผนัง
เธอยังระมัดระวังใช้ผ้าห่มปิดทางเข้า แกล้งทำเป็ว่าไม่มีคนอยู่ข้างใน
โชคดีที่เธอตัวผอมเล็ก สามารถมุดเข้าไปในช่องแคบๆ นี้ได้โดยไม่มีปัญหา
ตอนนี้เหลียนเซวียนได้เห็นความน่ากลัวของเหลียนอี้และพ่อเหลียนอย่างแท้จริง ไม่ว่าปกติพวกเขาจะดูไม่มีพิษภัยแค่ไหน แต่เมื่อถูกกระตุ้น พวกเขาอาจทำอะไรก็ได้โดยไม่รู้ตัว
ถ้าสวีเจิ้นเจี๋ยมาก่อเื่ที่บ้านเป็ประจำ ผู้ชายสองคนในบ้านก็จะถูกกระตุ้นให้คลุ้มคลั่งมากขึ้นเรื่อยๆ!
ถ้าผู้หญิงคนนั้นแค่อยากได้เงิน เหลียนเซวียนก็ไม่ถึงกับอยากฆ่าเธอ
แต่... การปรากฏตัวของผู้หญิงคนนั้น ชัดเจนว่าเป็สวิตช์อันตรายที่อาจทำให้ผู้ชายสองคนในบ้านเข้าสู่ภาวะคลั่งได้ทุกเมื่อ และทำสิ่งที่น่ากลัวที่ไม่อาจย้อนกลับได้
เธอไม่สามารถทนต่อการมีปัจจัยที่ควบคุมไม่ได้แบบนี้ในชีวิตของเธอ!
ดวงตาของเหลียนเซวียนเริ่มเ็า อีกสองเดือน ถ้าผู้หญิงคนนั้นยังสามารถกลับมาได้ เธอจะไม่ให้มีโอกาสมาก่อเื่ในบ้านอีก
หลังจากวุ่นวายกว่าชั่วโมง พ่อเหลียนและเหลียนอี้ก็สงบลงจริงๆ เหลียนอี้หลับไป พ่อเหลียนถูกแม่เหลียนส่งไปที่เขาด้านหลัง ให้เขาแบกไม้เพาะเห็ดที่เหลือที่นั่นกลับมาทั้งหมด
เหลียนเซวียนทำอาหารกลางวันไปพลางคิดถึงอาการป่วยของพ่อเหลียนและเหลียนอี้ไปพลาง ด้วยสภาพของครอบครัวเธอ อย่าหวังว่าจะได้ไปโรงพยาบาลเพื่อรักษาอาการป่วยทางจิตของพวกเขา และในโลกดินแดนรกร้างนี้ อาจไม่มีโรงพยาบาลแบบนั้นด้วยซ้ำ
วิธีการรักษาเพียงอย่างเดียวที่เธอคิดออก อาจเป็ระบบแต้มของเธอ
พ่อเหลียนเป็โรคนี้ เพราะได้รับมลพิษกัมมันตรังสีสูงแล้วไม่ได้รับการรักษาทันเวลา เธอไม่รู้ว่าตอนนี้ถ้าให้เขาดื่มยาชำระล้างในปริมาณที่เพียงพอจะได้ผลหรือไม่
เหลียนเซวียนยังมีแต้มเหลืออยู่ 180 แต้ม
แต่ตอนนี้เธอไม่กล้าใช้ค่าโชคมากเกินไปเมื่อเข้าป่า ครั้งแรกที่ใช้ค่าโชค 28 แต้ม เธอเจองูกลายพันธุ์ก่อน วันต่อมาเจอหนูกลายพันธุ์
ครั้งที่สองใช้ค่าโชค 30 แต้ม กลับเจอหมูป่ากลายพันธุ์ตัวใหญ่เข้าให้
แม้ว่าท้ายที่สุดเธอจะฆ่าสัตว์กลายพันธุ์ได้ทั้งสองครั้ง ได้รับความมั่งคั่งและแต้มมากขึ้น แต่แต่ละครั้งเธอต้องเสี่ยงชีวิตเกินไป
3K
