อัญญารินทร์วิ่งขึ้นมาบนห้องนอนทันที เธอปล่อยกระเป๋าลงพื้นอย่างไม่ไยดีแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงนอน ร่างเล็กซบหน้าลงกับหมอนขณะพยายามทบทวนความรู้สึกของตัวเองว่าหงุดหงิดอะไรกันแน่ เธอไม่เคยทำนิสัยเสียขนาดนี้ใส่ใครเลย
แต่กลิ้งไปมาหลายตลบสุดท้ายก็ไม่ได้คำตอบ อัญญารินทร์จึงล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากระโปรงออกมาโทรหามีนา เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่สามารถปรึกษาและขอคำแนะนำทุกเื่ได้
สายโทรออก : มีนา
รอสายได้ไม่นาน มีนาก็กดรับ
(ว่าไง ถึงบ้านแล้วเหรอ)
“อื้อ ถึงแล้ว” อัญญารินทร์ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหงอย ๆ
(อัญเป็อะไรหรือเปล่า ทำไมเสียงแปลก ๆ) เพียงประโยคเดียวมีนาก็รับรู้ได้ถึงความผิดปกติของเพื่อนสาวจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย อีกใจก็กลัวว่าจะเกิดเื่ขึ้นกับอัญญารินทร์
“ฮืออ มีน ช่วยอัญด้วย” อัญญารินทร์ที่จัดการกับความรู้สึกของตัวเองไม่ได้จึงร้องขอให้เพื่อนช่วย
(เป็อะไร ไหนเล่าให้ฟังหน่อย) มีนาเริ่มเครียดเพราะคิดว่ามีคนมาทำร้ายเพื่อนเธอ
“คือว่า...” เมื่อมีนาเปิดทางให้พูดอัญญารินทร์จึงเล่าเหตุการณ์ในวันนี้ให้ฟัง และเล่าถึงความรู้สึกของตัวเองด้วย เผื่อว่าเพื่อนจะมีคำแนะนำดี ๆ ให้
(อัญจะบอกเราว่าอัญหวงพี่ภามเหรอ) มีนาที่นั่งฟังอยู่นานก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอกที่ไม่ได้มีใครรังแกอัญญารินทร์อย่างที่เธอคิด
“อัญไม่รู้”
(แล้วอัญคิดยังไงกับเขา)
“พี่ภามเหรอ...” เมื่อถูกถามอัญญารินทร์ก็ทำหน้าครุ่นคิด
(อื้ม ตอบตามตรงนะ)
“เขาก็เป็คนที่หล่อ สุภาพ อ่อนโยน และยังใจดีกับอัญมากด้วย” เธอพูดถึงภามด้วยน้ำเสียงแ่เบา ดวงตาเป็ประกาย
(ถ้าวันหนึ่งพี่เขามีแฟนขึ้นมาล่ะ)
แต่พอได้ยินคำถามต่อมาอัญญารินทร์ก็ถึงกับชะงักไปทันที ความรู้สึกแย่ก่อนหน้านี้เริ่มกลับมาอีกครั้ง
(อัญรู้สึกไม่ดีใช่ไหม เ็ปที่ใจอย่างงี้ปะ)
คำถามต่อมาของมีนาก็ทำเอาเธอรู้สึกทึ่งจนอ้าปากหวอ
“ใช่ รู้ได้ไง มีนเป็หมอดูเหรอ” เธอตอบกลับพลางทำตาโต
คิดไม่ผิดเลยที่มาปรึกษากับมีนา นี่ขนาดไม่ได้เจอหน้ากัน ยังรู้เลยว่าเธอรู้สึกยังไง
(หึ เราไม่ได้เป็หมอดูหรอก แต่อัญอาการชัดแล้วล่ะ) มีนาหลุดขำกับความซื่อบื้อของเพื่อนสนิท
“อะไรเหรอ” แต่อัญญารินทร์กลับยิ่งไม่เข้าใจ
(ก็อัญกำลังหลงรักพี่เขาไง) มีนาพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำให้เพื่อนยอมรับความจริง
“บะ บ้า!” เมื่อได้ยินดังนั้นก็ทำเอาอัญญารินทร์เด้งตัวจากที่นอนขึ้นมาทันที
จากนั้นมีนาก็ให้คำแนะนำกับอัญญารินทร์หลายอย่าง ว่าถ้าไม่อยากเสียภามไปก็ต้องแสดงออกว่าชอบเขา และถ้าความรู้สึกของทั้งสองคนตรงกันก็จะสามารถเป็แฟนกันได้ ซึ่งอัญญารินทร์ฟังไปก็เขินไป หลังจากวางสายไปแล้วเธอแทบจะนอนไม่หลับเลยด้วยซ้ำ คำว่า ‘แฟน’ วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวทั้งคืน
ซึ่งก็ไม่ต่างจากภามเลยสักนิด เขาส่งข้อความไปหาเธอ แต่อัญญารินทร์ไม่แม้แต่จะเปิดอ่านด้วยซ้ำ นั่นจึงทำให้เขาเป็กังวลจนแทบจะนอนไม่หลับ