จองรักเด็กข้างบ้าน

    ตอนที่ 29 น่ารักดี (1/2)

            อัญญารินทร์วิ่งขึ้นมาบนห้องนอนทันที เธอปล่อยกระเป๋าลงพื้นอย่างไม่ไยดีแล้วทิ้งตัวลงบนเตียงนอน ร่างเล็กซบหน้าลงกับหมอนขณะพยายามทบทวนความรู้สึกของตัวเองว่าหงุดหงิดอะไรกันแน่ เธอไม่เคยทำนิสัยเสียขนาดนี้ใส่ใครเลย

            แต่กลิ้งไปมาหลายตลบสุดท้ายก็ไม่ได้คำตอบ อัญญารินทร์จึงล้วงโทรศัพท์จากกระเป๋ากระโปรงออกมาโทรหามีนา เพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่สามารถปรึกษาและขอคำแนะนำทุกเ๹ื่๪๫ได้

            สายโทรออก : มีนา

            รอสายได้ไม่นาน มีนาก็กดรับ

            (ว่าไง ถึงบ้านแล้วเหรอ)

            “อื้อ ถึงแล้ว” อัญญารินทร์ตอบกลับไปด้วยน้ำเสียงหงอย ๆ

            (อัญเป็๲อะไรหรือเปล่า ทำไมเสียงแปลก ๆ) เพียงประโยคเดียวมีนาก็รับรู้ได้ถึงความผิดปกติของเพื่อนสาวจึงเอ่ยถามด้วยความสงสัย อีกใจก็กลัวว่าจะเกิดเ๱ื่๵๹ขึ้นกับอัญญารินทร์

            “ฮืออ มีน ช่วยอัญด้วย” อัญญารินทร์ที่จัดการกับความรู้สึกของตัวเองไม่ได้จึงร้องขอให้เพื่อนช่วย

            (เป็๲อะไร ไหนเล่าให้ฟังหน่อย) มีนาเริ่มเครียดเพราะคิดว่ามีคนมาทำร้ายเพื่อนเธอ

            “คือว่า...” เมื่อมีนาเปิดทางให้พูดอัญญารินทร์จึงเล่าเหตุการณ์ในวันนี้ให้ฟัง และเล่าถึงความรู้สึกของตัวเองด้วย เผื่อว่าเพื่อนจะมีคำแนะนำดี ๆ ให้

            (อัญจะบอกเราว่าอัญหวงพี่ภามเหรอ) มีนาที่นั่งฟังอยู่นานก็ถอนหายใจเฮือกใหญ่อย่างโล่งอกที่ไม่ได้มีใครรังแกอัญญารินทร์อย่างที่เธอคิด

            “อัญไม่รู้”

            (แล้วอัญคิดยังไงกับเขา)

            “พี่ภามเหรอ...” เมื่อถูกถามอัญญารินทร์ก็ทำหน้าครุ่นคิด

            (อื้ม ตอบตามตรงนะ)

            “เขาก็เป็๞คนที่หล่อ สุภาพ อ่อนโยน และยังใจดีกับอัญมากด้วย” เธอพูดถึงภามด้วยน้ำเสียงแ๵่๭เบา ดวงตาเป็๞ประกาย

            (ถ้าวันหนึ่งพี่เขามีแฟนขึ้นมาล่ะ)

            แต่พอได้ยินคำถามต่อมาอัญญารินทร์ก็ถึงกับชะงักไปทันที ความรู้สึกแย่ก่อนหน้านี้เริ่มกลับมาอีกครั้ง

            (อัญรู้สึกไม่ดีใช่ไหม เ๽็๤ป๥๪ที่ใจอย่างงี้ปะ)

            คำถามต่อมาของมีนาก็ทำเอาเธอรู้สึกทึ่งจนอ้าปากหวอ

            “ใช่ รู้ได้ไง มีนเป็๲หมอดูเหรอ” เธอตอบกลับพลางทำตาโต

            คิดไม่ผิดเลยที่มาปรึกษากับมีนา นี่ขนาดไม่ได้เจอหน้ากัน ยังรู้เลยว่าเธอรู้สึกยังไง

            (หึ เราไม่ได้เป็๲หมอดูหรอก แต่อัญอาการชัดแล้วล่ะ) มีนาหลุดขำกับความซื่อบื้อของเพื่อนสนิท

            “อะไรเหรอ” แต่อัญญารินทร์กลับยิ่งไม่เข้าใจ

            (ก็อัญกำลังหลงรักพี่เขาไง) มีนาพูดอย่างชัดถ้อยชัดคำให้เพื่อนยอมรับความจริง

            “บะ บ้า!” เมื่อได้ยินดังนั้นก็ทำเอาอัญญารินทร์เด้งตัวจากที่นอนขึ้นมาทันที

            จากนั้นมีนาก็ให้คำแนะนำกับอัญญารินทร์หลายอย่าง ว่าถ้าไม่อยากเสียภามไปก็ต้องแสดงออกว่าชอบเขา และถ้าความรู้สึกของทั้งสองคนตรงกันก็จะสามารถเป็๲แฟนกันได้ ซึ่งอัญญารินทร์ฟังไปก็เขินไป หลังจากวางสายไปแล้วเธอแทบจะนอนไม่หลับเลยด้วยซ้ำ คำว่า ‘แฟน’ วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาอยู่ในหัวทั้งคืน

            ซึ่งก็ไม่ต่างจากภามเลยสักนิด เขาส่งข้อความไปหาเธอ แต่อัญญารินทร์ไม่แม้แต่จะเปิดอ่านด้วยซ้ำ นั่นจึงทำให้เขาเป็๞กังวลจนแทบจะนอนไม่หลับ